திருமூல நாயனார் அருளிய “பரசிவத்தை நோக்கிய மூவாயிரம் படிக்கட்டு” எனும் ஞானப் பயணத்தில், இன்று நாம் திருமந்திரத்தின் உன்னதப் பகுதியான “ஆகமச் சிறப்பு” அதிகாரத்தின் பத்து திருப்பாடல்களையும் ஒருங்கிணைத்து அவை கூறும் மறைபொருள்களுடன் செப்பனிட்டு, இங்கே தருகிறோம்.
சாஸ்திரங்களை உங்கள் தலையில் சுமந்து திரியும் வெற்றுப் பண்டிதத்துவத்திற்கும், உங்கள் மூச்சிலும் பேச்சிலும் விழித்தெழும் பிராண சிவஞானத்திற்கும் என்ன வேறுபாடு?
திருமூலர் தனது திருமந்திரத்தின் "ஆகமச் சிறப்பு" என்னும் மகா பிரகடனத்தில் (Manifesto), ஆகமங்களை வெறும் கோயில் சடங்கு நூல்களாகப் பார்க்காமல், கட்டுண்ட உயிரைப் பாச பந்தங்களிலிருந்து விடுவித்துச் சிவமாக்கும் உன்னத 'உள்முகப் பொறியியலாக' அவிழ்த்துக் காட்டுகிறார்.
தமிழ்மொழிக்கும் வடமொழி ஆகமத் தந்திரத்திற்கும் இடையே எத்தகு முரண்பாடுகளும் இல்லை என்று பேரொளியாய்ப் பிரகடனம் செய்யும் இப்பாடல்கள், உங்களது தியானத்தையும், குண்டலினிப் பிராண ஓட்டத்தையும், அன்றாட வாழ்க்கையையும் எவ்வாறு ஒரே சிவமயப் பேரண்டச் சுழற்சியாக ஒருங்கிணைக்கின்றன?
வெறும் ஏட்டறிவாகத் தேங்கி நீரில் எழுதிய எழுத்து போல அழியாமல், உங்கள் ஆன்மீகத் தேடலைச் சஹஸ்ராரத்தில் மலரும் அழியாத 'பரசிவ அநுபூதியாக' நிலைநிறுத்துவது எப்படி?
தமிழ் சைவத்தின் மகா சாசனமாகவும், தந்திர யோக நெறியின் ஆதி மூலமாகவும் திகழும் இந்த "ஆகமச் சிறப்பு" அதிகாரத்தின் பத்து பாடல்களையும் அணுவணுவாகத் திறந்து காட்டும் ஓர் அரிய பதிவு இது
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
🔹 முன்னுரை
திருமூலர் அருளிய திருமந்திரத்தில் “வேதச்சிறப்பு” அதிகாரத்திலிருந்து “ஆகமச்சிறப்பு” அதிகாரத்திற்கான நகர்வு என்பது வெறும் தலைப்பு மாற்றமோ அல்லது வெற்று இயல் மாற்றமோ அன்று; அது மறைபொருளியல் வரலாற்றின் மாபெரும் ஆன்மிக–தத்துவப் பரிணாம நிலைமாற்றமாகும்.
வேதம் பற்றிய முன்னைய பாடல்களில் அறம், வேதம், வேதாங்கங்கள், அநுபூதி ஞானம் மற்றும் சாஸ்திர அறிவின் வரம்புகளைத் தெள்ளத்தெளிவாக விவரித்த திருமூலர், “ஆகமச்சிறப்பு” என்ற இந்தப் பத்து பாடல்களில் சாதகனை இன்னும் ஆழமான, செயல்முறை சார்ந்த அக யோக–தந்திரப் பேரண்ட உலகிற்குள் நேரிடையாக அழைத்துச் செல்கிறான்.
இந்தப் பத்து பாடல்களும் வெறும் ஆகமங்களின் பெயர்ப் பட்டியலோ அல்லது சடங்குப் பதிவுகளோ அல்ல; மாறாக இவை:
• சிவாகமத்தின் அநாதித் தோற்றம்
• அதன் உன்னத நோக்கம்
• அதன் இயல்பான உள் பரிணாமத் தன்மை
• தமிழ் மற்றும் வடமொழிகளின் ஏகத்துவ ஒருமை
• சாஸ்திரக் கோட்பாடும் நேரடி அநுபூதி அனுபவமும்
• பாசப் பந்தமும் பரம மோட்சமும்
• பராசக்தியும் பரமசிவனும்
• இறங்கும் அருளும் விளையும் ஞானமும்
ஆகிய எல்லாவற்றையும் ஓரிடத்தில் ஒருங்கிணைக்கும் மிக உயர்ந்த, அசைக்க முடியாத சிவாகம–தந்திரப் பிரகடனம் (Manifesto) ஆகும்.
“சிவாகமம் என்பது வெறும் கோயில் சடங்கு நூல் அல்ல; அது கட்டுண்ட உயிரைக் காரண சரீரப் பாசப் பந்தத்திலிருந்து விடுவித்து, சிவசித்த நிலைக்குக் கொண்டுசெல்லும் அருள்–அனுபவ–சக்தி வழித்தடம்”
என்பதை நிலைநிறுத்துவதே இந்தப் பத்து பாடல்களின் உன்னத மைய நோக்கமாகும்.
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
1️⃣ ஆகமத்தின் மூலாதாரம் — மனித சிந்தனை அல்ல, சிவ அருள்
இந்தப் பாடல்களின் முதல் மிக முக்கியத் தத்துவ அடித்தளம்:
✨ ஆகமம் என்பது மனித புத்தியின் தர்க்கச் சிந்தனையினால் விளைந்த கற்பனை அன்று.
திருமூலர் இப்பாடல்களில் தொடர்ந்து:
“அண்ணல் அருளால்”
“அண்ணல் அறைந்த”
“கருணை செய்தானே”
என்ற அருள்வாக்குகளைப் பயன்படுத்துகிறார்.
இதன் மூலம் அவர் நிலைநிறுத்தும் தத்துவப் பகுப்பாய்வு:
மனிதன் தனது வரையறுக்கப்பட்ட தர்க்க புத்தியாலும் வெளிப்புற அறிவுசார் சிந்தனையாலும் உருவாக்கிய நூல்கள் பெரும்பாலும் தகவல்களின் சேமிப்பாகவும், உறைந்துபோன கொள்கை அமைப்பாகவும் மட்டுமே நிற்கின்றன; ஆனால் சிவாகமத் தந்திரம் அப்படியல்ல.
அது பரமசிவ–பராசக்தி ஒன்றியத்தின் அருளிறக்கமாக வெளிப்பட்ட உயிருள்ள ஆன்மீகப் பேராற்றலாகும்.
ஆகமம் என்பது வெறும் வாசிக்கப்படும் கோட்பாடு அன்று; அது சாதகனின் உடல், மூச்சு, பிராணன், சித்தம் ஆகியவற்றில் நேரடியாகச் செயல்பட்டு, சஹஸ்ராரத்தில் உணர்வு விழிப்பை ஏற்படுத்தும் அருள்–அனுபவ–யோகத் தொழில்நுட்பமாகும்.
இதனால் மனித அறிவால் உருவான வெற்றுத் தகவல் அமைப்புக்கும், சிவ அருளால் வெளிப்பட்ட உயிருள்ள ஆகமத் தந்திரத்திற்கும் இடையில் பேரண்ட வித்தியாசம் இருப்பதை திருமூலர் மிகத் தெளிவாக உணர்த்துகிறார்.
இது காஷ்மீர திரிக சைவ மரபில் பிரகடனப்படுத்தப்படும்:
“ஆகமம் = வெளிப்படுத்தப்பட்ட தூய உணர்வு நிலை”
என்ற பரம தத்துவத்துடன் முற்றிலும் ஒத்துப் போகிறது.
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
2️⃣ ஆகமம் = தகவல் அல்ல; அனுபவ அமைப்பு
சாஸ்திரங்களை அக்குவேறாக ஆணிவேறாகப் பிரித்து மூளையில் தேக்கி வைப்பதில் ஆகமத்தின் நோக்கம் நிறைவேறுவதில்லை; அது சாதகனின் சித்தத்தில் உயிருள்ள அநுபூதியாக உருகுவதற்கே ஆகும்.
திருமூலர் நாயனார்:
“எண் இலி கோடியும் நீர் மேல் எழுத்தே”
“எண் துளி கோடியும் நீர் மேல் எழுத்து ஆகுமே”
என்று மிக ஆழமான எச்சரிக்கைகளை விடுக்கிறார்.
இங்கு அவர் நிலைநிறுத்தும் உன்னத யோகத் தத்துவம்:
வெற்றுப் புத்தக ஞானம் என்பது மூளையில் தகவல்களைச் சேமித்து வைத்து கருத்தியல் வாதங்களில் ஈடுபடும் அறிவுசார் நிலையையே உருவாக்கும்; ஆனால் பிராண சிவஞான அநுபூதி என்பது சாதகனின் சித்தத்தில் நேரடியாக நிகழும் சிவவிழிப்பாகும்.
ஒன்று வெறும் நினைவக அறிவை வளர்க்கும் போது, மற்றொன்று உயிரையே உருமாற்றும் மெய்ப்பொருள் அனுபவமாக மலர்கிறது. வெற்றுத் தகவல் தற்பெருமையையும் அறிவு அகங்காரத்தையும் உருவாக்கக்கூடும்; ஆனால் உண்மையான சிவஅநுபூதி ஆன்மீகத் தாழ்மையையும் அகங்கார கரைதலையும் உண்டாக்குகிறது.
இதனால் சாஸ்திரங்களை மனப்பாடம் செய்வதிலேயே ஆகமத்தின் நோக்கம் நிறைவதில்லை; அவை சாதகனின் மூச்சிலும் சித்தத்திலும் உயிர்ப்பெற்று சிவசித்தமாக மலர்வதே அதன் உண்மையான குறிக்கோளாகும்.
சாஸ்திரமே இறுதியில் சிவசித்தமாக மாற வேண்டும் என்பதே இப்பாடல்களின் மகா வாக்கியமாகும்.
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
3️⃣ தமிழ் மற்றும் ஆகம ஒருமை
இந்தப் பத்து பாடல்களிலுமுள்ள மிக உன்னதமான, புரட்சிகரமான தத்துவ அம்சம்:
✨ தமிழ்மொழியும் வடமொழியும் ஒன்றுக்கொன்று முரண்பட்ட எதிர்மறைகள் அல்ல.
திருமூலர்:
“தமிழ்ச் சொல் வட சொல் எனும் இவ்விரண்டும்”
“வாரியம் உம் தமிழும் உடனே சொல்லிக்”
என்று பேரொளியாய்ப் பிரகடனம் செய்கிறார்.
திருமூலர் பார்வையில் தமிழ் மொழியும் வடமொழி ஆகம மரபும் ஒன்றுக்கொன்று எதிர்மறையானவை அல்ல; மாறாக அவை ஒரே சிவஞானத்தின் இரு பரிமாணங்களாகும்.
தமிழ் என்பது சித்தர் பெருமக்களின் நேரடி அநுபூதியில் உருகிய உயிர்மொழியாகவும், உள்முக மெய்ஞ்ஞான அனுபவத்தின் இயல்பான வெளிப்பாடாகவும் திகழ்கிறது;
அதேவேளை வடசொல் ஆகம மரபு அந்த அனுபவங்களை முறையான தந்திரக் கோட்பாடுகளாகவும் சடங்கு–யோக அமைப்புகளாகவும் வடிவமைத்துச் சீரமைக்கிறது.
ஆகவே ஒன்று ‘உயிர்’ எனில் மற்றொன்று ‘உடல்’; ஒன்று அக அனுபவத்தின் தீயாக இருந்தால் மற்றொன்று அந்த அனுபவத்தைத் தாங்கும் சாஸ்திரக் கட்டமைப்பாகும்.
இவ்விரண்டும் ஒன்றிணையும் போதே சாதகனுக்குள் உயிருள்ள சிவாகமத் தந்திரம் முழுமையாக விழித்தெழுகிறது.
தமிழ் என்பது ‘உயிர்’ எனில், ஆகம வடசொல் என்பது ‘உடல்’; இவ்விரண்டும் இணையும் போதே சாதகனுக்குள் உயிருள்ள தந்திரம் விழித்தெழுகிறது.
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
4️⃣ சிவம்–சக்தி–ஆகம உறவு
“காரிகையார்க்குக் கருணை செய்தானே”
என்ற மகா வாக்கியம், மிக உயர்ந்த தந்திர யோகக் கட்டமைப்பை அவிழ்த்துக் காட்டுகிறது.
இத்தத்துவ அமைப்பில்:
• சிவம் = கடந்த நிலைத் தூய விழிப்புணர்வு
• சக்தி = பிரபஞ்சமாய் வெளிப்படும் உயிர் இயக்கம்
• ஆகமம் = இவ்விரண்டிற்கும் இடையில் பாலம் அமைக்கும் உயிருள்ள தொழில்நுட்பம்
இதுவே சாதகனுக்குள் நிகழும்:
மந்திரம் → ந்யாஸம் → சக்கர விழிப்பு → குண்டலினி → குருபரம்பரை அருள்
ஆகிய அனைத்திற்கும் உயிருள்ள ஆதாரமாகிறது.
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
5️⃣ ஆகமத்தின் உண்மையான இலக்கு — பந்த விமோசனம்
“அவிழ்க்கின்ற வாறும் அது கட்டும் மாறும்”
என்ற மகா மந்திரமே ஒட்டுமொத்த ஆகமச் சிறப்பின் இதயத் துடிப்பாகும்.
திருமூலர் இங்கு:
• ஆன்மாவின் பாச முடிச்சுகள் அவிழ்தல்
• கர்ம வாசனைகளால் உயிர் மீண்டும் கட்டுண்டல்
• அதிலிருந்து முழுமையான விடுதலை
ஆகிய உணர்வு இயக்கவியலை விளக்குகிறார்.
ஆகமத்தின் உண்மையான நோக்கம்:
✨ உயிரைச் சிவமாக்கும் விடுதலைப் பொறியியல்.
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
6️⃣ ஆகமம் = உயிரியல் யோகம்
இந்தப் பாடல்களில் தொடர்ந்து:
• மழை
• வெயில்
• பனி
• அக்னி
• சுவாசம்
• உயிர்
• மரணம்
போன்ற இயற்கைச் சுழற்சிகளும் உடலியல் குறியீடுகளும் வருகின்றன.
இதன் மூலம் திருமூலர் நிறுவுவது:
✨ சிவாகமம் என்பது மனித உடலையும் பிரபஞ்சத்தையும் விட்டுத் தனித்து ஓடும் வெற்றுத் தத்துவமன்று.
சாதகனது அகத்தில் நிகழும்:
• உணர்ச்சிச் சுத்திகரிப்பு = மாரி
• தியான நெருப்பு = கோடை
• பேரமைதி = பனி
• குண்டலினி அக்னி = ஏரி
ஆகிய யோகப் பருவங்களே இங்கு குறிக்கப்படுகின்றன.
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
7️⃣ உயிரின் நிலையின்மை — ஆகம அவசரத்தின் அடித்தளம்
“சிமிட்டலைப் பட்டு உயிர் போகின்ற வாறும்”
என்ற வரி சாதகனுக்குள் மிகப் பெரிய இருத்தலியல் விழிப்பை ஏற்படுத்துகிறது.
திருமூலர் இங்கு:
• மரண விழிப்பு
• நாளை செய்வேன் என்ற மாயை உடைதல்
• கணநேர நிலையின்மை
ஆகிய தத்துவங்களை நிலைநிறுத்துகிறார்.
ஆகமப் பயிற்சி என்பது:
✨ தத்துவக் குதூகலமன்று; இருத்தலியல் அவசியம்.
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
8️⃣ அருள் மற்றும் முயற்சி — இரண்டும் அவசியம்
இந்தப் பாடல்களில் இரண்டு ஆன்மீக நதிகள் ஓடுகின்றன:
சாதகனின் அகத் தவம்
பரமசிவனின் அருளிறக்கம்
சிவயோகம் என்பது:
• சோம்பேறித் துறவுமன்று
• அகங்கார முயற்சியுமன்று
மாறாக:
✨ அருளை ஏற்கத் தன்னைத் தயார்படுத்தும் அகத் திறப்பு.
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
9️⃣ ஆகமம் மற்றும் சைவ சித்தாந்தத்தின் வேறுபாடு
திருமூலர் இங்கு வெறும் தத்துவப் பண்டிதத்தைக் கூறவில்லை.
அவர் பேசுவது:
✨ உடலையும் சித்தத்தையும் மாற்றியமைக்கும் இயங்குமுறைத் தந்திர யோகம்.
இங்குச் சிவம் என்பது:
• எட்டாத தூரத் தத்துவமன்று
• சாதகனுள் விழிக்கும் நேரடி அனுபவம்.
இதனால் இந்த “ஆகமச் சிறப்பு” பகுதி:
✨ யோக–தந்திரச் சிவவெளிப்பாடு.
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
🔟 திருமூலரின் மைய அறிவிப்பு
இந்தப் பத்து பாடல்களின் பேரண்டச் சாரம்:
🔱 சிவாகமம்
⬇
சிவ அருள்
⬇
பராசக்தி வழி விழிப்பு
⬇
தமிழும் வடமொழியும் ஏகத்துவம்
⬇
பந்த–மோட்ச இரகசிய அவிழ்ப்பு
⬇
சித்தத்தைச் சிவசித்தமாக மாற்றும் உயிருள்ள யோகம்
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
🌺 மொத்த முடிவு
இந்த “ஆகமச் சிறப்பு” பத்து பாடல்களின் மூலம் திருமூல நாயனார் உலகிற்கு நிலைநிறுத்தும் பேருண்மை:
சிவாகமம் என்பது வெறும் கோயில் சடங்கு முறையோ அல்லது வெற்று ஏட்டுச் சுரையோ அல்ல; அது கட்டுண்ட ஆன்மாவைப் பாச பந்தங்களிலிருந்து விடுவித்து, பரசிவ உணர்வில் நிலைநிறுத்தும் அருள்–சக்தி–அனுபவ–யோக மகா அறிவியலாகும்.
மேலும் அவர் தெளிவாக அறிவிப்பது:
• தமிழும் வடமொழி ஆகமத் தந்திரமும் எதிர்மறைகள் அல்ல
• சாஸ்திரமும் அநுபூதியும் பிரியக் கூடாது
• புத்தக அறிவு மட்டும் போதாது
• அகங்கார கரைதல் அவசியம்
• பராசக்தி வழியே பரசிவம் விழிக்க வேண்டும்
இதனால் இந்தப் பத்து பாடல்களும்:
• தமிழ் சைவ அநுபூதி மரபின் மகா சாசனம்
• தந்திர யோக நெறியின் கருவுக் கோட்பாடு
• அனுபவ சைவத்தின் அடிப்படை ஆன்மீக அறிக்கை
• சிவாகமப் பேரொளியின் உயிருள்ள தத்துவ விண் வரைபடம்
ஆகத் திகழ்கின்றன.
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
🌺 இறுதி சாரவுரை
திருமூல நாயனார் தனது “ஆகமச் சிறப்பு” பாடல்களின் வழியே சாதக உலகிற்கு ஆணித்தரமாக உணர்த்துவது:
“ஆகமம் என்பது காகிதங்களில் படித்துவிட்டு மூளையில் தேக்கி வைக்கும் வெற்று நூல் அன்று; அது சாதகனின் உயிரில் விழித்து, குண்டலினித் தவ நெருப்பில் எரிந்து, பிராண ஒழுகலாறாய் உருகி, சித்தத்தில் நிலைபெற்று, இறுதியில் தன்னைக் கடந்த நிலைப் பரசிவமாகவே மலரச் செய்யும் அநாதி அருள்–அனுபவ–யோகப் பெருவழி!”
✨ திருச்சிற்றம்பலம் ✨