உலகக் கவர்ச்சி கடந்து மெய்த்தவத்தில் மலரும் சிவப் பதி
📜
பகுதி 1ஸ்ரீ ஸக்தி சுமனனின் யோக ஆகம தந்திர அனுபவ விளக்கவுரை
▼
திருமூலர் படிக்கட்டு - 20 சிவசிவ! மெய்யன்பர்களே! திருமூல நாயனார் அருளிய 'பரசிவத்தை நோக்கிய மூவாயிரம் படிக்கட்டு' எனும் ஞானப் பயணத்தில், இன்று நாம் இருபதாவது படிக்கட்டில் (20) அடியெடுத்து வைக்கிறோம். முன்னைய மந்திரத்தில், உலக அதிகாரம் மற்றும் செல்வம் போன்றவை இறுதி இலக்கு அல்ல, அவை அனைத்தும் 'நிறை தவம்' வழியாகச் சிவத்தை நோக்கிச் செல்ல வேண்டிய இடைக்கால நிலைகளே என்று கண்டோம். அந்தச் சிந்தனையை இப்பாடலில் திருமூலர் மேலும் நுணுக்கமாக விரிவாக்குகிறார். இவ்வுலகம் "ஏலம் கமழ் பொழில்" போல மிக இனிமையான, கவர்ச்சிகரமான அனுபவங்களால் நிரம்பியிருந்தாலும், அவை அனைத்தையும் உருவாக்கிய ஆதிகாரணமும், நமக்கு அறிவையும் அனுபவ ஒளியையும் அளிப்பவனும் ஒரே சிவமே. எனவே, அந்தக் கவர்ச்சிகளில் சிக்காமல் அவற்றை "மெய் தவம்" நோக்கிச் செலுத்திச் சிவத்தில் நிலைபெற வேண்டும் என்பதை இந்த மந்திரம் வலியுறுத்துகிறது. அந்த ஞானப் பேரொளி மகா மந்திரம் இதோ:
பழந்தமிழ் வடிவ மூல மந்திரம்
இதுபதி யேலங் கமழ்பொழி லேழு
முதுபதி செய்தவன் மூதறி வாளன்
விதுபதி செய்தவன் மெய்த்தவ நோக்கி
யதுபதி யாக வமருகின் றானே. (20)
நவீன மனம் புரியக்கூடிய சந்தி பிரித்த வடிவம்
இது பதி ஏலம் கமழ் பொழில் ஏழும்,
முது பதி செய்தவன்; மூதறிவாளன்;
விது பதி செய்தவன்; மெய் தவம் நோக்கி,
அது பதி ஆக அமர்கின்றானே.
யோக ஆகம-தந்திர உட்பொருள் விளக்கம்
இந்த மந்திரத்தின் தர்க்க ஓட்டம் உலக உருவாக்கம் → மூதறிவு → மன ஒளி → மெய்த்தவம் → சிவ இலக்கு என்ற ஆழமான படிநிலைகளில் மிகச் செம்மையாக நகர்கிறது: 1. ஆதி காரணமும் அகிலமும் (இது பதி... முதுபதி செய்தவன்): "ஏலம் கமழ் பொழில் ஏழும்" — ஏலக்காய் மணம் வீசும் செறிந்த பொழில்களை உடைய ஏழு உலகங்களும் தனித்தனியாகத் தோன்றினாலும், அவற்றின் பின்னால் ஒரே ஆதாரப் பதி (மூலப் பொருள்) இருப்பதைச் சுட்டுகிறது. "முது பதி" என்பது அவன் ஒரு பின்னைய சக்தி அல்ல, அனைத்துக்கும் முன்னிருந்த ஆதிகாரணம் என்பதை நிறுவுகிறது. 2. அறிவின் அதிபதி (மூதறிவாளன்): அவன் உலகை உருவாக்குவது மட்டுமல்லாமல், அதை உணரத்தக்க 'முதல் அறிவை' (Primary Intelligence) சாதகனுக்கு அருள்பவனும் அவனே. நமது சிற்றறிவு அவனது பேரறிவின் ஒரு துளியே. 3. மன ஒளியும் மெய்த்தவமும் (விதுபதி செய்தவன்... மெய்த்தவம் நோக்கி): 'விது' என்றால் சந்திரன். அந்த அறிவு மனத்தில் சந்திர ஒளிபோல் (Reflective Light) தெளிவாகப் பிரதிபலிக்கும்போது, சாதகன் "மெய் தவம்" எனப்படும் உண்மையான உள் சாதனையை நோக்கித் திரும்புகிறான். 4. இறுதி நிலை (அது பதியாக அமர்கின்றானே): உலகம், அறிவு, மன ஒளி, தவம் ஆகிய அனைத்தும் ஒரே முடிவை நோக்கிச் செல்கின்றன — அந்த முடிவு சிவமே. அவனே சாதகன் என்றென்றும் நிலைபெற வேண்டிய 'இறுதிப் பதி' என்று பாடல் உறுதியாக முடிகிறது. "ஏலம் கமழ் பொழில்" – கவர்ச்சியின் நுட்பம் ஏன் திருமூலர் இந்த உவமையைக் கையாண்டார்? உலகம் வெறும் துன்பமாக மட்டும் சொல்லப்பட்டால், அதிலிருந்து விலகுவது எளிது. ஆனால் உலகம் மிகவும் மென்மையான அனுபவங்கள், இனிமையான ஈர்ப்புகள், நுண்ணிய சுகங்களால் நிரம்பியுள்ளது — அதனால்தான் மனம் அதில் பற்றிக் கொள்கிறது. "ஏலம்" என்ற மணத்தையும், "கமழ்" என்ற பரவலான ஈர்ப்பையும், "பொழில்" என்ற செழிப்பையும் இணைத்துக் காட்டியதன் மூலம், உலகம் ஒரு 'மாய அமைப்பு' என்பதை அவர் சுட்டுகிறார். இதன் நோக்கம் உலகை வெறுப்பதற்கல்ல, அதன் கவர்ச்சியின் நுட்பத்தைப் புரிந்து கொண்டு அதனைத் தாண்டிச் செல்ல வேண்டும் என்பதே.
சிவயோக ஞான சாதகர்களுக்கான யோக உபதேசம்
இந்த மந்திரத்தை ஆழமாகப் பயிலும் ஒரு யோக சாதகனுக்கு, சாதனையின் திசையும் உள் நிலையும் தெளிவாகின்றன: பற்றற்ற பார்வை: உலகம் நுட்பமான மணம் கமிழும் கவர்ச்சியுடன் தோன்றினாலும், அவை அனைத்தும் ஒரே ஆதிகாரணமான சிவத்திலிருந்து எழும் அனுபவ வடிவங்கள் என்பதைக் காண்பதால், அவன் புறப் பொருட்களில் பற்றிக் கொள்ளாமல் அவற்றை 'உள் தவமாக' மாற்றுகிறான். அகங்காரத் தளர்ச்சி: "மூதறிவு" அவனால் அளிக்கப்படுகிறது என்பதை உணர்வதால், சாதகன் தனது அறிவையும் அனுபவத்தையும் இறைவனுடைய அருளாகக் கருதித் தனது அஹங்காரத்தைத் தளர்த்துகிறான். உள் லயம்: "மெய்த்தவம் நோக்கி" என்ற வழிகாட்டுதலால், அவன் புறச் சாதனைகளிலிருந்து 'அகச் சுத்திகரிப்பிற்கு' (Internal purification) மாறுகிறான். நிச்சயமான இலக்கு: "அது பதி ஆக அமர்கின்றானே" என்ற உண்மையால், சிவமே ஒரே இலக்கு என்ற நிலையான நிச்சயம் உருவாகி, மனம் சிதறாமல் ஒருமுகப்படுத்தப்படுகிறது.
சுருக்கமான தாத்பர்யம்:
இவ்வுலகின் கவர்ச்சிகளிலிருந்து விடுபட்டு கவனத்திற்குத் திரும்புவதும், புற அனுபவங்களிலிருந்து உள் லயத்திற்கு மாறுவதும், இறுதியில் சிவமாகிய நித்தியப் பதியில் நிலைபெறுவதுமே உண்மையான தவமாகும். சிவமே ஆதி! சிவமே அறிவு! சிவமே இறுதிப் பதி!
திருமூலர் படிக்கட்டு - 20
சிவசிவ! மெய்யன்பர்களே!
திருமூல நாயனார் அருளிய 'பரசிவத்தை நோக்கிய மூவாயிரம் படிக்கட்டு' எனும் ஞானப் பயணத்தில், இன்று நாம் இருபதாவது படிக்கட்டில் (20) அடியெடுத்து வைக்கிறோம்.
முன்னைய மந்திரத்தில், உலக அதிகாரம் மற்றும் செல்வம் போன்றவை இறுதி இலக்கு அல்ல, அவை அனைத்தும் 'நிறை தவம்' வழியாகச் சிவத்தை நோக்கிச் செல்ல வேண்டிய இடைக்கால நிலைகளே என்று கண்டோம்.
அந்தச் சிந்தனையை இப்பாடலில் திருமூலர் மேலும் நுணுக்கமாக விரிவாக்குகிறார்.
இவ்வுலகம் "ஏலம் கமழ் பொழில்" போல மிக இனிமையான, கவர்ச்சிகரமான அனுபவங்களால் நிரம்பியிருந்தாலும், அவை அனைத்தையும் உருவாக்கிய ஆதிகாரணமும், நமக்கு அறிவையும் அனுபவ ஒளியையும் அளிப்பவனும் ஒரே சிவமே.
எனவே, அந்தக் கவர்ச்சிகளில் சிக்காமல் அவற்றை "மெய் தவம்" நோக்கிச் செலுத்திச் சிவத்தில் நிலைபெற வேண்டும் என்பதை இந்த மந்திரம் வலியுறுத்துகிறது.
அந்த ஞானப் பேரொளி மகா மந்திரம் இதோ:
பழந்தமிழ் வடிவ மூல மந்திரம்
நவீன மனம் புரியக்கூடிய சந்தி பிரித்த வடிவம்
யோக ஆகம-தந்திர உட்பொருள் விளக்கம்
இந்த மந்திரத்தின் தர்க்க ஓட்டம் உலக உருவாக்கம் → மூதறிவு → மன ஒளி → மெய்த்தவம் → சிவ இலக்கு என்ற ஆழமான படிநிலைகளில் மிகச் செம்மையாக நகர்கிறது:
1. ஆதி காரணமும் அகிலமும் (இது பதி... முதுபதி செய்தவன்):
"ஏலம் கமழ் பொழில் ஏழும்" — ஏலக்காய் மணம் வீசும் செறிந்த பொழில்களை உடைய ஏழு உலகங்களும் தனித்தனியாகத் தோன்றினாலும், அவற்றின் பின்னால் ஒரே ஆதாரப் பதி (மூலப் பொருள்) இருப்பதைச் சுட்டுகிறது. "முது பதி" என்பது அவன் ஒரு பின்னைய சக்தி அல்ல, அனைத்துக்கும் முன்னிருந்த ஆதிகாரணம் என்பதை நிறுவுகிறது.
2. அறிவின் அதிபதி (மூதறிவாளன்):
அவன் உலகை உருவாக்குவது மட்டுமல்லாமல், அதை உணரத்தக்க 'முதல் அறிவை' (Primary Intelligence) சாதகனுக்கு அருள்பவனும் அவனே. நமது சிற்றறிவு அவனது பேரறிவின் ஒரு துளியே.
3. மன ஒளியும் மெய்த்தவமும் (விதுபதி செய்தவன்... மெய்த்தவம் நோக்கி):
'விது' என்றால் சந்திரன். அந்த அறிவு மனத்தில் சந்திர ஒளிபோல் (Reflective Light) தெளிவாகப் பிரதிபலிக்கும்போது, சாதகன் "மெய் தவம்" எனப்படும் உண்மையான உள் சாதனையை நோக்கித் திரும்புகிறான்.
4. இறுதி நிலை (அது பதியாக அமர்கின்றானே):
உலகம், அறிவு, மன ஒளி, தவம் ஆகிய அனைத்தும் ஒரே முடிவை நோக்கிச் செல்கின்றன — அந்த முடிவு சிவமே. அவனே சாதகன் என்றென்றும் நிலைபெற வேண்டிய 'இறுதிப் பதி' என்று பாடல் உறுதியாக முடிகிறது.
"ஏலம் கமழ் பொழில்" – கவர்ச்சியின் நுட்பம்
ஏன் திருமூலர் இந்த உவமையைக் கையாண்டார்? உலகம் வெறும் துன்பமாக மட்டும் சொல்லப்பட்டால், அதிலிருந்து விலகுவது எளிது. ஆனால் உலகம் மிகவும் மென்மையான அனுபவங்கள், இனிமையான ஈர்ப்புகள், நுண்ணிய சுகங்களால் நிரம்பியுள்ளது — அதனால்தான் மனம் அதில் பற்றிக் கொள்கிறது.
"ஏலம்" என்ற மணத்தையும், "கமழ்" என்ற பரவலான ஈர்ப்பையும், "பொழில்" என்ற செழிப்பையும் இணைத்துக் காட்டியதன் மூலம், உலகம் ஒரு 'மாய அமைப்பு' என்பதை அவர் சுட்டுகிறார்.
இதன் நோக்கம் உலகை வெறுப்பதற்கல்ல, அதன் கவர்ச்சியின் நுட்பத்தைப் புரிந்து கொண்டு அதனைத் தாண்டிச் செல்ல வேண்டும் என்பதே.
சிவயோக ஞான சாதகர்களுக்கான யோக உபதேசம்
இந்த மந்திரத்தை ஆழமாகப் பயிலும் ஒரு யோக சாதகனுக்கு, சாதனையின் திசையும் உள் நிலையும் தெளிவாகின்றன:
பற்றற்ற பார்வை:
உலகம் நுட்பமான மணம் கமிழும் கவர்ச்சியுடன் தோன்றினாலும், அவை அனைத்தும் ஒரே ஆதிகாரணமான சிவத்திலிருந்து எழும் அனுபவ வடிவங்கள் என்பதைக் காண்பதால், அவன் புறப் பொருட்களில் பற்றிக் கொள்ளாமல் அவற்றை 'உள் தவமாக' மாற்றுகிறான்.
அகங்காரத் தளர்ச்சி:
"மூதறிவு" அவனால் அளிக்கப்படுகிறது என்பதை உணர்வதால், சாதகன் தனது அறிவையும் அனுபவத்தையும் இறைவனுடைய அருளாகக் கருதித் தனது அஹங்காரத்தைத் தளர்த்துகிறான்.
உள் லயம்: "மெய்த்தவம் நோக்கி" என்ற வழிகாட்டுதலால், அவன் புறச் சாதனைகளிலிருந்து 'அகச் சுத்திகரிப்பிற்கு' (Internal purification) மாறுகிறான்.
நிச்சயமான இலக்கு:
"அது பதி ஆக அமர்கின்றானே" என்ற உண்மையால், சிவமே ஒரே இலக்கு என்ற நிலையான நிச்சயம் உருவாகி, மனம் சிதறாமல் ஒருமுகப்படுத்தப்படுகிறது.
சுருக்கமான தாத்பர்யம்:
இவ்வுலகின் கவர்ச்சிகளிலிருந்து விடுபட்டு கவனத்திற்குத் திரும்புவதும், புற அனுபவங்களிலிருந்து உள் லயத்திற்கு மாறுவதும், இறுதியில் சிவமாகிய நித்தியப் பதியில் நிலைபெறுவதுமே உண்மையான தவமாகும்.
சிவமே ஆதி! சிவமே அறிவு! சிவமே இறுதிப் பதி!
திருச்சிற்றம்பலம்.