51 அட்சரங்களின் வெளிப்பாடும் சிவயோக தர்க்கமும்

சிவ சிவ மெய்யன்பர்களே!
நேற்றுடன் திருமந்திரத்தின் முதல் 51 பாடல்களுக்கு யோக ஆகம தந்திர விளக்கவுரை எழுதி முடித்தோம்! எழுதி முடித்தேன் அல்ல, முடித்தோம் என்பதன் அர்த்தம் அனைவருக்கும் புரியும் என்று எண்ணுகிறோம்.
திருமூலர் தனது ஞானப் பயணத்தை வெறும் பாடல்களாக அன்றி, பிரபஞ்சத்தின் ஆதி ஒலியோடும், மனித உணர்வு நிலையின் பரிணாமத்தோடும் இணைத்து மந்திரமாகவே கட்டமைத்துள்ளார்.
"ஐந்து கரத்தனை" எனும் காப்பு மந்திரம் முதல் "சூடுவன் நெஞ்சிடை வைப்பன்" எனும் 51-வது மந்திரம் வரையிலான பகுதி, ஒரு சாதகனைச் சாதாரண மனித நிலையிலிருந்து 'சிவானுபவப் பெருநிலை'க்கு இட்டுச் செல்லும் ஒரு முழுமையான சாதனா வரைபடம் (Sadhana Map) ஆகும்.
1. 51 அட்சரங்களின் தாந்திரீக அடிப்படை (The Tantric Basis of 51 Letters)
தந்திர சாஸ்திரங்களின்படி, சமஸ்கிருத மொழியின் அகராதி க்ஷகராந்த 51 அட்சரங்கள் (வர்ணமாலா) பிரபஞ்சத்தின் படைப்புச் சக்தியின் அதிர்வுகளாகக் கருதப்படுகின்றன.
திருமூலர் இந்தப் பாயிரப் பகுதியை 51 பாடல்களாகத் தேர்ந்தெடுத்திருப்பது தற்செயலானதல்ல; இது மாத்ருகா சக்தி எனப்படும் சப்த வடிவத் தெய்வ சக்தியின் வெளிப்பாடாகும்.
ஒலி முதல் ஒளி வரை:
51 அட்சரங்கள் எவ்வாறு ஒட்டுமொத்தப் பிரபஞ்ச அறிவையும் தன்னுள் அடக்கியுள்ளனவோ, அதேபோல் இந்த 51 பாடல்களும் ஒரு சாதகன் அடைய வேண்டிய ஒட்டுமொத்த சிவஞானத்தையும் தன்னுள் அடக்கியுள்ளன.
பிண்டமும் அண்டமும்:
மனித உடலிலுள்ள 51 சக்தி பீடங்கள் அல்லது அட்சர ஸ்தானங்களை விழிப்பூட்டும் ஒரு நுட்பமான தந்திரச் செயல்பாடாகவே இந்தப் பகுதி அமைகிறது.
2. தர்க்க ரீதியான பயணத் தொடர்ச்சி
இந்த 51 படிக்கட்டுகளும் சாதகனை நான்கு முக்கியத் தர்க்க நிலைகளின் வழியே அழைத்துச் செல்கின்றன:
அ) பீடிகை மற்றும் தடையற்ற தொடக்கம் (மந்திரம் 1 - 10)
முதல் தர்க்கம் தடையற்ற ஞானத் தேடல் ஆகும். ஓங்காரத்தின் உட்பொருளாக இருக்கும் கணபதியை வணங்குவதன் மூலம், சாதகனின் புத்தியும் புகழும் செம்மையடைகின்றன. இது ஞானப் பயணத்தின் முதல் தேவையாகிய 'சித்தத் தெளிவை' உறுதிப்படுத்துகிறது.
ஆ) சிவத் தத்துவமும் பிரபஞ்ச ஒழுங்கும் (மந்திரம் 11 - 35)
சிவன் எங்கும் நிறைந்தவன் (Omnipresent), காலத்தைக் கடந்தவன் (Timeless) என்பதைத் திருமூலர் நிறுவுகிறார். உலகம் சீரற்ற முறையில் இயங்குவதில்லை; அது விதி வழி எனப்படும் இறைநியதி மற்றும் தர்ம ஒழுங்கின் வழியே இயங்குகிறது. இந்த ஒழுங்கோடு சித்தம் ஒத்திசைவதே உண்மையான இன்பம் என்பதைத் திருமூலர் தர்க்க ரீதியாக விளக்குகிறார்.
இ) அகங்காரக் கரைதலும் சரணாகதித் தந்திரமும் (மந்திரம் 36 - 45)
இங்கே சாதகனின் அகங்காரம் (Ego) எப்போது இறைவனிடம் முழுமையாக ஒப்படைக்கப்படுகிறதோ, அப்போதுதான் அவனுள் இறை ஒளி பிரகாசிக்கும் எனும் "குறைந்து அடைதல்" தர்க்கம் முன்வைக்கப்படுகிறது.
சித்தப் புனம்: மனம் எனும் காட்டை உழுது, பண்படுத்தப்பட்ட நிலமாக (புனம்) மாற்றினால், சிவம் அங்கே மான் போல மென்மையாக இணங்கி நிலைபெறுவான்.
நாடிச் சுத்தி: "தழல்" மற்றும் "மதி" (அக்னி மற்றும் சோம) ஆகிய இரு சக்திகளின் சமநிலை மூலம், உடலின் பிராண ஓட்டம் சீராகிச் சிவம் உயிராக அனுபவிக்கப்படும் நுணுக்கம் இங்கே விவரிக்கப்படுகிறது.
ஈ) இல்லற யோகமும் சிவ ஒன்றியமும் (மந்திரம் 46 - 51)
இல்லற வாழ்க்கையில் இருந்தும் இறைநினைவில் நிலைத்திருப்பவர் "மாதவர் ஒப்பர்" (பெரிய தவசிக்கு இணையானவர்) எனும் புரட்சிகரமான தர்க்கத்தைத் திருமூலர் முன்வைக்கிறார்.
இதைப் புரிந்து கொள்பவர் திருமந்திரம் இல்லறத்தாருக்கு உரிய யோக நூல் என்பதையும், அதனாலேயே காமத்தை சிவானுபவமாக்கும் பரியங்க யோகம் திருமந்திரத்தில் விரிவாகச் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது என்பதையும் விளங்கலாம்!
விடியா விளக்கு: அகங்காரத்தைத் தாழ்த்திச் சிவத்தை முதன்மையாக்கும் மனத்தில் அருள் இறங்கி, அது அணையாத உள் ஞான விளக்காக (விடியா விளக்கு) நிலைபெறுகிறது.
இறுதிப் பயன்: "சூடுவன் நெஞ்சிடை வைப்பன்" - வெளிப்புற வழிபாடு இதயத் தியானமாக மாறி, நாத அதிர்வு வழியாகச் சிவானந்தத் தாண்டவ அனுபவமாக மலர்கிறது.
3. சாதகர்களுக்கான மையக் கருத்து
இந்த 51 பாடல்களின் வாயிலாகத் திருமூலர் யோக சாதகர்களுக்குச் சொல்லும் மையச் செய்தி இதுவே:
வாழ்க்கையே யோகம்: யோகம் என்பது காடு, குகைகளுக்குச் செல்வதல்ல; இல்லறப் பொறுப்புகளுக்கு நடுவே சிவநினைவை (அன்பை) வளர்ப்பதே மேலான தவம்.
அன்பே சிவம்: "நேசத்தில் நிற்றல்" என்பதே சிவனைத் தொடும் வழி. அன்பு முதிர்ந்து நேசமாக மாறும்போது, சிவம் உயிராக நமக்குள் உயிர்க்கத் தொடங்கும்.
உள் விழிப்பு: இறைவன் வெளியில் தேடப்பட வேண்டியவர் அல்ல; அவர் மனத்துள் உறையும் சோதி. சரியான முறையில் மனதைப் பண்படுத்தினால், அவர் "மான் போல்" இணங்கித் தன்னுள் நிலைபெறுவார்.
அனுபவ ஞானம்: தத்துவங்களை வெறும் அறிவாகப் பார்க்காமல், "நான் இன்று அறிவது" என நேரடி அனுபவமாக (Direct Perception) உணர வேண்டும்.
திருமூலரின் இந்த முதல் 51 மந்திரங்களும், ஒரு மனிதனைப் புறச் சடங்குகளிலிருந்து மெதுவாக விடுவித்து, அவனது உள்மனதின் ஆழங்களுக்கு அழைத்துச் செல்கின்றன. 51 அட்சரங்களின் சக்தியைத் தன்னுள் அடக்கிய இந்தப் பகுதி, சாதகனின் கர்ம-வாசனைப் பெருங்கடலை நீந்திக் கடக்க உதவும் ஒரு வலிமையான ஓடமாகும்.
இறுதியில், ஒரு சாதகன் அடையும் ஞானம் என்பது ஏட்டறிவு அல்ல; அது தனது இதயக் கமலத்தில் ஆடும் சிவபிரானைத் தனது உயிராகவே உணர்ந்து ஆடும் பேரானந்தப் பெருநிலை ஆகும்.

திருச்சிற்றம்பலம்.