மயல் சிந்தை மாற்றம்

திருமூலர் படிக்கட்டு - 25

சிவசிவ! மெய்யன்பர்களே!
திருமூல நாயனார் அருளிய 'பரசிவத்தை நோக்கிய மூவாயிரம் படிக்கட்டு' எனும் ஞானப் பயணத்தில், இன்று நாம் இருபத்தி ஐந்தாவது படிக்கட்டில் (25) அடியெடுத்து வைக்கிறோம்.
முன்னைய மந்திரத்தில், சிவன் எப்போதும் அருள் வழங்கிக் கொண்டிருப்பவன் என்றும், அகங்காரம் எனும் வாரணம் எழுந்தாலும் அதைத் தனது 'இறை நீதி'க்குள் கட்டுப்படுத்திச் சாதகனைக் கைவிடாமல் காக்கிறான் என்றும் கண்டோம்.
அந்த உள் அருள் எப்போதும் செயல்படுகிறது என்ற உண்மையை, இப்பாடலில் திருமூலர் ஒரு நடைமுறைச் சாதனையாக (Practical Sadhana) மாற்றுகிறார்.
அந்த அருளைப் பெறுவதற்கான வழி "போற்றி-இசைத்து-புகழ்ந்து" என்ற இடைவிடாத சிவநினைவுதான் என்பதையும், உலகச் செல்வத்தை விடச் சிவபாதமே உண்மையான செல்வம் என்பதையும் அவர் உணர்த்துகிறார்.
மயக்கமடைந்த மனத்தை மாற்றினாலே அந்த அனுபவத்தில் நிலைபெற முடியும் என்பதை வலியுறுத்தும் உன்னத யோக-தத்துவத் தொடர்ச்சி இது.
அந்தச் சிந்தை மாற்றும் மகா மந்திரம் இதோ:

பழந்தமிழ் வடிவ மூல மந்திரம்

நவீன மனம் புரிந்து கொள்ள சந்தி பிரித்த வடிவம்

யோக ஆகம-தந்திர உட்பொருள் விளக்கம்

இந்தப் பாடலின் தர்க்க ஓட்டம் பக்திச் செயல் → மனத் தெளிவு → உண்மையான செல்வம் → மயக்க மாற்றம் → முன்னோர் வழி → சிவ நிலை என்ற மிகத் தெளிவான படிநிலைகளில் நகர்கிறது:
1. சாதனை முறை (போற்றி இசைத்தும் புகழ்ந்தும்):
மனத்தைச் சிதறவிடாமல் சிவனை நோக்கித் திருப்பும் துதி, பாடல் மற்றும் புகழ்ச்சி ஆகியவற்றை ஒரு வலிமையான சாதனையாக முன்வைக்கிறார்.
இதன் நோக்கம் "புனிதன் அடி தேற்றுமின்" — அதாவது, சிவனின் திருவடியாகிய அந்தப் பரம உணர்வில் மனத்தைத் தெளிவுபெறச் செய்து நிலைநிறுத்த வேண்டும் என்பதே.
2. விழுமிய மாற்றம் (சிவன் அடிக்கே செல்வம்):
உலகப் பொருட்கள் செல்வம் அல்ல; சிவபாத அனுபவமே உண்மையான அழியாத செல்வம் என்று தர்க்கத்தை உயர்த்துகிறார்.
இந்தத் தெளிவு பிறந்தவுடன், "மயல் உற்ற சிந்தை" எனப்படும் அறியாமை, ஆசை மற்றும் குழப்பம் கொண்ட மனத்தைத் திருப்ப வேண்டிய அவசியம் ஏற்படுகிறது.
3. நிலைபெற்ற வழி (நின்றார் வழி மன்னி நின்றானே):
அவ்வாறு மனமாற்றம் பெற்று நிலைநின்ற சித்தர்களின் 'வழி'யிலேயே (மரபிலேயே) சிவன் நிலைபெற்ற அனுபவமாக (மன்னி) தங்கி நிற்கிறான் என இப்பாடல் முடிவுறுகிறது.
சிவனைத் துதிப்பது என்பது வெறும் பக்தி உணர்ச்சி அல்ல; அது மயக்கமடைந்த மனத்தைச் சிவபாதத்தில் நிலைநிறுத்தும் யோக சாதனை முறையாகும்.

சிவ யோக ஞான சாதகர்களுக்கான யோக இரகசியம்

இந்தப் பாடல் பக்தி-நினைவு-மன மாற்றம்-நிலைபெற்ற அனுபவம் என்ற உள் சாதனைச் சுழற்சியை மிகவும் நுணுக்கமாகக் காட்டுகிறது:
நாத யோகத்தின் தொடக்கம்: "போற்றி இசைத்து, புகழ்ந்து" என்பவை வெறும் வாய்த் துதிகள் அல்ல;
அவை மனதை ஒரே திசையில் நிலைநிறுத்தும் மந்திர ஜபம் மற்றும் நாத யோகத்தின் ஆரம்ப நிலைகள்.
இந்தத் தொடர்ந்த நினைவு சிந்தை சிதறாமல் ஒருமுகப்படுத்துகிறது (One-pointedness).
இலக்கு மாற்றம்:
சாதகன் "சிவன் அடிக்கே செல்வம்" என்று உணரும்போது, வெளிப்புற இலக்குகளை விடுத்துத் தனது உள் இலக்கான சிவ சித்தத்தில் கவனம் செலுத்துகிறான்.
மயக்கச் சிந்தை மாற்றம்:
யோகத்தில் முன்னேற்றம் என்பது ஏதோ புதிய அனுபவங்களைப் பெறுவது அல்ல; மாறாக 'மயக்கம்' (Delusion), தவறான அடையாளம் மற்றும் ஆசை ஆகியவற்றின் மூல மனப்போக்கை மாற்றுவது ஆகும். மாற்றப்பட்ட மனமே சமாதி நிலைக்கான திறவுகோல்.
சித்தர் வழி:
இந்த மாற்றம் நிகழ்ந்தவுடன், சாதகன் தனியாகப் பயணிப்பதில்லை; அவன் "நின்றார் வழி" எனும் சித்தர்கள் நடந்த ஞானப் பாதையில் இணைகிறான். அங்கே சிவசித்தம் நிலைபெற்ற அனுபவமாக வெளிப்படுகிறது.

சாதனையில் ஏற்படும் நிலைபெற்ற விழிப்பு

இந்த நுணுக்கத்தைப் புரிந்துகொள்ளும் போது, சிவயோக சாதகனின் சாதனை வலுக்கட்டாயக் கட்டுப்பாட்டிலிருந்து இயல்பான 'நிலைநிறுத்தத்திற்கு' மாறுகிறது:
அழுத்தமற்ற சாதனை:
முன்பு மனத்தை அடக்கப் போராடிய சாதகன், இப்போது "போற்றி-புகழ்ந்து-நினைவு" என்ற வழியால் மனத்தை மெதுவாக ஒரே திசையில் திருப்பக் கற்றுக்கொள்கிறான். இதனால் உள்ளார்ந்த அழுத்தம் குறைந்து, சாதனை சுலபமாகிறது.
அலைச்சல் தணிதல்:
"சிவன் அடிக்கே செல்வம்" என்ற தெளிவால் உலக இலக்குகள் மீதான ஈர்ப்பு தணிகிறது. இது தியானத்தின் ஆழத்தை அதிகரிக்கிறது.
நிதானமும் தெளிவும்: பழைய மனப்பழக்கங்கள் விலகித் தெளிவு, நிதானம் மற்றும் உள்ளார்ந்த அமைதி வளர்கிறது. "மன்னி நின்றான்" என்ற உண்மை அவனுக்குள் ஒரு நிலையான ஆதரவாக மாறுகிறது.

சுருக்கமான தாத்பர்யம்:

சிந்தையைக் கட்டுப்படுத்தப் போராடாமல், அதைச் சிவநினைவால் நிரப்பி மாற்ற வேண்டும். அவ்வாறு மாற்றப்பட்ட மனமே சிவனைத் தன்னுள் நிலைபெறச் செய்யும் உன்னத பீடமாகும்.
சிவமே செல்வம்! சிவமே சிந்தை! சிவமே வழி!