அன்பர்களே,
நீங்கள் திருமந்திரத்தின் ஒரு மந்திரத்திற்கான பொருளையும், அதன் யோக–ஆகம–தந்திர விளக்கத்தையும் வாசித்துள்ளீர்கள்.
ஆனால், உங்களிடம் ஒரு கேள்வி…
திருமந்திரத்தைப் பற்றி அறிந்தீர்களா?
அல்லது
திருமந்திரத்தை அனுபவிக்கத் தொடங்கிவிட்டீர்களா?
இவை இரண்டும் ஒன்றல்ல.
திருமூலர் அருளிய ஒவ்வொரு திருமந்திரமும், வெறும் பாடல் அல்ல; ஒரு வருட தவத்தின் அனுபவச் சுருக்கம். அந்த அனுபவத்தை வெறும் வாசிப்பால் மட்டுமே முழுமையாகப் பெற முடியாது. அறிவு வழியைக் காட்டும்; ஆனால் சாதனையே அந்த வழியில் நம்மை நடத்தும்.
அதனால்தான், எமது குருநாதர் அகஸ்திய குலபதி ஸ்ரீ ஸக்தி சுமனன் அவர்கள், திருமந்திரத்தை வெறும் நூலாக அல்ல, வாழ்வாக மாற்றும் ஒரு தனித்துவமான சாதனை முறையாக திருமந்திர எழுத்துச் சாதனையை வகுத்துத் தந்துள்ளார்.
இந்த எழுத்துச் சாதனை என்பது,
ஒரு புத்தகத்திலிருந்து இன்னொரு புத்தகத்திற்கு சொற்களை நகலெடுக்கும் செயல் அல்ல.
இது,
நாள்தோறும் ஒரே ஒரு மந்திரத்தை மட்டுமே எழுதும் இந்த ஒழுக்கம், மனத்தின் அவசரத்தைக் குறைத்து, பொறுமையையும், கவனத்தையும், உள்ளுணர்வையும் வளர்க்கிறது. காலப்போக்கில், திருமந்திரம் ஒரு நூலாக உங்கள் கையில் இருப்பதில்லை; அது உங்கள் சிந்தனையிலும், சொல்லிலும், செயலிலும் வெளிப்படத் தொடங்கும்.
திருமந்திரத்தைப் படித்தவர்கள் பலர் இருக்கலாம்.
திருமந்திரத்தை வாழ்ந்தவர்கள் சிலரே.
அந்த அரிய சாதகர்களின் வரிசையில் நீங்கள் இணைவதற்கான அழைப்பே திருமந்திர எழுத்துச் சாதனை.
நீங்களும் இந்த அருள் யாத்திரையில் இணைந்து,
ஒவ்வொரு நாளும் ஒரு மந்திரம்,
ஒவ்வொரு மந்திரத்திலும் ஒரு புதிய விழிப்பு,
ஒவ்வொரு விழிப்பிலும் சிவத்தை நோக்கிய ஒரு புதிய படி எடுத்து வையுங்கள்.
வாருங்கள்!
திருமந்திரத்தை வெறும் வாசிப்பதிலிருந்து, அதை வாழும் ஆன்மிகப் பயணத்திற்கு ஒன்றாக முன்னேறுவோம்.
திருமந்திர அரண்மனை – உலகளாவிய திருமந்திர குருகுலம்
திருமந்திர எழுத்துச் சாதனையில் இணைந்து கொள்ள விரும்புபவர்கள், கீழ்வரும் விண்ணப்படிவத்தை நிரப்பி திருமந்திர அரண்மனை திருமூலர் குருகுலத்தில் இணையுங்கள்.
📝 விண்ணப்படிவம் →
திருமூலர் படிக்கட்டு - 40
சிவசிவ! மெய்யன்பர்களே!
திருமூல நாயனார் அருளிய 'பரசிவத்தை நோக்கிய மூவாயிரம் படிக்கட்டு' எனும் ஞானப் பயணத்தில், இன்று நாம் முப்பத்து ஒன்பதாவது படிக்கட்டில் (40) அடியெடுத்து வைக்கிறோம்.
திருமந்திரத்தின் முந்தைய மந்திரத்தில் திருமூலர், இடைவிடாத சிவஸ்மரணம் (“பிதற்று ஒழியேன்”) மூலம் அறிய முடியாத பரம்பொருள் சாதகனின் உள்ளார்ந்த ஆனந்த–குரு அனுபவமாக மாறுகிறது என்பதை வலியுறுத்தினார்.
சிவனைப் பற்றிய நினைவு நிற்காமல் தொடரும் போது, மனம் சிவத்தை நோக்கி நிலைபெற்று, சாதகனின் உள்ளே சிவ உணர்வு ஆழமாகப் பதிகிறது என்ற உண்மை அங்கே வெளிப்படுத்தப்பட்டது.
அந்த இடைவிடாத நினைவின் அடுத்த கட்ட அனுபவத்தை இப்பாடலில் அவர் மேலும் நுட்பமாக எடுத்துச் செல்கிறார்.
சிவன் உண்மையில் சாதகனின் மனத்துள் ஒளியாக உறைகிறான்; அவனை அன்போடு புகழ்ந்து, “எம் பெருமான்” என்று உரிமையுடன் இறைஞ்சும் போது, அந்த உள் ஒளி ஆனந்தமாக மலர்ந்து, இறுதியில் அருளாக வெளிப்படுகிறது என்று விளக்குகிறார்.
முந்தைய பாடல் நிறுத்தமற்ற சிவநினைவு சித்தத்தைச் சிவமாக மாற்றுகிறது என்பதைச் சொன்னால், இப்பாடல் அந்த நினைவு மனத்துள் உறையும் சிவஒளியை விழிப்பூட்டி, அருளான ஆனந்த அனுபவமாக மாற்றுகிறது என்பதை விளக்கும் யோக–தத்துவத் தொடர்ச்சியாக அமைகிறது.
அந்தச் சோதிப் பிரகாச மகா மந்திரம் இதோ:
பழந்தமிழ் வடிவ மூல மந்திரம்
வாழ்த்தவல் லார்மனத் துள்ளுறு சோதியை
தீர்த்தனை யங்கே திளைக்கின்ற தேவனை
யேத்தியு மெம்பெரு மானென் றிறைஞ்சியு
மாத்தஞ்செய் தீச னருள்பெற லாமே. (40)
நவீன மனம் புரியக்கூடிய சந்தி பிரித்த வடிவம்
வாழ்த்த வல்லார் மனத்துள் உறு சோதியை,
தீர்த்தனை அங்கே திளைக்கின்ற தேவனை,
ஏத்தியும் “எம் பெருமான்” என்று இறைஞ்சியும்,
ஆத்தம் செய்து ஈசன் அருள் பெறலாமே.
யோக ஆகம-தந்திர விளக்கவுரை
இந்தப் பாடலின் தர்க்க ஓட்டம் மனஒளி → தூய்மைப்படுத்தும் இறை அனுபவம் → ஆனந்த நிலை → புகழ்ச்சி–பணிவு → அக அன்பு → அருள் பெறுதல் என்ற நேர்த்தியான படிநிலைகளில் நகர்கிறது:
1. அந்தர்ஜோதி (மனத்துள் உறு சோதி):
சிவன் வெளியில் மட்டும் வணங்கப்பட வேண்டிய தெய்வம் அல்ல; அவனை உண்மையாகப் புகழத் தெரிந்தவர்களின் மனத்துள் அவன் ஒரு 'சுயம்பிரகாச ஒளியாக' (Innate Light) உறைகிறான் என முதலில் நிறுவுகிறது.
2. பரிசுத்தம் (தீர்த்தன்):
அந்த உள் ஒளி வெறும் காட்சியல்ல; அது "தீர்த்தன்" - அதாவது மனக் கசடுகளைத் துடைத்துத் தூய்மைப்படுத்தும் மகா சக்தி உடையது.
3. உள்ளார்ந்த ஆனந்தம் (அங்கே திளைக்கின்ற தேவன்):
மனம் தூய்மையான போது, அதே சிவம் வேறெங்கும் செல்லாமல் அங்கேயே பேரானந்தத்தில் திளைக்கும் தெய்வமாக விளங்குகிறான் என்பதைச் சுட்டுகிறது.
4. சாதனையின் மும்முனை (ஏத்தி, இறைஞ்சி, ஆத்தம் செய்து):
இதை அனுபவிக்கச் செய்யும் முறை - புகழ்ச்சி (ஏத்துதல்), உரிமை கலந்த பணிவு (“எம் பெருமான்” என்று இறைஞ்சுதல்), மற்றும் "ஆத்தம்" எனப்படும் ஆழமான அக அன்பு. வெறும் வாய்ப் புகழ்ச்சி போதாது; மனமுழுதும் ஒப்புதல் அளித்த ஈடுபாடு வேண்டும்.
அதன் பலனாக ஈசன் அருள் அனுபவமாக வெளிப்படும் என்பதே இப்பாடலின் மையத் தர்க்கம்.
சிவயோக இரகசிய நுணுக்கம்
இந்தப் பாடல் சொல்லும் யோக இரகசிய நுணுக்கம், இறைவனை வெளியிலிருந்து தேடாமல், மனத்தின் உள்ளார்ந்த ஒளியாக உணர்ந்து, அன்பு–பணிவு–நினைவு மூலம் அந்த ஒளியை விழிப்பூட்டுவதில் உள்ளது:
சித்த ஒளியின் தரிசனம்:
“மனத்துள் உறு சோதி” என்பது மிக ஆழமான யோகச் சுட்டுரை. இது ஆக்ஞா அல்லது சஹஸ்ரார மண்டலத்தில் அனுபவிக்கப்படும் ஒளி மட்டுமல்ல, சிந்தை அமைதியாகும் போது தானாக வெளிப்படும் 'சுத்த விழிப்புணர்வையும்' குறிக்கிறது.
வாசனை சுத்தி:
“தீர்த்தன்” என்பது அந்த ஒளி மனக் கலக்கம், வாசனை (Tendencies), மற்றும் கர்மச் சிதறல் ஆகியவற்றை மெதுவாகச் சுத்தப்படுத்தும் நுட்பத்தைக் காட்டுகிறது.
உரிமை கலந்த ஏக்கம்:
“எம்பிரான்” என்று அழைப்பது ஓர் அபேத உரிமையைக் குறிக்கும். "ஆத்தம்" என்பது சாதாரண பக்தியல்ல; சித்தத்தின் ஆழத்திலிருந்து எழும் உயிர் சார்ந்த ஏக்கம் (Primal Longing). இந்த ஏக்கம் உருவானபின், மனம் வெளியில் அலைவதை நிறுத்தி, உள்ளே இருக்கும் சிவஒளியில் லயிக்கும். அப்போது அருள் என்பது வெளிப்புற வரமாக அன்றி, உள்ளே மறைந்திருந்த சிவசித்தம் விழித்தெழும் அனுபவமாக வெளிப்படுகிறது.
சாதனையில் ஏற்படும் நிலைமாற்றம்
இந்த நுணுக்கத்தை ஆழமாகப் புரிந்து கொள்ளும் போது, சிவயோக சாதகனின் சாதனை வெளிப்புறச் சடங்கு மையத்திலிருந்து உள்ளார்ந்த ஒளி–அனுபவ மையத்திற்கு மாறுகிறது:
தேடல் ஒழிந்து தரிசனம் பிறத்தல்:
இறைவனை வெளியில் தேடிய சாதகன், இப்போது தனக்குள் விழிக்கும் சித்த ஒளியையே சிவனின் அருளாக அனுபவிக்கிறான். தியானத்தில் புதிய ஒன்றைப் பிடிக்க முயலாமல், ஏற்கனவே உள்ளே இருக்கும் ஒளியை உணரத் தொடங்குவதால் மன அலைச்சல் குறைகிறது.
இயந்திரத்தனமான ஜபம் மறைதல்:
“ஏத்தி–இறைஞ்சி–ஆத்தம் செய்து” என்ற நுணுக்கம் சாதகனுக்குள் மென்மையான ஆனந்தத்தை வளர்க்கிறது. இதனால் உலர்ந்த அறிவுவாதமோ அல்லது இயந்திரத்தனமான ஜபமோ மறைந்து, அது ஒரு 'உயிர்ச் சாதனையாக' மாறுகிறது.
உறவு நிலை:
சாதகன் தனிமை உணர்விலிருந்து விடுபட்டு, “எம் பெருமான்” என்ற உள் உறவுணர்வைப் பெறுகிறான். இதனால் இறைவன் தூரத்தில் இருப்பவன் அல்ல, உள்ளே திளைக்கும் உயிர்ச் சக்தி என்ற அனுபவம் உறுதிப்படுகிறது.
இவ்வாறு, இந்தப் புரிதல் சாதகனைச் சிதறிய மனத்திலிருந்து ஆனந்தமய சித்த நிலைக்கும், முயற்சிச் சாதனயிலிருந்து அருள் வழிநடத்தும் சிவயோக நிலைக்கும் உயர்த்திச் செல்கிறது.
சிவமே சோதி! சிவமே தீர்த்தன்! சிவமே எம் பெருமான்!
திருச்சிற்றம்பலம்.