சிவ ஒன்றியம்

சிவசிவ! மெய்யன்பர்களே!
திருமூல நாயனார் அருளிய 'பரசிவத்தை நோக்கிய மூவாயிரம் படிக்கட்டு' எனும் ஞானப் பயணத்தில், இன்று நாம் நாற்பத்து மூன்றாவது படிக்கட்டில் (43) அடியெடுத்து வைக்கிறோம்.
திருமந்திரத்தின் முந்தைய மந்திரத்தில், மனம் “புனம் செய்த நிலம்” போல உழுதுச் சுத்தப்படுத்தப்பட்டு, உண்மையான இறைநினைவால் சிவனைப் போற்றும் போது, சிவ–சக்தி மான் போல மென்மையாக அந்த மனத்துள் இணங்கி நிலைபெறுகிறது என்று திருமூலர் விளக்கினார்.
அங்கே சிவானுபவம் என்பது பலவந்தமான சாதனையால் அல்ல, உள் சுத்தி மற்றும் மென்மையான இசைவின் மூலமே மலர்கிறது என்ற உண்மை வலியுறுத்தப்பட்டது.
அந்த உள் இசைவின் அடுத்த கட்டமாக, இந்த மந்திரத்தில் அவர், சாதகன் சிவனை உண்மையாக அணைந்து புகழும் போது, சிவன் தானே பரிபூரண பலனை வழங்கி, மாயையைத் தாண்டும் வல்லமையையும் அருள்கிறான்; ஆனால் அந்த எல்லா அனுபவங்களின் இறுதி இலக்கும் சிவ ஒன்றியமே என்று வெளிப்படுத்துகிறார்.
முந்தைய மந்திரம் சுத்தமான மனத்தில் சிவ–சக்தி மென்மையாக இறங்குகிறது என்பதைச் சொன்னால், இந்த மந்திரம் அந்த இறங்கிய சிவசக்தி சாதகனை மாயையைத் தாண்டச் செய்து, இறுதியில் பரசிவ ஒன்றியத்தில் நிலைநிறுத்துகிறது என்பதை விளக்கும் யோக–தத்துவத் தொடர்ச்சியாக அமைகிறது.
அந்தப் பரிபூரணப் பேரின்ப மகா மந்திரம் இதோ:

பழந்தமிழ் வடிவ மூல மந்திரம்

நவீன மனம் புரியக்கூடிய சந்தி பிரித்த வடிவம்

யோக ஆகம-தந்திர விளக்கவுரை

இந்த மந்திரத்தின் தர்க்க ஓட்டம் சிவனை அணைதல் → உண்மைப் புகழ்ச்சி → இறைவன் தரும் நிறைபலன் → மாயைத் தாண்டும் சாதனை → இறுதி சிவ ஒன்றியம் என்ற படிநிலையில் நேர்த்தியாக நகர்கிறது:
1. சிவத்தை நோக்கிய உள் இயக்கம் (போய் அரன் தன்னைப் புகழ்வார்):
முதலில் சாதகன் அரனை (சிவத்தை) அணைந்து அவனை உண்மையாகப் புகழும் நிலை காட்டப்படுகிறது. இதன் மூலம் பக்தி என்பது ஒரு வெளிப்புறச் சடங்கு அல்ல; அது சித்தம் மெதுவாக வெளி உலக ஈர்ப்பிலிருந்து விலகி, உள் சிவ மையத்தை நோக்கிச் செல்லும் ஒரு யோக இயக்கம் என நிறுவப்படுகிறது.
2. நாயகன் தரும் நிறைபலன் (நான்முடி செய்ததுவே நல்கும்):
இந்த உண்மைப் புகழ்ச்சிக்குக் கிடைக்கும் பலன் மனித முயற்சியால் உருவாக்கப்படுவது அல்ல. நாயகனாகிய சிவனே அதனை முழுமையான நிறைபலனாக மாற்றித் தருகிறான்.
3. மாயையைக் கடந்த வல்லமை (மாயகம் சூழ்ந்து வர வல்லார்):
மாயை உலகத்தைத் தாண்டிச் செல்லும் வல்லமை பெற்றவர்களாகச் சாதகர்கள் உயர்ந்தாலும், அவர்களின் பயணம் அங்கேயே முடிந்துவிடுவதில்லை என்பதைத் திருமூலர் இங்கே சுட்டுகிறார்.
4. இறுதி சிவ ஒன்றியம் (வேந்து ஒன்றும் தானே):
இறுதியில் “வேயன தோளிக்கு வேந்து ஒன்றும் தானே” என்று, உமையம்மைக்கு ஒரே தலைவன் சிவனே என்பது போல, மாயையைத் தாண்டிய சாதகனுக்கும் இறுதி ஆதாரம், இலக்கு மற்றும் பதி சிவனே என்று முடித்து வைக்கிறார். அனைத்து வல்லமைகளின் இறுதி நிறைவு சிவத்தில் ஒன்றுதலே என்பதே இந்த மந்திரத்தின் மையத் தர்க்கம்.

சிவயோக இரகசிய நுணுக்கம் (The Ultimate Union)

இந்த மந்திரம் சொல்லும் யோக இரகசிய நுணுக்கம், சாதகன் மாயையைத் தாண்டி உயர்ந்த ஆன்மீக அனுபவங்களை அடைந்த பின்னரும், அவனது இறுதி நிலை சிவத்தில் ஒன்றுதலாகவே இருக்க வேண்டும் என்பதில் உள்ளது:
நான்முடி எனும் முழுமை:
“நான்முடி” என்பது நான்கு புருஷார்த்தங்கள் அல்லது யோகத்தின் நான்கு சித்த நிலைகளாகிய ஜாக்ரத், ஸ்வப்ன, சுஷுப்தி, துரியம் ஆகிய அனைத்தையும் சிவசக்தி ஒருங்கிணைத்து முழுமைப்படுத்துவதைக் குறிக்கிறது.
மாயைத் தாண்டல்:
“மாயகம் சூழ்ந்து வர வல்லார்” என்பது யோகத்தில் மன வாசனைகள், கர்மச் சுற்றுகள் மற்றும் மாயையின் நுண்பிடிகளைத் தாண்டும் நிலையாகும். ஆனால் இங்கொரு பெரிய எச்சரிக்கை மறைபொருளாக உள்ளது — மாயையைத் தாண்டிய பின் கூடச் சாதகன் தான் பெற்ற சித்திகள், அறிவு அல்லது புதிய அனுபவங்களில் சிக்கிக்கொள்ளக் கூடும்.
பரசிவக் கரைதல்:
அதனால்தான் “வேந்து ஒன்றும் தானே” என்கிறார். சக்தி அனுபவங்கள், ஒளி தரிசனங்கள், தியான நிலைகள் அனைத்தும் இடைநிலைகளே (Intermediate stages). அவை இறுதியில் பரசிவ ஒன்றியத்தில் கரைய வேண்டும். இதுவே பக்தி → சித்த சுத்தி → மாயைத் தாண்டல் → சக்தி அனுபவம் → சிவத்தில் இறுதி ஒன்றுதல் என்ற பரிபூரண உள் பயணம்.

சாதனையில் ஏற்படும் நிலைமாற்றம்

இந்த நுணுக்கத்தை ஆழமாகப் புரிந்துகொள்ளும் போது, சிவயோக சாதகன் தனது சாதனையின் உண்மையான இலக்கைத் தெளிவாகப் புரிந்துகொள்கிறான்:
அனுபவப் பற்றற்ற நிலை:
தியான அனுபவங்கள், ஒளி காட்சிகள் அல்லது சில ஆன்மீகத் திறன்கள் கிடைத்தவுடன் அதையே இறுதி நிலை என்று எண்ணித் தேங்கிவிடாமல், சாதகன் தொடர்ந்து உள்ளார்ந்த ஆழத்திற்குச் செல்கிறான்.
நிலைத்தன்மை உருவாகுதல்:
மன வாசனைகள் மற்றும் உணர்ச்சி மயக்கங்கள் போன்ற உள் தடைகளைத் தெளிவாகக் கவனித்துத் தாண்டுவதால் ஆன்மீகப் பாதையில் ஒரு ஸ்திரமான நிலைத்தன்மை உருவாகிறது.
அகங்காரமற்ற விரிவு:
“வேந்து ஒன்றும் தானே” என்ற உண்மை, சித்தி ஆசை மற்றும் ஆன்மீக அகங்காரம் போன்ற நுண் வலைகளிலிருந்து சாதகனைப் பாதுகாக்கிறது.
இதன் விளைவாகச் சாதனை மெதுவாக எளிமை, சரணாகதி மற்றும் நிலையான ஆனந்தம் நோக்கி நகர்கிறது. இந்தப் புரிதல் சாதகனை அனுபவங்களில் சிக்கிய நிலையிலிருந்து பரசிவ ஒன்றியத்தை நோக்கிய முதிர்ந்த சிவயோக நிலைக்கு எடுத்துச் சென்று, ஆழமான உள்ளார்ந்த சுதந்திரத்தை அளிக்கிறது.
சிவமே அரன்! சிவமே நாயகன்! சிவமே மாயையைத் தாண்டிய மாபெரும் ஒன்றிப்பு!