பகுதி 1ஸ்ரீ ஸக்தி சுமனனின் யோக ஆகம தந்திர அனுபவ விளக்கவுரை
▼
திருமூலர் படிக்கட்டு - 16
சிவசிவ! மெய்யன்பர்களே!
திருமூல நாயனார் அருளிய 'பரசிவத்தை நோக்கிய மூவாயிரம் படிக்கட்டு' எனும் ஞானப் பயணத்தில், இன்று நாம் பதினாறாவது படிக்கட்டில் (16) அடியெடுத்து வைக்கிறோம்.
முன்னைய மந்திரங்களில், சிவம் என்பது புலன்களாலும் எண்ணத்தாலும் அளவிட முடியாத பரமம் என நிராகரிப்பு தர்க்கத்தின் (Negation Logic) மூலம் நிறுவப்பட்டது.
அந்தப் புரிதலின் அடுத்த கட்டமாக, இந்த மந்திரத்தில் திருமூலர் அதே பரமத்தை நேர்மறையான அடையாளங்களால் (Positive Affirmations) வெளிப்படுத்துகிறார்.
"அறிய முடியாதவன்" என்ற தூரத்து நிலையைத் தாண்டி, அளவுக்கு அப்பாற்பட்ட அந்தச் சிவமே ஆதியாகவும், அரனாகவும், உடலுள் நின்ற ஞானமாகவும், அருள் ஒளியாகவும், நித்திய தன்மையாகவும் நமக்குள் பரவி நிற்கிறான் எனக் கூறி, அவனை "அனுபவிக்கப்படுகிறவன்" என்ற உண்மைக்குச் சாதகனை எடுத்துச் செல்கிறார்.
அந்தப் பரிபூரண அனுபவ மகா மந்திரம் இதோ:
பழந்தமிழ் வடிவ மூல மந்திரம்
ஆதியு மாயா னாயுட லுண்ணின்ற
வேதியு மாய்விரிந் தார்ந்திருந் தானருட்
சோதியு மாய்ச்சுருங் காததோர் தன்மை
யுதியு மாய்நித்த மாகிநின் றானே. (16)
நவீன மனம் புரியக்கூடிய சந்தி பிரித்த வடிவம்
ஆதியுமாய், அரனாய், உடல் உள் நின்ற
வேதியுமாய், விரிந்து ஆர்ந்து இருந்தான்;அருள்
சோதியுமாய், சுருங்காதது ஓர் தன்மையுள்
நீதியுமாய், நித்தம் ஆகி நின்றானே.
ஆகம-தந்திர உட்பொருள் விளக்கம்
இந்த மந்திரத்தின் தர்க்க ஓட்டம் மிக ஒழுங்கான பரம அடையாளங்களை வரிசைப்படுத்துகிறது:
1. ஆதி முதல் வேதி வரை:
முதலில் "ஆதியுமாய்" என்று சிவனை முதற்காரணமாக நிறுவி, "அரனாய்" என உலகச் செயல்பாட்டின் (சம்ஹாரத் தொழில் மூலம் ஒடுக்கி அருளுதல்) ஆதாரமாகக் காட்டி, "உடல் உள் நின்ற வேதி" என அவன் நமக்குள்ளேயே இருக்கும் உருமாற்றும், ஞானச் சுடராக இருப்பதைச் சுட்டுகிறது.
2. விரிவும் ஒளியும்:
அங்கிருந்து "விரிந்து ஆர்ந்து" என அவன் அண்டசராசரங்கள் அனைத்திலும் பரவியுள்ள நிலையை விளக்கி, "அருள் சோதி" எனச் சாதகனின் சித்தப் பிரகாசமாக (Internal Light) வெளிப்படுவதைத் தருகிறது.
3. மாறாத நித்தியம்:
பின்னர் "சுருங்காதது ஓர் தன்மை" மூலம் அவன் எக்காலத்திலும் மாறாத பரம இயல்பை உறுதிப்படுத்தி, "நீதியுமாய்" என உலக தர்மத்தின் ஆதாரமாகவும், இறுதியில் "நித்தம் ஆகி நின்றான்" என காலத்தைத் தாண்டிய நித்திய சத்தியமாகவும் நிற்பதை முடிவாகக் கூறுகிறது.
இவ்வாறு காரணம் முதல் நித்தியம் வரை அனைத்தையும் ஒரே சரடாக இணைத்து, "அனைத்திலும் உள்ளதும் அனைத்தையும் தாண்டியும் நிற்கும் ஒரே பரமம் சிவமே" என்ற உச்சத் தீர்மானத்துக்குக் கொண்டு செல்கிறது.
சிவயோகச் சாதனை இரகசியம்
இதனை எப்படி அனுபவத்தில் கொண்டுவருவது என்ற இரகசியத்தின் திறவுகோல் "உடல் உள் நின்ற வேதியுமாய்" என்ற வரியில் உள்ளது. ஒரு சிவயோகச் சாதகன் கடக்க வேண்டிய முழுமையான உள் சாதனைப் பாதை இதோ:
உள் திருப்பம்: "ஆதியுமாய்" எனப் பரம காரணத்தை வெளியே தேடிய மனத்தைத் தியானத்தின் மூலம் உள்ளே திருப்பி, இறைவன் உள்ளார்ந்த சித்தமாக (Internal Consciousness) இருப்பதை உணர்தல் வேண்டும்.
எல்லை கரைதல்: அங்கிருந்து "விரிந்து ஆர்ந்து" எனத் தனி 'நான்' எனும் சிறு எல்லை கரைந்து, சித்தம் பரவலாக விரிவடையும் அகண்ட அனுபவம் உருவாக வேண்டும்.
ஞான விழிப்பு: அவ்வாறு விரிவடைந்த சித்தம், "அருள் சோதி" எனப் பிரகாசமான ஞான ஒளியாக உங்களுக்குள் வெளிப்படும்.
சமாதி உறுதி: இந்த அனுபவம் தற்காலிகமாக வந்து போகாது, "சுருங்காதது ஓர் தன்மை" என நிலைபெறும் போது, அதுவே மாறாத சமாதி நிலையாக உறுதியாகிறது.
நித்திய நிலை: இறுதியில் "நித்தம் ஆகி நின்றான்" என காலம், மாற்றம், இருமை (Duality) ஆகியவற்றைக் கடந்த நித்திய சிவானுபவத்தில் சாதகன் என்றென்றும் நிலைபெறுகிறான்.
சுருக்கமான தாத்பர்யம்:
வெளியில் தேடும் மனத்தை உள்ளே திருப்பி, உள்ளுணர்வை அகண்டமாகப் பரவலாக்கி, ஒளி அனுபவத்தில் நிலைத்து, காலமற்ற நித்திய சமாதியில் உறுதியாக நிற்க வேண்டும் என்பதே இந்தப் பாடல் சொல்லும் ஆழ்ந்த யோகச் சாதனை இரகசியமாகும்.
சிவமே ஆதி! சிவமே வேதி! சிவமே நித்தம்!
திருச்சிற்றம்பலம்.
🧘
பகுதி 2சிவானுபவம் தரும் திருமந்திர எழுத்து சாதனை
▼
பதினாறாவது மந்திரம்: உள்நின்ற வேதி - நித்தியப் பாவனை
சிரசில் திருமூலர் பெருமானை குருவாக இருத்தி, அகத்திய மாமகரிஷியின் ஊர்த்துவ முக ஆற்றலால் தனி 'நான்' எனும் சிறு எல்லையைக் கரைத்தபடி, பின்வரும் பாவனைகளுடன் இந்த மந்திரத்தை எழுதுங்கள்:
1. "ஆதியுமாய் அரனாய் உடலுள் நின்ற வேதியுமாய்" (உள் திருப்பப் பாவனை) பாவனை: அனைத்திற்கும் முதற்காரணமான சிவனை வெளியே தேடுவதை விடுத்து, உங்கள் உடலிற்குள்ளேயே ஞானத்தை உருமாற்றும் "வேதியாக" (Alchemist) அவன் உறைவதைக் காட்சிப்படுத்துங்கள்.
உணர்வு: "அரனாய்" நின்று உங்கள் உலகியல் பற்றுகளை ஒடுக்கி, உள்ளார்ந்த சித்தமாக (Internal Consciousness) இறைவன் உங்களுக்குள் ஞானச் சுடராகத் திகழ்வதை உணர்ந்து எழுதுங்கள்.
2. "விரிந்து ஆர்ந்து இருந்தான் அருள் சோதியுமாய்" (ஞான விழிப்புப் பாவனை) பாவனை: உங்களுக்குள் இருக்கும் அந்தச் சித்தம், அண்டசராசரங்கள் அனைத்திலும் "விரிந்து ஆர்ந்து" பரவி, ஒரு பிரம்மாண்டமான அகண்ட அனுபவமாக மாறுவதைக் காட்சிப்படுத்துங்கள்.
உணர்வு: அவ்வாறு விரிவடைந்த சித்தம், உங்கள் இதயக் கமலத்தில் "அருள் சோதி" எனப் பிரகாசமான ஞான ஒளியாக (Internal Light) விழிப்படைவதை உணர்ந்து எழுதுங்கள்.
3. "சுருங்காதது ஓர் தன்மையுள் நீதியுமாய்" (சமாதி உறுதிப் பாவனை) பாவனை: இந்த ஞான அனுபவம் எக்காலத்திலும் மாறாத, குறையாத "சுருங்காதது ஓர் தன்மை" கொண்டதாக உங்கள் அகத்தில் நிலைபெறுவதைக் காட்சிப்படுத்துங்கள்.
உணர்வு: உலக தர்மத்தின் ஆதாரமான "நீதியுமாய்" விளங்கும் அந்தப் பரம இயல்பு, தற்காலிகமாக வந்து போகாது உங்கள் சமாதி நிலையில் உறுதியாக நிலைபெறுவதை உணர்ந்து எழுதுங்கள்.
4. "நித்தம் ஆகி நின்றானே" (நித்திய நிலைப்பாவனை) பாவனை: காலம், மாற்றம் மற்றும் இருமை (Duality) ஆகியவற்றைக் கடந்து, எக்காலத்திலும் அழியாத "நித்திய சத்தியமாக" சிவம் நிற்பதைக் காட்சிப்படுத்துங்கள்.
உணர்வு: நீங்களும் அந்த காலமற்ற நித்திய சிவானுபவத்தில் என்றென்றும் நிலைபெற்றுவிட்டீர்கள் என்ற பேரமைதியுடன் இந்த மந்திரத்தை நிறைவு செய்யுங்கள்.
சாதனைக் குறிப்பு:
இந்த பதினாறாவது மந்திரத்தை எழுதி முடித்ததும், உங்கள் உள்ளுணர்வு அகண்டமாகப் பரவி, ஒளி அனுபவத்தில் நிலைத்திருப்பதை ஒரு நிமிடம் அனுபவியுங்கள். "சிவமே ஆதி, சிவமே வேதி, சிவமே நித்தம்" என்ற இந்தத் தெளிவு உங்கள் திருமந்திர அரண்மனையை காலத்தைக் கடந்த ஞானத்தால் நிரப்பும்.
பதினாறாவது படியில் நீங்கள் எய்திய இந்த 'நித்திய சமாதி அனுபவத்தை' உங்கள் சாதனை ஏட்டில் மறக்காமல் பதிவு செய்யுங்கள்.