பகுதி 1ஸ்ரீ ஸக்தி சுமனனின் யோக ஆகம தந்திர அனுபவ விளக்கவுரை
▼
திருமூலர் படிக்கட்டு - 17
சிவசிவ! மெய்யன்பர்களே!
திருமூல நாயனார் அருளிய 'பரசிவத்தை நோக்கிய மூவாயிரம் படிக்கட்டு' எனும் ஞானப் பயணத்தில், இன்று நாம் பதினேழாவது படிக்கட்டில் (17) அடியெடுத்து வைக்கிறோம்.
முன்னைய மந்திரத்தில், சிவம் என்பது ஆதி, உடலுள் நின்ற வேதி, அருள் சோதி எனப் போற்றப்பட்டு, அது உள்ளும் புறமும் நிறைந்திருக்கும் நித்திய உண்மை என்பது நிறுவப்பட்டது.
அந்தப் பரவலான சிவத்தை அறிந்த பின், இந்தப் படிக்கட்டில் திருமூலர் அடுத்த கட்டத்திற்கு நம்மை அழைத்துச் செல்கிறார்.
அந்தச் சிவ-சக்தி ஒருமையிலேயே (Union) நிலைபெறுவதுதான் பூரணம்; அதிலிருந்து விலகி மனம் புறப் பொருள்களில் சிதறினால் 'மலம்' (குற்றங்கள்) தோன்றி, மீண்டும் தொடக்கத்திலிருந்து சாதனை செய்ய வேண்டிய நிலை ஏற்படும் என்பதை இப்பாடல் எச்சரிக்கிறது.
அந்த யோக-தந்திர மகா மந்திரம் இதோ:
பழந்தமிழ் வடிவ மூல மந்திரம்
கோதுகு லாவிய கொன்றைக் குழற்சடை
மாதுகு லாவிய வாணுதற் பாகனை
யாதுகு லாவி யமரருந் தேவருங்
கோதுகு லாவிக் குணம்பயில வாரே. (17)
நவீன மனம் புரிந்து கொள்ள சந்தி பிரித்த வடிவம்
கோது குலாவிய கொன்றை குழல் சடை,
மாது குலாவிய வாள் நுதல் பாகனை;
யாது குலாவி அமரரும் தேவரும்,
கோது குலாவிக் குணம் பயில் வாரே.
ஆகம-தந்திர உட்பொருள் விளக்கம்
இந்தப் பாடல் ஒரு அரிய தந்திர மந்திரமாகும்.
உண்மையான சிவயோக சித்தி எது என்பதையும், அது ஏன் கைநழுவிப் போகிறது என்பதையும் இப்பாடலின் தர்க்க ஓட்டம் மிகத் தெளிவாக விளக்குகிறது:
1. பூரண இணைவு (மாது குலாவிய பாகன்):
முதலில் "மாது குலாவிய வாள் நுதல் பாகன்" என்று சிவபெருமான் சக்தியுடன் ஒருமையாக விளங்கும் பரிபூரண நிலை காட்டப்படுகிறது.
இது சிவம்-சக்தி பிரிக்க முடியாத முழுமை. தந்திர மரபில் இது குண்டலினி சக்தி எழுந்து சஹஸ்ராரத்தில் சிவத்துடன் லயிக்கும் பரிபூரண யோக நிலை.
இந்த நிலையில் இருமை இல்லை, மன அலைச்சல் இல்லை, மலம் இல்லை — இதுவே 'சுத்த சிவ அனுபவம்'.
2. தவறான இணைவும் விளைவும் (யாது குலாவி... கோது குலாவி):
அந்தப் பரிபூரண சிவத்தை விட்டுவிட்டு, "யாது குலாவி" — அதாவது மனம் வேறு எந்தப் புற விஷயங்களுடன் தொடர்பு கொண்டாலும், அங்கே "கோது குலாவி" (குற்றங்கள் சேருதல்) நிகழும்.
மாசு, மலம், பந்தம் ஆகியவை மீண்டும் ஆன்மாவைப் பற்றிக் கொள்ளும்.
தேவர்களே ஆனாலும், சிவ-சக்தி ஒருமையிலிருந்து விலகினால் அவர்கள் குற்றமுடையவர்கள் ஆகிறார்கள்.
3. மீண்டும் தொடங்கும் பயணம் (குணம் பயில் வாரே):
அவ்வாறு மாசு சேர்ந்தவர்கள் மீண்டும் "குணம் பயில" வேண்டிய நிலைக்குத் தள்ளப்படுகிறார்கள்.
சிவயோகஞான சாதகர்களுக்கான யோக இரகசியம் (The Secret of Stability)
இன்று யோகம் மற்றும் உபாசனை பயில விரும்புவோர் முதலில் கேட்பது:
"தியானம் சொல்லிக் கொடுங்கள்",
"மந்திரம் சொல்லிக் கொடுங்கள்" என்பதுதான்.
அவர்கள் புரிந்துகொள்ள வேண்டிய மிக முக்கியமான இரகசியம் "குணம் பயில்வாரே" என்பதில் உள்ளது:
பண்பே அடிப்படை:
தகுந்த பண்பும் குணமும் (Virtue) இல்லாமல் நீங்கள் எத்தனை உயர்ந்த மந்திரங்களைப் பெற்றாலும், அதில் சித்தி அடைய முடியாது.
அதனால்தான் திருமந்திரத்தின் முதல் தந்திரமே 'வாழ்வியல் ஒழுக்கத்தை' (Ethics) உபதேசிக்கிறது.
பண்புகளை மாற்றிக் கொள்ளாமல் யோகத்தைக் குறுக்கு வழியாகப் பயன்படுத்துவது நேரத்தையும் ஆற்றலையும் வீணடிக்கும் செயலாகும்.
மனச் சிதறல் (விக்ஷேபம்):
சிவ-சக்தி ஒருமை நிலையில் நிலைத்திருக்காமல், மனம் புற விஷயங்களில் சிதறிச் செல்வதைத் தந்திரத்தில் 'விக்ஷேபம்' என்பார்கள்.
இந்தச் சிதறல் நிகழும்போது ஆணவம், கன்மம், மாயை எனும் மலத்திரயங்கள் மீண்டும் செயல்படத் தொடங்குகின்றன.
மீண்டும் சாதனை:
இவ்வாறு ஆன்மா மீண்டும் பந்த நிலைக்குத் திரும்பும்போது, தவம், மன சுத்திகரிப்பு, நாடி சமநிலை ஆகியவற்றின் மூலம் மீண்டும் அந்த ஒருமை நிலையை அடைய வேண்டிய கட்டாயம் (குணம் பயிலுதல்) ஏற்படுகிறது.
சுருக்கமான தாத்பர்யம்:
சாதகன் உள்ளார்ந்த சிவ-சக்தி லயத்தில் (Internal Union) இடைவிடாது நிலைத்திருப்பதே முக்தி.
மனம் புறத்தில் சிதறினால் மலம் உருவாகி, மீண்டும் நீண்ட சாதனைப் பாதை தேவைப்படும்.
இது தந்திர யோகத்தில் மிக முக்கியமான இரகசியமாகும்.
ஒவ்வொரு முறை சிவத்தில் மனம் ஒன்றும் போது பூரணமாகிறீர்கள்.
புலன் வழி மனம் செல்லும் போது மும் மலங்களில் சிக்கிக்கொள்கிறீர்கள்.
சிரசில் திருமூலர் பெருமானை குருவாக இருத்தி, அகத்திய மாமகரிஷியின் ஊர்த்துவ முக ஆற்றலால் உங்கள் மனதை விக்ஷேபம் (புறச்சிதறல்) அடையவிடாமல், பின்வரும் பாவனைகளுடன் இந்த மந்திரத்தை எழுதுங்கள்:
உணர்வு: "கோது" என்பது குற்றங்களைக் குறிக்கும். சடையில் கங்கையைத் தாங்கி உலகைக் காக்கும் அப்பன், உங்கள் மனதின் மாசுக்களை எல்லாம் நீக்கித் தூய்மைப்படுத்துவதை உணர்ந்து எழுதுங்கள்.
2. "மாது குலாவிய வாள் நுதல் பாகனை" (பரிபூரண இணைப்புப் பாவனை) பாவனை: ஒளிபொருந்திய நெற்றியைக் கொண்ட உமையவளைத் (சக்தி) தன் உடலின் ஒரு பாகமாகக் கொண்டு, சிவம்-சக்தி எனப் பிரிக்க முடியாத ஒருமையாக இறைவன் விளங்குவதைக் காட்சிப்படுத்துங்கள்.
உணர்வு: தந்திர மரபின்படி, உங்கள் மூலாதாரத்தில் விழிப்படைந்த குண்டலினி சக்தி தண்டுவடம் வழியே ஏறி, சஹஸ்ராரத்தில் சிவத்துடன் லயிக்கும் அந்தப் பரிபூரண யோக நிலையை (Internal Union) உடலில் உணர்ந்து எழுதுங்கள்.
3. "யாது குலாவி அமரரும் தேவருங் கோது குலாவி" (புறச்சிதறல் தடுப்புப் பாவனை) பாவனை: இந்த அகண்ட சிவ-சக்தி ஒருமை நிலையை விடுத்து, மனம் "யாது குலாவி" (ஏதேனும் ஒரு புற விஷயங்களில்) சிதறினால், அங்கே "கோது" (குற்றங்களும் மும்மலங்களும்) மீண்டும் பற்றிக் கொள்ளும் என்பதைச் சிந்தியுங்கள்.
உணர்வு: தேவர்களாயினும் இந்த ஒருமையிலிருந்து விலகினால் பந்தப்பட நேரிடும் என்ற யதார்த்தத்தை உணர்ந்து, உங்கள் புலன் வழிச் செல்லும் எண்ணங்களை ஒடுக்கி, விழிப்புணர்வை அகம் நோக்கி நிலைநிறுத்தி எழுதுங்கள்.
4. "குணம் பயில வாரே" (பண்பு சார் யோகப் பாவனை) பாவனை: புறத்தே சிதறி மாசு சேர்ந்த ஆன்மா, மீண்டும் தவம் மற்றும் மன சுத்திகரிப்பின் மூலம் தன்னைத் தகுதிப்படுத்திக் கொள்ளும் 'குணம் பயிலும்' நிலையை எண்ணுங்கள்.
உணர்வு: தகுந்த குணமும், வாழ்வியல் ஒழுக்கமும் (Ethics) இல்லாமல் யோகச் சித்தி சாத்தியமில்லை என்பதை ஆழமாகத் தீர்மானித்து, "நான் செய்யும் இந்தத் திருமந்திரச் சாதனை என் பண்பை மாற்றிச் சிவமாக்கும் தவமே" என்ற உறுதியுடன் இந்த மந்திரத்தை நிறைவு செய்யுங்கள்.
சாதனைக் குறிப்பு:
இந்த பதினேழாவது மந்திரத்தை எழுதி முடித்ததும், உங்கள் மனம் புற உலகப் பொருட்களில் அலையாமல், சஹஸ்ராரத்தின் உள்ளார்ந்த சிவ-சக்தி லயத்தில் அமைதியாகத் தங்கியிருக்கட்டும். "ஒவ்வொரு முறை சிவத்தில் மனம் ஒன்றும் போது நீங்கள் பூரணமாகிறீர்கள்" என்ற ரகசியத்தை நெஞ்சில் இருத்துங்கள்.
பதினேழாவது படியில் நீங்கள் உணர்ந்த இந்த 'அக நிலைப்பு' அனுபவத்தையும், பண்பின் அவசியத்தையும் உங்கள் சாதனை ஏட்டில் மறக்காமல் பதிவு செய்யுங்கள்.