பகுதி 1ஸ்ரீ ஸக்தி சுமனனின் யோக ஆகம தந்திர அனுபவ விளக்கவுரை
▼
திருமூலர் படிக்கட்டு - 24
சிவசிவ! மெய்யன்பர்களே! திருமூல நாயனார் அருளிய 'பரசிவத்தை நோக்கிய மூவாயிரம் படிக்கட்டு' எனும் ஞானப் பயணத்தில், இன்று நாம் இருபத்தி நான்காவது படிக்கட்டில் (24) அடியெடுத்து வைக்கிறோம். முன்னைய மந்திரத்தில், மனத்தில் எழும் மாய எண்ணங்களால் மனிதன் இறைவனை மறந்தாலும், இறைவன் அவனை ஒருபோதும் கைவிடாமல் 'சாட்சி சித்தமாக' உள்ளே காத்துக் கொண்டிருக்கிறான் என்பதைக் கண்டோம். அந்த உள் உண்மையை அடுத்த கட்டமாக இந்த மந்திரத்தில் திருமூலர் ஒரு செயல்முறை யோகமாக (Practical Yoga) மாற்றுகிறார். அந்த இறைவனே நமது வலிமையான அகங்காரத்தை (வாரணம்) உள் தபஸ்-அக்னிக்குள் (வன்னி) கட்டுப்படுத்தி, நீதியெனும் ஒழுங்கில் நிலைநிறுத்துகிறான் என்றும், அவனை இல்லை என்று மறுப்பது அறியாமை என்றும் வலியுறுத்துகிறார். இவ்வாறு முன்னைய பாடல் இறைவன் உள்ளே இருக்கிறான் என்ற 'சாட்சி' உண்மையை வெளிப்படுத்தினால், இப்பாடல் அந்தச் சாட்சியே உள் சக்திகளை ஒழுங்குபடுத்தி சாதகனை முன்னேற்றும் 'அருள் சக்தியாக' (Grace power) செயல்படுகிறது என்பதை விளக்கும் யோக-தத்துவத் தொடர்ச்சியாக அமைகிறது. அந்த வல்லமை மிக்க மகா மந்திரம் இதோ:
வல்லவன் வன்னிக்கு இறை இடை வாரணம்நில் என நிற்பித்த நீதியுள் ஈசனை,இல் என வேண்டா; இறையவர் தம் முதல்,அல்லும் பகலும் அருள் உகின்றானே.
ஆகம-தந்திர உட்பொருள் விளக்கம்
இந்தப் பாடலின் தர்க்க ஓட்டம் சிவனின் வல்லமை → அகங்காரக் கட்டுப்பாடு → நீதியில் நிலை → இறை மறுப்பின் அறியாமை → இடைவிடா அருள் என்ற வரிசையில் மிகத் துல்லியமாக நகர்கிறது: 1. பரம வல்லமை (வல்லவன்): சிவன் என்பது வெறும் தத்துவமல்ல; அவர் கட்டுப்படுத்த முடியாத பிரபஞ்ச சக்திகளையும் ஆளும் பரம வல்லமை உடையவர். 2. அகங்காரக் கட்டுப்பாடு (வன்னிக்கு இறை இடை வாரணம் நில் என): 'வன்னி' எனப்படும் அக்னி போன்ற தீவிர சக்தி நிலைக்கு இடையிலும், 'வாரணம்' எனப்படும் யானை போன்ற வலிமையான அகங்காரத்தை "நில்" என்று கூறி நிலைபெறச் செய்யும் ஆற்றல் அவனுக்கே உண்டு. தகிக்கும் உணர்ச்சிகளுக்கு இடையே அகங்காரத்தை ஒழுங்குபடுத்தும் திறன் இது. 3. இறை நீதி (நீதியுள் ஈசனை): அந்த வல்லமை என்பது சீரற்ற அழிவுச் சக்தி அல்ல; அது தர்மம், ஒழுங்கு மற்றும் சமநிலை ஆகியவற்றின் உள்ளே செயல்படும் 'இறைச் சட்டம்' (Divine Law). 4. மறுப்பின் அறியாமை (இல் என வேண்டா): இத்தகைய ஒழுங்கும், கட்டுப்பாடும், அருளும் நம் உள்ளே செயல்படுகின்ற போது "இறைவன் இல்லை" என்று கூறுவது அறியாமையின் உச்சம். அவனைச் சார்ந்தவர்களுக்கு "அல்லும் பகலும்" (இரவும் பகலும்) இடைவிடாமல் அருள் ஓடிக்கொண்டே இருக்கிறது என இப்பாடல் முடிவுறுகிறது.
சிவஞான சாதகர்களுக்கான யோக இரகசியம் (The Alchemy of Power)
இந்த மந்திரம் சொல்லும் யோக இரகசியம், சாதகனின் அகங்கார சக்தி எவ்வாறு இறைநீதிக்குள் கட்டுப்படுத்தப்பட்டு அருளின் ஓட்டமாக மாறுகிறது என்பதில் உள்ளது: உள் சக்திகளின் மோதல்: 'வன்னி' என்பது சாதகனுக்குள் எரியும் தபஸ்-அக்னி; 'வாரணம்' என்பது அவனது பலமிக்க மன-அகங்கார இயக்கம். சாதனையின போது பிராண சக்தி, ஆசை, கோபம் அல்லது ஆன்மீகப் பெருமை போன்றவை தீவிரமாக எழும். அவற்றை அடக்க முடியாமல் பயப்படுவது யோகமல்ல. நீதியில் நிலைபெறுதல்: அந்தக் கொந்தளிக்கும் உள் சக்திகளை "நீதியுள் ஈசன்" — அதாவது உள்ளார்ந்த சிவ ஒழுங்கின் கீழ் நிறுத்திக் கொள்ளுதல் தான் யோக நுணுக்கம். இடைவிடா அருள்: "இல் என வேண்டா" என்பது சாதகனுக்கான எச்சரிக்கை. சாதனை பலிக்கவில்லை என்று சோர்ந்து போகும் தருணத்திலும், இறை அருள் விழிப்பிலும், தூக்கத்திலும், தியானத்திலும் இடைவிடாமல் செயல்பட்டுக் கொண்டே இருக்கிறது.
சாதகனின் யோக மாற்றம் (Transformation from Struggle to Flow)
இந்த நுணுக்கத்தைப் புரிந்துகொள்ளும் போது, சிவயோக சாதகனின் சாதனை ஒரு போராட்ட நிலையிலிருந்து ஒழுங்குபடுத்தப்பட்ட உள்ளார்ந்த ஓட்டமாக மாறுகிறது: சக்தியை அருளாக்குதல்: முன்பு மனத்தில் எழும் ஆசை, கோபம் போன்ற "வாரண" சக்திகளை எதிர்த்துப் போராடிய சாதகன், இப்போது அவற்றை சிவநீதிக்குள் நிறுத்தி, அந்தச் சக்தியையே 'அருளாக' மாற்றக் கற்றுக்கொள்கிறான். சந்தேகம் நீங்குதல்: "அருள் எப்போதும் உள்ளது" என்ற நிச்சயம் உருவாவதால், "முன்னேற்றம் இல்லை" என்ற சந்தேகம் நீங்கித் தன்னம்பிக்கை வளர்கிறது. அகங்காரக் கரைப்பு: சக்தி எழுச்சியால் குலையாமல், அதையே விழிப்புணர்வாக மாற்றிக் கொள்வதால் அகங்காரம் மெதுவாகக் கரைகிறது. தியானம் ஆழமடைந்து அனுபவம் சிதறாமல் நிலைபெறுகிறது.
சுருக்கமான தாத்பர்யம்:
அகங்கார யானையை தபஸ்-அக்னிக்குள் எரித்து அழிப்பது யோகமல்ல; அதைச் சிவநீதிக்குள் நிறுத்தி, அந்த வீரியத்தை அருளாக மாற்றிக் கொண்டு இடைவிடாத சிவானுபவத்தில் திளைப்பதே மெய்நெறியாகும். சிவமே வல்லமை! சிவமே நீதி! சிவமே இடைவிடா அருள்!
திருமூலர் படிக்கட்டு - 24
சிவசிவ! மெய்யன்பர்களே!
திருமூல நாயனார் அருளிய 'பரசிவத்தை நோக்கிய மூவாயிரம் படிக்கட்டு' எனும் ஞானப் பயணத்தில், இன்று நாம் இருபத்தி நான்காவது படிக்கட்டில் (24) அடியெடுத்து வைக்கிறோம்.
முன்னைய மந்திரத்தில், மனத்தில் எழும் மாய எண்ணங்களால் மனிதன் இறைவனை மறந்தாலும், இறைவன் அவனை ஒருபோதும் கைவிடாமல் 'சாட்சி சித்தமாக' உள்ளே காத்துக் கொண்டிருக்கிறான் என்பதைக் கண்டோம்.
அந்த உள் உண்மையை அடுத்த கட்டமாக இந்த மந்திரத்தில் திருமூலர் ஒரு செயல்முறை யோகமாக (Practical Yoga) மாற்றுகிறார்.
அந்த இறைவனே நமது வலிமையான அகங்காரத்தை (வாரணம்) உள் தபஸ்-அக்னிக்குள் (வன்னி) கட்டுப்படுத்தி, நீதியெனும் ஒழுங்கில் நிலைநிறுத்துகிறான் என்றும், அவனை இல்லை என்று மறுப்பது அறியாமை என்றும் வலியுறுத்துகிறார்.
இவ்வாறு முன்னைய பாடல் இறைவன் உள்ளே இருக்கிறான் என்ற 'சாட்சி' உண்மையை வெளிப்படுத்தினால், இப்பாடல் அந்தச் சாட்சியே உள் சக்திகளை ஒழுங்குபடுத்தி சாதகனை முன்னேற்றும் 'அருள் சக்தியாக' (Grace power) செயல்படுகிறது என்பதை விளக்கும் யோக-தத்துவத் தொடர்ச்சியாக அமைகிறது.
அந்த வல்லமை மிக்க மகா மந்திரம் இதோ:
பழந்தமிழ் வடிவ மூல மந்திரம்
நவீன மனம் புரியக்கூடிய சந்தி பிரித்த வடிவம்
ஆகம-தந்திர உட்பொருள் விளக்கம்
இந்தப் பாடலின் தர்க்க ஓட்டம் சிவனின் வல்லமை → அகங்காரக் கட்டுப்பாடு → நீதியில் நிலை → இறை மறுப்பின் அறியாமை → இடைவிடா அருள் என்ற வரிசையில் மிகத் துல்லியமாக நகர்கிறது:
1. பரம வல்லமை (வல்லவன்):
சிவன் என்பது வெறும் தத்துவமல்ல; அவர் கட்டுப்படுத்த முடியாத பிரபஞ்ச சக்திகளையும் ஆளும் பரம வல்லமை உடையவர்.
2. அகங்காரக் கட்டுப்பாடு (வன்னிக்கு இறை இடை வாரணம் நில் என):
'வன்னி' எனப்படும் அக்னி போன்ற தீவிர சக்தி நிலைக்கு இடையிலும், 'வாரணம்' எனப்படும் யானை போன்ற வலிமையான அகங்காரத்தை "நில்" என்று கூறி நிலைபெறச் செய்யும் ஆற்றல் அவனுக்கே உண்டு.
தகிக்கும் உணர்ச்சிகளுக்கு இடையே அகங்காரத்தை ஒழுங்குபடுத்தும் திறன் இது.
3. இறை நீதி (நீதியுள் ஈசனை):
அந்த வல்லமை என்பது சீரற்ற அழிவுச் சக்தி அல்ல; அது தர்மம், ஒழுங்கு மற்றும் சமநிலை ஆகியவற்றின் உள்ளே செயல்படும் 'இறைச் சட்டம்' (Divine Law).
4. மறுப்பின் அறியாமை (இல் என வேண்டா):
இத்தகைய ஒழுங்கும், கட்டுப்பாடும், அருளும் நம் உள்ளே செயல்படுகின்ற போது "இறைவன் இல்லை" என்று கூறுவது அறியாமையின் உச்சம்.
அவனைச் சார்ந்தவர்களுக்கு "அல்லும் பகலும்" (இரவும் பகலும்) இடைவிடாமல் அருள் ஓடிக்கொண்டே இருக்கிறது என இப்பாடல் முடிவுறுகிறது.
சிவஞான சாதகர்களுக்கான யோக இரகசியம் (The Alchemy of Power)
இந்த மந்திரம் சொல்லும் யோக இரகசியம், சாதகனின் அகங்கார சக்தி எவ்வாறு இறைநீதிக்குள் கட்டுப்படுத்தப்பட்டு அருளின் ஓட்டமாக மாறுகிறது என்பதில் உள்ளது:
உள் சக்திகளின் மோதல்:
'வன்னி' என்பது சாதகனுக்குள் எரியும் தபஸ்-அக்னி; 'வாரணம்' என்பது அவனது பலமிக்க மன-அகங்கார இயக்கம். சாதனையின போது பிராண சக்தி, ஆசை, கோபம் அல்லது ஆன்மீகப் பெருமை போன்றவை தீவிரமாக எழும்.
அவற்றை அடக்க முடியாமல் பயப்படுவது யோகமல்ல.
நீதியில் நிலைபெறுதல்:
அந்தக் கொந்தளிக்கும் உள் சக்திகளை "நீதியுள் ஈசன்" — அதாவது உள்ளார்ந்த சிவ ஒழுங்கின் கீழ் நிறுத்திக் கொள்ளுதல் தான் யோக நுணுக்கம்.
இடைவிடா அருள்:
"இல் என வேண்டா" என்பது சாதகனுக்கான எச்சரிக்கை. சாதனை பலிக்கவில்லை என்று சோர்ந்து போகும் தருணத்திலும், இறை அருள் விழிப்பிலும், தூக்கத்திலும், தியானத்திலும் இடைவிடாமல் செயல்பட்டுக் கொண்டே இருக்கிறது.
சாதகனின் யோக மாற்றம் (Transformation from Struggle to Flow)
இந்த நுணுக்கத்தைப் புரிந்துகொள்ளும் போது, சிவயோக சாதகனின் சாதனை ஒரு போராட்ட நிலையிலிருந்து ஒழுங்குபடுத்தப்பட்ட உள்ளார்ந்த ஓட்டமாக மாறுகிறது:
சக்தியை அருளாக்குதல்:
முன்பு மனத்தில் எழும் ஆசை, கோபம் போன்ற "வாரண" சக்திகளை எதிர்த்துப் போராடிய சாதகன், இப்போது அவற்றை சிவநீதிக்குள் நிறுத்தி, அந்தச் சக்தியையே 'அருளாக' மாற்றக் கற்றுக்கொள்கிறான்.
சந்தேகம் நீங்குதல்:
"அருள் எப்போதும் உள்ளது" என்ற நிச்சயம் உருவாவதால், "முன்னேற்றம் இல்லை" என்ற சந்தேகம் நீங்கித் தன்னம்பிக்கை வளர்கிறது.
அகங்காரக் கரைப்பு: சக்தி எழுச்சியால் குலையாமல், அதையே விழிப்புணர்வாக மாற்றிக் கொள்வதால் அகங்காரம் மெதுவாகக் கரைகிறது. தியானம் ஆழமடைந்து அனுபவம் சிதறாமல் நிலைபெறுகிறது.
சுருக்கமான தாத்பர்யம்:
அகங்கார யானையை தபஸ்-அக்னிக்குள் எரித்து அழிப்பது யோகமல்ல; அதைச் சிவநீதிக்குள் நிறுத்தி, அந்த வீரியத்தை அருளாக மாற்றிக் கொண்டு இடைவிடாத சிவானுபவத்தில் திளைப்பதே மெய்நெறியாகும்.
சிவமே வல்லமை! சிவமே நீதி! சிவமே இடைவிடா அருள்!
திருச்சிற்றம்பலம்.