சிரசில் திருமூலர் பெருமானை குருவாக இருத்தி, அகத்திய மாமகரிஷியின் ஊர்த்துவ முக ஆற்றலால் எண்ணங்களோடு போராடாமல், பின்வரும் பாவனைகளுடன் இந்த மந்திரத்தை எழுதுங்கள்:
1. "மனத்தில் எழுகின்ற மாய நன் நாடன்" (மாய அலைகளைக் கவனிக்கும் பாவனை)
பாவனை: தியானத்தில் அமரும்போது உங்கள் மனப் பரப்பில் எழும் எண்ணங்கள், கற்பனைகள், ஆசைகள் ஆகியவற்றை ஏதோ வெளிப்புறத் தடைகளாகக் கருதாமல், அவை யாவும் சித்தத்தில் தோன்றும் 'மாய அலைகள்' எனக் காட்சிப்படுத்துங்கள்.
உணர்வு: மனதின் இயக்கத்தையும், மாயையின் நுட்பமான அசைவுகளையும் உள்ளிருந்து அறிந்து நடத்தும் 'மாய நன் நாடனாகிய' அந்தர்யாமி சிவனை உங்கள் அகம் நோக்கி உணர்ந்து எழுதுங்கள்.
2. "நினைத்தது அறிவன் எனில் தான் நினைக்கிலர்" (சாட்சி சித்தப் பாவனை)
பாவனை: நீங்கள் எதை நினைத்தாலும் அதை முன்கூட்டியே அறியும் 'சர்வஜ்ஞன்' ஈசன் என்பதை உணர்ந்து, அதே சமயம் மனித மனம் அவனை நினைக்க மறந்திருக்கும் முரண்பாட்டைச் சிந்தியுங்கள்.
உணர்வு: எண்ணங்களை வலுக்கட்டாயமாக அடக்க முயலாமல், அந்த எண்ணங்கள் தோன்றி மறைவதை அமைதியாகக் கவனித்துக் கொண்டிருக்கும் ஓர் ஆழ்ந்த 'சாட்சி சித்தமே' (Witness Consciousness) உங்களது உண்மை நிலை என்பதை உடலில் உணர்ந்து எழுதுங்கள்.
3. "எனக்கு இறை அன்பு இலன் என்பர்" (அறியாமை நீங்கும் பாவனை)
பாவனை: தன் நினைவின்மையையும், தனக்குள் இருக்கும் பக்திப் பற்றாக்குறையையும் உணராமல், "இறைவனுக்கு என் மீது அன்பு இல்லை, எனக்கு அருள் கிடைக்கவில்லை" என்று மனித மனம் கொள்ளும் குற்ற உணர்வைக் காட்சிப்படுத்துங்கள்.
உணர்வு: "என்னால் தியானம் செய்ய முடியவில்லை" என்ற தேவையற்ற மன அழுத்தத்திலிருந்தும், குறை உணர்விலிருந்தும் முழுமையாக விடுபட்டு, போராட்டமற்ற ஆன்மீக விழிப்புணர்வுடன் இந்த வரியைப் பதியுங்கள்.
4. "இறைவன் பிழைக்க நின்றார் பக்கம் பேணி நின்றானே" (மாறாத அருள் பாதுகாப்புப் பாவனை)
பாவனை: நாம் தவறினாலும், மறந்தாலும் கூட நம்மை ஒருபோதும் கைவிடாமல், நாம் உய்ந்து பிழைக்கும் பொருட்டு நமக்குள்ளேயே நிலைத்து நின்று தாங்கும் இறைவனின் பேரருளைத் தரிசியுங்கள்.
உணர்வு: இறைவன் உங்களை விட்டு நீங்காமல், எப்போதும் உங்களுக்குள் 'ஆன்மக் கருவாக' நின்று காக்கிறான் என்ற அசைக்க முடியாத பேராதரவையும், நிச்சயத்தையும் நெஞ்சில் இருத்தி, அகங்காரம் கரைந்த லய நிலையில் இந்த மந்திரத்தை நிறைவு செய்யுங்கள்.
இந்த இருபத்தி மூன்றாவது மந்திரத்தை எழுதி முடித்ததும், எண்ணங்களை அடக்க முற்படாமல், அவற்றை அறியும் 'சாட்சி'யாகவே சில நிமிடங்கள் அமைதியாகத் தங்கியிருங்கள். "அவன் எப்போதும் என்னுள் சாட்சியாக இருக்கிறான்" என்ற இந்த அந்தர்யாமித் தெளிவு உங்கள் திருமந்திர அரண்மனைக்கு ஒரு மாபெரும் அகப்பாதுகாப்பைத் தரும்.
இருபத்தி மூன்றாவது படியில் நீங்கள் அடைந்த இந்த 'அழுத்தமற்ற சாட்சி நிலை' மாற்றத்தை உங்கள் சாதனை ஏட்டில் மறக்காமல் பதிவு செய்யுங்கள்.
மறப்பது மனிதன்; அறிந்தும் காத்திருப்பது சிவன்!
திருச்சிற்றம்பலம்.
திருமூலர் படிக்கட்டு - 23
சிவசிவ! மெய்யன்பர்களே!
திருமூல நாயனார் அருளிய 'பரசிவத்தை நோக்கிய மூவாயிரம் படிக்கட்டு' எனும் ஞானப் பயணத்தில், இன்று நாம் இருபத்தி மூன்றாவது படிக்கட்டில் (23) அடியெடுத்து வைக்கிறோம்.
முன்னைய மந்திரத்தில், சிவன் சம்சாரப் பிறவியை ஒழிக்கும் ஒருவனாகவும், யானைபோல் வலிமையான அகங்காரத்தை உடைக்கும் சக்தியாகவும் விளங்கி, அவனைப் புகழ்ந்து சார்ந்தால் சிவத்துடன் கூடுதல் சாத்தியம் எனும் நடைமுறை யோகப் பாதையைத் திருமூலர் வெளிப்படுத்தினார்.
அந்த உபதேசத்தை அடுத்த கட்டமாக இந்த மந்திரத்தில் அவர் மேலும் உள்நோக்கி மாற்றி, மனிதன் தன் மனத்தில் எழும் மாய எண்ணங்களால் தனக்குள் இருக்கும் இறைவனை மறந்து, “எனக்கு இறை அன்பு இல்லை” எனத் தவறாகக் குற்றம் சுமத்துகிறான் என்பதையும், உண்மையில் இறைவன் அவனை எப்போதும் கைவிடாமல் சாட்சி சித்தமாக அவனுள்ளே நின்று காத்துக் கொண்டிருக்கிறான் என்பதையும் விளக்குகிறார்.
இவ்வாறு முன்னைய பாடல் அகங்காரம் உடைந்து சிவத்தைச் சார வேண்டிய அவசியத்தைச் சொன்னால், இப்பாடல் அந்தச் சார்பு வெளியில் அல்ல, உள்ளே எப்போதும் இருந்துகொண்டே இருக்கிறது என்பதை உணரச் செய்யும் உள் யோக நுணுக்கத்தை வெளிப்படுத்தும் தொடர்ச்சியான விளக்கமாக அமைகிறது.
அந்த அந்தர்யாமி ரகசிய மகா மந்திரம் இதோ:
பழந்தமிழ் வடிவ மூல மந்திரம்
நவீன மனம் புரியக்கூடிய சந்தி பிரித்த வடிவம்
ஆகம-தந்திர உட்பொருள் விளக்கம்
இந்த மந்திரத்தின் தர்க்க ஓட்டம் இறைவனின் சர்வஜ்ஞத்துவம் → மனிதனின் மறதி → தவறான குற்றச்சாட்டு → அறியாமை நிலை → அருளின் நிலைத்த பாதுகாப்பு என்ற வரிசையில் மிக நேர்த்தியாக நகர்கிறது:
1. அந்தர்யாமித் தத்துவம் (மாய நன் நாடன்):
முதலில் “மனத்தில் எழுகின்ற மாய நன் நாடன்” என்று, மனத்தில் எழும் எண்ணங்களையும் மாயையின் நுட்பமான இயக்கத்தையும் உள்ளிருந்து அறிந்து நடத்தும் 'அந்தர்யாமி'யாகிய சிவன் நிறுவப்படுகிறான்.
2. முரண்பட்ட நிலை (நினைத்தது அறிவன்... தான் நினைக்கிலர்):
இறைவன் அனைத்தையும் அறிந்தவன் (சர்வஜ்ஞன்) என்பதை மனிதன் ஒரு கருத்தாக (Idea) ஏற்றுக்கொண்டாலும், நடைமுறையில் அவனைத் தான் நினைக்காமல் மறந்திருக்கிறான். இந்த முரண்பாடே அனைத்துத் துன்பங்களுக்கும் காரணம்.
3. அறியாமையின் குற்றச்சாட்டு (இறை அன்பு இலன் என்பர்):
தன் நினைவின்மையையும், தன் பக்கமுள்ள பக்திக் குறைவையும் உணராமல், "இறைவனுக்கு என் மீது அன்பு இல்லை, அவன் எனக்கு அருள் செய்யவில்லை" என்று தன் பிழைக்கு இறைவனைப் பொறுப்பாக்கும் மனித அறியாமை இங்கே வெளிப்படுகிறது.
4. மாறாத அருள் (பக்கம் பேணி நின்றானே):
ஆனால் இறுதி வரியில் ஒரு மாபெரும் உண்மையைச் சொல்கிறார்: இப்படித் தவறாகப் புரிந்து கொண்டு இறைவனைத் தூற்றுபவர்களையும், மறந்தவர்களையும் கூட அவன் கைவிடுவதில்லை. அவர்கள் பிழைத்து உய்யும் பொருட்டு, அவர்களுக்குள்ளேயே ஒரு சாட்சியாக நின்று, அவர்களைத் தாங்கிக் காத்து அருள்கிறான்.
சிவஞான சாதகர்களுக்கான யோக இரகசியம்
இந்த மந்திரம் சொல்லும் யோக நுணுக்கம், சாதகன் தியானத்தில் அனுபவிக்கும் மனஅலைச்சலைச் சீர்செய்வதில் உள்ளது:
மாய அலைகள்:
“மனத்தில் எழுகின்ற மாய” எனக் கூறுவதால், தியானத்தில் எழும் எண்ணங்கள், ஆசைகள், கற்பனைகள் ஆகியவை ஏதோ வெளிப்புறத் தடைகள் அல்ல, அவை சித்தத்தில் தோன்றும் மாய அலைகள் என்பதை முதலில் உணர வேண்டும்.
சாட்சி சித்தம்:
“நினைத்தது அறிவன்” என்பதால், அந்த எண்ணங்களையும் மன இயக்கத்தையும் ஒரு ஆழ்ந்த 'சாட்சி சித்தம்' (Witness Consciousness) அமைதியாகக் கவனித்துக் கொண்டிருக்கிறது என்பதைச் சுட்டுகிறது.
போராட்டமற்ற முன்னேற்றம்:
யோகத்தில் முன்னேற்றம் என்பது எண்ணங்களை வலுக்கட்டாயமாக அடக்கி நிறுத்துவது அல்ல; அவற்றை அறியும் சாட்சி நிலையில் நிலைபெறுவதே ஆகும்.
“பக்கம் பேணி நின்றானே” என்பது, அந்தச் சாட்சி சித்தமே இறைவனின் அருளாக எப்போதும் உள்ளே நிலைத்து, சாதகன் தவறினாலும் அவனது 'ஆன்மக் கருவாக' நின்று காப்பதைக் குறிக்கிறது.
இந்த மந்திரத்தின் பொருளை அறிவதால் சாதனையில் ஏற்படும் உள் மாற்றம்
இந்த நுணுக்கத்தைப் புரிந்துகொள்ளும் போது, சிவயோக சாதகனின் சாதனை ஒரு தரமான மாற்றத்தை அடைகிறது:
அழுத்தம் நீங்குதல்:
எண்ணங்களைத் தடுக்க வேண்டும், அமைதியைப் பிடிக்க வேண்டும் என்று போராடிய சாதகன், இப்போது எண்ணங்கள் எழுவது இயல்பு என்றும், அவற்றை அறியும் 'சாட்சி' தான் தனது உண்மை நிலை என்றும் தெளிவு பெறுகிறான். இதனால் மனஅழுத்தம் குறைகிறது.
குறை உணர்வு மறைதல்:
“என்னால் தியானம் செய்ய முடியவில்லை” என்ற குற்ற உணர்வு நீங்கி, சாதனை இயல்பாகத் தொடரும் ஓட்டமாக மாறுகிறது.
நிச்சயமான உறுதி:
இறைவன் தன்னைக் கைவிட்டுவிட்டான் என்ற சந்தேகம் மறைந்து, “அவன் எப்போதும் என்னுள் சாட்சியாக இருக்கிறான்” என்ற பேராதரவு கிடைக்கிறது.
இந்த நிச்சயம் அகங்காரத்தைக் கரைத்து, சாதகனைச் சிவத்துடன் ஒன்றும் 'லய நிலையை' நோக்கி இயல்பாக முன்னேற்றுகிறது.
மறப்பது மனிதன்; அறிந்தும் காத்திருப்பது சிவன்!
திருச்சிற்றம்பலம்.