புறவேடம் தவிர்த்து மறைந்து நின்று வாழ்த்தும் அடியார் மனத்துள் புகும் சிவப்பொன்னொளி
📜
பகுதி 1ஸ்ரீ ஸக்தி சுமனனின் யோக ஆகம தந்திர அனுபவ விளக்கவுரை
▼
திருமூலர் படிக்கட்டு - 40
சிவசிவ! மெய்யன்பர்களே! திருமூல நாயனார் அருளிய 'பரசிவத்தை நோக்கிய மூவாயிரம் படிக்கட்டு' எனும் ஞானப் பயணத்தில், இன்று நாம் நாற்பதாவது படிக்கட்டில் (40) அடியெடுத்து வைக்கிறோம். திருமந்திரத்தின் முந்தைய மந்திரத்தில் திருமூலர், மனத்துள் உறையும் சிவஒளியை அன்போடு வாழ்த்தி, “எம் பெருமான்” என்று உரிமையுடன் இறைஞ்சும் போது, அந்த உள் சோதி ஆனந்தமாக மலர்ந்து அருளாக வெளிப்படும் என்பதை விளக்கினார். அங்கே பக்தி என்பது வெளிப்புறச் செயல் அல்ல, அது மனத்தின் உள்ளார்ந்த அன்பு என்ற உண்மை வலியுறுத்தப்பட்டது. அந்த உள் அனுபவத்தின் அடுத்த கட்டமாக இப்பாடலில் அவர், சாதகன் அகங்காரத்தைத் தாழ்த்தி, வெளிப்புற நாடகங்கள் ஏதுமின்றி, அமைதியான உள் பக்தியுடன் ஈசனின் திருக்கழலை நாடும் போது, சித்தம் தூய பொன்னொளி போல் பிரகாசித்து, சிவன் தானே உள்ளே புகுந்து நிலைபெறுகிறான் என்று விளக்குகிறார். முந்தைய மந்திரம் அன்பும் இறைஞ்சுதலும் மனத்துள் சிவஒளியை மலரச் செய்கிறது என்பதைச் சொன்னால், இப்பாடல் அகங்காரக் கரைதலும் உள் உண்மைப் பக்தியும் அந்த ஒளியை 'நிலையான சிவநிலையாக' (Permanent Abidance) மாற்றுகின்றன என்பதை விளக்கும் யோக–தத்துவத் தொடர்ச்சியாக அமைகிறது. அந்தப் பொன்னொளிப் பிரகாச மகா மந்திரம் இதோ:
குறைந்து அடைந்து ஈசன் குரை கழல் நாடும், நிறைந்து அடை செம்பொன்னின் நேர் ஒளி ஒக்கும்; மறைந்து அடம் செய்து வாழ்த்த வல்லார்க்குப், புறம் சடம் செய்யான்; புகுந்து நின்றானே.
யோக ஆகம-தந்திர விளக்கவுரை
இந்த மந்திரத்தின் தர்க்க ஓட்டம் அகங்காரம் குறைதல் → சிவபாதம் நாடுதல் → உள் ஒளி வெளிப்பாடு → மறைந்த உண்மைப் பக்தி → புற நடிப்பு மறுப்பு → சிவம் உள்ளே நிலைபெறுதல் என்ற நேர்த்தியான வரிசையில் நகர்கிறது: 1. அஹங்கார ஒடுக்கம் (குறைந்து அடைந்து): முதலில் “குறைந்து அடைந்து” என்று, சாதகன் தனது அகங்கார உயர்வைத் தாழ்த்தி, பணிவு நிலைக்கு வர வேண்டும் எனக் கூறப்படுகிறது. அந்தத் தாழ்மை வெறும் மனநிலை அல்ல, அது "குரை கழல்" எனப்படும் இறை நாதத்தை நாடும் சரணாகதியாக மாற வேண்டும். 2. பொன்னொளிச் சித்தம் (செம்பொன்னின் நேர் ஒளி ஒக்கும்): இவ்வாறு அகங்காரம் குறையும் போது, சாதகனின் சித்தம் தூய செம்பொன்னைப் போன்ற சிவப்பிரகாசத்தால் நிரம்பத் தொடங்குகிறது. இது சாதாரண ஒளி அல்ல, இது சித்தத்தின் விழிப்புணர்வு ஒளி. 3. அந்தரங்க பக்தி (மறைந்து அடம் செய்து): திருமூலர் இங்கே ஒரு முக்கியமான திருப்பத்தை அளிக்கிறார். இந்தச் சாதனை வெளிப்புறக் காட்சிக்காக (Showmanship) இருக்கக் கூடாது; உள்ளே உறுதியுடனும் (அடம்), மறைவாகவும், அமைதியாகவும் வாழ்த்த வல்லவர்களுக்கே இது கைக்கூடும். 4. புறவேடம் மறுத்தல் (புறம் சடம் செய்யான்): வெளிப்புற நாடகம், புகழ் நாடுதல், போலிப் பக்தி ஆகியவற்றில் சிவன் ஒருபோதும் நிலைபெறமாட்டான் (புறம் சடம் செய்யான்). உண்மையான உள் பக்தியில் மட்டுமே அவன் "புகுந்து நின்றான்" — அதாவது உள்ளே நுழைந்து நிலையாக அமர்கிறான் என்பதே இப்பாடலின் மையத் தர்க்கம்.
சிவயோக இரகசிய நுணுக்கம்
இந்தப் பாடல் சொல்லும் யோக இரகசிய நுணுக்கம், சிவயோகத்தின் உண்மையான மாற்றம் அகங்காரக் கரைதலும் உள் சுத்தியும் மூலம் நிகழ்கிறது என்பதில் உள்ளது: கரைதலின் ரகசியம்: “குறைந்து” என்ற ஒரு சொல் முழு யோகப் பாதையின் அடிப்படை. இது வெறும் பணிவு அல்ல; “நான் செய்கிறேன்”, “நான் அடைகிறேன்” என்ற அஹங்கார மையம் மெதுவாகக் கரைவதைக் குறிக்கிறது. அது கரைந்தபின் தான் சாதகன் “குரை கழல்” எனப்படும் இறை நாதத்தையும், பிராண அதிர்வையும் உண்மையில் உணரத் தொடங்குகிறான். சுத்த சித்த பிரகாசம்: “செம்பொன்னின் நேர் ஒளி” என்பது மன வாசனைகள் சுத்தமடையும் போது வெளிப்படும் பிரகாசம். இந்த ஒளி நிலைபெற “மறைந்து அடம் செய்தல்” அவசியம். ஆன்மீகக் காட்சிப் படுத்தல்கள் (Spiritual vanity) மனத்தை மீண்டும் வெளிநோக்கித் தள்ளிவிடும். உயிர்-ஒளி நிலைபேறு: சிவசக்தி உள்ளார்ந்த சுத்தத்தில்தான் நிலைபெறும். வெளிப்புற அடையாளங்களிலிருந்து விலகி, அமைதியான உள் தியான நிலைக்குச் செல்லும் போது, சிவம் ஒரு கருத்தாக அன்றி, உள்ளே நிரந்தரமாக நிலைபெற்ற உயிர்–ஒளி அனுபவமாக மாறுகிறது.
சாதனையில் ஏற்படும் நிலைமாற்றம்
இந்த நுணுக்கத்தை ஆழமாகப் புரிந்துகொள்ளும் போது, சிவயோக சாதகனின் சாதனை வெளிப்புற அங்கீகாரத்தைத் தேடும் நிலையிலிருந்து, அமைதியான உள் மாற்றத்தை நோக்கிய சாதனையாக மாறுகிறது: அகங்காரப் போட்டி நீங்குதல்: “குறைந்து” என்ற தத்துவம் பதிந்தவுடன், பிறருடன் ஒப்பிடுதல் மற்றும் “நான் சாதித்தேன்” என்ற மனநிலை மறைந்து, மனம் லேசாகவும் தெளிவாகவும் ஆகிறது. நேர்மையான சாதனை: “மறைந்து அடம் செய்து” என்ற நுணுக்கத்தால், சாதகன் பாராட்டுக்காக அன்றி சித்த சுத்திக்காகச் சாதனை புரிகிறான். இதனால் தியானம் ஆழமடைந்து, சிந்தை ஒருமுகப்படுத்தப்படுகிறது. இயல்பான ஆன்மீகம்: “புறம் சடம் செய்யான்” என்ற உண்மை புரிந்ததால், சாதகன் வெளிப்புற ஆன்மீகத் தோரணைகளிலிருந்து விலகி, உண்மையான உள்ளார்ந்த வாழ்க்கையை வாழத் தொடங்குகிறான். இதனால் போலித்தனம் குறைந்து, இயல்பான ஆன்மீக நேர்மை (Spiritual Integrity) உருவாகிறது. இறுதியில் “புகுந்து நின்றான்” என்ற நிலை ஆழமடையும் போது, இறைவன் வெளியில் தேடப்பட வேண்டியவர் அல்ல, அவர் உள்ளே நிலைபெற்ற உயிர்–ஒளி என்ற அனுபவம் உறுதியாகிறது. சிவமே பொன்னொளி! சிவமே பணிவு! சிவமே புகுந்து நின்றவன்!
சிவசிவ! மெய்யன்பர்களே!
திருமூல நாயனார் அருளிய 'பரசிவத்தை நோக்கிய மூவாயிரம் படிக்கட்டு' எனும் ஞானப் பயணத்தில், இன்று நாம் நாற்பதாவது படிக்கட்டில் (40) அடியெடுத்து வைக்கிறோம்.
திருமந்திரத்தின் முந்தைய மந்திரத்தில் திருமூலர், மனத்துள் உறையும் சிவஒளியை அன்போடு வாழ்த்தி, “எம் பெருமான்” என்று உரிமையுடன் இறைஞ்சும் போது, அந்த உள் சோதி ஆனந்தமாக மலர்ந்து அருளாக வெளிப்படும் என்பதை விளக்கினார்.
அங்கே பக்தி என்பது வெளிப்புறச் செயல் அல்ல, அது மனத்தின் உள்ளார்ந்த அன்பு என்ற உண்மை வலியுறுத்தப்பட்டது.
அந்த உள் அனுபவத்தின் அடுத்த கட்டமாக இப்பாடலில் அவர், சாதகன் அகங்காரத்தைத் தாழ்த்தி, வெளிப்புற நாடகங்கள் ஏதுமின்றி, அமைதியான உள் பக்தியுடன் ஈசனின் திருக்கழலை நாடும் போது, சித்தம் தூய பொன்னொளி போல் பிரகாசித்து, சிவன் தானே உள்ளே புகுந்து நிலைபெறுகிறான் என்று விளக்குகிறார்.
முந்தைய மந்திரம் அன்பும் இறைஞ்சுதலும் மனத்துள் சிவஒளியை மலரச் செய்கிறது என்பதைச் சொன்னால், இப்பாடல் அகங்காரக் கரைதலும் உள் உண்மைப் பக்தியும் அந்த ஒளியை 'நிலையான சிவநிலையாக' (Permanent Abidance) மாற்றுகின்றன என்பதை விளக்கும் யோக–தத்துவத் தொடர்ச்சியாக அமைகிறது.
அந்தப் பொன்னொளிப் பிரகாச மகா மந்திரம் இதோ:
பழந்தமிழ் வடிவ மூல மந்திரம்
குறைந்தடைந் தீசன் குரைகழ னாடு
நிறைந்தடை செம்பொனி னேரொளி யொக்கு
மறைஞ்சடஞ் செய்யாது வாழ்த்தவல் லார்க்குட்
புரஞ்சடஞ் செய்வான் புகுந்துநின் றானே. (40)
சந்தி பிரித்த வடிவம்
குறைந்து அடைந்து ஈசன் குரை கழல் நாடும்,
நிறைந்து அடை செம்பொன்னின் நேர் ஒளி ஒக்கும்;
மறைந்து அடம் செய்து வாழ்த்த வல்லார்க்குப்,
புறம் சடம் செய்யான்; புகுந்து நின்றானே.
யோக ஆகம-தந்திர விளக்கவுரை
இந்த மந்திரத்தின் தர்க்க ஓட்டம் அகங்காரம் குறைதல் → சிவபாதம் நாடுதல் → உள் ஒளி வெளிப்பாடு → மறைந்த உண்மைப் பக்தி → புற நடிப்பு மறுப்பு → சிவம் உள்ளே நிலைபெறுதல் என்ற நேர்த்தியான வரிசையில் நகர்கிறது:
1. அஹங்கார ஒடுக்கம் (குறைந்து அடைந்து):
முதலில் “குறைந்து அடைந்து” என்று, சாதகன் தனது அகங்கார உயர்வைத் தாழ்த்தி, பணிவு நிலைக்கு வர வேண்டும் எனக் கூறப்படுகிறது. அந்தத் தாழ்மை வெறும் மனநிலை அல்ல, அது "குரை கழல்" எனப்படும் இறை நாதத்தை நாடும் சரணாகதியாக மாற வேண்டும்.
2. பொன்னொளிச் சித்தம் (செம்பொன்னின் நேர் ஒளி ஒக்கும்):
இவ்வாறு அகங்காரம் குறையும் போது, சாதகனின் சித்தம் தூய செம்பொன்னைப் போன்ற சிவப்பிரகாசத்தால் நிரம்பத் தொடங்குகிறது. இது சாதாரண ஒளி அல்ல, இது சித்தத்தின் விழிப்புணர்வு ஒளி.
3. அந்தரங்க பக்தி (மறைந்து அடம் செய்து):
திருமூலர் இங்கே ஒரு முக்கியமான திருப்பத்தை அளிக்கிறார். இந்தச் சாதனை வெளிப்புறக் காட்சிக்காக (Showmanship) இருக்கக் கூடாது; உள்ளே உறுதியுடனும் (அடம்), மறைவாகவும், அமைதியாகவும் வாழ்த்த வல்லவர்களுக்கே இது கைக்கூடும்.
4. புறவேடம் மறுத்தல் (புறம் சடம் செய்யான்):
வெளிப்புற நாடகம், புகழ் நாடுதல், போலிப் பக்தி ஆகியவற்றில் சிவன் ஒருபோதும் நிலைபெறமாட்டான் (புறம் சடம் செய்யான்). உண்மையான உள் பக்தியில் மட்டுமே அவன் "புகுந்து நின்றான்" — அதாவது உள்ளே நுழைந்து நிலையாக அமர்கிறான் என்பதே இப்பாடலின் மையத் தர்க்கம்.
சிவயோக இரகசிய நுணுக்கம்
இந்தப் பாடல் சொல்லும் யோக இரகசிய நுணுக்கம், சிவயோகத்தின் உண்மையான மாற்றம் அகங்காரக் கரைதலும் உள் சுத்தியும் மூலம் நிகழ்கிறது என்பதில் உள்ளது:
கரைதலின் ரகசியம்:
“குறைந்து” என்ற ஒரு சொல் முழு யோகப் பாதையின் அடிப்படை. இது வெறும் பணிவு அல்ல; “நான் செய்கிறேன்”, “நான் அடைகிறேன்” என்ற அஹங்கார மையம் மெதுவாகக் கரைவதைக் குறிக்கிறது. அது கரைந்தபின் தான் சாதகன் “குரை கழல்” எனப்படும் இறை நாதத்தையும், பிராண அதிர்வையும் உண்மையில் உணரத் தொடங்குகிறான்.
சுத்த சித்த பிரகாசம்:
“செம்பொன்னின் நேர் ஒளி” என்பது மன வாசனைகள் சுத்தமடையும் போது வெளிப்படும் பிரகாசம். இந்த ஒளி நிலைபெற “மறைந்து அடம் செய்தல்” அவசியம். ஆன்மீகக் காட்சிப் படுத்தல்கள் (Spiritual vanity) மனத்தை மீண்டும் வெளிநோக்கித் தள்ளிவிடும்.
உயிர்-ஒளி நிலைபேறு:
சிவசக்தி உள்ளார்ந்த சுத்தத்தில்தான் நிலைபெறும். வெளிப்புற அடையாளங்களிலிருந்து விலகி, அமைதியான உள் தியான நிலைக்குச் செல்லும் போது, சிவம் ஒரு கருத்தாக அன்றி, உள்ளே நிரந்தரமாக நிலைபெற்ற உயிர்–ஒளி அனுபவமாக மாறுகிறது.
சாதனையில் ஏற்படும் நிலைமாற்றம்
இந்த நுணுக்கத்தை ஆழமாகப் புரிந்துகொள்ளும் போது, சிவயோக சாதகனின் சாதனை வெளிப்புற அங்கீகாரத்தைத் தேடும் நிலையிலிருந்து, அமைதியான உள் மாற்றத்தை நோக்கிய சாதனையாக மாறுகிறது:
அகங்காரப் போட்டி நீங்குதல்:
“குறைந்து” என்ற தத்துவம் பதிந்தவுடன், பிறருடன் ஒப்பிடுதல் மற்றும் “நான் சாதித்தேன்” என்ற மனநிலை மறைந்து, மனம் லேசாகவும் தெளிவாகவும் ஆகிறது.
நேர்மையான சாதனை:
“மறைந்து அடம் செய்து” என்ற நுணுக்கத்தால், சாதகன் பாராட்டுக்காக அன்றி சித்த சுத்திக்காகச் சாதனை புரிகிறான். இதனால் தியானம் ஆழமடைந்து, சிந்தை ஒருமுகப்படுத்தப்படுகிறது.
இயல்பான ஆன்மீகம்:
“புறம் சடம் செய்யான்” என்ற உண்மை புரிந்ததால், சாதகன் வெளிப்புற ஆன்மீகத் தோரணைகளிலிருந்து விலகி, உண்மையான உள்ளார்ந்த வாழ்க்கையை வாழத் தொடங்குகிறான். இதனால் போலித்தனம் குறைந்து, இயல்பான ஆன்மீக நேர்மை (Spiritual Integrity) உருவாகிறது.
இறுதியில் “புகுந்து நின்றான்” என்ற நிலை ஆழமடையும் போது, இறைவன் வெளியில் தேடப்பட வேண்டியவர் அல்ல, அவர் உள்ளே நிலைபெற்ற உயிர்–ஒளி என்ற அனுபவம் உறுதியாகிறது.
சிவமே பொன்னொளி! சிவமே பணிவு! சிவமே புகுந்து நின்றவன்!
திருச்சிற்றம்பலம்.