உழுதுப் பண்படுத்தப்பட்ட மனநிலத்தில் மான் போல மென்மையாக இணங்கி நிலைபெறும் சிவ-சக்தி
📜
பகுதி 1ஸ்ரீ ஸக்தி சுமனனின் யோக ஆகம தந்திர அனுபவ விளக்கவுரை
▼
திருமூலர் படிக்கட்டு - 41
சிவசிவ! மெய்யன்பர்களே! திருமூல நாயனார் அருளிய 'பரசிவத்தை நோக்கிய மூவாயிரம் படிக்கட்டு' எனும் ஞானப் பயணத்தில், இன்று நாம் நாற்பத்தியொராவது படிக்கட்டில் (41) அடியெடுத்து வைக்கிறோம். திருமந்திரத்தின் முந்தைய மந்திரத்தில், அகங்காரம் குறைந்து, வெளிப்புற நாடகங்கள் ஏதுமின்றி, அமைதியான உள் பக்தியுடன் ஈசனின் திருக்கழலை நாடும் போது, சாதகனின் சித்தம் செம்பொன்னொளி போல் பிரகாசித்து, சிவன் தானே உள்ளே புகுந்து நிலைபெறுகிறான் என்பதைத் திருமூலர் விளக்கினார். அங்கே சிவம் வெளிப்புற ஆடம்பரத்தில் அல்ல, உள் சுத்தம் மற்றும் உண்மைப் பக்தியில்தான் தங்கி வெளிப்படுகிறது என்ற நுண்மை வலியுறுத்தப்பட்டது. அந்த உள் சுத்தியின் அடுத்த கட்டமாக, இந்த மந்திரத்தில் அவர், மனம் “புனம் செய்த நிலம்” போல உழுதுத் தயாராகி, உண்மையான இறைநினைவால் சிவனைப் போற்றும் போது, உலக விஷத்தையே தாங்கிய கருணைமிக்க சிவன், ஒரு மான் போல மென்மையாக அந்த மனத்துள் இணங்கி நிலைபெறுகிறான் என்று விளக்குகிறார். முந்தைய மந்திரம் உள் சுத்தம் சிவஒளியை நிலைபெறச் செய்கிறது என்பதைச் சொன்னால், இந்த மந்திரம் அந்தச் சுத்தமான மனத்தில் சிவ-சக்தி மென்மையாக இறங்கி, ஆனந்த இசைவாக வாழத் தொடங்குகிறது என்பதை விளக்கும் யோக-தத்துவத் தொடர்ச்சியாக அமைகிறது. அந்தப் பரம கருணைமிக்க மகா மந்திரம் இதோ:
சினம் செய்த நஞ்சு உண்ட தேவர் பிரானைப், புனம் செய்த நெஞ்சிடைப் போற்ற வல்லார்க்கு, கனம் செய்த வாள் நுதல் பாகனும் அங்கே, இனம் செய்த மான் போல் இணங்கி நின்றானே.
யோக ஆகம-தந்திர விளக்கவுரை
இந்த மந்திரத்தின் தர்க்க ஓட்டம் இறைத் தியாகம் → மனத் தயாரிப்பு → உண்மைப் புகழ்ச்சி → சிவ-சக்தி இறக்கம் → உள்ளார்ந்த இசைவு என்ற படிநிலையில் நேர்த்தியாக நகர்கிறது: 1. மகா கருணை (சினஞ்செய்த நஞ்சுண்ட): முதலில் “சினஞ்செய்த நஞ்சு உண்ட தேவர் பிரான்” என்று, அகில உலக நலனுக்காகக் கொடிய ஆலகால விஷத்தையும் ஏற்றுக்கொண்ட கருணைமிக்க சிவன் ஆதிப் பரம்பொருளாக நிறுவப்படுகிறார். 2. பக்குவப்பட்ட சித்தம் (புனஞ்செய்த நெஞ்சிடை): அந்தச் சிவனை அனுபவிக்க வேண்டுமெனில், சாதகனின் மனம் "புனம்" எனப்படும் உழுதுச் சுத்தப்படுத்தப்பட்ட விளைநிலம் போலத் தயாராக வேண்டும். 3. மெய்யான துதி (போற்ற வல்லார்க்கு): வெறும் வாய்ச் சொல்லால் ஆகும் புகழ்ச்சி அல்ல; சுத்தமான மனத்தின் ஆழத்திலிருந்து எழும் உண்மையான, ஏக்கத்துடனான இறை நினைவே இங்கே "போற்றுதல்" என வலியுறுத்தப்படுகிறது. 4. சிவ-சக்தி ஐக்கியம் (வாணுதற் பாகன்): இத்தகைய தகுதி பெற்ற சாதகனுக்கு, "வாள் நுதல் பாகன்" - அதாவது உமையைப் பாகமாகக் கொண்ட சிவ-சக்தி தத்துவம் அந்தச் சுத்தமான மனத்துள் வெளிப்படுகிறது. 5. மென்மையான நிலைப்பேறு (மான்போல் இணங்கி): இறுதியில் “இனம் செய்த மான் போல் இணங்கி நின்றானே” என்று, சிவன் அங்கே ஒரு மான் குட்டி போல மென்மையாக, இசைவாக, அச்சமற்ற நிலையில் நிலைபெறுகிறான். சிவம் வலுக்கட்டாயமாக வருவதில்லை; அது பக்குவப்பட்ட மனத்துள் தானாக இணங்கி நிலைபெறும் என்பதே இந்த மந்திரத்தின் மையத் தர்க்கம்.
யோக இரகசிய நுணுக்கம்
இந்த மந்திரம் சொல்லும் யோக இரகசிய நுணுக்கம், சிவானுபவம் என்பது கடுமையான முயற்சியால் விளைவதல்ல; அது சுத்தப்படுத்தப்பட்ட மனத்தில் மென்மையாக இறங்கும் 'உயிர்ச் சக்தியாக' வெளிப்படுகிறது என்பதில் உள்ளது: விஷ சுத்தி: "நஞ்சு உண்ட" என்பது யோக ரீதியில் மனத்தின் விஷ வாசனைகளாகிய கோபம், பயம், ஆசை மற்றும் கர்மச் சுமைகளைச் சிவசக்தி ஏற்றுத் தன்னுள் கரைக்கும் பேராற்றலைச் சுட்டுகிறது. சித்தப் புனம்: அருள் செயல்பட “புனம் செய்த நெஞ்சு” அவசியம். யோகத்தில் இந்த “உழவு” என்பது 'வாசனை சுத்தி', 'நாடி சுத்தி', மற்றும் அகங்காரத்தை மென்மையாக்குதல் போன்ற உள் பரிமாற்றங்களைக் குறிக்கிறது. நிலத்தைப் பண்படுத்துவது போலச் சித்தத்தைப் பண்படுத்த வேண்டும். சக்தி விழிப்பு: “வாள் நுதல் பாகன்” என்பது சிவ-சக்தி ஐக்கியத்தைச் சாதகனின் உள்ளே விழிப்பூட்டுவதாகும். இது ஆக்ஞா மண்டல ஒளி அல்லது சுஷும்னா விழிப்பு போன்ற அனுபவங்களாக மலரலாம். இணக்கமான அமைதி: “மான் போல் இணங்கி” என்பது மிக நுண்ணிய உபதேசம். சிவசக்தி என்பது ஒரு கடுமையான அதிர்வாக வராது; அது ஒரு பயமுறுத்தாத, மென்மையான, இயல்பான 'உள் அமைதியாக' வெளிப்படும். மனம் சுத்தமாக இருந்தால், சாதகன் சிவத்தைப் பிடிக்க வேண்டியதில்லை; சிவமே அவனுள் லயித்துவிடும்.
சாதனையில் ஏற்படும் நிலைமாற்றம்
இந்த நுணுக்கத்தை ஆழமாகப் புரிந்துகொள்ளும் போது, சிவயோக சாதகனின் சாதனை கடுமையான மனப் போராட்டத்திலிருந்து 'மென்மையான உள் இசைவுப் பாதைக்கு' மாறுகிறது: போராட்டம் ஒழிதல்: முன்பு சாதகன் தன் மனக் குறைகள் மற்றும் ஆசைகளுடன் நேரடியாகப் போராடிச் சோர்வுற்றிருக்கலாம்; இப்போது மனம் பண்படுத்தப்பட்டால் சிவசக்தி தானே உள்ளே வந்து அந்த விஷ வாசனைகளைக் கரைக்கும் என்ற தெளிவு பிறப்பதால் பதட்டம் குறைகிறது. இயல்பான ஓட்டம்: “மான் போல் இணங்கி” என்ற நுணுக்கத்தால், ஆன்மீக அனுபவங்களை வலுக்கட்டாயமாகத் தேடாமல், உள்ளே இயல்பாக எழும் அமைதி மற்றும் பிராண சமநிலையைச் சாதகன் கவனிக்கத் தொடங்குகிறான். தியானம் ஒரு கடின முயற்சியாக இல்லாமல், மென்மையான 'உள் ஓட்டமாக' (Subtle Flow) மாறுகிறது. ஒருமைப்பாடு: சிவ-சக்தி உணர்வு வளரும்போது, சாதகனின் மனம், உணர்ச்சி மற்றும் பிராண சக்தி ஆகியவை ஒருமைப்படுகின்றன. இது உள்ளார்ந்த உறுதி, கருணை மற்றும் தெளிந்த அமைதியைப் பெருக்குகிறது. இறுதியில், சாதகன் இறைவனை வெளியில் தேடுவதை விடுத்து, தன் சுத்தமான மனமே சிவம் தங்கும் ஆலயம் என்ற உணர்வில் நிலைபெறுகிறான். சிவமே நஞ்சுண்டவன்! சிவமே பண்பட்ட நிலம்! சிவமே மென்மையாக இணங்கும் மான்!
சிவசிவ! மெய்யன்பர்களே!
திருமூல நாயனார் அருளிய 'பரசிவத்தை நோக்கிய மூவாயிரம் படிக்கட்டு' எனும் ஞானப் பயணத்தில், இன்று நாம் நாற்பத்தியொராவது படிக்கட்டில் (41) அடியெடுத்து வைக்கிறோம்.
திருமந்திரத்தின் முந்தைய மந்திரத்தில், அகங்காரம் குறைந்து, வெளிப்புற நாடகங்கள் ஏதுமின்றி, அமைதியான உள் பக்தியுடன் ஈசனின் திருக்கழலை நாடும் போது, சாதகனின் சித்தம் செம்பொன்னொளி போல் பிரகாசித்து, சிவன் தானே உள்ளே புகுந்து நிலைபெறுகிறான் என்பதைத் திருமூலர் விளக்கினார்.
அங்கே சிவம் வெளிப்புற ஆடம்பரத்தில் அல்ல, உள் சுத்தம் மற்றும் உண்மைப் பக்தியில்தான் தங்கி வெளிப்படுகிறது என்ற நுண்மை வலியுறுத்தப்பட்டது. அந்த உள் சுத்தியின் அடுத்த கட்டமாக, இந்த மந்திரத்தில் அவர், மனம் “புனம் செய்த நிலம்” போல உழுதுத் தயாராகி, உண்மையான இறைநினைவால் சிவனைப் போற்றும் போது, உலக விஷத்தையே தாங்கிய கருணைமிக்க சிவன், ஒரு மான் போல மென்மையாக அந்த மனத்துள் இணங்கி நிலைபெறுகிறான் என்று விளக்குகிறார்.
முந்தைய மந்திரம் உள் சுத்தம் சிவஒளியை நிலைபெறச் செய்கிறது என்பதைச் சொன்னால், இந்த மந்திரம் அந்தச் சுத்தமான மனத்தில் சிவ-சக்தி மென்மையாக இறங்கி, ஆனந்த இசைவாக வாழத் தொடங்குகிறது என்பதை விளக்கும் யோக-தத்துவத் தொடர்ச்சியாக அமைகிறது.
அந்தப் பரம கருணைமிக்க மகா மந்திரம் இதோ:
பழந்தமிழ் வடிவ மூல மந்திரம்
சினஞ்செய்த நஞ்சுண்ட தேவர் பிரானைப்
புனஞ்செய்த நெஞ்சிடை போற்றவல் லார்க்குற்
கனஞ்செய்த வாணுதற் பாகனு மங்கே
யினஞ்செய்த மான்போ லிணங்கிநின் றானே. (41)
நவீன மனம் புரியக்கூடிய சந்தி பிரித்த வடிவம்
சினம் செய்த நஞ்சு உண்ட தேவர் பிரானைப்,
புனம் செய்த நெஞ்சிடைப் போற்ற வல்லார்க்கு,
கனம் செய்த வாள் நுதல் பாகனும் அங்கே,
இனம் செய்த மான் போல் இணங்கி நின்றானே.
யோக ஆகம-தந்திர விளக்கவுரை
இந்த மந்திரத்தின் தர்க்க ஓட்டம் இறைத் தியாகம் → மனத் தயாரிப்பு → உண்மைப் புகழ்ச்சி → சிவ-சக்தி இறக்கம் → உள்ளார்ந்த இசைவு என்ற படிநிலையில் நேர்த்தியாக நகர்கிறது:
1. மகா கருணை (சினஞ்செய்த நஞ்சுண்ட):
முதலில் “சினஞ்செய்த நஞ்சு உண்ட தேவர் பிரான்” என்று, அகில உலக நலனுக்காகக் கொடிய ஆலகால விஷத்தையும் ஏற்றுக்கொண்ட கருணைமிக்க சிவன் ஆதிப் பரம்பொருளாக நிறுவப்படுகிறார்.
2. பக்குவப்பட்ட சித்தம் (புனஞ்செய்த நெஞ்சிடை):
அந்தச் சிவனை அனுபவிக்க வேண்டுமெனில், சாதகனின் மனம் "புனம்" எனப்படும் உழுதுச் சுத்தப்படுத்தப்பட்ட விளைநிலம் போலத் தயாராக வேண்டும்.
3. மெய்யான துதி (போற்ற வல்லார்க்கு):
வெறும் வாய்ச் சொல்லால் ஆகும் புகழ்ச்சி அல்ல; சுத்தமான மனத்தின் ஆழத்திலிருந்து எழும் உண்மையான, ஏக்கத்துடனான இறை நினைவே இங்கே "போற்றுதல்" என வலியுறுத்தப்படுகிறது.
4. சிவ-சக்தி ஐக்கியம் (வாணுதற் பாகன்):
இத்தகைய தகுதி பெற்ற சாதகனுக்கு, "வாள் நுதல் பாகன்" - அதாவது உமையைப் பாகமாகக் கொண்ட சிவ-சக்தி தத்துவம் அந்தச் சுத்தமான மனத்துள் வெளிப்படுகிறது.
5. மென்மையான நிலைப்பேறு (மான்போல் இணங்கி):
இறுதியில் “இனம் செய்த மான் போல் இணங்கி நின்றானே” என்று, சிவன் அங்கே ஒரு மான் குட்டி போல மென்மையாக, இசைவாக, அச்சமற்ற நிலையில் நிலைபெறுகிறான். சிவம் வலுக்கட்டாயமாக வருவதில்லை; அது பக்குவப்பட்ட மனத்துள் தானாக இணங்கி நிலைபெறும் என்பதே இந்த மந்திரத்தின் மையத் தர்க்கம்.
யோக இரகசிய நுணுக்கம்
இந்த மந்திரம் சொல்லும் யோக இரகசிய நுணுக்கம், சிவானுபவம் என்பது கடுமையான முயற்சியால் விளைவதல்ல; அது சுத்தப்படுத்தப்பட்ட மனத்தில் மென்மையாக இறங்கும் 'உயிர்ச் சக்தியாக' வெளிப்படுகிறது என்பதில் உள்ளது:
விஷ சுத்தி: "நஞ்சு உண்ட" என்பது யோக ரீதியில் மனத்தின் விஷ வாசனைகளாகிய கோபம், பயம், ஆசை மற்றும் கர்மச் சுமைகளைச் சிவசக்தி ஏற்றுத் தன்னுள் கரைக்கும் பேராற்றலைச் சுட்டுகிறது.
சித்தப் புனம்:
அருள் செயல்பட “புனம் செய்த நெஞ்சு” அவசியம். யோகத்தில் இந்த “உழவு” என்பது 'வாசனை சுத்தி', 'நாடி சுத்தி', மற்றும் அகங்காரத்தை மென்மையாக்குதல் போன்ற உள் பரிமாற்றங்களைக் குறிக்கிறது. நிலத்தைப் பண்படுத்துவது போலச் சித்தத்தைப் பண்படுத்த வேண்டும்.
சக்தி விழிப்பு:
“வாள் நுதல் பாகன்” என்பது சிவ-சக்தி ஐக்கியத்தைச் சாதகனின் உள்ளே விழிப்பூட்டுவதாகும். இது ஆக்ஞா மண்டல ஒளி அல்லது சுஷும்னா விழிப்பு போன்ற அனுபவங்களாக மலரலாம்.
இணக்கமான அமைதி:
“மான் போல் இணங்கி” என்பது மிக நுண்ணிய உபதேசம். சிவசக்தி என்பது ஒரு கடுமையான அதிர்வாக வராது; அது ஒரு பயமுறுத்தாத, மென்மையான, இயல்பான 'உள் அமைதியாக' வெளிப்படும். மனம் சுத்தமாக இருந்தால், சாதகன் சிவத்தைப் பிடிக்க வேண்டியதில்லை; சிவமே அவனுள் லயித்துவிடும்.
சாதனையில் ஏற்படும் நிலைமாற்றம்
இந்த நுணுக்கத்தை ஆழமாகப் புரிந்துகொள்ளும் போது, சிவயோக சாதகனின் சாதனை கடுமையான மனப் போராட்டத்திலிருந்து 'மென்மையான உள் இசைவுப் பாதைக்கு' மாறுகிறது:
போராட்டம் ஒழிதல்:
முன்பு சாதகன் தன் மனக் குறைகள் மற்றும் ஆசைகளுடன் நேரடியாகப் போராடிச் சோர்வுற்றிருக்கலாம்; இப்போது மனம் பண்படுத்தப்பட்டால் சிவசக்தி தானே உள்ளே வந்து அந்த விஷ வாசனைகளைக் கரைக்கும் என்ற தெளிவு பிறப்பதால் பதட்டம் குறைகிறது.
இயல்பான ஓட்டம்:
“மான் போல் இணங்கி” என்ற நுணுக்கத்தால், ஆன்மீக அனுபவங்களை வலுக்கட்டாயமாகத் தேடாமல், உள்ளே இயல்பாக எழும் அமைதி மற்றும் பிராண சமநிலையைச் சாதகன் கவனிக்கத் தொடங்குகிறான். தியானம் ஒரு கடின முயற்சியாக இல்லாமல், மென்மையான 'உள் ஓட்டமாக' (Subtle Flow) மாறுகிறது.
ஒருமைப்பாடு:
சிவ-சக்தி உணர்வு வளரும்போது, சாதகனின் மனம், உணர்ச்சி மற்றும் பிராண சக்தி ஆகியவை ஒருமைப்படுகின்றன. இது உள்ளார்ந்த உறுதி, கருணை மற்றும் தெளிந்த அமைதியைப் பெருக்குகிறது.
இறுதியில், சாதகன் இறைவனை வெளியில் தேடுவதை விடுத்து, தன் சுத்தமான மனமே சிவம் தங்கும் ஆலயம் என்ற உணர்வில் நிலைபெறுகிறான்.
சிவமே நஞ்சுண்டவன்! சிவமே பண்பட்ட நிலம்! சிவமே மென்மையாக இணங்கும் மான்!
திருச்சிற்றம்பலம்.