வெற்றுத் தர்க்க வாதங்களைக் கடந்து வளம் உற்ற வேத நாதத்தால் வீடுபேறு அடையும் ஞான யோகம்
📜
பகுதி 1ஸ்ரீ ஸக்தி சுமனனின் யோக ஆகம தந்திர அனுபவ விளக்கவுரை
▼
திருமூலர் படிக்கட்டு - 52
சிவசிவ! மெய்யன்பர்களே! திருமூல நாயனார் அருளிய 'பரசிவத்தை நோக்கிய மூவாயிரம் படிக்கட்டு' எனும் ஞானப் பயணத்தில், இன்று நாம் ஐம்பத்திரண்டாவது படிக்கட்டில் (52) அடியெடுத்து வைக்கிறோம். திருமந்திரத்தின் முந்தைய மந்திரங்களில் திருமூலர், சிவத்தை இதயத்தில் நிலைநிறுத்தி, நாமஸ்மரணம், பக்தி, ஆனந்த அனுபவம் ஆகியவற்றின் மூலம் சாதகன் உள் சிவானுபவ நிலைக்கு உயர்கிறான் என்பதை விளக்கினார். அங்கே பக்தி, நாதம், உள் நினைவு மற்றும் சிவானந்தம் ஆகியவை மையமாக இருந்தன. அந்த உள் அனுபவத்தை அடுத்த கட்டமாக, இந்த மந்திரத்தில் அவர் வேதத்தின் ஆழமான ஆன்மீகப் பொருளுடன் இணைக்கிறார். இங்கு “வேதம்” என்பது வெறும் சடங்கு நூல் அல்ல; மனிதனை அறம், சித்த சுத்தி, ஞானம் மற்றும் முக்தி நோக்கி வழிநடத்தும் 'உள் பிரபஞ்ச அறிவு' (Cosmic Consciousness) என்று திருமூலர் விளக்கத் தொடங்குகிறார். முந்தைய மந்திரங்கள் பக்தி, யோக அனுபவத்தை விவரித்தால், இந்த மந்திரம் அந்தப் பக்தி அனுபவத்திலிருந்து வேத–ஞான யோகத்திற்கான மாற்றுப் பாலமாக (Bridge to Gnana Yoga) அமைகிறது. வெளிப்புற வாத அறிவைத் தாண்டி, வேதத்தை அனுபவமாக உள்வாங்கிய ஞானிகளே “வீடு” எனும் சிவமுக்தியை அடைந்தார்கள் என்பதைத் திருமூலர் இங்கு வலியுறுத்துகிறார். அந்த மறைபொருள் விளக்கும் மகா மந்திரம் இதோ:
பழந்தமிழ் வடிவ மூல மந்திரம்
வேதத்தை விட்ட வறமில்லை வேதத்தி
னோதத் தகுமற மெல்லா முளதர்க்க
வாதத்தை விட்டு மதிஞர் வளமுற்ற
வேதத்தை யோதியே வீடுபெற் றார்களே. (52)
நவீன மனம் புரியக்கூடிய சந்தி பிரித்த வடிவம்
வேதத்தை விட்டு அறம் இல்லை; வேதத்தின் ஓதத் தகும் அறம் எல்லாம் உள; தர்க்க வாதத்தை விட்டு, மதிஞர் வளம் உற்ற வேதத்தை ஓதியே வீடு பெற்றார்களே.
யோக ஆகம-தந்திர விளக்கவுரை
இந்த மந்திரத்தின் தர்க்கக் கட்டமைப்பு மிகவும் ஆழமானது. திருமூலர் இங்கு வெறும் “வேதப் புகழ்ச்சி” செய்யவில்லை; மாறாக, அறத்தின் மூலாதாரம் என்ன? உண்மையான வேதப் பயன் என்ன? வெறும் வாத அறிவு ஏன் போதாது? முக்தி எவ்வாறு கிடைக்கிறது? என்ற வினாக்களுக்கு விடையாக வேதம் → அறம் → தர்க்கத்தின் வரம்பு → அனுபவ ஞானம் → வீடு (முக்தி) என்ற உயர்ந்து செல்லும் தர்க்க ஓட்டத்தில் பாடலை அமைக்கிறார்: 1. அறத்தின் மூலாதாரம் (வேதத்தை விட்டு அறமில்லை): இங்கு “வேதம்” என்பது ஏடுகளில் எழுதப்பட்ட சடங்கு நூல் அல்ல; பிரபஞ்ச ஒழுங்கு (Ṛta), தர்மத்தின் ஆதிமூலம், மனிதனை உள் ஒழுங்கிற்கு அழைக்கும் தெய்வீக அறிவு ஆகும். மனிதன் உண்மையான அற வாழ்க்கையை வாழ வேண்டுமெனில், அது தனிப்பட்ட மன விருப்பத்தின் அடிப்படையில் அன்றி, பிரபஞ்ச உண்மையோடு ஒத்திசைவான வேத நெறியின் அடிப்படையில்தான் இருக்க வேண்டும். 2. வாழ்வியல் களஞ்சியம் (ஓதத் தகும் அறம் எல்லாம் உள): வேதத்தில் மனித ஒழுக்கம், பிராண ஒழுங்கு, மன சுத்தி, தியானம், தெய்வீக ஒத்திசைவு என வாழ்வை முழுமையாக ஒழுங்குபடுத்தும் உள்-வெளி அறிவியல் யாவும் அடங்கியுள்ளன. “ஓதத் தகும்” என்பது வெறும் வாயால் உச்சரிப்பது மட்டுமன்றி, வாழ்வில் செயல்படுத்தத்தக்க நடைமுறை நெறிமுறைகளைக் குறிக்கும். 3. தர்க்கத்தின் எல்லை (தர்க்க வாதத்தை விட்டு): இதுவே இந்த மந்திரத்தின் மைய உள் திருப்பம். திருமூலர் இங்கு அறிவை எதிர்க்கவில்லை; ஆனால் அனுபவமற்ற வெற்று வாதப் புலமையைச் (Intellectual vanity) சாடுகிறார். வேதத்தைக் கருத்து விவாதங்களுக்காகவும், சொல் விளக்கங்களுக்காகவும் மட்டுமே பயன்படுத்துவது முக்திக்கு உதவாது. தர்க்கம் ஒரு கதவைத் திறக்கலாமே தவிர, அது உங்களை உள்ளே அழைத்துச் செல்லாது. 4. அநுபூதிச் செல்வம் (மதிஞர் வளம் உற்ற வேதத்தை ஓதியே): “மதிஞர்” என்பது புத்தகப் பண்டிதர்களை அல்ல; மனம் தெளிந்து, வேதத்தின் நாத–சோதி–ஆன்மீக அடுக்குகளை உணர்ந்த உள் அனுபவச் சீலர்களைக் குறிக்கும். “வளம் உற்ற வேதம்” என்பது ஓதப்பட்டு, தியானிக்கப்பட்டு, தன்னுள் முழுமையாக வாழப்பட்ட வேதமாகும் (Mantra Consciousness). 5. முக்தி நிலைப்பேறு (வீடு பெற்றார்களே): வேதம் அறத்தின் மூலாதாரமாகி, அது வாழ்வில் நடைமுறையாகி, தர்க்கத்தைக் கடந்து அனுபவமாக மாறும்போது, சாதகன் சைவ சித்தாந்தம் போற்றும் பாச நிவிர்த்தியாகிய, பரசிவ ஒன்றியமாகிய “வீடு” பேற்றினை அடைகிறான்.
சிவயோக இரகசிய நுணுக்கம்
இந்த மந்திரம் கூறும் சிவயோக இரகசியம், “வேதம் என்பது வெளியில் ஓதப்படும் மந்திரம் மட்டும் அல்ல; அது சாதகனின் சித்தத்தில் விழிக்கும் உள் நாத–சோதி அறிவு” என்பதில் அடங்கியுள்ளது: யோக அறம்: யோக ரீதியில் “அறம்” என்பது மனம் பிரபஞ்ச ஒழுங்கோடு ஒத்திசைவதும், பிராண ஓட்டம் (Pranic Flow) சமநிலையடைந்து சித்தம் சுத்தமாவதுமே ஆகும். மனித உடல்–மனம அமைப்பைத் தெய்வீக ஒழுங்குடன் இணைக்கும் உயிருள்ள அறிவியலே வேதம். மந்திர ஸ்பந்தம்: “ஓதத் தகும்” என்ற வரியில் உள்ள ரகசியம் ஒலி (நாதம்), அதிர்வு (ஸ்பந்தம்) மற்றும் பிராண இயக்கம் என்பவற்றுடன் தொடர்புடையது. மந்திரம் சரியாக உள்வாங்கப்படும் போது, அது சித்தத்தில் அதிர்வாக (Vibration) மாறி, சாதகனின் உள் அமைப்பை மெதுவாக மறுசீரமைக்கிறது. அகங்காரத் தடை: சிவயோகத்தில் மிகப் பெரிய தடைகளில் ஒன்று கருத்து அகங்காரமும், வாத வெற்றியும், அனுபவமற்ற சாஸ்திரப் புலமையுமே ஆகும். "வேதத்தைப் பற்றிப் பேசுவது போதாது; வேதம் உன்னுள் விழிப்படைய வேண்டும்" என்பதே திருமூலரின் எச்சரிக்கை. உள் நாதப் பரிணாமம்: வேதம் = உள் நாதம்; வேத மந்திரம் = சித்த மாற்ற அதிர்வு; அறம் = பிராண–மன ஒழுங்கு; வீடு = சிவானுபவ முக்தி. இந்த உள் மாற்றமே புத்தியில் ஒளியாக விழித்து, மன–புத்தி ஒத்திசைவை (Alignment) ஏற்படுத்துகிறது. சாதனையில் ஏற்படும் நிலைமாற்றம் இந்த யோக இரகசியத்தை ஆழமாகப் புரிந்துகொள்ளும் போது, சிவயோக சாதகனின் சாதனை வெறும் சாஸ்திரப் படிப்பைத் தாண்டி, 'உள் சித்த மாற்றப் பயணமாக' மலர்கிறது: விழிப்புணர்வு ஜபம்: வேதம் மற்றும் மந்திரங்கள் வெளிப்புற சமயச் சடங்குகள் அல்ல, அவை பிராணனை மறுசீரமைக்கும் உயிருள்ள சக்திகள் என்பதை உணர்வதால், இயந்திரத்தனமான உச்சரிப்பு (Mechanical repetition) மறைந்து விழிப்புணர்வுடன் கூடிய ஜபம் பிறக்கிறது. ஒருங்கிணைந்த ஆன்மீகம்: அன்றாட நடத்தை, உணவு, சொல், சிந்தனை மற்றும் சுவாசம் ஆகிய அனைத்தையும் சாதனையின் பகுதியாகக் காண்பதால், சாதகனின் உள்ளும் வெளியும் ஒரே நெறியில் செல்லத் தொடங்குகின்றன. உள்ளார்ந்த தாழ்மை: வாத விவாதங்களில் சிக்காமல், உண்மையான முன்னேற்றம் என்பது சித்தத்தில் ஒளி எழுவதுதான் என்பதைப் புரிந்துகொள்வதால், அறிவு அகங்காரம் நீங்கி உள்ளார்ந்த தாழ்மை கூடுகிறது. இந்தத் தாழ்மையே அருளைப் பெறும் பாத்திரமாக அவனை மாற்றுகிறது. மந்திர சித்தி: ஜபம் ஆழமடையும் போது சுவாசம் மெதுவாகி, மன அலைகள் அமைதியடைந்து உள் நாதம் விழித்தெழுகிறது. இது சிவயோகத்தில் “மந்திர சித்தி” நோக்கிச் செல்லும் ஆரம்ப அறிகுறியாகும். சாதகன் இனி வெளிப்புறச் சித்திகளையோ, அங்கீகாரங்களையோ நோக்கி ஓடாமல், சித்தத்தைப் பாசத்திலிருந்து விடுவித்துச் சிவநிலையில் நிலைநிறுத்த முயல்கிறான். சாஸ்திர அறிவிலிருந்து அனுபவ ஞானத்திற்கும், தர்க்க மனத்திலிருந்து அமைதியான சித்தத்திற்கும் நகரும் இந்த நிலைமாற்றமே, "வேதம் வாழப்படும் போது வீடு திறக்கும்" என்ற சிவயோக முன்னேற்றமாகும். சிவமே வேதம்! சிவமே அறம்! சிவமே தர்க்கம் கடந்த வீடு!
திருமூலர் படிக்கட்டு - 52
சிவசிவ! மெய்யன்பர்களே!
திருமூல நாயனார் அருளிய 'பரசிவத்தை நோக்கிய மூவாயிரம் படிக்கட்டு' எனும் ஞானப் பயணத்தில், இன்று நாம் ஐம்பத்திரண்டாவது படிக்கட்டில் (52) அடியெடுத்து வைக்கிறோம்.
திருமந்திரத்தின் முந்தைய மந்திரங்களில் திருமூலர், சிவத்தை இதயத்தில் நிலைநிறுத்தி, நாமஸ்மரணம், பக்தி, ஆனந்த அனுபவம் ஆகியவற்றின் மூலம் சாதகன் உள் சிவானுபவ நிலைக்கு உயர்கிறான் என்பதை விளக்கினார்.
அங்கே பக்தி, நாதம், உள் நினைவு மற்றும் சிவானந்தம் ஆகியவை மையமாக இருந்தன.
அந்த உள் அனுபவத்தை அடுத்த கட்டமாக, இந்த மந்திரத்தில் அவர் வேதத்தின் ஆழமான ஆன்மீகப் பொருளுடன் இணைக்கிறார்.
இங்கு “வேதம்” என்பது வெறும் சடங்கு நூல் அல்ல; மனிதனை அறம், சித்த சுத்தி, ஞானம் மற்றும் முக்தி நோக்கி வழிநடத்தும் 'உள் பிரபஞ்ச அறிவு' (Cosmic Consciousness) என்று திருமூலர் விளக்கத் தொடங்குகிறார்.
முந்தைய மந்திரங்கள் பக்தி, யோக அனுபவத்தை விவரித்தால், இந்த மந்திரம் அந்தப் பக்தி அனுபவத்திலிருந்து வேத–ஞான யோகத்திற்கான மாற்றுப் பாலமாக (Bridge to Gnana Yoga) அமைகிறது. வெளிப்புற வாத அறிவைத் தாண்டி, வேதத்தை அனுபவமாக உள்வாங்கிய ஞானிகளே “வீடு” எனும் சிவமுக்தியை அடைந்தார்கள் என்பதைத் திருமூலர் இங்கு வலியுறுத்துகிறார்.
அந்த மறைபொருள் விளக்கும் மகா மந்திரம் இதோ:
பழந்தமிழ் வடிவ மூல மந்திரம்
நவீன மனம் புரியக்கூடிய சந்தி பிரித்த வடிவம்
வேதத்தை விட்டு அறம் இல்லை;
வேதத்தின் ஓதத் தகும் அறம் எல்லாம் உள;
தர்க்க வாதத்தை விட்டு, மதிஞர்
வளம் உற்ற வேதத்தை ஓதியே வீடு பெற்றார்களே.
யோக ஆகம-தந்திர விளக்கவுரை
இந்த மந்திரத்தின் தர்க்கக் கட்டமைப்பு மிகவும் ஆழமானது. திருமூலர் இங்கு வெறும் “வேதப் புகழ்ச்சி” செய்யவில்லை; மாறாக, அறத்தின் மூலாதாரம் என்ன? உண்மையான வேதப் பயன் என்ன? வெறும் வாத அறிவு ஏன் போதாது? முக்தி எவ்வாறு கிடைக்கிறது? என்ற வினாக்களுக்கு விடையாக வேதம் → அறம் → தர்க்கத்தின் வரம்பு → அனுபவ ஞானம் → வீடு (முக்தி) என்ற உயர்ந்து செல்லும் தர்க்க ஓட்டத்தில் பாடலை அமைக்கிறார்:
1. அறத்தின் மூலாதாரம் (வேதத்தை விட்டு அறமில்லை):
இங்கு “வேதம்” என்பது ஏடுகளில் எழுதப்பட்ட சடங்கு நூல் அல்ல; பிரபஞ்ச ஒழுங்கு (Ṛta), தர்மத்தின் ஆதிமூலம், மனிதனை உள் ஒழுங்கிற்கு அழைக்கும் தெய்வீக அறிவு ஆகும். மனிதன் உண்மையான அற வாழ்க்கையை வாழ வேண்டுமெனில், அது தனிப்பட்ட மன விருப்பத்தின் அடிப்படையில் அன்றி, பிரபஞ்ச உண்மையோடு ஒத்திசைவான வேத நெறியின் அடிப்படையில்தான் இருக்க வேண்டும்.
2. வாழ்வியல் களஞ்சியம் (ஓதத் தகும் அறம் எல்லாம் உள):
வேதத்தில் மனித ஒழுக்கம், பிராண ஒழுங்கு, மன சுத்தி, தியானம், தெய்வீக ஒத்திசைவு என வாழ்வை முழுமையாக ஒழுங்குபடுத்தும் உள்-வெளி அறிவியல் யாவும் அடங்கியுள்ளன. “ஓதத் தகும்” என்பது வெறும் வாயால் உச்சரிப்பது மட்டுமன்றி, வாழ்வில் செயல்படுத்தத்தக்க நடைமுறை நெறிமுறைகளைக் குறிக்கும்.
3. தர்க்கத்தின் எல்லை (தர்க்க வாதத்தை விட்டு):
இதுவே இந்த மந்திரத்தின் மைய உள் திருப்பம். திருமூலர் இங்கு அறிவை எதிர்க்கவில்லை; ஆனால் அனுபவமற்ற வெற்று வாதப் புலமையைச் (Intellectual vanity) சாடுகிறார். வேதத்தைக் கருத்து விவாதங்களுக்காகவும், சொல் விளக்கங்களுக்காகவும் மட்டுமே பயன்படுத்துவது முக்திக்கு உதவாது. தர்க்கம் ஒரு கதவைத் திறக்கலாமே தவிர, அது உங்களை உள்ளே அழைத்துச் செல்லாது.
4. அநுபூதிச் செல்வம் (மதிஞர் வளம் உற்ற வேதத்தை ஓதியே):
“மதிஞர்” என்பது புத்தகப் பண்டிதர்களை அல்ல; மனம் தெளிந்து, வேதத்தின் நாத–சோதி–ஆன்மீக அடுக்குகளை உணர்ந்த உள் அனுபவச் சீலர்களைக் குறிக்கும். “வளம் உற்ற வேதம்” என்பது ஓதப்பட்டு, தியானிக்கப்பட்டு, தன்னுள் முழுமையாக வாழப்பட்ட வேதமாகும் (Mantra Consciousness).
5. முக்தி நிலைப்பேறு (வீடு பெற்றார்களே):
வேதம் அறத்தின் மூலாதாரமாகி, அது வாழ்வில் நடைமுறையாகி, தர்க்கத்தைக் கடந்து அனுபவமாக மாறும்போது, சாதகன் சைவ சித்தாந்தம் போற்றும் பாச நிவிர்த்தியாகிய, பரசிவ ஒன்றியமாகிய “வீடு” பேற்றினை அடைகிறான்.
சிவயோக இரகசிய நுணுக்கம்
இந்த மந்திரம் கூறும் சிவயோக இரகசியம், “வேதம் என்பது வெளியில் ஓதப்படும் மந்திரம் மட்டும் அல்ல; அது சாதகனின் சித்தத்தில் விழிக்கும் உள் நாத–சோதி அறிவு” என்பதில் அடங்கியுள்ளது:
யோக அறம்: யோக ரீதியில் “அறம்” என்பது மனம் பிரபஞ்ச ஒழுங்கோடு ஒத்திசைவதும், பிராண ஓட்டம் (Pranic Flow) சமநிலையடைந்து சித்தம் சுத்தமாவதுமே ஆகும். மனித உடல்–மனம அமைப்பைத் தெய்வீக ஒழுங்குடன் இணைக்கும் உயிருள்ள அறிவியலே வேதம்.
மந்திர ஸ்பந்தம்: “ஓதத் தகும்” என்ற வரியில் உள்ள ரகசியம் ஒலி (நாதம்), அதிர்வு (ஸ்பந்தம்) மற்றும் பிராண இயக்கம் என்பவற்றுடன் தொடர்புடையது. மந்திரம் சரியாக உள்வாங்கப்படும் போது, அது சித்தத்தில் அதிர்வாக (Vibration) மாறி, சாதகனின் உள் அமைப்பை மெதுவாக மறுசீரமைக்கிறது.
அகங்காரத் தடை: சிவயோகத்தில் மிகப் பெரிய தடைகளில் ஒன்று கருத்து அகங்காரமும், வாத வெற்றியும், அனுபவமற்ற சாஸ்திரப் புலமையுமே ஆகும். "வேதத்தைப் பற்றிப் பேசுவது போதாது; வேதம் உன்னுள் விழிப்படைய வேண்டும்" என்பதே திருமூலரின் எச்சரிக்கை.
உள் நாதப் பரிணாமம்: வேதம் = உள் நாதம்; வேத மந்திரம் = சித்த மாற்ற அதிர்வு; அறம் = பிராண–மன ஒழுங்கு; வீடு = சிவானுபவ முக்தி. இந்த உள் மாற்றமே புத்தியில் ஒளியாக விழித்து, மன–புத்தி ஒத்திசைவை (Alignment) ஏற்படுத்துகிறது.
சாதனையில் ஏற்படும் நிலைமாற்றம்
இந்த யோக இரகசியத்தை ஆழமாகப் புரிந்துகொள்ளும் போது, சிவயோக சாதகனின் சாதனை வெறும் சாஸ்திரப் படிப்பைத் தாண்டி, 'உள் சித்த மாற்றப் பயணமாக' மலர்கிறது:
விழிப்புணர்வு ஜபம்: வேதம் மற்றும் மந்திரங்கள் வெளிப்புற சமயச் சடங்குகள் அல்ல, அவை பிராணனை மறுசீரமைக்கும் உயிருள்ள சக்திகள் என்பதை உணர்வதால், இயந்திரத்தனமான உச்சரிப்பு (Mechanical repetition) மறைந்து விழிப்புணர்வுடன் கூடிய ஜபம் பிறக்கிறது.
ஒருங்கிணைந்த ஆன்மீகம்: அன்றாட நடத்தை, உணவு, சொல், சிந்தனை மற்றும் சுவாசம் ஆகிய அனைத்தையும் சாதனையின் பகுதியாகக் காண்பதால், சாதகனின் உள்ளும் வெளியும் ஒரே நெறியில் செல்லத் தொடங்குகின்றன.
உள்ளார்ந்த தாழ்மை: வாத விவாதங்களில் சிக்காமல், உண்மையான முன்னேற்றம் என்பது சித்தத்தில் ஒளி எழுவதுதான் என்பதைப் புரிந்துகொள்வதால், அறிவு அகங்காரம் நீங்கி உள்ளார்ந்த தாழ்மை கூடுகிறது. இந்தத் தாழ்மையே அருளைப் பெறும் பாத்திரமாக அவனை மாற்றுகிறது.
மந்திர சித்தி: ஜபம் ஆழமடையும் போது சுவாசம் மெதுவாகி, மன அலைகள் அமைதியடைந்து உள் நாதம் விழித்தெழுகிறது. இது சிவயோகத்தில் “மந்திர சித்தி” நோக்கிச் செல்லும் ஆரம்ப அறிகுறியாகும்.
சாதகன் இனி வெளிப்புறச் சித்திகளையோ, அங்கீகாரங்களையோ நோக்கி ஓடாமல், சித்தத்தைப் பாசத்திலிருந்து விடுவித்துச் சிவநிலையில் நிலைநிறுத்த முயல்கிறான். சாஸ்திர அறிவிலிருந்து அனுபவ ஞானத்திற்கும், தர்க்க மனத்திலிருந்து அமைதியான சித்தத்திற்கும் நகரும் இந்த நிலைமாற்றமே, "வேதம் வாழப்படும் போது வீடு திறக்கும்" என்ற சிவயோக முன்னேற்றமாகும்.
சிவமே வேதம்! சிவமே அறம்! சிவமே தர்க்கம் கடந்த வீடு!
திருச்சிற்றம்பலம்.