குருமண்டலச் சைதன்யப் பிரவாகம்

திருமூலர் படிக்கட்டு - 97

சிவ சிவ மெய்யன்பர்களே,

குருமடச் சிறப்பு அதிகாரத்தின் முதலாவது திருப்பாடலில் திருமூல நாயனார், தாம் அருளிய திருமந்திரப் பனுவல் எத்தகைய ஆகம அதிகாரத்தில் (Agamic Epistemological Authority) பேசுகிறது என்பதையும், அது எந்தக் குருபரம்பரையின் (Lineage) வழியாக உலகிற்கு வந்தது என்பதையும் நிறுவினார். அங்கு அவர், “வந்த மடமேழு மன்னும் சன்மார்க்கத்தின்…” என்று பிரகடனம் செய்து, சன்மார்க்கத்தை நிலைநிறுத்திய ஏழு குருமடங்களையும், அவற்றின் அநாதி மூல ஆதாரத்தையும், ஒன்பது தந்திரங்களாக (Nine Tantras) வெளிப்பட்ட சுந்தர ஆகமமான (Sundara Agama) திருமந்திரத்தையும் அறிமுகப்படுத்தினார். அந்தப் பாடலின் மையக் கருத்து: குருமடம் என்பது சிவஞானம் தலைமுறையிலிருந்து தலைமுறைக்குச் சிதைவின்றி உறைந்து கடத்தப்படும் அருள் பரம்பரை என்பதாக இருந்தது.

ஆனால், அந்தப் பிரகடனத்தை உள்வாங்கிய உடனே சாதகனின் சித்-புலத்தில் (Consciousness field) ஒரு ஆழமான வினா இயல்பாக எழுகிறது:

அந்த ஏழு மடங்களின் பின்னால் நின்று பேரொளி வீசும் குருமண்டல ஞானாசாரியர்கள் யார்? அவர்களின் பரமார்த்த ஆன்மிகச் சிறப்பு யாது? அவர்கள் ஏன் திருமூலரால் இத்தகு விசேடத் தனியதிகாரத்தில் நினைவுகூரப்படுகிறார்கள்?

இந்தக் கேள்விகளுக்கான செயல்முறை ஆகம விடையாகவே இக்குருமடச் சிறப்பின் இரண்டாவது திருப்பாடல் அமைந்துள்ளது. முதலாவது பாடல் குருமடத்தின் அண்டவியல் கட்டமைப்பைப் (Cosmic Structure of the Mutt) பற்றிப் பேசியதென்றால், இப்பாடல் அந்தக் கட்டமைப்புக்கு உயிரூட்டிய குருமண்டலச் சைதன்யத்தைப் (The Pure Pulsation of the Guru Mandala) பற்றிப் பேசுகிறது. அங்கு “மடம்” பேராதாரமாக இருந்தது; இங்கு “மடத்தை உருவாக்கிய மகாயோகிகள்” மையமாகின்றனர். அங்குப் பரம்பரையின் வெளிப்புறச் சட்டகம் கூறப்பட்டது; இங்குப் பரம்பரையின் உள்புற ஆன்மிகத் தரமும் வீரியமும் கூறப்படுகிறது.

மேலும், முந்தைய பாடலில் திருமூலர்:

🕉️✨ சன்மார்க்கம்

⬇️

🏛️🌺 மூலன் மடம்

⬇️

📜⚡ தந்திரம்

⬇️

🔱📖 ஆகமம்

━━━━━━━━━━━━━━━━━━━

🌺 சன்மார்க்கமாகிய சிவநெறி நிலைப்பாட்டிலிருந்து,

அங்கிருந்து மூலன் மடமாகிய ஆதிபீட அருளோட்டத்தில் நிலைபெற்று,

அந்த அருள் செய்முறை யோக–சக்தி அறிவியலாகத் தந்திரமாக வெளிப்பட்டு,

இறுதியில் அனுபவத்தைச் சாஸ்திரமாகவும், யோகத்தை ஆகமமாகவும் நிலைநிறுத்தும்

🔱 பரம சிவாகமப் பேரொளியாக மலர்கிறது. 🔱

━━━━━━━━━━━━━━━━━━━

✨ சன்மார்க்கம்
→ மூலன் மடம்
→ தந்திரம்
→ ஆகமம் ✨

━━━━━━━━━━━━━━━━━━━

🕉️ நெறி
→ 🏛️ பீடம்
→ ⚡ செய்முறை
→ 📖 ஆகமம்

━━━━━━━━━━━━━━━━━━━

🌺 சன்மார்க்கம் திசையை வழங்குகிறது...
🌺 மூலன் மடம் அருளைத் தாங்குகிறது...
🌺 தந்திரம் செய்முறையை வெளிப்படுத்துகிறது...
🌺 ஆகமம் அந்த அனுபவத்தை நிலைநிறுத்துகிறது...

🔱 நெறி செய்முறையாகும் போது தந்திரம்;
தந்திரம் சாஸ்திரமாகும் போது ஆகமம். 🔱

✨ திருச்சிற்றம்பலம் ✨

என்ற ஞானப் பரம்பரையின் வெளிப்புற அருள் ஓட்டத்தை விளக்கினார்.

இந்தப் பாடலில் அவர்:

🕉️🔥 காலாங்கர்

⬇️

🌺⚡ கோரர்

⬇️

🏛️✨ மாளிகைத் தேவர்

⬇️

🎶🔱 நாதாந்தர்

⬇️

🌊💎 பரமானந்தர்

⬇️

🧪🌺 போகதேவர்

⬇️

🙏🔱 மூலர்

━━━━━━━━━━━━━━━━━━━

🌺 காலத்தை வென்ற தவநிஷ்டையின் அடையாளமாகிய காலாங்கரிலிருந்து,

அங்கிருந்து சக்தி–யோகப் பரிணாமத்தின் மறைவழிகளைத் திறக்கும் கோரர் நிலையை எட்டி,

மாளிகைத் தேவர் எனும் தெய்வீக சித்த நிலைகளின் பேரொளியில் முதிர்ச்சி பெற்று,

நாதத்தின் இறுதி எல்லையான நாதாந்த அனுபூதியில் நிலைபெற்று,

பரமானந்தர் எனும் பேரின்ப சைதன்யப் பெருக்கில் கரைந்து,

போகதேவர் நிலையாக யோகம், ஞானம், அனுபவம் ஆகியவற்றை ஒருங்கிணைத்து,

இறுதியில் அனைத்துப் பரம்பரை ஓட்டங்களையும் தன்னுள் தாங்கிய

🔱 திருமூலர் நிலையாக மலர்கிறது. 🔱

━━━━━━━━━━━━━━━━━━━

✨ காலாங்கர்
→ கோரர்
→ மாளிகைத் தேவர்
→ நாதாந்தர்
→ பரமானந்தர்
→ போகதேவர்
→ மூலர் ✨

━━━━━━━━━━━━━━━━━━━

🔥 தவ நிஷ்டை
→ ⚡ சக்தி விழிப்பு
→ ✨ தெய்வீக சித்தம்
→ 🎶 நாதாந்தம்
→ 🌊 பரமானந்தம்
→ 🧪 போக யோகம்
→ 🔱 மூலர்

━━━━━━━━━━━━━━━━━━━

🌺 தவம் முதிர்கிறது...
🌺 சக்தி விழிக்கிறது...
🌺 நாதம் மௌனமாகிறது...
🌺 ஆனந்தம் பரவுகிறது...
🌺 ஞானம் அனுபவமாகிறது...
🌺 அனுபவம் அருளாகிறது...

🔱 இறுதியில் குருபரம்பரை திருமூலரின் சைதன்யமாக ஒன்றிணைகிறது. 🔱

✨ திருச்சிற்றம்பலம் ✨

என்ற துல்லியமான வரிசையில், அந்தப் பரம்பரையின் உள்புற யோகப் பரிணாமத்தை (Internal Yogic Evolution) வெளிப்படுத்துகிறார். எனவே, முதலாவது பாடல் குருமடத்தின் வரலாற்று–ஆகம அடித்தளத்தை நிறுவியதென்றால், இந்த இரண்டாவது பாடல் குருமடத்தின் உயிரான குருமண்டலத்தை நமக்கு அறிமுகப்படுத்துகிறது.

அதேவேளை, இத்திருப்பாடலை வெறும் வரலாற்று ரீதியான குருபட்டியலாக (Genealogical List) மட்டும் வாசித்தால் அதன் அரைபகுதிப் பொருளே விளங்கும். திருமூலரின் அதீத யோகப் பார்வையில், இங்குச் சுட்டப்படும் ஒவ்வொரு குருநாதரும் ஒரு உன்னத ஆன்மிக நிலையின், சக்ர விழிப்பின் குறியீடாவார். காலத்தை வெல்வது (Temporal Transcendence), விடுதலைக்கான ஏக்கம் (Mumukṣutva), தேகத்தை உன்னதத் தந்திர ஆலயமாக்குவது (Somatic Deification), நாதாந்த நிலை (The Zenith of Sound), பரமானந்தம், சிவபோகம் (Cosmic Enjoyment), மற்றும் மும்மலமற்ற நிராமய நிலை ஆகிய சாதகனின் உள்பயணப் படிகள் குருமண்டல வடிவில் இங்கு மறைந்துள்ளன. இதனால்

இப்பாடல்: குருபரம்பரையின் அண்டவியல் வரலாறும், சாதகனின் அந்தக்கரண உள்பரிணாமமும் ஏககாலத்தில் விவரிக்கப்படும் அதீத இரட்டை அர்த்தப் பாடல் (Isomorphic and Polysemic Hymn) என்று கூறலாம்.

எனவே, முந்தைய பாடலில் திருமூலர் “குருமடம் என்றால் என்ன?” என்ற வினாவிற்குப் பதிலளித்திருந்தால், இப்பாடலில் அவர் “அந்தக் குருமடத்தை உருவாக்கிய குருமண்டலம் யார்? அவர்களின் ஆன்மிகச் சிறப்பு யாது?” என்ற வினாவிற்கு விடையளிக்கிறார். இவ்வாறு குருமடத்தின் பௌதிகக் கட்டமைப்பிலிருந்து குருமண்டலத்தின் அதிர்விற்கு நம்மை அழைத்துச் செல்லும் பரமார்த்தப் பாலமாகவே இத்திருப்பாடல் விளங்குகிறது. 🔱

🔱 மூல மந்திரம் (பழந்தமிழ் வடிவம்)

தமிழ் இலக்கண விதிப்படி சந்தி பிரித்த வடிவம்:

🔱யோக ஆகம தந்திர விளக்கவுரை

குருமடச் சிறப்பு அதிகாரத்தின் முதலாவது பாடலில் திருமூலர், தாம் அருளிய திருமந்திரம் எந்தக் குருபரம்பரையில் இருந்து வெளிப்பட்டது என்பதை நிறுவினார். அங்கு அவர் மடம் ஏழு, சன்மார்க்கம், மூலன் மடம், ஒன்பது தந்திரம், சுந்தர ஆகமம் என்ற சொற்களின் மூலம் திருமந்திரத்தின் ஆகம அதிகாரத்தையும் குருபரம்பரை அடித்தளத்தையும் வெளிப்படுத்தினார்.

ஆனால் அந்தப் பாடலை வாசித்த உடனே ஒரு கேள்வி எழுகிறது: “அந்த மடம் ஏழு யார்? அந்தப் பரம்பரையில் இருந்தவர்கள் யார்? அவர்களின் பரமார்த்தச் சிறப்பு என்ன?” இந்தக் கேள்விகளுக்கான ஆழமான தந்திர விடையாகவே இப்பாடல் அமைந்துள்ளது. எனவே இப்பாடல் வெறும் பெயர்ப்பட்டியல் அல்ல. மாறாக, திருமூலர் தனது சித்-புலத்தின் பின்னால் நிற்கும் குருமண்டலத்தை நமக்கு அறிமுகப்படுத்தும் மகா ஆகம வரைபடமாகும்:

• 🔱 முதலாம் தர்க்க நிலை - ஞானத்தின் அருளியல் முற்கோள் (கலந்தருள்): திருமூலர் இப்பாடலை எடுத்தவுடனேயே “காலாங்கர்” என்ற தனிநபர் பெயரால் தொடங்கவில்லை; “கலந்தருள்” (கலந்த அருள்) என்ற சொற்றொடரைக் கொண்டே தொடங்குகிறார். இதன் ஆழமான சிவாகம விதி, ஞானம் என்பது புத்தகங்களின் வறண்ட வரிகளிலிருந்தோ அல்லது புத்தியின் தர்க்கத்திலிருந்தோ தோன்றுவதன்று; அஃது அந்தக்கரணங்கள் உருகிக் கரையும் போது பொழியும் மகா சக்திநிபாத அருளிறக்கத்திலிருந்தே (Descent of Grace) உதிக்கிறது என்பதாகும். அருள் முற்கோளே ஞானத்தின் அஸ்திவாரம் என்பது முதலாம் தர்க்க நிலை.
• 🔱 இரண்டாம் தர்க்க நிலை - அருளின் சரீர வாயில் விதி (காலாங்கர்): வடிவமற்ற அந்தப் பேரண்ட அருளானது இப்புவித் தளத்தில் கிரியை செய்வதற்கும், பரிமாறப்படுவதற்கும் ஒரு கச்சிதமான சரீர ஊடகம் தேவைப்படுகிறது; அந்த அருள் வாயிலே (Conduit of Grace) குரு தத்துவமாகும். அதனை உணர்த்தவே “காலாங்கர்” என்ற முதல் குருநாதரைச் சுட்டுகிறார். அருள் —> குரு என்ற தந்திரச் சங்கிலியை நிலைநிறுத்துவது இரண்டாம் தர்க்க நிலை.
• 🔱 மூன்றாம் தர்க்க அடுக்கு - குருமண்டலத் தடையற்ற தொடர்ச்சி (கோரர் முதலான வரிசை): அடுத்து அவர் கோரர், மாளிகைத் தேவர், நாதாந்தர், பரமானந்தர், போகதேவர், மூலர் என ஒரு மகா சங்கிலித் தொடரை வரிசைப்படுத்துகிறார். சைவ ஆகம மரபில் குரு என்பது ஒரு குறிப்பிட்ட வரலாற்று மனித வடிவம் மட்டும் அல்ல; அஃது தலைமுறை கடந்த, தடையற்று ஓடும் ஒரே சிவ சைதன்யத்தின் அநாதிப் பிரவாகமாகும் (Axiomatic Continuity). குருபரம்பரையே உண்மையான தத்துவப் பிரமாணம் என்பது மூன்றாம் தர்க்க நிலை.
• 🔱 நான்காம் தர்க்க நிலை - பெயர்களின் பின்னுள்ள யோகப் பரிணாமக் குறியீடு: இஃது இப்பாடலின் அதீத தந்திர ரகசியமாகும். திருமூலர் இங்குச் சுட்டும் பெயர்கள் யாவும் வெறும் பௌதிக மனிதர்களைக் குறிப்பவை அல்ல; அவை சாதகன் தன் அகத்தே எட்ட வேண்டிய சிவயோகப் பரிணாம அடுக்குகளின் (Structural Stages of Yoga) உன்னதக் குறியீடுகள் ஆகும்:

• 🔱 காலாங்கர்: கால வரம்புகளையும் கர்ம ஓட்டத்தையும் வென்ற அசைவற்ற நிலை (Temporal Transcendence).
• 🔱 கோரர்: தன்முனைப்பைத் தகர்த்து உண்மையை அடையத் துடிக்கும் தீவிர முமுக்ஷுத்துவ ஏக்கம் (Urgent Spiritual Longing).
• 🔱 மாளிகைத் தேவர்: பிண்ட சரீரத்தை வெறும் மாமிசக் கூட்டமாகக் கருதாமல், பரசிவன் வீற்றிருக்கும் தந்திர மாளிகையாக (Somatic Architecture) மாற்றியமைக்கும் தேக சுத்தி.
• 🔱 நாதாந்தர்: ஓங்கார நாத அதிர்வுகள் யாவும் ஒடுங்கும் அகண்ட மௌன நாதாந்தப் பேரொளிப் புள்ளி (The Zenith of Sound Resonance).
• 🔱 பரமானந்தர்: புலன்களின் சார்பின்றி ஆன்மாவில் சுயமாக உதிக்கும் சிவானந்தப் பரவசம் (Pure Ecstatic Bliss).
• 🔱 போகதேவர்: உலக வடிவங்களைத் தள்ளிவிடாமல், சராசரம் யாவற்றையும் சிவபோகமாக (Cosmic Consumption) நுகரும் உன்னத உபாசனை முதிர்ச்சி.
• 🔱 மூலர்: அந்த அகண்ட ஞானத்தை உலகிற்குப் பனுவலாக மொழியாக்கம் செய்யும் மூல குருநிலை.

• 🔱 ஐந்தாம் தர்க்க நிலை - மும்மல நிவர்த்தி அதீதப் பரமார்த்த முடிவு (நிராமயத் தோரே): பாடலின் இறுதி முத்தாய்ப்பாக “நிராமயத்தோர்” என்று எல்லாக் குருநாதர்களின், எல்லா யோக நிலைகளின் ஒட்டுமொத்தச் சாரத்தையும் ஒரே புள்ளியில் ஒடுக்குகிறார். நிராமயம் என்பது உலகியல் நோயற்ற நிலை மட்டும் அல்ல; அஃது சைவ ஆகமங்களின்படி ஆணவம், கன்மம், மாயை என்ற ஆன்மாவைத் துளைக்கும் மும்மல நோய்களும் (Three Defilements) அடியோடே சுட்டெரிக்கப்பட்ட அதீதத் தூய நிலை (The Trans-Pure Absolute State) ஆகும். நிலைகள் பலவாக இருந்தாலும் அதன் இறுதிப் பலன் மும்மல நிவர்த்தியே என்பது இறுதித் தர்க்க முடிவாகும்.

🌊✨ அருள் பிரவாகம்
(கலந்தருள்)

⬇️

🙏🔥 குரு ஊடகம்
(காலாங்கர்)

⬇️

🔱🌺 குருமண்டலத் தொடர்ச்சி

⬇️

🧘⚡ யோகப் படிநிலைகள்

⬇️

🕊️✨ மும்மல நாசம்
(நிராமயம்)

━━━━━━━━━━━━━━━━━━━

🌺 பரசிவ அருள் சாதகனின் உள்ளத்தில் கலந்தருளாகப் பிரவாகமாய் இறங்குவதிலிருந்து,

அங்கிருந்து காலாங்கர் எனும் குரு ஊடகத்தின் வழியாக அந்த அருள் உயிர்ப்பெற்று ஓட,

குருமண்டலத்தின் உயிருள்ள தொடர்ச்சியோடு சாதகன் இணைக்கப்பட்டு,

யோகத்தின் பல்வேறு அகப் படிநிலைகள் வழியாக சித்தம் முதிர்ச்சி பெற்று,

இறுதியில் ஆணவம், கன்மம், மாயை எனும் மும்மலங்களும் கரைந்து,

🔱 நிராமயமான சிவசுத்த நிலையில் நிலைபெறுகிறது. 🔱

━━━━━━━━━━━━━━━━━━━

✨ அருள் பிரவாகம்
→ குரு ஊடகம்
→ குருமண்டலத் தொடர்ச்சி
→ யோகப் படிநிலைகள்
→ மும்மல நாசம் ✨

━━━━━━━━━━━━━━━━━━━

🌊 கலந்தருள்
→ 🙏 காலாங்கர்
→ 🔱 குருமண்டலம்
→ 🧘 யோகப் பரிணாமம்
→ 🕊️ நிராமயம்

━━━━━━━━━━━━━━━━━━━

🌺 அருள் இறங்குகிறது...
🌺 குரு அதைத் தாங்குகிறார்...
🌺 பரம்பரை அதை உயிர்ப்பிக்கிறது...
🌺 யோகம் அதை முதிர்ச்சியடையச் செய்கிறது...
🌺 மும்மலங்கள் கரைகின்றன...

🔱 இறுதியில் எஞ்சுவது நோயற்ற, மாசற்ற, நிராமயமான சிவசுத்த சைதன்யமே. 🔱

✨ திருச்சிற்றம்பலம் ✨

இந்தப் பாடலின் உள்ளே மறைந்திருக்கும் சிவயோக உள்பரிணாம வரைபடம்

இந்தப் பாடலை மேலோட்டமாக வாசித்தால், திருமூலர் சில சித்தர்களின் அல்லது குருபரம்பரையில் வந்த மகான்களின் பெயர்களைப் பட்டியலிடுவது போலத் தோன்றும். ஆனால், திருமந்திரத்தின் உள்மொழியைப் (Intentional Language) புரிந்துகொள்ளும் போது, இங்குச் கூறப்படும் பெயர்கள் வெறும் மனிதர்களின் பெயர்கள் அல்ல என்பதை அறிய முடிகிறது. ஒவ்வொரு பெயரும் ஒரு யோக நிலை, ஒரு சாதனைப் பரிணாமம், ஒரு சித்த நிலை, ஒரு குரு தத்துவம் ஆகியவற்றின் அடையாளமாக நிற்கின்றன. எனவே, இந்தப் பாடலின் உண்மையான நோக்கம்: குருபரம்பரையின் வரலாற்றைக் கூறுவது மட்டுமல்ல; சாதகனின் உள்பரிணாமப் பாதையைச் (The Somatosensory Map of Gnosis) சுட்டிக்காட்டுவதே ஆகும்.

• 🔱 காலாங்கத் தத்துவக் காலக் கடப்பு: சிவயோகப் பாதையின் ஆகப் பெரும் பந்தம் காலமும் (Kāla) கர்மமுமாகும். சாதகன் தியானத்தில் அமரும் போது அவனது சித்தம் கடந்த கால நினைவுகளிலும், எதிர்காலப் பயங்களிலும் அலைபாயும். காலாங்க நிலை என்பது சித்த விருத்திகள் ஒடுங்கி, எக்கணமும் மாறாத தற்போதைய சுத்த சைதன்யத்தில் (The Eternal Present) பிராணன் அசைவற்று நிற்பதாகும். காலத்தை வெல்லாமல் உன்னதச் சமாதி கூடாது.
• 🔱 கோரக்கத் தீவிர முமுக்ஷுத்துவ ஏக்கம்: "கோருதல்" என்ற தமிழ்ச் சொல்லின் தந்திரப் பொருள், தனக்குச் சிவஞானத்தைத் தவிர வேறு எதுவும் தேவையில்லை என்று ஆன்மாவின் அணுவணுவிலும் விழித்தெழும் தீவிர விழைவாகும் (Spiritual Intensity / Mumukṣutva). நூல்களை வாசிப்பதோ, சடங்குகளைச் செய்வதோ மட்டும் போதாது; அந்தக்கரணத்தைக் கிழிக்கும் ஒரு உள்ளார்ந்த தாகம் வேண்டும்.
• 🔱 மாளிகைத் தேவர் சரீரப் புனித மாற்று ரகசியம்: தந்திர மரபில் உடலை மாயைக் குப்பை என்று வெறுத்துச் சிதைக்கும் வறண்ட போலித் துறவு முற்றிலும் மறுக்கப்படுகிறது. பிண்ட சரீரமே ஒன்பது வாசல்களைக் கொண்ட பரசிவனின் உன்னதத் தந்திர மாளிகை (The Cosmic Citadel). ஆசனத்தினாலும், பிராணாயாமத்தினாலும் தேகத்தின் நாடி மண்டலங்களைத் தூய்மைப்படுத்தி, உடலையே உயிருள்ள பீடமாக மாற்றுவதே இத்தத்துவத்தின் ரகசியமாகும்.
• 🔱 நாதாந்த ஓங்கார ஒடுக்க விதி: சாதகன் தியான ஆழத்தில் புரூவமத்தியில் விழித்தெழும் அநாஹத நாத ஒலிகளைக் (Unstruck Sounds) கேட்பான். ஆனால், அந்த நாத ஒலிகள் யாவும் இறுதி இலக்கன்று; அந்த ஓசைகளின் அலைகள் யாவும் ஒடுங்கி, எவ்விதச் சலனமுமற்ற அகண்ட மௌனப் பேரொளியாக மாறும் நாதாந்தப் புள்ளியே (Nādānta) சாதனையின் சிகரமாகும். மந்திரங்கள் யாவும் மௌனத்தில் கரைய வேண்டும்.
• 🔱 பரமானந்தச் சுயம்பிரகாச விழிப்பு: பரமானந்தம் என்பது உலகியல் புலன்களின் சார்பினால் தோன்றி மறையும் தற்காலிகச் சிற்றின்ப அலைகள் (Sensory pleasures) அன்று. அது பிராணன் சுசுமுனையில் ஏறிச் சஹஸ்ரார அமுதைத் தொடும் போது, எந்தப் புறக் காரணங்களும் இன்றி ஆன்மாவில் தன்னிச்சையாகப் பொங்கித் ததும்பும் சுயம்பிரகாசச் சிவானந்தப் பெருவெளியாகும்.
• 🔱 போகநாதச் சிவபோகச் சமரச உபாசனை: போகம் என்பது உலகப் போகமன்று, அஃது சைவ ஆகமங்களின் மிக உன்னத ‘சிவபோக’ (Cosmic Enjoyment / Śiva-bhoga) நிலையாகும். உலகத்தை மாயை என்று புறக்கணிக்காமல், சராசரத்தின் வடிவங்கள் யாவற்றிலும் ஒளிரும் பரசிவப் பேரொளியைக் கண்டு, பிரபஞ்சத்தையே சிவானந்த அமுதமாக நுகரும் அதீத உன்னத ஜீவமுக்தி நிலையாகும் இஃது.

🔱 இந்தப் பாடலின் யோக இரகசியத்தைப் புரிந்துகொள்வதால் சாதகன் தனது சாதனையில் பெறும் முன்னேற்றம் என்ன?

இந்தப் பாடலின் யோக இரகசியத்தை உண்மையாக உள்வாங்கும் சாதகனின் ஆன்மிகப் பயணத்தில் மிகவும் ஆழமான, புரட்சிகரமான உள்மாற்றம் நிகழ்கிறது. அவனது சாதனை மேலோட்டமான வரலாற்றுத் தகவல்களிலிருந்து விடுபட்டு, உள்குருமண்டலச் சைதன்ய அதிர்வாக மாறுகிறது:

• உணர்ச்சிப் பக்தியிலிருந்து தத்துவச் சரணாகதிக்கு உயர்தல் (Transition to Intellectual Devotion): குருபரம்பரையை வெறும் கடந்த கால மனிதர்களின் வரலாற்றுச் சங்கிலியாகப் பார்க்கும் அறியாமை கழல்கிறது. குரு என்பது ஒரு மனித வடிவம் மட்டுமல்ல, அஃது தன் அந்தக்கரணத்தில் விழித்தெழ வேண்டிய அதியுன்னத ஆன்மீக உணர்வு நிலை என்பதை உணர்வதால், அவனது குருபக்தி போலி உணர்ச்சிகளிலிருந்து விடுபட்டு, ஞானபூர்வமான விநய சரணாகதியாக (Cognitive Surrender) மலர்கிறது.
• தியானத்தைச் சஞ்சலக் காலத்தின் பிடியிலிருந்து விடுவித்தல் (Mastery of the Present Moment): தியான வேளையில் தன்புத்தியை உலுக்கும் கடந்த காலக் குற்ற உணர்வுகளும், எதிர்காலப் பயங்களும் அடியோடே ஒடுக்கப்படுகின்றன. திருமூலரின் “காலாங்கர்” என்ற ரகசியத்தின் படி, தன் பிராண தாரையைக் கால விகாரங்களுக்குள் சிதறவிடாமல், எக்கணமும் மாறாத நிகழ்காலச் சுத்த சைதன்யத்தில் நிலைநிறுத்தித் தியானத்தின் தரத்தை அசாத்தியமாக உயர்த்துகிறான்.
• மேலோட்டமான விருப்பங்களிலிருந்து பரம இலக்கு நோக்கிய திருப்பம் (Intensification of Spiritual Yearning): தியானத்தில் அமர்ந்து உலகியல் இலாபங்கள், தற்காலிக மன அமைதி, அல்லது மாயாஜால அற்புதங்களைத் தேடும் ஆன்மீகப் பேராசைகள் அறுக்கப்படுகின்றன. “கோரர்” உணர்த்தும் தீவிர முமுக்ஷுத்துவ ஏக்கத்தை நெஞ்சில் ஏந்துவதால், அவனது சாதனை வதந்திகளிலிருந்து விடுபட்டு, பாசக் கட்டுகளை அறுக்கும் பரம முக்தி இலக்கை நோக்கி நேராகத் திரும்புகிறது.
• தேகத்தை வெறுக்கும் போக்கிலிருந்து தந்திர ஆலயமாக்கல் (Somatic Sanctification): உடலை ஆன்மீகத்திற்குத் தடையாகக் கருதிச் சித்திரவதை செய்யும் போலித் துறவுக் குழப்பங்கள் தீருகின்றன. “மாளிகைத் தேவர்” தத்துவத்தின் படி, தன் தேகமே பரசிவன் வீற்றிருக்கும் மாளிகை என்பதை உணர்ந்து, ஆசன பிராணாயாமங்களின் துணையோடு சரீர அணுக்களைத் தூய்மைப்படுத்தி, உடலையே உயிருள்ள வேதாந்தப் பீடமாகப் பராமரிக்கக் கற்றுக்கொள்கிறான்.
• தற்காலிக அனுபவப் பற்றுகளிலிருந்து மூல நோக்கிய யாத்திரை (Transcendence of Phenomenal Experiences): தியானத்தில் தோன்றும் தற்காலிக ஒளிக் காட்சிகளிலும், அநாஹத நாத ஒலிகளிலும் சிக்கித் தேக்கமடையும் அறியாமை வீழ்கிறது. நாதம் இலக்கன்று, நாதத்தின் முடிவாகிய அகண்ட மௌனமே (நாதாந்தர்) சிகரம் என்பதை உணர்வதால், சாதகன் தற்காலிக அநுபூதிப் பரவசங்களில் மயங்காமல், அவற்றிற்கு ஆதாரமான அகோசரப் பரசிவப் புள்ளியை நோக்கித் தடையின்றி முன்னேறுகிறான்.
• ஆன்மீக வெற்றிக்கான அசைக்க முடியாத அளவுகோல் விழிப்பு (Adoption of the Radical Agamic Metric): தியானத்தின் வெற்றியை விசித்திரக் காட்சிகளைக் கொண்டு அளவிடும் அறியாமை கழல்கிறது. உண்மையான ஆன்மீக முன்னேற்றத்தின் ஒரே அளவுகோல் தன் அகத்தே ஆணவம், கன்மம், மாயை என்ற மும்மல நோய்கள் எவ்வளவு தூரம் உருகிக் கரைகின்றன (நிராமயத்தோர்) என்பதே என்பதை உணர்ந்து, தன் அந்தக்கரணச் சுத்திக்காக உள்குருமண்டல விழிப்பில் ஸ்திரமாக நிலைபெறுகிறான்.

இவ்வகையில், இப்புரிதல் சாதகனை வெளிப்புற வரலாற்றுத் தரவுகளிலிருந்து விடுவித்துச் சிவசக்தியின் உன்னத உள்பரிணாம யாத்திரையாக மாற்றியமைக்கிறது. "குருபரம்பரை என்பது கடந்த காலத்தின் நினைவுச்சின்னம் அன்று, அஃது இன்று என் சித்தத்தில் விழித்தெழ வேண்டிய ஆன்மிக நிலைகளின் தொடர்ச்சி; காலத்தை வென்று, ஏக்கத்தை வளர்த்து, உடலை ஆலயமாக்கி, நாதத்தைத் தாண்டி, பரமானந்தத்திலும் சிவபோகத்திலும் நிலைபெற்று, இறுதியில் மும்மலமற்ற நிராமய நிலையை அடைவதே இந்தக் குருமண்டலத்தின் உண்மையான அர்த்தம்" என்பதைச் சாதகன் தன் அநுபூதியில் திண்ணமாக உணர்கிறான்.

சிவமே கலந்தருளும் காலாங்கர் கோரர் மாளிகைத் தேவர்! சிவமே நாதாந்தப் பரமானந்தப் போகதேவர்! சிவமே நிலந்திகழ் மூலராய் எங்கும் உறைந்து நின்ற நிராமயப் பேரொளி!

திருச்சிற்றம்பலம்.