"பரசிவத்தை அறிதல் ஆன்மீகப் பயணத்தின் முடிவல்ல; பரசிவத்தைத் தாங்கக்கூடிய மனிதனாகத் தன்னை உருவாக்குவதே உண்மையான சாதனையின் தொடக்கம்."
இதுவே திருமூலர் முதலாம் தந்திரத்தின் வழியாக உலகிற்கு அளிக்கும் ஆழ்ந்த செய்தியாகும்.
திருமந்திரத்தை மேலோட்டமாக வாசிப்பவர்கள், முதலாம் தந்திரத்தை ஒழுக்கம், அறநெறி, தானம், தவம், கல்வி, அன்பு, கொல்லாமை, புலால் மறுத்தல் போன்ற பல தனித்தனி போதனைகளின் தொகுப்பாகக் காணலாம். ஆனால் திருமந்திரத்தை சிவாகமத்தின் உள்தர்க்கத்தோடு வாசித்தால், முதலாம் தந்திரம் ஒரு ஒழுக்க நூல் அல்ல; சிவயோகத்திற்குத் தகுதியான சாதகரை உருவாக்கும் திட்டமிட்ட ஆன்மிகக் கல்விமுறை என்பதை உணர முடிகிறது.
பாயிரத்திலிருந்து முதலாம் தந்திரம் வரை
திருமந்திரத்தின் பாயிரத்தில் திருமூலர் முதலில் பரசிவத்தின் இயல்பை உணர்த்துகிறார். பின்னர் அந்த உண்மை வேதங்களிலும், ஆகமங்களிலும் எவ்வாறு வெளிப்பட்டது என்பதை நிறுவுகிறார். அதன் பின் அந்த ஆகம ஞானம் குருபரம்பரையின் வழியாக எவ்வாறு மனிதகுலத்திற்கு வந்தடைந்தது என்பதை விளக்குகிறார். திருமூலரின் தன்வரலாறும், குருமட வரலாறும், திருமந்திரத்தின் அமைப்பும், அவையடக்கமும் இதன் பின்னணியாக அமைந்து, வாசகரின் மனதில் இரண்டு அடிப்படை நம்பிக்கைகளை உருவாக்குகின்றன:
அந்தத் தகுதியை உருவாக்கும் பணியே முதலாம் தந்திரத்தின் நோக்கமாகும்.
ஏன் ஒழுக்கத்தோடு ஆரம்பிக்கிறார்?
இங்கு ஒரு அடிப்படைச் சந்தேகம் எழலாம்.
பரசிவத்தைப் பற்றி இவ்வளவு உயர்ந்த தத்துவத்தைப் பேசிய திருமூலர், ஏன் திடீரென மனித வாழ்க்கையின் நிலையாமை, கொல்லாமை, புலால் மறுத்தல், பிறன்மனை நயவாமை, தானம், கல்வி, அன்பு போன்ற உலகியல் தலைப்புகளுக்குச் செல்கிறார்?
இதற்கான விடை சிவாகமத்தின் அடிப்படை நியதியிலேயே உள்ளது.
ஆகமம் யோகத்தை கற்பிப்பதற்கு முன், யோகத்தைத் தாங்கக்கூடிய மனிதனை உருவாக்குகிறது.
மனம் சுத்தமில்லாமல் மந்திரம் பயனளிக்காது.
கருணையில்லாமல் யோகம் வளராது.
பற்றின்மை இல்லாமல் ஞானம் மலராது.
அன்பில்லாமல் சிவானுபவம் நிகழாது.
எனவே முதலாம் தந்திரம், சாதகரின் புறவாழ்க்கையையும் அகஉலகத்தையும் படிப்படியாக மாற்றி, அடுத்த தந்திரங்களில் வரும் யோக, ஞான, சிவானுபவப் பயணத்திற்குத் தயார்படுத்துகிறது.
முதலாம் தந்திரத்தின் சூக்ஷ்ம தர்க்கம்
முதலாம் தந்திரத்தின் அதிகாரங்களை தனித்தனியாக வாசிக்கக் கூடாது. அவை ஒன்றோடொன்று இயல்பாக இணைந்த வளர்ச்சி நிலைகளாக அமைந்துள்ளன.
திருமூலர் முதலில் மனிதனின் அகந்தையை உடைக்கிறார். அதற்காக உடலின் நிலையாமை, செல்வத்தின் நிலையாமை, இளமையின் நிலையாமை, மரணத்தின் தவிர்க்க முடியாத உண்மை ஆகியவற்றை நினைவூட்டுகிறார்.
நிலையாமையை உணர்ந்த மனம் உயிரின் மதிப்பை உணரத் தொடங்குகிறது. அதனால் கொல்லாமை வருகிறது.
கொல்லாமை உணர்வு உணவிலும் வெளிப்பட வேண்டும் என்பதனால் புலால் மறுத்தல் வருகிறது.
புலன்களை ஒழுங்குபடுத்தும் வகையில் காம ஒழுக்கம், குடும்ப ஒழுக்கம், சமூகப் பொறுப்பு ஆகியவை தொடர்ந்து வருகின்றன.
பின்னர் தானம், தவம், கல்வி, கேள்வி, நடுவுநிலை, அன்பு ஆகியவற்றின் மூலம் சாதகரின் மனம் மெதுவாக சிவயோகத்திற்கு ஏற்ற உள்பாத்திரமாக மாற்றப்படுகிறது.
இவ்வாறு பார்க்கும்போது, முதலாம் தந்திரம் ஒழுக்கக் கட்டளைகளின் தொகுப்பு அல்ல; சாதகரின் உள்மாற்றத்திற்கான மனவியல் வரைபடம் என்பதை அறிய முடிகிறது.
முதலாம் தந்திரம் – மனிதன் சிவத்தன்மை பெறும் தந்திரம்
இன்றைய கல்வி அறிவை அளிக்கிறது; ஆனால் மனிதனை உருவாக்குவதில் பல இடங்களில் குறைபாடு காணப்படுகிறது.
திருமூலர் அதற்கு மாறாக, முதலில் மனிதனை உருவாக்குகிறார்; பின்னர் ஞானத்தை அளிக்கிறார்.
அவரது கல்விமுறை மூன்று நிலைகளில் இயங்குகிறது:
இந்த அணுகுமுறை நவீன கல்வியியல், மனித உருவாக்கக் கல்வி (Human Formation), நேர்மறை உளவியல் (Positive Psychology), மற்றும் தலைமைத்துவ வளர்ச்சி (Leadership Formation) ஆகிய துறைகளுடனும் உரையாடக்கூடிய ஆழத்தை கொண்டுள்ளது.
இந்த திருமந்திர அரண்மனை விளக்கவுரையின் புதிய அணுகுமுறை
இந்த விளக்கவுரையில், ஒவ்வொரு பாடலும் வெறும் சொற்பொருள் விளக்கமாக மட்டும் அணுகப்படாது.
ஒவ்வொரு பாடலையும் பின்வரும் கோணங்களில் ஆராயப் போகிறோம்:
இதன் மூலம், ஒவ்வொரு பாடலும் தனித்துப் புரிந்துகொள்ளப்படாமல், பரசிவ உணர்விலிருந்து சிவபேறு வரை செல்லும் ஒன்பது தந்திரங்களின் ஒருங்கிணைந்த ஆன்மிகப் பயணத்தில் ஒரு அத்தியாவசிய படியாக வெளிப்படுத்தப்படும்.
இந்த விளக்கவுரையின் நோக்கம்
இந்த நூலின் நோக்கம் திருமந்திரத்திற்கு இன்னொரு உரை எழுதுவது மட்டுமல்ல.
திருமந்திரத்தை எவ்வாறு வாசிக்க வேண்டும்?
எவ்வாறு சிந்திக்க வேண்டும்?
எவ்வாறு வாழ்க்கையில் செயல்படுத்த வேண்டும்?
எவ்வாறு சாதனையாக மாற்ற வேண்டும்?
என்ற கேள்விகளுக்கான ஒரு சிவாகமக் கல்வியியல் முறையியலை (Śaivāgamic Pedagogical Methodology) உருவாக்குவதே இதன் நோக்கமாகும்.
அதனால், இந்த விளக்கவுரையின் இறுதியில் வாசகர் ஒரு பாடலின் பொருளை மட்டும் அறிந்திருப்பதில்லை; அந்தப் பாடல் உருவாக்க நினைக்கும் மனிதராகத் தன்னை மாற்றிக் கொள்ளும் உள்முயற்சியையும் தொடங்கியிருப்பார்.
அதுவே திருமூலர் விரும்பிய சாதகரின் பிறப்பும், திருமந்திர அரண்மனை விரும்பும் குருகுலக் கல்வியின் உண்மையான வெற்றியும் ஆகும்.