"சிவயோகத்தை அடைவது மட்டுமல்ல; அதை இழக்காமல் பாதுகாப்பதே முதலாம் தந்திரத்தின் மறைவான நோக்கம்."
திருமந்திரத்தை முதன்முறையாக வாசிப்பவர்களுக்கு ஒரு இயல்பான சந்தேகம் எழலாம். பாயிரத்தில் பரசிவம், சிவசக்தி, வேதம், ஆகமம், குருபரம்பரை, திருமூலரின் சிவயோக அனுபவம் போன்ற உயர்ந்த ஆன்மிக உண்மைகளை வெளிப்படுத்திய திருமூலர், ஏன் முதலாம் தந்திரத்தில் திடீரென நிலையாமை, கொல்லாமை, புலால் மறுத்தல், தானம், கல்வி, அன்பு, ஒழுக்கம் போன்ற தலைப்புகளுக்குச் செல்கிறார்?
இந்த மாற்றம் முதலில் பார்ப்பவர்களுக்கு திடீரென நிகழ்ந்ததாகத் தோன்றலாம். ஆனால் திருமந்திரத்தை ஒரு சிவாகம நூலாகவும், ஒன்பது தந்திரங்களின் தொடர்ச்சியான ஆன்மிகப் பயணமாகவும் வாசித்தால், இந்த மாற்றம் திடீர் அல்ல; மிகத் திட்டமிட்ட கல்வியியல் அமைப்பு என்பதை உணர முடிகிறது.
பாயிரம் – சிவயோக அனுபவத்தின் வெளிப்பாடு
பாயிரம் ஒரு சாதாரண முன்னுரை அல்ல.
அது திருமூலரின் ஆன்மிக அதிகாரத்தை நிலைநிறுத்தும் பகுதியும் அல்ல.
அது பரசிவ அனுபவம் பெற்ற யோகியின் சாட்சியம் ஆகும்.
பாயிரத்தில் திருமூலர் வாசகருக்கு ஒரு இலக்கை மட்டும் காட்டவில்லை; அந்த இலக்கைத் தாம் அனுபவித்தவர் என்ற நிலையில் பேசுகிறார். பரசிவம், சிவசக்தி, நந்தி அருள், ஆகம மரபு, குருபரம்பரை, திருமந்திரத்தின் தெய்வீக தோற்றம் ஆகியவற்றை நிறுவுவதன் மூலம், சாதகரின் இறுதி இலக்கு சிவானுபவம் என்பதைத் தெளிவுபடுத்துகிறார்.
ஆனால் இங்கே ஒரு ஆழமான கேள்வி எழுகிறது.
சிவயோக அனுபவம் கிடைத்துவிட்டால் அதுவே பயணத்தின் முடிவா?
திருமூலரின் அமைதியான பதில்:
இல்லை.
அனுபவத்தைப் பெறுவதைவிட, அதை நிலைநிறுத்துவது கடினம்
யோக மரபுகள் அனைத்தும் ஒரே உண்மையை வலியுறுத்துகின்றன.
ஒரு சாதகர் தியானத்தில் பேரமைதியை அனுபவிக்கலாம்.
மந்திரஜபத்தில் உள்ளொளியை உணரலாம்.
குருவருளால் பரவச நிலையை அடையலாம்.
ஆனால் அந்த அனுபவம் வாழ்க்கை முழுவதும் நிலைத்திருக்குமா?
அதுவே உண்மையான சவால்.
அனுபவம் ஒரு கணத்தில் வரலாம்.
அதைத் தாங்கும் மனம் பல ஆண்டுகள் உருவாக்கப்பட வேண்டும்.
இந்த அடிப்படை உண்மையைத் திருமூலர் மிக நுணுக்கமாக அறிந்திருந்தார்.
அதனால்தான் பாயிரத்திற்குப் பிறகு உடனே முதலாம் தந்திரத்தை அமைக்கிறார்.
முதலாம் தந்திரம் – சிவயோக அனுபவத்திற்கான காப்பு
எனவே, முதலாம் தந்திரத்தை வெறும் ஒழுக்க நூலாகப் பார்ப்பது அதன் ஆழத்தைச் சுருக்கிவிடும்.
இந்தத் தந்திரத்தில் கூறப்படும் ஒழுக்கங்கள் அனைத்தும், சாதகரின் உள்ளத்தில் மலரத் தொடங்கிய சிவயோக அனுபவம் சிதறிப் போகாமல் காக்கும் ஆன்மிகக் காப்பு அமைப்பு (Spiritual Protective Architecture) ஆகப் புரிந்துகொள்ளப்பட வேண்டும்.
பாயிரம் அருளின் கதவைத் திறக்கிறது.
முதலாம் தந்திரம் அந்த அருளைத் தாங்கக்கூடிய வாழ்க்கையை உருவாக்குகிறது.
ஒவ்வொரு ஒழுக்கமும் ஒரு பாதுகாப்பு வளையம்
இந்தக் கோணத்தில் முதலாம் தந்திரத்தை வாசிக்கும்போது, ஒவ்வொரு அதிகாரமும் புதிய பொருளைப் பெறுகிறது.
நிலையாமை மனிதனின் அகந்தையை உடைக்கிறது. சிவானுபவம் பெற்ற பிறகு "நான்" என்ற உணர்வு மீண்டும் பெருகாமல் தடுக்கிறது.
கொல்லாமை கருணையை வளர்க்கிறது. கருணையற்ற மனம் அருளைத் தாங்க முடியாது. சிவம் அருளின் வடிவமாக இருந்தால், கருணை அதன் மனித வெளிப்பாடாகும்.
புலால் மறுத்தல் உணவு என்பது உடலுக்கானது மட்டுமல்ல; மனத்தையும் உருவாக்குகிறது என்பதை நினைவூட்டுகிறது. மனம் சுத்தமாக இருந்தால்தான் யோக அனுபவம் நிலைத்திருக்கும்.
காம ஒழுக்கம் பிராண சக்தியின் சிதறலைத் தடுக்கிறது. கட்டுப்பாடற்ற புலன்கள், தியானத்தில் சேகரிக்கப்பட்ட உள்சக்தியை வெளியேற்றுகின்றன.
தானம் பற்றின்மையை வளர்க்கிறது. பற்றுதலே அகந்தையை உருவாக்குகிறது; அகந்தை அருளின் ஓட்டத்தை மறைக்கிறது.
கல்வி மற்றும் கேள்வி ஆன்மிக அனுபவம் அறியாமையால் சிதையாமல், விவேகத்தால் நிலைநிறுத்தப்பட வேண்டும் என்பதை உணர்த்துகின்றன.
அன்பு முதலாம் தந்திரத்தின் உச்சநிலையாக விளங்குகிறது. அன்பில்லாத ஒழுக்கம் கட்டாயம்; அன்புடன் கூடிய ஒழுக்கம் சிவம்.
சிவாலயத்தின் கட்டமைப்பும் சாதகரின் உள்ளமும்
இந்த உண்மையை விளக்க ஒரு அழகிய ஆகம ஒப்புமை உள்ளது.
ஒரு சிவாலயத்தின் மையம் கர்ப்பகிரகம்.
ஆனால் கர்ப்பகிரகம் மட்டும் இருந்தால் கோயில் முழுமையடையாது.
அதைச் சுற்றி மதில்கள், பிரகாரங்கள், கோபுரங்கள், வாயில்கள், காவல் அமைப்புகள், நியமங்கள் அனைத்தும் அமைக்கப்படுகின்றன.
இவை கர்ப்பகிரகத்தை விட முக்கியமானவை அல்ல.
ஆனால் கர்ப்பகிரகத்தைப் பாதுகாப்பதற்கு இவை இன்றியமையாதவை.
அதேபோல,
பாயிரத்தில் வெளிப்பட்ட சிவயோக அனுபவமே சாதகரின் உள்ளக் கர்ப்பகிரகம்.
முதலாம் தந்திரத்தின்
ஆகியவை அந்த உள் கர்ப்பகிரகத்தைச் சுற்றியுள்ள ஆன்மிகப் பிரகாரங்களாக விளங்குகின்றன.
முதலாம் தந்திரத்தின் உண்மையான நோக்கம்
இந்தக் கோணத்தில் பார்க்கும்போது, முதலாம் தந்திரம் "நல்ல மனிதனாக வாழுங்கள்" என்ற அறநூல் அல்ல.
அது "சிவானுபவத்தைத் தாங்கக்கூடிய மனிதனாக வாழுங்கள்" என்ற ஆகமக் கல்வி.
இங்கு ஒழுக்கம் என்பது சமூக ஒழுங்கிற்காக மட்டும் அல்ல.
அது அருளை இழக்காமல் காக்கும் வாழ்க்கை முறை.
இங்கு தானம் என்பது பொருள் கொடுப்பது மட்டுமல்ல.
அது பற்றின்மையைப் பாதுகாக்கும் யோகப் பயிற்சி.
இங்கு கொல்லாமை என்பது அறச்சட்டம் மட்டுமல்ல.
அது கருணை வழியாக அருளோட்டத்தை நிலைநிறுத்தும் ஆன்மிக ஒழுக்கம்.
இங்கு அன்பு என்பது ஒரு நற்பண்பு மட்டுமல்ல.
அது சிவத்தின் இயல்பை மனித வாழ்வில் நிலைநிறுத்தும் இறுதி பாதுகாப்பு.
ஒரு புதிய வாசிப்பு முறை
இந்த விளக்கவுரையில், முதலாம் தந்திரத்தை ஒவ்வொரு அதிகாரமாகப் பிரித்து மட்டும் வாசிக்கப் போவதில்லை.
மாறாக, பாயிரத்தில் வெளிப்பட்ட சிவயோக அனுபவம் எவ்வாறு மனித வாழ்க்கையில் பாதுகாக்கப்படுகிறது என்பதற்கான தொடர்ச்சியான ஆன்மிகக் காப்பு அமைப்பாக வாசிக்கப் போகிறோம்.
இந்த அணுகுமுறையில்,
பாயிரம் – சிவயோகத்தின் வெளிப்பாடு.
முதலாம் தந்திரம் – சிவயோகத்தின் பாதுகாப்பு.
இரண்டாம் தந்திரம் முதல் ஒன்பதாம் தந்திரம் வரை – சிவயோகத்தின் விரிவாக்கமும் பரிபூரணமும்.
எனவே, முதலாம் தந்திரத்தின் ஒவ்வொரு ஒழுக்கமும் ஒரு சமூகக் கட்டளை அல்ல; பரசிவ அருளை இழக்காமல் காக்கும் ஆன்மிகக் காவலன் என்பதை உணர்ந்தால்தான், திருமூலரின் கல்வியியல் மேதமையும், சிவாகமத்தின் உள்தர்க்கமும், திருமந்திரத்தின் ஒன்பது தந்திரங்களையும் ஒன்றிணைக்கும் அதிசயமான கட்டமைப்பும் நமக்குத் தெளிவாகத் திறக்கத் தொடங்கும்.