அகஸ்திய குலபதி ஸ்ரீ ஸக்தி சுமனன்
பாயிரம் · மந்திரம் 11

பிரபஞ்ச ஏகத்துவம்

பஞ்சபூதங்களில் மலரும் பரசிவத் தர்க்கம்
📜
பகுதி 1 ஸ்ரீ ஸக்தி சுமனனின் யோக ஆகம தந்திர அனுபவ விளக்கவுரை
திருமூலர் படிக்கட்டு - 11

சிவசிவ! மெய்யன்பர்களே!
திருமூல நாயனார் அருளிய 'பரசிவத்தை நோக்கிய மூவாயிரம் படிக்கட்டு' எனும் ஞானப் பயணத்தில், இன்று நாம் பதினோராவது படிக்கட்டில் (11) அடியெடுத்து வைக்கிறோம்.

பத்தாவது மந்திரத்தில், தியானிப்பவனும் தியானப் பொருளும் ஒன்றாகும் 'அத்வைத' நிலையைச் சுவைத்தோம்.

இந்தப் பதினோராவது மந்திரம், அந்த அனுபவத்தை இன்னும் விரிவுபடுத்தி, நாம் காணும் இந்தப் பிரபஞ்சமே அந்தப் பரசிவத்தின் ஒருமை வெளிப்பாடுதான் என்பதை 'பஞ்சபூத தத்துவ' அடிப்படையில் விளக்கும் அதியற்புத யோக ரகசியமாகும்.
அந்த மகா மந்திரம் இதோ:

பழந்தமிழ் வடிவ மூல மந்திரம்
தானே யிருநிலந் தாங்கிவிண் ணாய்நிற்குந்
தானே சுடுமங்கி ஞாயிறுந் திங்களுந்
தானே மழைபொழி தையலு மாய்நிற்குந்
தானே தடவரை தண்கட லாமே. (11)

தற்கால நவீன மனம் படிக்க சந்தி பிரித்த வடிவம்
தானே இரு நிலம் தாங்கி, விண்ணாய் நிற்கும்;
தானே சுடும் அங்கி, ஞாயிறும், திங்களும்;
தானே மழை பொழிலும் ஆய் நிற்கும்;
தானே தட வரை, தண் கடல் ஆமே.

யோக ஆகம-தந்திர உட்பொருள் விளக்கம்
இந்தப் பாடலைப் படித்தவுடன், "அவனே பூமியாகவும், ஆகாயமாகவும், தீயாகவும், நீராகவும் இருக்கிறான்" என்று ஒரு தமிழாசிரியர் பொதுப்பொருள் கூறிவிடுவார்.

ஆனால், ஒரு சிவயோக ஞான சாதகன் இதில் கண்டடைய வேண்டிய நுட்பங்கள் பின்வருமாறு:

1. "தானே" எனும் ஆணித்தரமான தர்க்கம் (Emphatic Assertion):

திருமூலர் இந்தப் பாடலில் "தானே" என்ற சொல்லை நான்கு முறை, ஒவ்வொரு வரியின் தொடக்கத்திலும் வைத்துள்ளார்.
இது இலக்கண ரீதியாக 'அவிர்த்தி' (Repetition for Emphasis) எனப்படும்.
"அவனே - வேறு யாருமல்ல" என்று அறுதியிட்டுக் கூறுவதன் மூலம், சாதகனின் மனதில் எழும் சந்தேகங்களை அவர் வேரறுக்கிறார்.

2. துவைதத்திலிருந்து அத்வைதத்திற்கு:

"பூமி சிவத்தால் ஆனது" என்று சொன்னால், அங்கே பூமி வேறு, சிவம் வேறு என்ற 'இரட்டைத் தன்மை' (Dualism) வந்துவிடும்.
ஆனால், "தானே இரு நிலம்" என்று சொல்லும்போது, திருமூலர் தான் அதுவாகி நின்ற நிர்விகல்ப சமாதி நிலையிலிருந்து பேசுகிறார்.
சாதகன் ஆரம்பத்தில் சிவத்தை வேறாகக் கருதினாலும், சமாதி நிலையில் "தானே அதுவாக" உணர்வதே இந்தச் சொல்லின் ரகசியம்.

3. பஞ்சபூதக் கோர்வை (Universal List):

இரு நிலம் & விண்: பூமி மற்றும் ஆகாயம்.
அங்கி: சுடும் நெருப்பு.
ஞாயிறு & திங்கள்: காலச் சுழற்சியையும் ஒளியையும் ஆளும் சூரிய-சந்திரர்.
மழை: உயிர் காக்கும் அப்பு (நீர்).
தட வரை & தண் கடல்: மலையும் கடலும்.
இப்படிப் பலவாகத் தோன்றும் காரியங்கள் (Effects) அனைத்திற்கும் மூல காரணமாக (Cause) இருப்பது ஒரே பரசிவமே என்று பட்டியலிட்டு நிரூபிக்கிறார்.

சிவயோக சாதகர்களுக்கான சாதனை நுட்பம்
இந்தப் பாடல் வெறும் தத்துவ விளக்கம் அல்ல;
இது ஒரு சாதகனுக்கு சாதனையின் திசையும், அடித்தளமும், நிறைவுமாகும்.
ஒருமை தியானம்: "நாம் எதைத் தியானிக்கிறோம்?" என்ற கேள்விக்கு இந்தப் பாடல் விடையளிக்கிறது.
சிவம் ஒரு உருவத்தில் மட்டும் இல்லை; பூமி, தீ, நீர் என அனைத்திலும் பரவியுள்ள பரம சத்தியம்.
இதனால் சாதகனின் மனம் ஒரு குறிப்பிட்ட எல்லையில் சிக்காமல், பிரபஞ்ச உணர்வோடு ஒருமுகப்படத் தொடங்குகிறது.

பூத-சுத்தி (Purification of Elements):
நமது உடல் பஞ்சபூதங்களால் ஆனது.
அவை அனைத்தும் சிவமே என்று உணரும்போது, உடலில் இயல்பாகவே 'பூத-சுத்தி' நிகழ்கிறது.
உடல்-உலக வேற்றுமை மங்கி, தியானம் லயமாகிறது.

நாடிச் சமநிலை:
யோக ரீதியாக, சூடு (அங்கி) மற்றும் குளிர்ச்சி (தண் கடல்) போன்ற இருமைகள் சமநிலைக்கு வரும்போது, இடகலை-பிங்கலை நாடிகள் சமப்பட்டு சுழுமுனை செயல்படத் தொடங்குகிறது.
"அனைத்தும் சிவமே" என்ற பாவனை இந்த உள்-சமநிலையை உருவாக்குகிறது.

அஹங்காரக் கரைப்பு:
"நான் செய்கிறேன்" என்ற கர்த்தா பாவம் யோகத்தில் தடை.
ஆனால், செயல், சக்தி, அனுபவம் அனைத்தும் சிவமே என்று உணரும்போது, சாதனை என்பது சுமையாக இல்லாமல், அருளின் ஓட்டமாக மாறுகிறது.

இந்த உணர்வு இல்லாமல் யோகம் என்பது வெறும் பயிற்சி;
இந்த உணர்வு வந்துவிட்டால் யோகம் ஒரு உயிர்ப்பான அனுபவம்.
காண்பவன், காண்பது, காணப்படும் பொருள் ஆகிய மூன்றும் ஒன்றே என்ற உணர்வு எழும்போது, அதுவே சமாதி நிலையின் நுழைவாயிலாகிறது.

ஒரே வரியில் சொன்னால்: சிவம் எங்கும் நீக்கமற நிறைந்திருக்கும் ஏகப் பரம்பொருள்!

சிவமே பூமி! சிவமே விண்! சிவமே யாவும்!
திருச்சிற்றம்பலம்.
🧘
பகுதி 2 சிவானுபவம் தரும் திருமந்திர எழுத்து சாதனை
பதினோராவது மந்திரம்: பிரபஞ்ச ஏகத்துவப் பாவனை

சிரசில் திருமூலர் பெருமானை குருவாக இருத்தி, அகத்திய மாமகரிஷியின் ஊர்த்துவ முக ஆற்றலால் உங்கள் உடலையும் உலகையும் ஒன்றாகக் கருதி, பின்வரும் பாவனைகளுடன் இந்த மந்திரத்தை எழுதுங்கள்:

1. "தானே இரு நிலம் தாங்கி விண்ணாய் நிற்கும்" (ஆதாரப் பாவனை)
பாவனை: நீங்கள் அமர்ந்திருக்கும் இந்தப் பூமியும் (நிலம்), மேலே விரிந்து கிடக்கும் எல்லையற்ற ஆகாயமும் (விண்) சிவமே ஆகி நிற்பதாகக் காட்சிப்படுத்துங்கள்.

உணர்வு: "தானே" என்ற சொல்லின் ஆணித்தரமான தர்க்கத்தை உணர்ந்து, தாங்கும் ஆதாரமும், தாங்கப்படும் பொருளும் ஒன்றே என்ற அத்வைத நிலையில் இருந்து எழுதுங்கள்.

2. "தானே சுடும் அங்கி ஞாயிறும் திங்களும்" (கால & ஒளிப் பாவனை)
பாவனை: சுடும் நெருப்பாகவும் (அங்கி), காலச் சுழற்சியை ஆளும் சூரிய-சந்திரர்களாகவும் (ஞாயிறு, திங்கள்) இறைவன் வெளிப்படுவதைக் காணுங்கள்.

உணர்வு: உங்கள் உடலில் வெப்பமாகவும் (சூரிய நாடி), குளிர்ச்சியாகவும் (சந்திர நாடி) இயங்கும் அந்தப் பரசிவ ஆற்றலை உணர்ந்து, நாடிகள் சமப்படும் அமைதியுடன் எழுதுங்கள்.

3. "தானே மழை பொழியும் ஆய் நிற்கும்" (உயிர்ப்பாவனை)
பாவனை: வானிலிருந்து பொழியும் மழையாகவும், உயிர் காக்கும் நீராகவும் (அப்பு) சிவம் மாறி நிற்பதைக் காட்சிப்படுத்துங்கள்.

உணர்வு: "மழை பொழியும் தையலும்" - அதாவது சக்தியோடு இணைந்து கருணையே வடிவான உயிர்ப்பாக இறைவன் உங்களுக்குள் இறங்குவதை உணர்ந்து நெகிழ்வுடன் எழுதுங்கள்.

4. "தானே தடவரை தண்கடலாமே" (விரிவுப் பாவனை)
பாவனை: பிரம்மாண்டமான மலைகளாகவும் (தடவரை), ஆழமான குளிர்ச்சியான கடலாகவும் (தண்கடல்) சிவமே விரிந்து கிடப்பதைக் காணுங்கள்.

உணர்வு: உங்கள் மனம் ஒரு குறிப்பிட்ட எல்லையில் சிக்காமல், இந்தப் பிரபஞ்ச உணர்வோடு (Universal Awareness) ஒன்றிணைந்து விரிவடைவதை உணர்ந்து இந்த மந்திரத்தை நிறைவு செய்யுங்கள்.

சாதனைக் குறிப்பு:
இந்த பதினோராவது மந்திரத்தை எழுதி முடித்ததும், உங்கள் உடல் பஞ்சபூதங்களால் ஆனது என்பதையும், அந்த பூதங்கள் அனைத்தும் சிவமே என்பதையும் உணர்ந்து 'பூத-சுத்தி' அடையுங்கள். உடல்-உலக வேற்றுமை மங்கி, காண்பவன், காண்பது, காணப்படும் பொருள் ஆகிய மூன்றும் ஒன்றே என்ற சமாதி நிலையின் நுழைவாயிலில் நீங்கள் நிற்பதை உணர்ந்து மகிழ்ச்சியுறுங்கள்.

பதினோராவது படியில் நீங்கள் அடைந்த இந்த 'பிரபஞ்ச விரிவு' அனுபவத்தைச் சாதனை ஏட்டில் பதிவிடுங்கள். "சிவமே பூமி, சிவமே விண், சிவமே யாவும்" என்ற இந்த ஏகத்துவத் தெளிவு உங்கள் திருமந்திர அரண்மனையை உலகளாவிய ஒளியால் நிரப்பும்.

திருச்சிற்றம்பலம்.