அண்டம் கடந்து இதயக் கமலத்தில் அமரும் ஆதிசிவ அனுபவம்
📜
பகுதி 1ஸ்ரீ ஸக்தி சுமனனின் யோக ஆகம தந்திர அனுபவ விளக்கவுரை
▼
திருமூலர் படிக்கட்டு - 27
சிவசிவ! மெய்யன்பர்களே! திருமூல நாயனார் அருளிய 'பரசிவத்தை நோக்கிய மூவாயிரம் படிக்கட்டு' எனும் ஞானப் பயணத்தில், இன்று நாம் இருபத்தி ஏழாவது படிக்கட்டில் (27) அடியெடுத்து வைக்கிறோம். முன்னைய மந்திரத்தில், சிவனைப் போற்றி-புகழ்ந்து நினைவில் நிலைநிறுத்துவதன் மூலம் மயக்கமடைந்த சிந்தை மாற்றம் பெற்று, சிவபாதமே உண்மையான செல்வம் என்பதை உணர வேண்டும் என்று சாதகனின் மனத்தை உள்நோக்கித் திருப்பினார் திருமூலர். அந்த உள் மாற்றத்தின் அவசியத்தை இப்பாடலில் அவர் அனுபவ ரீதியாக விரிவாக்குகிறார். சிவனை நிரந்தரமாகத் தொழும்போது அவன் எங்கும் பரவி நிற்பவனாகவும் (படர்ந்து), அனைத்தையும் தாண்டிய பரமமாகவும் (கடந்து), அதே சமயம் சாதகனின் உள்ளார்ந்த கமலத்தில் உறையும் அந்தர்யாமியாகவும் அனுபவிக்கப்படுவான் என்று காட்டுகிறார். முன்னைய பாடல் பக்தி மூலம் மனதைத் திருப்புவதை வலியுறுத்தினால், இப்பாடல் அந்தச் சாதனை எவ்வாறு பரவி-தாண்டி-உள்ளே நிலைபெறும் சிவானுபவமாக விரிகிறது என்பதை விளக்கும் யோக-தத்துவத் தொடர்ச்சியாக அமைகிறது. அந்தப் பிரபஞ்ச வியாபக மகா மந்திரம் இதோ:
பழந்தமிழ் வடிவ மூல மந்திரம்
தொடர்ந்துநின் றானைத் தொழுமின் றொழுதாற்
படர்ந்துநின் றான்பரி பாரக முற்றுங்
கடந்துநின் றான்கம லம்மலர் மேலே
யுடந்திருந் தானடிப் புண்ணிய மாமே. (27)
சந்திபிரித்த வடிவம்
தொடர்ந்து நின்றானைத் தொழுமின்; தொழுதால்,
படர்ந்து நின்றான் பரி பாரகம் முற்றும்;
கடந்து நின்றான்; கமலம் மலர் மேலே
உடன் திருந்தான்; அடி புண்ணியம் ஆமே.
யோக ஆகம-தந்திர உட்பொருள் விளக்கம்
இந்த மந்திரத்தின் தர்க்க ஓட்டம் தொழுதல் → பரவல் உணர்வு → தாண்டிய பரம உணர்வு → உள்ளார்ந்த அனுபவம் → புண்ணிய நிலை என்ற நேர்த்தியான படிநிலைகளில் நகர்கிறது: 1. நிரந்தரத் தொழுதல் (தொடர்ந்து நின்றானைத் தொழுமின்): எப்போதும் எங்கும் நிலைத்திருக்கும் அந்தப் பரம்பொருளை நோக்கிச் சாதகன் தன் மனத்தைத் திருப்ப வேண்டும். இது ஒருமுறை செய்யும் செயலல்ல, தொடர்ந்து நிகழ வேண்டிய 'சிவ நிஷ்டை'. 2. பிரபஞ்சப் பரவல் (படர்ந்து நின்றான்): அவனை உண்மையாகத் தொழுதால், சிவம் வெறும் சிலையிலோ கோயிலிலோ மட்டும் இல்லை; அது முழுப் பிரபஞ்சத்திலும் (பரிபாரகம் முற்றும்) படர்ந்து நிற்கும் பேருண்மையாக அனுபவிக்கப்படும். 3. கடந்து நின்ற நிலை (கடந்து நின்றான்): சிவம் பரவியுள்ளதோடு நின்றுவிடுவதில்லை. அவன் எல்லா வெளிப்பாடுகளையும், நாம ரூபங்களையும் தாண்டிய 'பரமாதீத' சத்தியமாகவும் (Transcendent) இருக்கிறான் என்பதைத் திருமூலர் உயர்த்திக் காட்டுகிறார். 4. அந்தர்யாமி அனுபவம் (கமலம் மலர் மேலே உடன் திருந்தான்): இறுதியில், அண்ட சராசரங்களிலும் படர்ந்து, எல்லாவற்றையும் கடந்து நிற்கும் அதே மகா சிவமே, சாதகனின் உள்ளார்ந்த இதயக் கமலத்தில் அல்லது சஹஸ்ராரக் கமலத்தில் 'உடன் இருந்து' அருள்புரியும் நேரடி அனுபவமாக மாறுகிறது. சிவனைத் தொழுவது என்பது, ஒரு பிரபஞ்ச உணர்விலிருந்து உன்னுள் உறையும் அந்தர்யாமி உணர்விற்குச் செல்லும் யோகப் பாதையாகும்.
சிவயோக நுணுக்கம்
இந்த மந்திரம் சொல்லும் யோக இரகசிய நுணுக்கம், சாதகன் அனுபவிக்கும் சிவத்தின் மூன்று நிலைகளை ஒரே தொடர்ச்சியான உணர்வாக இணைப்பதே ஆகும்: நிரந்தர விழிப்பு: "தொடர்ந்து நின்றானைத் தொழுமின்" என்பது, சாதனை என்பது அவ்வப்போது செய்யும் முயற்சி அல்ல; அது ஒரு நிரந்தர நினைவு (Continuous awareness) என்பதைக் குறிக்கிறது. விஸ்வரூப உணர்வு: இந்த நினைவு ஆழமடையும் போது, சிவம் எங்கும் பரவி உள்ளது என்ற "படர்ந்து நின்றான்" எனும் விஸ்வரூப உணர்வு தோன்றுகிறது. நிர்குண அனுபவம்: பரவியுள்ள ரூபங்களில் பற்றிக்கொள்ளாமல் முன்னேறும்போது, அனைத்தையும் தாண்டிய "கடந்து நின்றான்" எனும் நிர்குண சுத்த சித்த அனுபவம் கைவருகிறது. உச்சத் திருப்பம்: வெளியிலும் பரவி, எல்லாவற்றையும் கடந்த அந்தப் பரமம், உனது 'சித்த மையத்தில்' நேரடி அனுபவமாக நிலைபெறுகிறது. வெளியில் காண்பது தொடக்கம்; கடந்து நிற்பதாக உணர்வது நடுநிலை; உன்னுள் நிலைபெற்றிருப்பதை அறிவதே யோகத்தின் உச்சம். இந்த ஒருங்கிணைப்பே "அடி புண்ணியம்" எனப்படும் சிவபாத லயம்.
இந்த மந்திரத்தின் நுட்பப் பொருளைப் புரிந்து கொள்வதால் சிவயோக சாதகன் பெறும் யோக முன்னேற்றம்.
இந்த நுணுக்கத்தைப் புரிந்துகொள்ளும் போது, சிவயோக சாதகனின் சாதனை மூன்று முக்கிய நன்மைகளை அளிக்கிறது: வெளித்தேடல் மறைதல்: "படர்ந்து நின்றான்" என்ற புரிதலால், எங்கும் சிவம் இருப்பதை உணர்ந்து, எந்தச் சூழலிலும் சாதனையைத் தொடரும் பேராற்றலைப் பெறுகிறான். அனுபவ விவேகம்: "கடந்து நின்றான்" என்ற உண்மையால், தியானத்தில் தோன்றும் ஒளி, ஆனந்தம் போன்ற இடைநிலை அனுபவங்களில் சிக்காமல், அவற்றைத் தாண்டிச் செல்லும் தெளிவு பிறக்கிறது. சாட்சி விழிப்பு: "கமலம் மலர் மேலே உடன் திருந்தான்" என்ற உண்மையால், சாதகன் தன்னுள் நிலைபெறும் 'சாட்சி விழிப்பில்' உறுதியாகிறான். இவ்வாறு, இந்தப் புரிதல் சாதகனை வெளித்தேடலிலிருந்து உள் நிலைநிறுத்தத்திற்கும், அனுபவப் பற்றிலிருந்து சாட்சி விழிப்பிற்கும் எடுத்துச் செல்லும் உன்னத வழிகாட்டியாக அமைகிறது. சிவமே படர்வு! சிவமே கடப்பு! சிவமே உள்நின்ற புண்ணியம்!
திருமூலர் படிக்கட்டு - 27
சிவசிவ! மெய்யன்பர்களே!
திருமூல நாயனார் அருளிய 'பரசிவத்தை நோக்கிய மூவாயிரம் படிக்கட்டு' எனும் ஞானப் பயணத்தில், இன்று நாம் இருபத்தி ஏழாவது படிக்கட்டில் (27) அடியெடுத்து வைக்கிறோம்.
முன்னைய மந்திரத்தில், சிவனைப் போற்றி-புகழ்ந்து நினைவில் நிலைநிறுத்துவதன் மூலம் மயக்கமடைந்த சிந்தை மாற்றம் பெற்று, சிவபாதமே உண்மையான செல்வம் என்பதை உணர வேண்டும் என்று சாதகனின் மனத்தை உள்நோக்கித் திருப்பினார் திருமூலர்.
அந்த உள் மாற்றத்தின் அவசியத்தை இப்பாடலில் அவர் அனுபவ ரீதியாக விரிவாக்குகிறார்.
சிவனை நிரந்தரமாகத் தொழும்போது அவன் எங்கும் பரவி நிற்பவனாகவும் (படர்ந்து), அனைத்தையும் தாண்டிய பரமமாகவும் (கடந்து), அதே சமயம் சாதகனின் உள்ளார்ந்த கமலத்தில் உறையும் அந்தர்யாமியாகவும் அனுபவிக்கப்படுவான் என்று காட்டுகிறார்.
முன்னைய பாடல் பக்தி மூலம் மனதைத் திருப்புவதை வலியுறுத்தினால், இப்பாடல் அந்தச் சாதனை எவ்வாறு பரவி-தாண்டி-உள்ளே நிலைபெறும் சிவானுபவமாக விரிகிறது என்பதை விளக்கும் யோக-தத்துவத் தொடர்ச்சியாக அமைகிறது.
அந்தப் பிரபஞ்ச வியாபக மகா மந்திரம் இதோ:
பழந்தமிழ் வடிவ மூல மந்திரம்
சந்திபிரித்த வடிவம்
யோக ஆகம-தந்திர உட்பொருள் விளக்கம்
இந்த மந்திரத்தின் தர்க்க ஓட்டம் தொழுதல் → பரவல் உணர்வு → தாண்டிய பரம உணர்வு → உள்ளார்ந்த அனுபவம் → புண்ணிய நிலை என்ற நேர்த்தியான படிநிலைகளில் நகர்கிறது:
1. நிரந்தரத் தொழுதல் (தொடர்ந்து நின்றானைத் தொழுமின்):
எப்போதும் எங்கும் நிலைத்திருக்கும் அந்தப் பரம்பொருளை நோக்கிச் சாதகன் தன் மனத்தைத் திருப்ப வேண்டும்.
இது ஒருமுறை செய்யும் செயலல்ல, தொடர்ந்து நிகழ வேண்டிய 'சிவ நிஷ்டை'.
2. பிரபஞ்சப் பரவல் (படர்ந்து நின்றான்):
அவனை உண்மையாகத் தொழுதால், சிவம் வெறும் சிலையிலோ கோயிலிலோ மட்டும் இல்லை; அது முழுப் பிரபஞ்சத்திலும் (பரிபாரகம் முற்றும்) படர்ந்து நிற்கும் பேருண்மையாக அனுபவிக்கப்படும்.
3. கடந்து நின்ற நிலை (கடந்து நின்றான்):
சிவம் பரவியுள்ளதோடு நின்றுவிடுவதில்லை. அவன் எல்லா வெளிப்பாடுகளையும், நாம ரூபங்களையும் தாண்டிய 'பரமாதீத' சத்தியமாகவும் (Transcendent) இருக்கிறான் என்பதைத் திருமூலர் உயர்த்திக் காட்டுகிறார்.
4. அந்தர்யாமி அனுபவம் (கமலம் மலர் மேலே உடன் திருந்தான்):
இறுதியில், அண்ட சராசரங்களிலும் படர்ந்து, எல்லாவற்றையும் கடந்து நிற்கும் அதே மகா சிவமே, சாதகனின் உள்ளார்ந்த இதயக் கமலத்தில் அல்லது சஹஸ்ராரக் கமலத்தில் 'உடன் இருந்து' அருள்புரியும் நேரடி அனுபவமாக மாறுகிறது.
சிவனைத் தொழுவது என்பது, ஒரு பிரபஞ்ச உணர்விலிருந்து உன்னுள் உறையும் அந்தர்யாமி உணர்விற்குச் செல்லும் யோகப் பாதையாகும்.
சிவயோக நுணுக்கம்
இந்த மந்திரம் சொல்லும் யோக இரகசிய நுணுக்கம், சாதகன் அனுபவிக்கும் சிவத்தின் மூன்று நிலைகளை ஒரே தொடர்ச்சியான உணர்வாக இணைப்பதே ஆகும்:
நிரந்தர விழிப்பு:
"தொடர்ந்து நின்றானைத் தொழுமின்" என்பது, சாதனை என்பது அவ்வப்போது செய்யும் முயற்சி அல்ல; அது ஒரு நிரந்தர நினைவு (Continuous awareness) என்பதைக் குறிக்கிறது.
விஸ்வரூப உணர்வு:
இந்த நினைவு ஆழமடையும் போது, சிவம் எங்கும் பரவி உள்ளது என்ற "படர்ந்து நின்றான்" எனும் விஸ்வரூப உணர்வு தோன்றுகிறது.
நிர்குண அனுபவம்:
பரவியுள்ள ரூபங்களில் பற்றிக்கொள்ளாமல் முன்னேறும்போது, அனைத்தையும் தாண்டிய "கடந்து நின்றான்" எனும் நிர்குண சுத்த சித்த அனுபவம் கைவருகிறது.
உச்சத் திருப்பம்:
வெளியிலும் பரவி, எல்லாவற்றையும் கடந்த அந்தப் பரமம், உனது 'சித்த மையத்தில்' நேரடி அனுபவமாக நிலைபெறுகிறது.
வெளியில் காண்பது தொடக்கம்; கடந்து நிற்பதாக உணர்வது நடுநிலை; உன்னுள் நிலைபெற்றிருப்பதை அறிவதே யோகத்தின் உச்சம். இந்த ஒருங்கிணைப்பே "அடி புண்ணியம்" எனப்படும் சிவபாத லயம்.
இந்த மந்திரத்தின் நுட்பப் பொருளைப் புரிந்து கொள்வதால் சிவயோக சாதகன் பெறும் யோக முன்னேற்றம்.
இந்த நுணுக்கத்தைப் புரிந்துகொள்ளும் போது, சிவயோக சாதகனின் சாதனை மூன்று முக்கிய நன்மைகளை அளிக்கிறது:
வெளித்தேடல் மறைதல்:
"படர்ந்து நின்றான்" என்ற புரிதலால், எங்கும் சிவம் இருப்பதை உணர்ந்து, எந்தச் சூழலிலும் சாதனையைத் தொடரும் பேராற்றலைப் பெறுகிறான்.
அனுபவ விவேகம்:
"கடந்து நின்றான்" என்ற உண்மையால், தியானத்தில் தோன்றும் ஒளி, ஆனந்தம் போன்ற இடைநிலை அனுபவங்களில் சிக்காமல், அவற்றைத் தாண்டிச் செல்லும் தெளிவு பிறக்கிறது.
சாட்சி விழிப்பு:
"கமலம் மலர் மேலே உடன் திருந்தான்" என்ற உண்மையால், சாதகன் தன்னுள் நிலைபெறும் 'சாட்சி விழிப்பில்' உறுதியாகிறான்.
இவ்வாறு, இந்தப் புரிதல் சாதகனை வெளித்தேடலிலிருந்து உள் நிலைநிறுத்தத்திற்கும், அனுபவப் பற்றிலிருந்து சாட்சி விழிப்பிற்கும் எடுத்துச் செல்லும் உன்னத வழிகாட்டியாக அமைகிறது.
சிவமே படர்வு! சிவமே கடப்பு! சிவமே உள்நின்ற புண்ணியம்!
திருச்சிற்றம்பலம்.