காலமும் முரணும் கடந்து உள்நின்று நடத்தும் ஞானக் குரு
📜
பகுதி 1ஸ்ரீ ஸக்தி சுமனனின் யோக ஆகம தந்திர அனுபவ விளக்கவுரை
▼
திருமூலர் படிக்கட்டும் - 29
சிவசிவ! மெய்யன்பர்களே! திருமூல நாயனார் அருளிய 'பரசிவத்தை நோக்கிய மூவாயிரம் படிக்கட்டு' எனும் ஞானப் பயணத்தில், இன்று நாம் இருபத்தி ஒன்பதாவது படிக்கட்டில் (29) அடியெடுத்து வைக்கிறோம். முன்னைய மந்திரத்தில், முடிவற்ற சிவனின் அருள் "நமக்கே" என்ற பேராதரவு நிச்சயத்துடன் தினமும் வணங்கும் சாதகனின் புத்திக்குள் அவன் புகுந்து நிலைபெறும் அந்தர்யாமி அனுபவத்தைத் திருமூலர் விளக்கினார். அதாவது, சிவம் உள்ளே வெளிப்படத் தொடங்கும் அக நிலையை அவர் நிறுவினார். அந்த உள் நிலை வெளிப்பட்ட பின், இப்பாடலில் அவர் மேலும் ஆழமாகச் சென்று, அந்தச் சிவமே ஒன்றாய் (இணங்கி), பலவாய் (எங்கும் ஆகி), வேறாய் (பிணங்கி), காலத்தைத் தாண்டி (பின்-முன்), நுண்ணிய சாட்சியாக (உணங்கி) இருப்பதை உணர்த்துகிறார். இத்தகைய பரிபூரணத்தைச் சரணடைந்த சாதகனுக்கு அவனே 'உள் குருவாகி' வழிநடத்துவான் என்பதைக் காட்டும் யோக-தத்துவத் தொடர்ச்சி இது. அந்த வழித்துணை மகா மந்திரம் இதோ:
பழந்தமிழ் வடிவ மூல மந்திரம்
இணங்கிநின் றானெங்கு மாகிநின் றானும்
பிணங்கிநின் றான்பின்முன் னாகிநின் றானு
முணங்கி நின்றானம ராபதி நாதன்
வணங்கிநின் றார்க்கே வழித்துணை யாமே. (29)
நவீன மனம் புரியக்கூடிய சந்தி பிரித்த வடிவம்
இணங்கி நின்றான், எங்கும் ஆகி நின்றானும்;
பிணங்கி நின்றான், பின் முன் ஆகி நின்றானும்;
உணங்கி நின்றான், அமராபதி நாதன்;
வணங்கி நின்றார்க்கே வழி துணை ஆமே.
யோக ஆகம-தந்திர உட்பொருள் விளக்கம்
இந்தப் பாடலின் தர்க்க ஓட்டம் ஒன்றிணைவு → பரவல் → வேறுபாடு → காலாதீதம் → நுண்மை → வழித்துணை என்ற ஆழமான வரிசையில் மிக நேர்த்தியாக நகர்கிறது: 1. அந்தர்யாமியும் வியாபகமும் (இணங்கி... எங்கும் ஆகி): முதலில் “இணங்கி நின்றான்” என்று சிவன் அனைத்துயிர்களுடனும் கலந்து உள்ளார்ந்த அந்தர்யாமியாக (Immanent) இருப்பதைச் சுட்டுகிறார். அடுத்து “எங்கும் ஆகி நின்றானும்” என்று, அந்த உள்ளார்ந்த சிவமே புற உலகம் முழுவதும் பரவி நிற்கும் பிரபஞ்ச உண்மையாகவும் (Transcendent) விரிகிறான். 2. முரணும் காலமும் (பிணங்கி... பின் முன் ஆகி): உலக அனுபவத்தில் அவன் எப்போதும் ஒன்றாகவே தெரிவதில்லை; “பிணங்கி நின்றான்” என்று வேறுபாடு, பிரிவு, மாயை மற்றும் தனித்தன்மை ஆகிய முரண்பட்ட அனுபவங்களிலும் அவனே மறைபொருளாக நிற்கிறான். பின்னர் “பின் முன் ஆகி நின்றானும்” என்று அவன் கடந்தகாலம்–எதிர்காலம் ஆகிய கால எல்லைகளைக் கடந்த காலாதீதன் என நிறுவுகிறார். 3. நுண்மையும் வழித்துணையும் (உணங்கி... வழித்துணை): “உணங்கி நின்றான்” என்பது அவன் மிக நுண்ணிய உள்ளுணர்வு நிலையில் (Subtle Awareness) உறைவதைக் குறிக்கிறது. இறுதியில் “வணங்கி நின்றார்க்கே வழித்துணை” என்று, இந்தப் பரம உண்மையை பக்தி மற்றும் பூரண சரணாகதி மூலம் அணுகுபவர்களுக்கு, அவனே உள்ளார்ந்த குருவாக இருந்து மோட்சப் பாதைக்கு வழிகாட்டுவான் எனத் தீர்மானிக்கிறார்.
சிவயோக நுணுக்கம்
இந்தப் பாடல் சொல்லும் யோக இரகசிய நுணுக்கம், சாதகன் அனுபவிக்கும் அனைத்துப் பரிமாணங்களையும் ஒரே சிவசித்தத்தின் வெளிப்பாடுகளாக உணர்ந்து அவற்றைத் தாண்டிச் செல்லும் 'ஒருமைத் தரிசனத்தில்' உள்ளது: முரண் கடந்த ஒருமை: “இணங்கி நின்றான்” என்பது தியானத்தில் தோன்றும் அத்வைத ஐக்கிய அனுபவம்; “பிணங்கி நின்றான்” என்பது உலக வாழ்வில் தெரியும் இருமை (Duality). யோக நுணுக்கம் என்னவெனில், இந்த இரு நிலைகளில் எதிலும் பற்றிக் கொள்ளாமல், இரண்டையும் ஒரே ஆதாரத்தின் வெளிப்பாடாகக் காண்பதே. காலமற்ற விழிப்பு: “பின் முன் ஆகி நின்றான்” என்பதால், சாதகன் கடந்த கால நினைவுகளிலும் எதிர்கால அச்சங்களிலும் சிக்காமல், 'இப்போது' (Present moment) என்ற காலத்தைக் தாண்டிய விழிப்பில் நிலைநிற்கக் கற்றுக்கொள்கிறான். சாட்சி குரு: “உணங்கி நின்றான்” என்பது அந்தப் பரம சிவம் மிக நுண்ணிய சித்த சாட்சியாக உள்ளே உணரப்படுவதைக் குறிக்கிறது. இதன் உச்சகட்டமாக, வெளியில் குருவைத் தேடுவதற்குப் பதிலாக, உள்ளே நிலைபெறும் சிவசித்தமே சாதகனின் 'அக குருவாக' மாறி வழிநடத்துகிறது.
சாதனையில் ஏற்படும் நிலைபேறு
இந்த நுணுக்கத்தை உணர்ந்த பின், சாதகனின் சிவயோக சாதனை எதிர்மறை அனுபவங்களால் சிதறாத நிலையான பாதையாக மாறுகிறது: சமநிலை: “இணங்கி-பிணங்கி” இரண்டும் ஒரே சிவசித்தத்தின் லீலை என்பதை அறிவதால், "அனுபவம் நன்றாக இருக்கிறது/இல்லை" என்ற ஊசலாட்டம் மறைந்து மனம் சமநிலையடைகிறது. நிச்சலனம்: காலப் பற்றுகள் தளருவதால் தற்போதைய விழிப்பில் நிலைநிற்றல் எளிதாகிறது. உள் விழிப்பு: வெளிப்புற ஆதாரங்களைச் சார்ந்து இருப்பது குறைந்து, உள்ளே ஒரு நுண்ணிய வழிநடத்தும் விழிப்பு உணர்வு தெளிவாகிறது. இதுவே நடைமுறையில் தீர்மானத் தெளிவு, மன அமைதி மற்றும் செயலில் நிதானமாக வெளிப்படும். சாதகன் தனியாகப் போராடும் ஒருவராக இல்லாமல், உள்ளே வழிகாட்டப்படும் ஒருவராக மாறுகிறான். இதனால் சாதனை முயற்சியிலிருந்து 'இயல்பான ஓட்டமாக' (Effortless flow) மாறி, தடையற்ற முன்னேற்றம் கிடைக்கிறது. சிவமே இணைவு! சிவமே பிரிவு! சிவமே வழித்துணை!
திருமூலர் படிக்கட்டும் - 29
சிவசிவ! மெய்யன்பர்களே!
திருமூல நாயனார் அருளிய 'பரசிவத்தை நோக்கிய மூவாயிரம் படிக்கட்டு' எனும் ஞானப் பயணத்தில், இன்று நாம் இருபத்தி ஒன்பதாவது படிக்கட்டில் (29) அடியெடுத்து வைக்கிறோம்.
முன்னைய மந்திரத்தில், முடிவற்ற சிவனின் அருள் "நமக்கே" என்ற பேராதரவு நிச்சயத்துடன் தினமும் வணங்கும் சாதகனின் புத்திக்குள் அவன் புகுந்து நிலைபெறும் அந்தர்யாமி அனுபவத்தைத் திருமூலர் விளக்கினார்.
அதாவது, சிவம் உள்ளே வெளிப்படத் தொடங்கும் அக நிலையை அவர் நிறுவினார்.
அந்த உள் நிலை வெளிப்பட்ட பின், இப்பாடலில் அவர் மேலும் ஆழமாகச் சென்று, அந்தச் சிவமே ஒன்றாய் (இணங்கி), பலவாய் (எங்கும் ஆகி), வேறாய் (பிணங்கி), காலத்தைத் தாண்டி (பின்-முன்), நுண்ணிய சாட்சியாக (உணங்கி) இருப்பதை உணர்த்துகிறார்.
இத்தகைய பரிபூரணத்தைச் சரணடைந்த சாதகனுக்கு அவனே 'உள் குருவாகி' வழிநடத்துவான் என்பதைக் காட்டும் யோக-தத்துவத் தொடர்ச்சி இது.
அந்த வழித்துணை மகா மந்திரம் இதோ:
பழந்தமிழ் வடிவ மூல மந்திரம்
நவீன மனம் புரியக்கூடிய சந்தி பிரித்த வடிவம்
யோக ஆகம-தந்திர உட்பொருள் விளக்கம்
இந்தப் பாடலின் தர்க்க ஓட்டம் ஒன்றிணைவு → பரவல் → வேறுபாடு → காலாதீதம் → நுண்மை → வழித்துணை என்ற ஆழமான வரிசையில் மிக நேர்த்தியாக நகர்கிறது:
1. அந்தர்யாமியும் வியாபகமும் (இணங்கி... எங்கும் ஆகி):
முதலில் “இணங்கி நின்றான்” என்று சிவன் அனைத்துயிர்களுடனும் கலந்து உள்ளார்ந்த அந்தர்யாமியாக (Immanent) இருப்பதைச் சுட்டுகிறார். அடுத்து “எங்கும் ஆகி நின்றானும்” என்று, அந்த உள்ளார்ந்த சிவமே புற உலகம் முழுவதும் பரவி நிற்கும் பிரபஞ்ச உண்மையாகவும் (Transcendent) விரிகிறான்.
2. முரணும் காலமும் (பிணங்கி... பின் முன் ஆகி):
உலக அனுபவத்தில் அவன் எப்போதும் ஒன்றாகவே தெரிவதில்லை; “பிணங்கி நின்றான்” என்று வேறுபாடு, பிரிவு, மாயை மற்றும் தனித்தன்மை ஆகிய முரண்பட்ட அனுபவங்களிலும் அவனே மறைபொருளாக நிற்கிறான்.
பின்னர் “பின் முன் ஆகி நின்றானும்” என்று அவன் கடந்தகாலம்–எதிர்காலம் ஆகிய கால எல்லைகளைக் கடந்த காலாதீதன் என நிறுவுகிறார்.
3. நுண்மையும் வழித்துணையும் (உணங்கி... வழித்துணை):
“உணங்கி நின்றான்” என்பது அவன் மிக நுண்ணிய உள்ளுணர்வு நிலையில் (Subtle Awareness) உறைவதைக் குறிக்கிறது.
இறுதியில் “வணங்கி நின்றார்க்கே வழித்துணை” என்று, இந்தப் பரம உண்மையை பக்தி மற்றும் பூரண சரணாகதி மூலம் அணுகுபவர்களுக்கு, அவனே உள்ளார்ந்த குருவாக இருந்து மோட்சப் பாதைக்கு வழிகாட்டுவான் எனத் தீர்மானிக்கிறார்.
சிவயோக நுணுக்கம்
இந்தப் பாடல் சொல்லும் யோக இரகசிய நுணுக்கம், சாதகன் அனுபவிக்கும் அனைத்துப் பரிமாணங்களையும் ஒரே சிவசித்தத்தின் வெளிப்பாடுகளாக உணர்ந்து அவற்றைத் தாண்டிச் செல்லும் 'ஒருமைத் தரிசனத்தில்' உள்ளது:
முரண் கடந்த ஒருமை:
“இணங்கி நின்றான்” என்பது தியானத்தில் தோன்றும் அத்வைத ஐக்கிய அனுபவம்;
“பிணங்கி நின்றான்” என்பது உலக வாழ்வில் தெரியும் இருமை (Duality).
யோக நுணுக்கம் என்னவெனில், இந்த இரு நிலைகளில் எதிலும் பற்றிக் கொள்ளாமல், இரண்டையும் ஒரே ஆதாரத்தின் வெளிப்பாடாகக் காண்பதே.
காலமற்ற விழிப்பு:
“பின் முன் ஆகி நின்றான்” என்பதால், சாதகன் கடந்த கால நினைவுகளிலும் எதிர்கால அச்சங்களிலும் சிக்காமல், 'இப்போது' (Present moment) என்ற காலத்தைக் தாண்டிய விழிப்பில் நிலைநிற்கக் கற்றுக்கொள்கிறான்.
சாட்சி குரு:
“உணங்கி நின்றான்” என்பது அந்தப் பரம சிவம் மிக நுண்ணிய சித்த சாட்சியாக உள்ளே உணரப்படுவதைக் குறிக்கிறது.
இதன் உச்சகட்டமாக, வெளியில் குருவைத் தேடுவதற்குப் பதிலாக, உள்ளே நிலைபெறும் சிவசித்தமே சாதகனின் 'அக குருவாக' மாறி வழிநடத்துகிறது.
சாதனையில் ஏற்படும் நிலைபேறு
இந்த நுணுக்கத்தை உணர்ந்த பின், சாதகனின் சிவயோக சாதனை எதிர்மறை அனுபவங்களால் சிதறாத நிலையான பாதையாக மாறுகிறது:
சமநிலை:
“இணங்கி-பிணங்கி” இரண்டும் ஒரே சிவசித்தத்தின் லீலை என்பதை அறிவதால், "அனுபவம் நன்றாக இருக்கிறது/இல்லை" என்ற ஊசலாட்டம் மறைந்து மனம் சமநிலையடைகிறது.
நிச்சலனம்:
காலப் பற்றுகள் தளருவதால் தற்போதைய விழிப்பில் நிலைநிற்றல் எளிதாகிறது.
உள் விழிப்பு:
வெளிப்புற ஆதாரங்களைச் சார்ந்து இருப்பது குறைந்து, உள்ளே ஒரு நுண்ணிய வழிநடத்தும் விழிப்பு உணர்வு தெளிவாகிறது.
இதுவே நடைமுறையில் தீர்மானத் தெளிவு, மன அமைதி மற்றும் செயலில் நிதானமாக வெளிப்படும்.
சாதகன் தனியாகப் போராடும் ஒருவராக இல்லாமல், உள்ளே வழிகாட்டப்படும் ஒருவராக மாறுகிறான். இதனால் சாதனை முயற்சியிலிருந்து 'இயல்பான ஓட்டமாக' (Effortless flow) மாறி, தடையற்ற முன்னேற்றம் கிடைக்கிறது.
சிவமே இணைவு! சிவமே பிரிவு! சிவமே வழித்துணை!
திருச்சிற்றம்பலம்.