பகுதி 1ஸ்ரீ ஸக்தி சுமனனின் யோக ஆகம தந்திர அனுபவ விளக்கவுரை
▼
திருமூலர் படிக்கட்டு - 30
சிவசிவ! மெய்யன்பர்களே! திருமூல நாயனார் அருளிய 'பரசிவத்தை நோக்கிய மூவாயிரம் படிக்கட்டு' எனும் ஞானப் பயணத்தில், இன்று நாம் முப்பதாவது படிக்கட்டில் (30) அடியெடுத்து வைக்கிறோம். எமது பயணத்தின் நூறில் ஒரு பங்கு பூர்த்தி செய்துள்ளோம்! முன்னைய மந்திரத்தில், சிவன் அனைத்துடனும் ஒன்றாய்க் கலந்தும், அதே சமயம் வேறாகவும், காலத்தைக் கடந்த நுண்ணிய சாட்சியாகவும் இருந்து, தன்னை வணங்கும் சாதகனுக்கு அவனே 'அக குருவாகி' வழித்துணையாக இருப்பான் என்ற பரம தத்துவத்தைத் திருமூலர் நிறுவினார். அந்த அக குரு தத்துவத்தை இப்பாடலில் அவர் ஓர் அனுபவப் பயணமாக மாற்றுகிறார். சாதகன் சிவனை வெளியில் காண முடியாத ஏக்கத்தில் தொடங்கி, உலக உறவுகள் நிலையற்றவை என்பதை உணர்ந்து, தீவிர சரணாகதியுடன் அவனை அணைய முயல்கிறான். ஆனால், இறுதியில் சிவன் "சாய்வற்ற" சுத்தமான அடியார்களின் மனத்தில்தான் ஆணி போல உறுதியாக நிலைபெறுகிறான் என்பதை வெளிப்படுத்துகிறார். முன்னைய பாடல் சிவம் உள் வழிகாட்டியாக இருப்பதைச் சொன்னால், இப்பாடல் அந்தச் சிவம் மனத்தில் நிலைபெறுவதற்கான 'சித்த சுத்தி' எனும் அவசியமான உள் மாற்றத்தைக் காட்டும் யோக-தத்துவத் தொடர்ச்சியாக அமைகிறது. அந்த உறுதிமிக்க மகா மந்திரம் இதோ:
பழந்தமிழ் வடிவ மூல மந்திரம்
காணநில் லாயடி யேற்குற வாருளர்
நாணநில் லேனுன்னை நான்றழு விக்கொள
கோண னில்லாத குணத்தடி யார்மனத்
தாணிய னாகி யமர்ந்துநின் றானே. (30)
நவீன மனம் புரியக்கூடிய சந்தி பிரித்த வடிவம்
காண நில்லாய்; அடியேற்கு உறவு ஆர் உளர்
நாண கில்லேன்; உன்னை நான் தழுவல் கொளக்,
கோணி நில்லாத குணத்து அடியார் மனத்து
ஆணியன் ஆகி அமர்ந்து நின்றானே.
யோக ஆகம-தந்திர உட்பொருள் விளக்கம்
இந்த மந்திரத்தின் தர்க்க ஓட்டம் வெளித் தேடல் → தனிமை உணர்வு → தீவிர பக்தி ஏக்கம் → மனத் தகுதி → உள்ளார்ந்த நிலைபெற்ற சிவானுபவம் என்ற வரிசையில் மிகத் துல்லியமாக நகர்கிறது: 1. வெளித் தேடலின் ஏக்கம் (காண நில்லாய்): சாதகன் இறைவனைத் தனது ஊனக் கண்களால் வெளியில் காண முடியாத துயரத்துடன் தொடங்குகிறான். "அடியேற்கு உறவு ஆர் உளர்?" என்று வினவுவதன் மூலம், உலக உறவுகள் யாவும் இறுதி ஆதாரமாக இருக்க முடியாது என்பதையும், சிவமே உண்மையான உறவு என்பதையும் அவன் ஆழமாக உணர்கிறான். 2. தீவிர சரணாகதி (நாண கில்லேன்): "நாண கில்லேன்; உன்னை நான் தழுவல் கொள" — இங்கே வெட்கம், உலக மரபுகள் மற்றும் அஹங்காரம் ஆகியவற்றைத் தாண்டிய ஒரு தீவிரமான சரணாகதி வெளிப்படுகிறது. இறைவனை அணைத்துக் கொள்ளத் துடிக்கும் ஆன்மாவின் தாகம் இது. 3. சித்த சுத்தி (கோணி நில்லாத குணத்து அடியார்): ஆனால், பாடல் இங்கே ஒரு நுட்பமான திருப்பத்தைத் தருகிறது. சிவனை வெறும் உணர்ச்சிவசப்பட்ட அணைப்பால் மட்டும் பெற முடியாது. "கோணி நில்லாத" — அதாவது வளைவில்லாத, சாய்வில்லாத, வஞ்சனையற்ற, மாசற்ற குணம் பெற்ற அடியார்களின் மனத்தில்தான் அவன் குடிபுகுகிறான். 4. அசையாத நிலைப்பேறு (ஆணியன் ஆகி): இறுதியில், அத்தகைய சுத்தமான மனத்தில் சிவம் 'ஆணியன் ஆகி' — அதாவது மரம் அல்லது சுவரில் அடிக்கப்பட்ட ஆணி போல அசையாது உறுதியாக நிலைகொள்கிறான். சிவனை வெளியில் காண முடியாத ஏக்கம், மனத்தைச் சுத்தப்படுத்தும் சரணாகதியாக மாறி, சாய்வற்ற சித்தத்தில் அவன் நிலைபெறும் உள் அனுபவமாக இப்பாடலில் நிறைவு பெறுகிறது.
சிவயோக நுணுக்கம்
இந்தப் பாடல் சொல்லும் யோக இரகசிய நுணுக்கம், வெளியில் தேடும் சிவத்தை 'உள் நிலைநிறுத்தமாக' மாற்றும் பரிவர்த்தனையில் உள்ளது: ஆதார விசை: "காண நில்லாய்" என்பது வெளிப்புற வடிவங்களில் சிவனைப் பிடிக்க முடியாது என்பதை உணர்த்தும் அனுபவம். இதிலிருந்து எழும் "உறவு ஆர் உளர்?" என்ற ஏக்கம் வெறும் உணர்ச்சியல்ல, அது ஆத்மா தனது மூலத்தைத் தேடும் 'ஆதார விசை'யாகும். சாய்வற்ற குணம்: அகங்காரம் தளரும்போது சரணாகதி பிறக்கிறது. ஆனால் அதற்கு "கோணி நில்லாத குணம்" தேவை. இது ரஜஸ்-தமஸ் குணங்களற்ற 'சுத்த சத்துவ' நிலையைக் குறிக்கிறது. மனம் சாய்வில்லாமல் - சித்த விருத்திகள் அற்ற யோக நிலையி இருக்கும்போது மட்டுமே சிவ தரிசனம் சாத்தியம். ஆணி போன்ற சாட்சி: அந்தச் சுத்த நிலை உருவானபோது, சிவம் மனத்தில் "ஆணியன் ஆகி" உறைகிறது. இது தியானத்தில் வந்து போகும் ஒரு அனுபவமல்ல; இது ஒரு 'நிலைத்த சாட்சி விழிப்பு'. மனம் நேராக நிலைபெற்றபோது தானாக வெளிப்படும் ஆதார சித்தமே சிவம்.
சாதனையில் ஏற்படும் நிலைமாற்றம்
இந்த நுணுக்கத்தை உணர்ந்தபின், சிவயோக சாதகனின் சாதனை வெளித் தேடலிலிருந்து உள் நிலைநிறுத்தத்திற்கு மாறித் தெளிவான முன்னேற்றத்தை அளிக்கிறது: கவன மாற்றம்: இறைவனை வெளியில் "காண" முடியவில்லையே என்று வருந்திய மனம், இப்போது தனது கவனத்தை மனச் சுத்தி மற்றும் ஒருமுகப்படுத்தலுக்கு மாற்றுகிறது. இதனால் சாதனை திசைதெரியாத முயற்சியாக இல்லாமல் நோக்கம் கொண்ட பயணமாக மாறுகிறது. உள் எதிர்ப்பு மறைதல்: சரணாகதி வளர்வதால் அகங்காரம் தளர்ந்து, உள் எதிர்ப்புகள் குறைகின்றன. மனம் சாய்வில்லாமல் நிலைகொள்ள ஆரம்பிக்கிறது. உறுதியான ஆதரவு: "ஆணியன் ஆகி" என்ற நிலை வந்தபின், சாதகன் தன் உள்ளே ஓர் அசையாத அமைதியையும் உறுதியான ஆதரவையும் உணர்கிறான். இதனால் பயம், சந்தேகம் மற்றும் தனிமை உணர்வு முற்றிலுமாக நீங்குகிறது. சாதகன் அலைபாயும் மனத்திலிருந்து ஆணி போல உறுதியான சித்த நிலைக்கு உயர்ந்து, சிவானுபவத்தில் நிலைபெறுகிறான். சிவமே உறவு! சிவமே தூய்மை! சிவமே அசையாத ஆணி!
திருமூலர் படிக்கட்டு - 30
சிவசிவ! மெய்யன்பர்களே!
திருமூல நாயனார் அருளிய 'பரசிவத்தை நோக்கிய மூவாயிரம் படிக்கட்டு' எனும் ஞானப் பயணத்தில், இன்று நாம் முப்பதாவது படிக்கட்டில் (30) அடியெடுத்து வைக்கிறோம்.
எமது பயணத்தின் நூறில் ஒரு பங்கு பூர்த்தி செய்துள்ளோம்!
முன்னைய மந்திரத்தில், சிவன் அனைத்துடனும் ஒன்றாய்க் கலந்தும், அதே சமயம் வேறாகவும், காலத்தைக் கடந்த நுண்ணிய சாட்சியாகவும் இருந்து, தன்னை வணங்கும் சாதகனுக்கு அவனே 'அக குருவாகி' வழித்துணையாக இருப்பான் என்ற பரம தத்துவத்தைத் திருமூலர் நிறுவினார்.
அந்த அக குரு தத்துவத்தை இப்பாடலில் அவர் ஓர் அனுபவப் பயணமாக மாற்றுகிறார்.
சாதகன் சிவனை வெளியில் காண முடியாத ஏக்கத்தில் தொடங்கி, உலக உறவுகள் நிலையற்றவை என்பதை உணர்ந்து, தீவிர சரணாகதியுடன் அவனை அணைய முயல்கிறான்.
ஆனால், இறுதியில் சிவன் "சாய்வற்ற" சுத்தமான அடியார்களின் மனத்தில்தான் ஆணி போல உறுதியாக நிலைபெறுகிறான் என்பதை வெளிப்படுத்துகிறார்.
முன்னைய பாடல் சிவம் உள் வழிகாட்டியாக இருப்பதைச் சொன்னால், இப்பாடல் அந்தச் சிவம் மனத்தில் நிலைபெறுவதற்கான 'சித்த சுத்தி' எனும் அவசியமான உள் மாற்றத்தைக் காட்டும் யோக-தத்துவத் தொடர்ச்சியாக அமைகிறது.
அந்த உறுதிமிக்க மகா மந்திரம் இதோ:
பழந்தமிழ் வடிவ மூல மந்திரம்
நவீன மனம் புரியக்கூடிய சந்தி பிரித்த வடிவம்
யோக ஆகம-தந்திர உட்பொருள் விளக்கம்
இந்த மந்திரத்தின் தர்க்க ஓட்டம் வெளித் தேடல் → தனிமை உணர்வு → தீவிர பக்தி ஏக்கம் → மனத் தகுதி → உள்ளார்ந்த நிலைபெற்ற சிவானுபவம் என்ற வரிசையில் மிகத் துல்லியமாக நகர்கிறது:
1. வெளித் தேடலின் ஏக்கம் (காண நில்லாய்):
சாதகன் இறைவனைத் தனது ஊனக் கண்களால் வெளியில் காண முடியாத துயரத்துடன் தொடங்குகிறான். "அடியேற்கு உறவு ஆர் உளர்?" என்று வினவுவதன் மூலம், உலக உறவுகள் யாவும் இறுதி ஆதாரமாக இருக்க முடியாது என்பதையும், சிவமே உண்மையான உறவு என்பதையும் அவன் ஆழமாக உணர்கிறான்.
2. தீவிர சரணாகதி (நாண கில்லேன்):
"நாண கில்லேன்; உன்னை நான் தழுவல் கொள" — இங்கே வெட்கம், உலக மரபுகள் மற்றும் அஹங்காரம் ஆகியவற்றைத் தாண்டிய ஒரு தீவிரமான சரணாகதி வெளிப்படுகிறது. இறைவனை அணைத்துக் கொள்ளத் துடிக்கும் ஆன்மாவின் தாகம் இது.
3. சித்த சுத்தி (கோணி நில்லாத குணத்து அடியார்):
ஆனால், பாடல் இங்கே ஒரு நுட்பமான திருப்பத்தைத் தருகிறது. சிவனை வெறும் உணர்ச்சிவசப்பட்ட அணைப்பால் மட்டும் பெற முடியாது. "கோணி நில்லாத" — அதாவது வளைவில்லாத, சாய்வில்லாத, வஞ்சனையற்ற, மாசற்ற குணம் பெற்ற அடியார்களின் மனத்தில்தான் அவன் குடிபுகுகிறான்.
4. அசையாத நிலைப்பேறு (ஆணியன் ஆகி):
இறுதியில், அத்தகைய சுத்தமான மனத்தில் சிவம் 'ஆணியன் ஆகி' — அதாவது மரம் அல்லது சுவரில் அடிக்கப்பட்ட ஆணி போல அசையாது உறுதியாக நிலைகொள்கிறான்.
சிவனை வெளியில் காண முடியாத ஏக்கம், மனத்தைச் சுத்தப்படுத்தும் சரணாகதியாக மாறி, சாய்வற்ற சித்தத்தில் அவன் நிலைபெறும் உள் அனுபவமாக இப்பாடலில் நிறைவு பெறுகிறது.
சிவயோக நுணுக்கம்
இந்தப் பாடல் சொல்லும் யோக இரகசிய நுணுக்கம், வெளியில் தேடும் சிவத்தை 'உள் நிலைநிறுத்தமாக' மாற்றும் பரிவர்த்தனையில் உள்ளது:
ஆதார விசை:
"காண நில்லாய்" என்பது வெளிப்புற வடிவங்களில் சிவனைப் பிடிக்க முடியாது என்பதை உணர்த்தும் அனுபவம். இதிலிருந்து எழும் "உறவு ஆர் உளர்?" என்ற ஏக்கம் வெறும் உணர்ச்சியல்ல, அது ஆத்மா தனது மூலத்தைத் தேடும் 'ஆதார விசை'யாகும்.
சாய்வற்ற குணம்:
அகங்காரம் தளரும்போது சரணாகதி பிறக்கிறது. ஆனால் அதற்கு "கோணி நில்லாத குணம்" தேவை. இது ரஜஸ்-தமஸ் குணங்களற்ற 'சுத்த சத்துவ' நிலையைக் குறிக்கிறது. மனம் சாய்வில்லாமல் - சித்த விருத்திகள் அற்ற யோக நிலையி இருக்கும்போது மட்டுமே சிவ தரிசனம் சாத்தியம்.
ஆணி போன்ற சாட்சி:
அந்தச் சுத்த நிலை உருவானபோது, சிவம் மனத்தில் "ஆணியன் ஆகி" உறைகிறது. இது தியானத்தில் வந்து போகும் ஒரு அனுபவமல்ல; இது ஒரு 'நிலைத்த சாட்சி விழிப்பு'. மனம் நேராக நிலைபெற்றபோது தானாக வெளிப்படும் ஆதார சித்தமே சிவம்.
சாதனையில் ஏற்படும் நிலைமாற்றம்
இந்த நுணுக்கத்தை உணர்ந்தபின், சிவயோக சாதகனின் சாதனை வெளித் தேடலிலிருந்து உள் நிலைநிறுத்தத்திற்கு மாறித் தெளிவான முன்னேற்றத்தை அளிக்கிறது:
கவன மாற்றம்:
இறைவனை வெளியில் "காண" முடியவில்லையே என்று வருந்திய மனம், இப்போது தனது கவனத்தை மனச் சுத்தி மற்றும் ஒருமுகப்படுத்தலுக்கு மாற்றுகிறது. இதனால் சாதனை திசைதெரியாத முயற்சியாக இல்லாமல் நோக்கம் கொண்ட பயணமாக மாறுகிறது.
உள் எதிர்ப்பு மறைதல்:
சரணாகதி வளர்வதால் அகங்காரம் தளர்ந்து, உள் எதிர்ப்புகள் குறைகின்றன. மனம் சாய்வில்லாமல் நிலைகொள்ள ஆரம்பிக்கிறது.
உறுதியான ஆதரவு:
"ஆணியன் ஆகி" என்ற நிலை வந்தபின், சாதகன் தன் உள்ளே ஓர் அசையாத அமைதியையும் உறுதியான ஆதரவையும் உணர்கிறான். இதனால் பயம், சந்தேகம் மற்றும் தனிமை உணர்வு முற்றிலுமாக நீங்குகிறது.
சாதகன் அலைபாயும் மனத்திலிருந்து ஆணி போல உறுதியான சித்த நிலைக்கு உயர்ந்து, சிவானுபவத்தில் நிலைபெறுகிறான்.
சிவமே உறவு! சிவமே தூய்மை! சிவமே அசையாத ஆணி!
திருச்சிற்றம்பலம்.