நாமச் சுடர்

திருமூலர் படிக்கட்டு - 35

சிவசிவ! மெய்யன்பர்களே!
திருமூல நாயனார் அருளிய 'பரசிவத்தை நோக்கிய மூவாயிரம் படிக்கட்டு' எனும் ஞானப் பயணத்தில், இன்று நாம் முப்பத்து ஐந்தாவது படிக்கட்டில் (35) அடியெடுத்து வைக்கிறோம்.
முன்னைய மந்திரத்தில், "போற்றி-புகழ்" என்ற செயற்பாட்டுச் சிவநினைவு அசாத்தியமாகத் தோன்றும் வாழ்க்கைத் தடைகளையும் மாற்றும் உள் சக்தியை எழுப்புகிறது என்றும்; அந்தப் புகழ்ச்சி வெறும் பக்தி அல்ல, சித்தத்தையே மாற்றும் இயக்கமாகிறது என்றும் திருமூலர் வலியுறுத்தினார்.
அந்த இயக்க சக்தியை இப்பாடலில் அவர் அனுபவ ரீதியாக நுட்பமாக்குகிறார். சிவன் அருளிய மெய்நெறி நறுமணம் போலச் சித்தத்தில் மெதுவாகப் பரவி, அதன் உச்ச வெளிப்பாடு “ஆயிர நாமம்” என்ற நாமஸ்மரணாக உருவெடுத்து, சாதகன் எங்கு சென்றாலும், எங்கு இருந்தாலும் இடைவிடாமல் புகழும் 'நிரந்தர உள் ஓட்டமாக' (Perpetual Inner Flow) மாறுகிறது என்று காட்டுகிறார்.
முன்னைய பாடல் சக்தி இயக்கம் குறித்துச் சொன்னால், இப்பாடல் அந்தப் புகழ்ச்சி எவ்வாறு நாமம் மற்றும் நாதமாகச் சித்தத்தில் ஊடுருவி, வாழ்க்கையே ஒரு தொடர்ந்த சிவஸ்மரணாக மாறுகிறது என்பதை விளக்கும் யோக-தத்துவத் தொடர்ச்சியாக அமைகிறது.
அந்த ஞான நறுமணம் கமழும் மகா மந்திரம் இதோ:

பழந்தமிழ் வடிவ மூலமந்திர வடிவம்

நவீன மனம் புரியக்கூடிய சந்தி பிரித்த பாடல்

ஆகம-தந்திர விளக்கவுரை

இந்தப் பாடலின் தர்க்க ஓட்டம் நறுமணப் பரவல் → மெய்நெறி நிறுவல் → ஒளி அனுபவம் → நாமஸ்மரண சாதனை → இடைவிடா புகழ்ச்சி என்ற நேர்த்தியான படிநிலைகளில் நகர்கிறது:
1. நுண்மையின் ஊடுருவல் (சாந்து கமழும் கந்தம் போல்):
நறுமணம் எவ்வாறு கண்ணுக்குத் தெரியாமல் தானாகவே பரவி மனத்தை இன்புறச் செய்கிறதோ, அதுபோலச் சிவன் அருளிய மெய்நெறியும் சாதகனுள் நுட்பமாகப் பரவிச் சித்தத்தை மாற்றும் என்பதைச் சுட்டுகிறார்.
2. அமரர் வழி (வேந்தன் அமரர்க்கு அருளிய மெய்நெறி):
இந்தப் பாதை சாதாரண மனக் கட்டமைப்பு அல்ல; தேவர்களுக்கே (அமரர்க்கு) இறைவனால் அருளப்பட்ட மிக உயர்ந்த மெய்நெறி என்பதை நிறுவுகிறார்.
3. நாமமே ஞானச்சுடர் (ஆர்ந்த சுடர் அன்ன ஆயிர நாமம்):
அந்த மெய்நெறி ஒளியானது; அந்த ஒளியைத் தூண்டும் மகா சாதனையாகச் சிவனின் ஆயிர நாமங்கள் (மந்திரங்கள்) விளங்குகின்றன. நாமம் என்பது வெறும் சொல்லல்ல, அது அறிவை விளக்கும் பேரொளி.
4. நித்திய நிலைபேறு (போந்தும் இருந்தும்):
நாமஸ்மரணம் என்பது ஒரு குறிப்பிட்ட இடத்திற்கோ நேரத்திற்கோ உரிய சடங்கு அல்ல. "போந்தும்" (செல்லும் போதும்), "இருந்தும்" (அமர்ந்திருக்கும் போதும்) என எங்கும் எக்கணமும் தொடர வேண்டிய நித்திய 'ஸ்மரணம்' இது. சிவனருள் நறுமணம் போலச் சித்தத்தில் பரவி, நாமஸ்மரணத்தின் வழி ஞான ஒளியாக வளர்ந்து வாழ்வையே சிவப்புகழ்ச்சியாக மாற்றுகிறது என்பதே இப்பாடலின் மையத் தர்க்கம்.

சிவயோக இரகசிய நுணுக்கங்கள்

இந்தப் பாடல் சொல்லும் யோக இரகசிய நுணுக்கம், நாமஸ்மரணத்தைச் சித்தத்தின் நுண்ணிய அதிர்வாக மாற்றி, அதனை இடைவிடாத 'உள் ஓட்டமாக' நிலைநிறுத்துவதில் உள்ளது:
இயல்பான வியாபகம்:
"சாந்து கமழும் கந்தம்" என்ற உவமை மிக ஆழமானது. நறுமணம் எங்கும் மெதுவாகப் பரவுவது போல, சிவ நாமமும் சாதகனின் உள்ளத்தில் மெதுவாகப் பரவிச் சிந்தையை மாற்ற வேண்டும். அது வலுக்கட்டாய முயற்சியாக அன்றி, இயல்பான ஊடுருவலாக (Passive Infusion) இருக்க வேண்டும்.
மந்திர - நாதப் பரிமாற்றம்:
"மெய்நெறி" என்பது குருவின் உபதேசமாகும்; ஆனால் அது உயிர்பெறும் தருணம் "ஆயிர நாமம்" வழியாகத்தான். மந்திரம், நாமம், துதி ஆகியவை மீண்டும் மீண்டும் உச்சரிக்கப்படும்போது, அவை வெறும் சொற்களாக இல்லாமல் 'நாதமாக' (Inner Resonance) மாறி, மன அலைச்சலை ஒரே திசையில் ஒழுங்குபடுத்துகின்றன.
அஜபா-ஜபம் (போந்தும் இருந்தும்):
யோகம் என்பது தியான நேரத்தில் மட்டும் செய்வதல்ல; நடக்கும் போதும், பேசும் போதும் அந்த நாமம் உள்ளே ஓடிக்கொண்டே இருக்க வேண்டும். இந்த நிலை வந்தபின், சாதகன் நாமத்தைச் சொல்லவில்லை என்றாலும் நாமமே அவனுள் ஓடுகிறது. இதுவே நாமம் → நாதம் → சித்த ஒருமுகம் → ஞான ஒளி → நிரந்தர உள் ஓட்டம் என்ற யோகப் பரிமாற்றமாகும்.

சாதனையில் ஏற்படும் நிலைபேறு

இந்த நுணுக்கத்தை உணர்ந்தவுடன், சிவயோக சாதகனின் சாதனை காலவரையற்ற, இடைவிடாத உள் ஓட்டமாக மாறுகிறது:
கலைந்துபோகாத கவனம்:
வாழ்வின் அனைத்து நிலைகளிலும் நாமம் ஓடுவதால், மனம் வெளிப்புறத் தூண்டுதல்களால் சிதறுவது குறைந்து, ஒருமுகப்பட்ட கவனம் இயல்பாக உருவாகிறது.
அமைதிப் பரவல்:
"கந்தம் போல் பரவுதல்" என்ற நுணுக்கம் செயல்படும் போது, நாமம் மென்மையாகப் பரவும் உணர்வாக மாறி மன அழுத்தம் மற்றும் பதட்டத்தைத் தணிக்கிறது.
ஞான விழிப்பு:
நாதம் சுடராக மாற்றமடையும் போது, சாதகன் தியானத்தில் ஆழமான தெளிவை அனுபவிக்கிறான். சிந்தனை தெளிவாகி, உள்ளார்ந்த விழிப்பு நிலை வலுப்பெறுகிறது.
சாதகன் இடைக்கிடை செய்யும் ஜப நிலையிலிருந்து 'நிரந்தர சிவநினைவு' நிலைக்கு உயர்கிறான். முயற்சியிலிருந்து இயல்பான தியான ஓட்டத்திற்குச் செல்லும் இம்மாற்றம், சிவானுபவத்தில் அவனை நிலைபெறச் செய்கிறது.
சிவமே நறுமணம்! சிவமே மெய்நெறி! சிவமே போந்தும் இருந்தும் புகழும் நாமம்!