இல்லற வாழ்வைப் பக்தி நேசத்தால் யோகமாக மாற்றும் சிவநினைவு ரகசியம்
📜
பகுதி 1ஸ்ரீ ஸக்தி சுமனனின் யோக ஆகம தந்திர அனுபவ விளக்கவுரை
▼
திருமூலர் படிக்கட்டு - 48 சிவசிவ! மெய்யன்பர்களே! திருமூல நாயனார் அருளிய 'பரசிவத்தை நோக்கிய மூவாயிரம் படிக்கட்டு' எனும் ஞானப் பயணத்தில், இன்று நாம் நாற்பத்தெட்டாவது படிக்கட்டில் (48) அடியெடுத்து வைக்கிறோம். திருமந்திரத்தின் முந்தைய மந்திரத்தில் திருமூலர், “அந்தி வண்ணா சிவனே” என்ற சிவநினைவு சிந்தையைச் செம்மைப்படுத்தி, புத்தி வழியாக மனத்தை ஒழுங்குபடுத்துகிறது என்று விளக்கினார். சிவசிந்தனை மன–புத்தி அமைப்பை மாற்றி, சாதகனை உள் ஞான ஒழுங்கிற்கு அழைத்துச் செல்கிறது என்ற உண்மை அங்கே வலியுறுத்தப்பட்டது. அந்த உள் ஒழுங்கு அன்றாட வாழ்க்கையில் எவ்வாறு வெளிப்பட வேண்டும் என்பதை அடுத்த கட்டமாக, இந்த மந்திரத்தில் அவர் எடுத்துச் செல்கிறார். இல்லற வாழ்க்கையில் இருந்தாலும் இறைநினைவில் நிலைத்தவர் யோகிகளுக்கு ஒப்பானவர்; ஆனால் வெளிப்புற உயர்வு இருந்தும் சிவநினைவு இல்லாதவர்க்குச் சிவானந்தம் இல்லை என்று கூறுகிறார். முந்தைய மந்திரம் சிவநினைவு மனத்தை ஒழுங்குபடுத்துகிறது என்பதைச் சொன்னால், இந்த மந்திரம் அந்த ஒழுங்குபட்ட சிவநினைவு இல்லற வாழ்க்கையையே யோகமாக மாற்றி, உண்மையான சிவானந்தத்தின் அடிப்படையாகிறது என்பதை விளக்கும் யோக–தத்துவத் தொடர்ச்சியாக அமைகிறது. அந்த இல்லறத் தவமாகிய சிவயோக மகா மந்திரம் இதோ:
பழந்தமிழ் வடிவ மூல மந்திரம்
மனையு ளிருந்தவர் மாதவ ரொப்டர் நினைவு ளிருந்தவர் நேசத்து ணிற்பர் பனையு ளிருந்த பருந்தது போல நினையா தவர்க்கில்லை நின்னின்பந் தானே. (48)
நவீன மனம் புரியக்கூடிய சந்தி பிரித்த வடிவம்
மனையுள் இருந்தவர் மாதவர் ஒப்பர்; நினைவுள் இருந்தவர் நேசத்தில் நிற்பர்; பனையுள் இருந்த பருந்தது போல, நினையாதவர்க்கு இல்லை நின் இன்பம் தானே.
யோக ஆகம-தந்திர விளக்கவுரை
இந்த மந்திரத்தின் தர்க்க ஓட்டம் வெளிப்புற வாழ்க்கை நிலை → உள் நினைவு நிலை → அன்பு நிலை → போலியான உயர்வு → சிவானந்தத்திற்கான நிபந்தனை என்ற அடுக்கில் நேர்த்தியாக நகர்கிறது: இல்லறத் தவம் (மனையுள் இருந்தவர் மாதவர் ஒப்பர்): இல்லறத்தில் இருப்பது ஆன்மிகத் தடையல்ல; அந்த இல்லற வாழ்விலேயே இறைநினைவு இருந்தால், அவர் மகா தவசிகளுக்கு ஒப்பானவர் என்று திருமூலர் நிறுவுகிறார். அன்பு முதிர்ச்சி (நினைவுள் இருந்தவர் நேசத்தில் நிற்பர்): தொடர்ந்த சிவநினைவு என்பது வெறும் மனச் செயல் அல்ல; அது அன்பாக முதிர்ந்து (நேசம்), சாதகனைப் பக்தி நிலைத்தன்மையில் நிலைநிறுத்தும் என்று காட்டுகிறார். தாழ்ந்த நோக்கு (பனையுள் இருந்த பருந்தது போல): பனை மரத்தின் உச்சியில் இருந்தாலும் பருந்தின் பார்வை கீழே இருக்கும் இரையின் மீதே இருக்கும். அதுபோல, வெளிப்புறமாக உயர்ந்த நிலையில் இருந்தாலும், மனம் ஆசை மற்றும் புலன்சிதறல்களில் இருந்தால் அது உண்மையான உயர்வு அல்ல என்று விமர்சிக்கிறார். இன்பத்தின் திறவுகோல் (நினையாதவர்க்கு இல்லை நின் இன்பம்): சிவானந்தம் என்பது இருப்பிடம் அல்லது வெளிப்புறத் தோற்றத்தால் வருவதல்ல; அது இறைநினைவில் நிலைபெற்ற மனத்திற்கே கிடைக்கும் நிறைவு என்பதே இந்த மந்திரத்தின் மையத் தர்க்கம்.
யோக இரகசிய நுணுக்கம்
இந்த மந்திரம் சொல்லும் யோக இரகசிய நுணுக்கம், ஆன்மிக முன்னேற்றத்தைத் தீர்மானிப்பது வெளிப்புற வாழ்க்கை அமைப்பு அல்ல; சித்தம் எதில் நிலைபெறுகிறது என்பதே என்ற ஆழமான உண்மையில் உள்ளது: இல்லற யோக மண்டலம்: யோக சாதனை என்பது காடு அல்லது குகைகளில் மட்டுமே சாத்தியம் என்பதல்ல. இல்லறத்திலேயே மனம் சிவநினைவில் நிலைத்திருந்தால், அந்த இடமே யோக மண்டலமாக மாறும். தொடர் ஸ்மரணம்: “நினைவுள் இருந்தவர்” என்பது அஜபா ஜப நிலையைச் சுட்டுகிறது. சாதகன் உலகச் செயல்களில் ஈடுபட்டிருந்தாலும், அவனது மனதின் ஆழ ஓட்டம் சிவத்தை நோக்கியே இருக்க வேண்டும். இது இதய மையம் விழிப்படையும் 'பக்தி-ஞான' இணைவாகும். தந்திர எச்சரிக்கை: உயர்ந்த ஆசனம் அல்லது சமூக மரியாதை இருந்தாலும், உள்ளே புலன்சிந்தனையில் சிக்கியிருப்பது "பருந்து" போன்ற நிலையாகும். சிவானந்தம் என்பது வெளிப்புற நிலைமையால் கிடைக்காது; அது தொடர்ந்த இறைநினைவால் மட்டுமே மலரும் உள் ஆனந்த நிலை.
சாதனையில் ஏற்படும் நிலைமாற்றம்
இந்த நுணுக்கத்தை ஆழமாகப் புரிந்துகொள்ளும் போது, சிவயோக சாதகன் தனது வாழ்க்கையையும் சாதனையும் இரண்டாகப் பிரித்துப் பார்க்கும் மனநிலையிலிருந்து விடுபடுகிறான்: பொறுப்புகளின் நடுவே யோகம்: இல்லற வாழ்க்கை மற்றும் பொறுப்புகள் ஆன்மிகத்திற்கு எதிரானவை அல்ல என்ற தெளிவு பிறப்பதால், "துறவியால் மட்டுமே சாதனை புரிய முடியும்" என்ற மனத்தடைகள் கரைகின்றன. தொடர்ந்த பயிற்சி: தியான நேரங்களில் மட்டும் அல்லாமல், அன்றாட வாழ்வின் நடுவிலும் சிவஸ்மரணத்தை வளர்க்க முயல்வதால் வாழ்க்கையே தொடர்ந்த யோகப் பயிற்சியாக மாறுகிறது. உள்ளார்ந்த நேர்மை: வெளிப்புற ஆன்மீகப் பிம்பங்களில் சிக்காமல், மனம் சிவத்தில் நிலைப்பதன் அவசியத்தை உணர்வதால் ஆன்மீக அகங்காரம் குறைந்து நேர்மை அதிகரிக்கிறது. இறுதியில் இந்தப் புரிதல் சாதகனைத் தற்காலிக பக்தியிலிருந்து தொடர்ந்த சிவஸ்மரண ஆனந்தத்திற்கு எடுத்துச் சென்று, நிலையான உள் அமைதி மற்றும் சிவமய வாழ்க்கையை அளிக்கிறது. சிவமே இல்லறம்! சிவமே தவம்! சிவமே நினைப்பவர் நெஞ்சில் ஊறும் இன்பம்!
திருமூலர் படிக்கட்டு - 48
சிவசிவ! மெய்யன்பர்களே!
திருமூல நாயனார் அருளிய 'பரசிவத்தை நோக்கிய மூவாயிரம் படிக்கட்டு' எனும் ஞானப் பயணத்தில், இன்று நாம் நாற்பத்தெட்டாவது படிக்கட்டில் (48) அடியெடுத்து வைக்கிறோம்.
திருமந்திரத்தின் முந்தைய மந்திரத்தில் திருமூலர், “அந்தி வண்ணா சிவனே” என்ற சிவநினைவு சிந்தையைச் செம்மைப்படுத்தி, புத்தி வழியாக மனத்தை ஒழுங்குபடுத்துகிறது என்று விளக்கினார்.
சிவசிந்தனை மன–புத்தி அமைப்பை மாற்றி, சாதகனை உள் ஞான ஒழுங்கிற்கு அழைத்துச் செல்கிறது என்ற உண்மை அங்கே வலியுறுத்தப்பட்டது.
அந்த உள் ஒழுங்கு அன்றாட வாழ்க்கையில் எவ்வாறு வெளிப்பட வேண்டும் என்பதை அடுத்த கட்டமாக, இந்த மந்திரத்தில் அவர் எடுத்துச் செல்கிறார்.
இல்லற வாழ்க்கையில் இருந்தாலும் இறைநினைவில் நிலைத்தவர் யோகிகளுக்கு ஒப்பானவர்; ஆனால் வெளிப்புற உயர்வு இருந்தும் சிவநினைவு இல்லாதவர்க்குச் சிவானந்தம் இல்லை என்று கூறுகிறார்.
முந்தைய மந்திரம் சிவநினைவு மனத்தை ஒழுங்குபடுத்துகிறது என்பதைச் சொன்னால், இந்த மந்திரம் அந்த ஒழுங்குபட்ட சிவநினைவு இல்லற வாழ்க்கையையே யோகமாக மாற்றி, உண்மையான சிவானந்தத்தின் அடிப்படையாகிறது என்பதை விளக்கும் யோக–தத்துவத் தொடர்ச்சியாக அமைகிறது.
அந்த இல்லறத் தவமாகிய சிவயோக மகா மந்திரம் இதோ:
பழந்தமிழ் வடிவ மூல மந்திரம்
மனையு ளிருந்தவர் மாதவ ரொப்டர்
நினைவு ளிருந்தவர் நேசத்து ணிற்பர்
பனையு ளிருந்த பருந்தது போல
நினையா தவர்க்கில்லை நின்னின்பந் தானே. (48)
நவீன மனம் புரியக்கூடிய சந்தி பிரித்த வடிவம்
மனையுள் இருந்தவர் மாதவர் ஒப்பர்;
நினைவுள் இருந்தவர் நேசத்தில் நிற்பர்;
பனையுள் இருந்த பருந்தது போல,
நினையாதவர்க்கு இல்லை நின் இன்பம் தானே.
யோக ஆகம-தந்திர விளக்கவுரை
இந்த மந்திரத்தின் தர்க்க ஓட்டம் வெளிப்புற வாழ்க்கை நிலை → உள் நினைவு நிலை → அன்பு நிலை → போலியான உயர்வு → சிவானந்தத்திற்கான நிபந்தனை என்ற அடுக்கில் நேர்த்தியாக நகர்கிறது:
இல்லறத் தவம் (மனையுள் இருந்தவர் மாதவர் ஒப்பர்): இல்லறத்தில் இருப்பது ஆன்மிகத் தடையல்ல; அந்த இல்லற வாழ்விலேயே இறைநினைவு இருந்தால், அவர் மகா தவசிகளுக்கு ஒப்பானவர் என்று திருமூலர் நிறுவுகிறார்.
அன்பு முதிர்ச்சி (நினைவுள் இருந்தவர் நேசத்தில் நிற்பர்): தொடர்ந்த சிவநினைவு என்பது வெறும் மனச் செயல் அல்ல; அது அன்பாக முதிர்ந்து (நேசம்), சாதகனைப் பக்தி நிலைத்தன்மையில் நிலைநிறுத்தும் என்று காட்டுகிறார்.
தாழ்ந்த நோக்கு (பனையுள் இருந்த பருந்தது போல): பனை மரத்தின் உச்சியில் இருந்தாலும் பருந்தின் பார்வை கீழே இருக்கும் இரையின் மீதே இருக்கும். அதுபோல, வெளிப்புறமாக உயர்ந்த நிலையில் இருந்தாலும், மனம் ஆசை மற்றும் புலன்சிதறல்களில் இருந்தால் அது உண்மையான உயர்வு அல்ல என்று விமர்சிக்கிறார்.
இன்பத்தின் திறவுகோல் (நினையாதவர்க்கு இல்லை நின் இன்பம்): சிவானந்தம் என்பது இருப்பிடம் அல்லது வெளிப்புறத் தோற்றத்தால் வருவதல்ல; அது இறைநினைவில் நிலைபெற்ற மனத்திற்கே கிடைக்கும் நிறைவு என்பதே இந்த மந்திரத்தின் மையத் தர்க்கம்.
யோக இரகசிய நுணுக்கம்
இந்த மந்திரம் சொல்லும் யோக இரகசிய நுணுக்கம், ஆன்மிக முன்னேற்றத்தைத் தீர்மானிப்பது வெளிப்புற வாழ்க்கை அமைப்பு அல்ல; சித்தம் எதில் நிலைபெறுகிறது என்பதே என்ற ஆழமான உண்மையில் உள்ளது:
இல்லற யோக மண்டலம்:
யோக சாதனை என்பது காடு அல்லது குகைகளில் மட்டுமே சாத்தியம் என்பதல்ல. இல்லறத்திலேயே மனம் சிவநினைவில் நிலைத்திருந்தால், அந்த இடமே யோக மண்டலமாக மாறும்.
தொடர் ஸ்மரணம்:
“நினைவுள் இருந்தவர்” என்பது அஜபா ஜப நிலையைச் சுட்டுகிறது. சாதகன் உலகச் செயல்களில் ஈடுபட்டிருந்தாலும், அவனது மனதின் ஆழ ஓட்டம் சிவத்தை நோக்கியே இருக்க வேண்டும். இது இதய மையம் விழிப்படையும் 'பக்தி-ஞான' இணைவாகும்.
தந்திர எச்சரிக்கை:
உயர்ந்த ஆசனம் அல்லது சமூக மரியாதை இருந்தாலும், உள்ளே புலன்சிந்தனையில் சிக்கியிருப்பது "பருந்து" போன்ற நிலையாகும். சிவானந்தம் என்பது வெளிப்புற நிலைமையால் கிடைக்காது; அது தொடர்ந்த இறைநினைவால் மட்டுமே மலரும் உள் ஆனந்த நிலை.
சாதனையில் ஏற்படும் நிலைமாற்றம்
இந்த நுணுக்கத்தை ஆழமாகப் புரிந்துகொள்ளும் போது, சிவயோக சாதகன் தனது வாழ்க்கையையும் சாதனையும் இரண்டாகப் பிரித்துப் பார்க்கும் மனநிலையிலிருந்து விடுபடுகிறான்:
பொறுப்புகளின் நடுவே யோகம்:
இல்லற வாழ்க்கை மற்றும் பொறுப்புகள் ஆன்மிகத்திற்கு எதிரானவை அல்ல என்ற தெளிவு பிறப்பதால், "துறவியால் மட்டுமே சாதனை புரிய முடியும்" என்ற மனத்தடைகள் கரைகின்றன.
தொடர்ந்த பயிற்சி:
தியான நேரங்களில் மட்டும் அல்லாமல், அன்றாட வாழ்வின் நடுவிலும் சிவஸ்மரணத்தை வளர்க்க முயல்வதால் வாழ்க்கையே தொடர்ந்த யோகப் பயிற்சியாக மாறுகிறது.
உள்ளார்ந்த நேர்மை:
வெளிப்புற ஆன்மீகப் பிம்பங்களில் சிக்காமல், மனம் சிவத்தில் நிலைப்பதன் அவசியத்தை உணர்வதால் ஆன்மீக அகங்காரம் குறைந்து நேர்மை அதிகரிக்கிறது.
இறுதியில் இந்தப் புரிதல் சாதகனைத் தற்காலிக பக்தியிலிருந்து தொடர்ந்த சிவஸ்மரண ஆனந்தத்திற்கு எடுத்துச் சென்று, நிலையான உள் அமைதி மற்றும் சிவமய வாழ்க்கையை அளிக்கிறது.
சிவமே இல்லறம்! சிவமே தவம்! சிவமே நினைப்பவர் நெஞ்சில் ஊறும் இன்பம்!
திருச்சிற்றம்பலம்.