பகுதி 1ஸ்ரீ ஸக்தி சுமனனின் யோக ஆகம தந்திர அனுபவ விளக்கவுரை
▼
திருமூலர் படிக்கட்டு - 49 சிவசிவ! மெய்யன்பர்களே! திருமூல நாயனார் அருளிய 'பரசிவத்தை நோக்கிய மூவாயிரம் படிக்கட்டு' எனும் ஞானப் பயணத்தில், இன்று நாம் நாற்பத்தொன்பதாவது படிக்கட்டில் (49) அடியெடுத்து வைக்கிறோம். திருமந்திரத்தின் முந்தைய மந்திரத்தில் திருமூலர், இல்லற வாழ்க்கையிலிருந்தாலும் இறைநினைவில் நிலைத்தவர் யோகிகளுக்கு ஒப்பானவர் என்றும்; வெளிப்புற உயர்வு இருந்தும் சிவநினைவு இல்லாதவர்க்குச் சிவானந்தம் இல்லை என்றும் விளக்கினார். வாழ்க்கை நிலை அல்ல, மனம் எதில் நிலைபெறுகிறது என்பதே சிவயோகத்தின் உண்மையான அடிப்படை என்பது அங்கே வலியுறுத்தப்பட்டது. அந்த உள் நினைவு மற்றும் மனநிலையின் அடுத்த ஆழமான கட்டமாக, இந்த மந்திரத்தில் அவர், பக்தர்கள் புகழும் சிவனை முழுப் பணிவுடன் வணங்கி, அவனை மனத்தின் முதன்மை உண்மையாக முன்னிலைப்படுத்தும் போது, தாழ்மையான சித்தத்தில் அருள் இறங்கி, அது அணையாத உள் ஞான விளக்காக நிலைபெறுகிறது என்று கூறுகிறார். முந்தைய மந்திரம் சிவநினைவு இல்லற வாழ்க்கையையே யோகமாக மாற்றுகிறது என்பதைச் சொன்னால், இந்த மந்திரம் அந்த நிலையான சிவநினைவு சரணாகதி மற்றும் அருள் வழியாக அணையாத சிவஒளி அனுபவமாக மலர்கிறது என்பதை விளக்கும் யோக–தத்துவத் தொடர்ச்சியாக அமைகிறது. அந்த விடியா விளக்காகிய ஞானப் பிரகாச மகா மந்திரம் இதோ:
அடியார் பரவும் அமர் பிரானை, முடியால் வணங்கி முதல்வனை முன்னிப், படியார் அருளும் பரம்பரன் எந்தை, விடியா விளக்கு என்று மேவி நின்றேனே.
யோக ஆகம-தந்திர விளக்கவுரை
இந்த மந்திரத்தின் தர்க்க ஓட்டம் பக்தர் புகழ்ச்சி → தாழ்மையான வணக்கம் → சிவத்தை முதன்மையாக்குதல் → அருள் பெறும் தகுதி → அணையாத ஞானஒளி → சிவத்தில் நிலைபெறுதல் என்ற ஆழமான வரிசையில் நகர்கிறது: பக்தர் போற்றும் பரம்பொருள் (அடியார் பரவும்): சிவன் பக்தர்களாலும் தேவர்களாலும் (அமரர்) போற்றப்படும் பரம்பொருள் என முதலில் நிறுவப்படுகிறான். அகங்கார ஒப்படைப்பு (முடியால் வணங்கி): சாதகன் தன் தலை (முடி), அதாவது அகங்கார மையத்தைத் தாழ்த்தி முழு சரணாகதியில் நுழைகிறான். சிவனை முன்னிலைப்படுத்தல் (முதல்வனை முன்னி): சிவனை ஒரு வழிபாட்டுப் பொருளாக மட்டும் அல்லாமல், வாழ்க்கையின் முதல் காரணமாகவும் உள்ளார்ந்த மையமாகவும் முன்னிலைப்படுத்துகிறான். தந்தை தரும் அருள் (படியார் அருளும் பரம்பரன் எந்தை): இவ்வாறு தாழ்மையுடன் அணையும் சாதகனுக்குப் பரம்பொருள் தந்தைபோல் அருள் வழங்குகிறான். நிலைத்த ஞானச்சுடர் (விடியா விளக்கு): இறுதியில் அந்த அருள் தற்காலிக அனுபவமாக இல்லாமல், அணையாத உள் சிவஒளியாக (விடியா விளக்கு) மனத்தில் நிலைபெறுகிறது. சிவத்தைப் பணிவுடன் முதன்மையாக்கும் மனத்தில் அருள் இறங்கி, அணையாத ஞான விளக்காக நிலைபெறும் என்பதே இந்த மந்திரத்தின் மையத் தர்க்கம்.
சிவயோக இரகசிய நுணுக்கம்
இந்த மந்திரம் சொல்லும் யோக இரகசிய நுணுக்கம், சரணாகதி மற்றும் மன மையமாற்றம் எவ்வாறு சாதகனின் உள்ளே அணையாத சிவஒளியை விழிப்பிக்கிறது என்பதில் உள்ளது: அகங்காரச் சமர்ப்பணம்: "முடியால் வணங்குதல்" என்பது சஹஸ்ரார மையத்தில் உறைந்துள்ள தன்மானத்தை இறைவனிடம் ஒப்படைக்கும் உள் யோகச் செயலாகும். "நான்" என்ற உணர்வைத் தாழ்த்தினால் மட்டுமே அந்தச் சிவசக்தி அதிர்வுடன் ஒன்றுபட முடியும். சித்த மைய மாற்றம்: "முதல்வனை முன்னிப்" என்பது சாதகனின் சித்த மையம் மாறும் தருணம். உலக ஆசைகள் மற்றும் தன்நல எண்ணங்களின் மையத்தில் இருந்த மனம், சிவத்தைச் சிந்தைக்கும் செயலுக்கும் முதல் உண்மையாக ஏற்கத் தொடங்குகிறது. விதிர்நிலை விழிப்பு (விடியா விளக்கு): தாழ்மையுடன் திறந்த மனத்தில் இறங்கும் அருள், அணையாத உள் ஒளியாக மாறுகிறது. இது சாதாரண ஒளி அனுபவம் அல்ல; விழிப்பு, தெளிவு மற்றும் நிலையான ஆனந்தம் கலந்த சிவசந்நிதி ஆகும். மேவி நிற்றல்: சாதகன் அந்த ஒளியைத் தற்காலிக அனுபவமாக விட்டுவிடாமல், அதோடு ஒன்றிசைந்து அதிலேயே நிலைபெற வேண்டும். இதுவே பணிவு → அகங்கார ஒப்படைப்பு → அருள் இறக்கம் → அணையாத சிவஒளி → சிவசமாதி நிலை என்ற பரிபூரண உள் யோகப் பரிணாமம் ஆகும்.
சாதனையில் ஏற்படும் நிலைமாற்றம்
இந்த நுணுக்கத்தை ஆழமாகப் புரிந்துகொள்ளும் போது, சிவயோக சாதகன் தனது சாதனையின் மையத்தை வெளிப்புற முயற்சியிலிருந்து உள் சரணாகதி மற்றும் அருள் விழிப்பு நோக்கி மாற்றத் தொடங்குகிறான்: பதட்டம் நீங்குதல்: ஆன்மீக முன்னேற்றம் வெறும் கடுமையான பயிற்சிகளால் மட்டும் வராது, அகங்காரத்தைத் தாழ்த்தி மனத்தைத் திறப்பதாலும் வரும் என்பதை உணர்வதால் "நான் சாதிக்க வேண்டும்" என்ற பதட்டம் குறைகிறது. ஒருமுகமான சிந்தை: வாழ்க்கையின் மையத்தில் இருந்த பயம் மற்றும் ஆசைகள் இடம் விட்டு, சிவநினைவு முதன்மையாகத் திகழ்வதால் மனச்சிதறல் குறைந்து சிந்தனை ஒருமுகமடைகிறது. உள்ளார்ந்த எளிமை: தாழ்மையான மனமே அருளைப் பெறும் பாத்திரம் என்பதை அறிவதால் சாதகன் ஆன்மீக அகங்காரத்தைத் தவிர்த்து உள்ளார்ந்த எளிமையை வளர்க்கிறான். அணையாத தெளிவு: "விடியா விளக்கு" அனுபவமாகும்போது தியான நேரங்களில் மட்டுமல்லாமல், அன்றாட வாழ்க்கையிலும் தெளிவு, அமைதி மற்றும் விழிப்புணர்வு தொடரத் தொடங்குகின்றன. இறுதியில் "மேவி நின்றேனே" என்ற நிலை வளரும்போது, சிவம் ஒரு தற்காலிக அனுபவமாக அல்லாமல், எப்போதும் உள்ளே இருக்கும் உயிரோடு கூடிய சந்நிதியாக மாறுகிறது. இந்தப் புரிதல் சாதகனை அகங்காரப் போராட்டத்திலிருந்து அணையாத சிவஒளி நிலைத்தன்மைக்கு உயர்த்திச் செல்கிறது. சிவமே முதல்வன்! சிவமே தந்தை! சிவமே அணையாத விடியா விளக்கு!
திருமூலர் படிக்கட்டு - 49
சிவசிவ! மெய்யன்பர்களே!
திருமூல நாயனார் அருளிய 'பரசிவத்தை நோக்கிய மூவாயிரம் படிக்கட்டு' எனும் ஞானப் பயணத்தில், இன்று நாம் நாற்பத்தொன்பதாவது படிக்கட்டில் (49) அடியெடுத்து வைக்கிறோம்.
திருமந்திரத்தின் முந்தைய மந்திரத்தில் திருமூலர், இல்லற வாழ்க்கையிலிருந்தாலும் இறைநினைவில் நிலைத்தவர் யோகிகளுக்கு ஒப்பானவர் என்றும்; வெளிப்புற உயர்வு இருந்தும் சிவநினைவு இல்லாதவர்க்குச் சிவானந்தம் இல்லை என்றும் விளக்கினார்.
வாழ்க்கை நிலை அல்ல, மனம் எதில் நிலைபெறுகிறது என்பதே சிவயோகத்தின் உண்மையான அடிப்படை என்பது அங்கே வலியுறுத்தப்பட்டது. அந்த உள் நினைவு மற்றும் மனநிலையின் அடுத்த ஆழமான கட்டமாக, இந்த மந்திரத்தில் அவர், பக்தர்கள் புகழும் சிவனை முழுப் பணிவுடன் வணங்கி, அவனை மனத்தின் முதன்மை உண்மையாக முன்னிலைப்படுத்தும் போது, தாழ்மையான சித்தத்தில் அருள் இறங்கி, அது அணையாத உள் ஞான விளக்காக நிலைபெறுகிறது என்று கூறுகிறார்.
முந்தைய மந்திரம் சிவநினைவு இல்லற வாழ்க்கையையே யோகமாக மாற்றுகிறது என்பதைச் சொன்னால், இந்த மந்திரம் அந்த நிலையான சிவநினைவு சரணாகதி மற்றும் அருள் வழியாக அணையாத சிவஒளி அனுபவமாக மலர்கிறது என்பதை விளக்கும் யோக–தத்துவத் தொடர்ச்சியாக அமைகிறது.
அந்த விடியா விளக்காகிய ஞானப் பிரகாச மகா மந்திரம் இதோ:
பழந்தமிழ் வடிவ மூல மந்திரம்
அடியார் பரவு மமரர் பிரானை
முடியார் வணங்கு முதல்வனை முன்னிப்
படியா ரருளும் பரமபர னெந்தை
விடியா விளக்கென்று மேவிநின் றேனே. (49)
நவீன மனம் புரியக்கூடிய சந்தி பிரித்த வடிவம்
அடியார் பரவும் அமர் பிரானை,
முடியால் வணங்கி முதல்வனை முன்னிப்,
படியார் அருளும் பரம்பரன் எந்தை,
விடியா விளக்கு என்று மேவி நின்றேனே.
யோக ஆகம-தந்திர விளக்கவுரை
இந்த மந்திரத்தின் தர்க்க ஓட்டம் பக்தர் புகழ்ச்சி → தாழ்மையான வணக்கம் → சிவத்தை முதன்மையாக்குதல் → அருள் பெறும் தகுதி → அணையாத ஞானஒளி → சிவத்தில் நிலைபெறுதல் என்ற ஆழமான வரிசையில் நகர்கிறது:
பக்தர் போற்றும் பரம்பொருள் (அடியார் பரவும்):
சிவன் பக்தர்களாலும் தேவர்களாலும் (அமரர்) போற்றப்படும் பரம்பொருள் என முதலில் நிறுவப்படுகிறான்.
அகங்கார ஒப்படைப்பு (முடியால் வணங்கி):
சாதகன் தன் தலை (முடி), அதாவது அகங்கார மையத்தைத் தாழ்த்தி முழு சரணாகதியில் நுழைகிறான்.
சிவனை முன்னிலைப்படுத்தல் (முதல்வனை முன்னி): சிவனை ஒரு வழிபாட்டுப் பொருளாக மட்டும் அல்லாமல், வாழ்க்கையின் முதல் காரணமாகவும் உள்ளார்ந்த மையமாகவும் முன்னிலைப்படுத்துகிறான்.
தந்தை தரும் அருள் (படியார் அருளும் பரம்பரன் எந்தை):
இவ்வாறு தாழ்மையுடன் அணையும் சாதகனுக்குப் பரம்பொருள் தந்தைபோல் அருள் வழங்குகிறான்.
நிலைத்த ஞானச்சுடர் (விடியா விளக்கு):
இறுதியில் அந்த அருள் தற்காலிக அனுபவமாக இல்லாமல், அணையாத உள் சிவஒளியாக (விடியா விளக்கு) மனத்தில் நிலைபெறுகிறது. சிவத்தைப் பணிவுடன் முதன்மையாக்கும் மனத்தில் அருள் இறங்கி, அணையாத ஞான விளக்காக நிலைபெறும் என்பதே இந்த மந்திரத்தின் மையத் தர்க்கம்.
சிவயோக இரகசிய நுணுக்கம்
இந்த மந்திரம் சொல்லும் யோக இரகசிய நுணுக்கம், சரணாகதி மற்றும் மன மையமாற்றம் எவ்வாறு சாதகனின் உள்ளே அணையாத சிவஒளியை விழிப்பிக்கிறது என்பதில் உள்ளது:
அகங்காரச் சமர்ப்பணம்:
"முடியால் வணங்குதல்" என்பது சஹஸ்ரார மையத்தில் உறைந்துள்ள தன்மானத்தை இறைவனிடம் ஒப்படைக்கும் உள் யோகச் செயலாகும். "நான்" என்ற உணர்வைத் தாழ்த்தினால் மட்டுமே அந்தச் சிவசக்தி அதிர்வுடன் ஒன்றுபட முடியும்.
சித்த மைய மாற்றம்:
"முதல்வனை முன்னிப்" என்பது சாதகனின் சித்த மையம் மாறும் தருணம். உலக ஆசைகள் மற்றும் தன்நல எண்ணங்களின் மையத்தில் இருந்த மனம், சிவத்தைச் சிந்தைக்கும் செயலுக்கும் முதல் உண்மையாக ஏற்கத் தொடங்குகிறது.
விதிர்நிலை விழிப்பு (விடியா விளக்கு):
தாழ்மையுடன் திறந்த மனத்தில் இறங்கும் அருள், அணையாத உள் ஒளியாக மாறுகிறது. இது சாதாரண ஒளி அனுபவம் அல்ல; விழிப்பு, தெளிவு மற்றும் நிலையான ஆனந்தம் கலந்த சிவசந்நிதி ஆகும்.
மேவி நிற்றல்:
சாதகன் அந்த ஒளியைத் தற்காலிக அனுபவமாக விட்டுவிடாமல், அதோடு ஒன்றிசைந்து அதிலேயே நிலைபெற வேண்டும். இதுவே பணிவு → அகங்கார ஒப்படைப்பு → அருள் இறக்கம் → அணையாத சிவஒளி → சிவசமாதி நிலை என்ற பரிபூரண உள் யோகப் பரிணாமம் ஆகும்.
சாதனையில் ஏற்படும் நிலைமாற்றம்
இந்த நுணுக்கத்தை ஆழமாகப் புரிந்துகொள்ளும் போது, சிவயோக சாதகன் தனது சாதனையின் மையத்தை வெளிப்புற முயற்சியிலிருந்து உள் சரணாகதி மற்றும் அருள் விழிப்பு நோக்கி மாற்றத் தொடங்குகிறான்:
பதட்டம் நீங்குதல்:
ஆன்மீக முன்னேற்றம் வெறும் கடுமையான பயிற்சிகளால் மட்டும் வராது, அகங்காரத்தைத் தாழ்த்தி மனத்தைத் திறப்பதாலும் வரும் என்பதை உணர்வதால் "நான் சாதிக்க வேண்டும்" என்ற பதட்டம் குறைகிறது.
ஒருமுகமான சிந்தை:
வாழ்க்கையின் மையத்தில் இருந்த பயம் மற்றும் ஆசைகள் இடம் விட்டு, சிவநினைவு முதன்மையாகத் திகழ்வதால் மனச்சிதறல் குறைந்து சிந்தனை ஒருமுகமடைகிறது.
உள்ளார்ந்த எளிமை:
தாழ்மையான மனமே அருளைப் பெறும் பாத்திரம் என்பதை அறிவதால் சாதகன் ஆன்மீக அகங்காரத்தைத் தவிர்த்து உள்ளார்ந்த எளிமையை வளர்க்கிறான்.
அணையாத தெளிவு: "விடியா விளக்கு" அனுபவமாகும்போது தியான நேரங்களில் மட்டுமல்லாமல், அன்றாட வாழ்க்கையிலும் தெளிவு, அமைதி மற்றும் விழிப்புணர்வு தொடரத் தொடங்குகின்றன.
இறுதியில் "மேவி நின்றேனே" என்ற நிலை வளரும்போது, சிவம் ஒரு தற்காலிக அனுபவமாக அல்லாமல், எப்போதும் உள்ளே இருக்கும் உயிரோடு கூடிய சந்நிதியாக மாறுகிறது. இந்தப் புரிதல் சாதகனை அகங்காரப் போராட்டத்திலிருந்து அணையாத சிவஒளி நிலைத்தன்மைக்கு உயர்த்திச் செல்கிறது.
சிவமே முதல்வன்! சிவமே தந்தை! சிவமே அணையாத விடியா விளக்கு!
திருச்சிற்றம்பலம்.