சிரசில் திருமூலர் பெருமானை குருவாக இருத்தி, அகத்திய மாமகரிஷியின் ஊர்த்துவ முக ஆற்றலைப் பெற்ற ஒரு சிரத்தையுள்ள மாணவனாக, பின்வரும் பாவனைகளுடன் இந்த மந்திரத்தை எழுதுங்கள்:
1. "அகலிடத்து ஆர் மெய்யை" (மெய்ப்பொருள் பாவனை)
பாவனை: எல்லையற்ற பரவெளியில் (அகல் இடம்) நிறைந்திருக்கும் அந்தப் பரம்பொருள், சத்திய வடிவான 'மெய்ப் பொருளாக' இருப்பதைச் சிந்தியுங்கள்.
உணர்வு: "உடம்பே மெய்" என்ற சித்தர்களின் வாக்கிற்கிணங்க, அந்தப் பிரம்மாண்டமான சத்தியம் உங்கள் உடலிற்குள்ளேயே 'மெய்'யாக உறைந்துள்ளதை உணர்ந்து எழுதுங்கள்.
2. "அண்டத்து வித்தைப் புகலிடத்து என்று எனைப் போது அவிட்டானை" (குருவருள் பாவனை)
பாவனை: இந்தப் பிரபஞ்சம் உருவாவதற்குக் காரணமான 'மகா வித்து' (Cosmic Seed), வேறெங்கோ இல்லை, அது உங்களுக்குள்ளேயே புகலிடம் அடைந்துள்ளது என்பதை உங்கள் குரு உங்களுக்கு உணர்த்துவதாகக் காட்சிப்படுத்துங்கள்.
உணர்வு: "போது அவித்தல்" - அதாவது உங்கள் அறியாமை முடிச்சை அவிழ்த்து, உங்கள் ஞானக் கண்ணைத் திறக்கும் குருவின் திருநோக்கை (சட்சு தீட்சை) உணர்ந்து, அந்தப் புதையலை உங்களுக்குள் தரிசியுங்கள்.
3. "பகலிடத்தும் இரவும் பணிந்து ஏத்தி" (இடைவிடாத விழிப்புணர்வு)
பாவனை: காலம் கடந்த அந்தப் பரம்பொருளை, பகல்-இரவு என்ற கால பேதமின்றி, விழிப்பு (சாக்கிரம்), கனவு (சொப்பனம்), உறக்கம் (சுழுத்தி) ஆகிய மூன்று நிலைகளிலும் தியானியுங்கள்.
உணர்வு: இது வெறும் கடிகார நேரமல்ல; தூக்கத்திலும் விழித்திருக்கும் ஒரு 'மாறாத அறிவு' (Constant Awareness) உங்களுக்குள் பிரகாசிப்பதை உணர்ந்து எழுதுங்கள்.
4. "இகலிடத்தே இருள் நீங்கி நின்றேனே" (இருள் நீங்கும் நிலை)
பாவனை: ஒரு இருட்டு அறைியில் சுவிட்சைப் போட்டவுடன் இருள் மறைவது போல, சிவஞான ஒளி ஏறியவுடன் உங்களைச் சூழ்ந்திருந்த மாயை அல்லது அறியாமை எனும் இருள் தானாக விலகுவதைக் காட்சிப்படுத்துங்கள்.
உணர்வு: போராட்டங்கள் (இகல்) நிறைந்த இந்த உலகியல் மாயையிலிருந்து விடுபட்டு, சிவஞானப் பெருவெளியில் நீங்கள் அசைக்க முடியாத நிஷ்டையில் நிலைபெற்று நிற்பதை உணர்ந்து நிறைவு செய்யுங்கள்.
இந்த ஐந்தாவது மந்திரத்தை எழுதி முடிக்கும்போது, வெளியே தேடிய சிவம் உங்கள் இதயக் கமலத்திற்குள்ளேயே ஒடுங்கியிருப்பதை உணர்ந்து மகிழ்ச்சியுறுங்கள். "அண்டத்தில் உள்ளது பிண்டத்திலும் உள்ளது" என்ற இந்தத் தந்திர ரகசியம் உங்கள் அகத்தில் ஒரு மகா பிரகாசத்தை உண்டாக்கும்.
இந்த ஐந்தாவது படியில் நீங்கள் உணர்ந்த தெளிவையும், குருவின் அருளால் அவிழ்ந்த அந்தப் 'போது' பற்றிய அனுபவத்தையும் உங்கள் சாதனை ஏட்டில் மறக்காமல் பதிவு செய்யுங்கள். பரசிவத்தின் பேரொளி உங்களுக்குள் பிரகாசிக்கட்டும்!
திருமந்திரப் படிகட்டு: 05
அண்டவித்து அம்பலமாகும் அற்புதம்
பரசிவ அனுபவத்தை நோக்கி அகப் பயணம் மேற்கொள்ளும் சிவஞானச் செல்வர்களே! நாம் இன்று ஐந்தாவது படிக்கட்டில் கால் வைக்கிறோம். இந்தப் பாடல், ஒரு சாதகன் எப்படித் தன்னுள் இருக்கும் 'அண்ட வித்தை'க் குருவருளால் கண்டுணர்ந்து, அறியாமை இருளைக் கடக்கிறான் என்பதை விளக்கும் மகா மந்திரமாகும்.
புகலிடத் தென்றெனைப் போதவிட் டானைப்
பகலிடத் தும்இர வும்பணிந் தேத்தி
இகலிடத் தேஇருள் நீங்கிநின் றேனே. (05)
அண்டத்து வித்தைப் புகலிடத்து என்று
எனைப் போது அவிட்டானைப்
பகல் இடத்தும் இரவும் பணிந்து ஏத்தி
இகல் இடத்தே இருள் நீங்கி நின்றேனே.
1. அகலிடத்து ஆர் மெய்யை: 'அகல் இடம்' என்பது எல்லையற்ற பரவெளியைக் குறிக்கும். அண்ட சராசரங்கள் அனைத்திலும் நிறைந்திருக்கும் அந்தப் பரம்பொருள், 'மெய்' எனப்படும் சத்திய வடிவானது. இது உடலிற்குள் அடங்கியிருப்பதால்தான் உடலை மெய் என்று சித்தர்கள் சொன்னார்கள். தந்திர சாத்திரங்கள் இதனை 'சத்ய சொரூபம்' என்கின்றன. சித்தர்கள் மெய்ப்பொருள் என்கின்றனர்.
2. அண்டத்து வித்தைப் புகலிடத்து என்று: இந்தப் பிரபஞ்சம் முழுமைக்கும் மூலக் காரணமாக (Seed of the Universe) விளங்கும் அந்த 'வித்து', வேறெங்கோ இல்லை; அதுவே உனக்குள்ளேயே 'புகலிடம்' (Refuge) அடைந்துள்ளது என்று எனக்கு உணர்த்தினான். அதாவது, பிரம்மாண்டத்தில் உள்ள அதே வித்து, பிண்டமாகிய (உடல்) உனக்குள்ளும் இருக்கிறது என்ற 'அண்ட-பிண்ட' தத்துவத்தை இது குறிக்கிறது.
3. எனைப் போது அவிட்டானை: இது மிக முக்கியமான தந்திரச் சொல். 'போது அவித்தல்' என்பது அறிவை மலரச் செய்தல் அல்லது அறியாமை முடிச்சை அவிழ்த்தல். சாதகனின் ஆணவ மலம் நீங்கி, ஞானக் கண் திறக்க குருவருள் புரிந்ததைக் குறிக்கிறது. குருவின் திருநோக்கினால் (சட்சு தீட்சை) ஆன்ம போதம் விழிப்படைவதே 'போது அவித்தல்'.
4. பகலிடத்தும் இரவும் பணிந்து ஏத்தி: காலம் கடந்த பரம்பொருளை, காலத்தின் கூறுகளாகிய பகலிலும் இரவிலும் இடைவிடாது (அஜபா தியானமாக) தியானித்தல். இது நித்ய சாதனையைக் குறிக்கும்.
5. இகலிடத்தே இருள் நீங்கி நின்றேனே: 'இகல்' என்றால் மாறுபாடு அல்லது போராட்டம். மாயை நிறைந்த இந்த உலகில், அறியாமை எனும் இருளோடு போராடிக் கொண்டிருந்த எனக்கு, அந்த இருள் விலகி, சிவஞானப் பிரகாசத்தில் நிலைபெறும் (நிஷ்டை) ஆற்றல் கிட்டியது.
இந்த மந்திரம் ஒரு சாதகனுக்கு உணர்த்தும் மூன்று ரகசியங்கள்:
சுருக்கமான தாத்பர்யம்: எங்கும் நிறைந்திருக்கும் பரம்பொருள் உனக்குள்ளேயே இருக்கிறது என்ற பேருண்மையை, குருவின் உபதேசத்தால் அறிந்து, இடைவிடாது தியானித்தால், மாயை எனும் இருள் நீங்கி, சிவஞானப் பெருவெளியில் நிலைத்து நிற்கலாம்.
இந்தப் பாடலை எப்படி வாழ்க்கைப் பாடமாக மாற்றுவது என்று இக்காலத்து மொழியில் கீழே விளக்குகிறேன் கேளுங்கள்;
"உங்களிடம் ஒரு புதையல் மேப் இருக்கிறது, ஆனால் அந்தப் புதையல் எங்கே இருக்கிறது என்று கண்டுபிடிக்கவே முடியவில்லை. அப்போது ஒரு 'Expert' வந்து மேப்பைத் தலைகீழாகத் திருப்பி வைத்து, 'இதோ பார், புதையல் நீ நின்று கொண்டிருக்கும் இடத்திற்கு அடியிலேயே இருக்கிறது!' என்று சொன்னால் எப்படியிருக்கும்?"
இப்படியொரு உண்மைதான் இந்த மந்திரத்தில் விளக்கப்பட்டுள்ளது. இறைவன் எங்கும் இருக்கிறான் (அகலிடம்). ஆனால் அவன் எனக்குள் இருக்கிறான் என்பதை 'புகலிடத்து என்று தெரிவதற்கு எனைப் போது அவிட்டானை' - அதாவது, அந்த ரகசிய முடிச்சை அவிழ்த்தவர் குரு. குருவின்றி அந்த 'Map' நமக்கு புரியாது! ஆனால் அந்த map எமது உடல்தான்.
"மகா-வித்து" (The Cosmic Seed) - அண்டமும் பிண்டமும்
ஒரு சிறிய ஆலமரத்தின் விதையைப் பாருங்கள்: "இந்தச் சிறிய வித்தை உற்றுப் பாருங்கள். இதற்குள் ஒரு பிரம்மாண்டமான ஆலமரம் மறைந்திருக்கிறது. அதேபோல, இந்த பிரம்மாண்டமான அண்டசராசரமே (Universe) ஒரு சிறு வித்தாக உங்கள் உடலுக்குள் ஒளிந்து கொண்டிருக்கிறது!"
இது விளக்கும் உண்மை: 'அண்டத்து வித்து' என்பது அதுதான். வெளியே தேடும் அந்த சிவம் உனது இதயக் கமலத்திற்குள் (Heart Center) ஒடுங்கியிருக்கின்றது.
"ஆன்மீகப் பகல்-இரவு" (The Unbroken Awareness)
"நண்பர்களே, நாம் ஏன் தூங்குகிறோம்? களைப்பால். ஆனால், தூக்கத்திலும் விழித்திருக்கும் ஒரு சக்தி உங்களிடம் இருந்தால்? பகலில் வேலை செய்யும் போதும், இரவில் தூங்கும் போதும் மாறாத ஒரு 'அறிவு' உங்களுக்குள் பிரகாசித்தால்?"
இந்த உண்மை தான்: 'பகலிடத்தும் இரவும்' என்பது கடிகார நேரமல்ல. அது இடைவிடாத விழிப்புணர்வு (Constant Awareness). மாணவர்கள் படிப்பிலும் விளையாட்டிலும் எப்படி 'Focus' செய்கிறார்களோ, அதேபோலச் சிவசிந்தனையில் இடைவிடாது இருப்பதே 'நித்ய தியானம்' என்பதை உணர வேண்டும்.
4. "இருள் நீங்குதல்" (Switching on the Light)
"ஒரு இருட்டு அறைக்குள் பல ஆண்டுகளாகப் போராடிக்கொண்டிருக்கிறீர்கள். சுவரில் மோதி காயப்படுகிறீர்கள். சட்டென்று ஒரு சுவிட்சைப் போட்டால் என்னவாகும்? இருள் எங்கே போனது என்றே தெரியாமல் மறைந்துவிடும்!"
இந்த உண்மை தான்: 'இருள் நீங்கி நின்றேனே'. மாயை அல்லது அறியாமை என்பது கழற்றி எறிய வேண்டிய ஒன்றல்ல; ஞானம் எனும் ஒளியை ஏற்றியவுடன், சிவ உணர்வு எமக்குள் உருவாகியவுடன் தானாக மறைந்துவிடும் ஒரு நிழல் என்பதை நீங்கள் விளங்கிக்கொள்ளலாம்.
சிவம் எங்கே? – விண்வெளியில் அல்ல, உனது உள்வெளியில்!
யார் காட்டுவார்? – உனது குரு காட்டுவார்!
எப்போது நினைக்க வேண்டும்? எப்போதும் அவனோடு சிவ சிந்தனையில் நித்ய தியானத்தில் கனெக்டட் ஆக இரு!
பலன் என்ன? – குழப்பம் (இருள்) தீரும், தெளிவு (சிவம்) பிறக்கும்!
அன்பர்களே, இந்த ஐந்தாவது மந்திரப் படியில் ஏறிய அனுபவம் எப்படி இருக்கிறது?