உணர் வேதம்

திருமூலர் படிக்கட்டு - 54

சிவசிவ! மெய்யன்பர்களே!
திருமூல நாயனார் அருளிய 'பரசிவத்தை நோக்கிய மூவாயிரம் படிக்கட்டு' எனும் ஞானப் பயணத்தில், இன்று நாம் ஐம்பத்து நான்காவது படிக்கட்டில் (54) அடியெடுத்து வைக்கிறோம்.
திருமந்திரத்தின் முந்தைய மந்திரத்தில் திருமூலர், வேதம் வெறும் ஓதப்படும் நூல் அல்ல; அதன் உண்மையான நோக்கம் மெய்ப்பொருளை வெளிப்படுத்துவதே என்று விளக்கினார்.
அங்கு அவர் வேதத்தின் வெளிப்புறக் கர்மகாண்டப் பயன்பாட்டை ஏற்றுக்கொண்டாலும், அதன் இறுதி இலக்கு சிவ மெய்யுண்மையை அனுபவமாக உணர்த்துவதே என்று கூறினார்.
அந்தக் கருத்தை இன்னும் ஆழமான உள் யோக நிலைக்கு இந்த மந்திரத்தில் அவர் எடுத்துச் செல்கிறார்.
இங்கு அவர் வேதத்தைச் “சொல்” நிலையிலிருந்து “உள் அனுபவ” நிலைக்கு மாற்றுகிறார்.
வேதம் வெளியில் ஓதப்படுவது மட்டும் அல்ல; அது உருகிய சித்தத்தில் நாத–சோதி வடிவில் விழிக்கிறது என்று விளக்குகிறார்.
ரிக் வேத மந்திரங்கள், வேதியர்கள் கூறும் தெய்வங்கள், மற்றும் வேத நாதம் ஆகிய அனைத்திற்கும் பின்னால் நிற்கும் “கரு” — பரம மூல சாட்சி — அதுவே சிவம் என்று இந்த மந்திரம் வெளிப்படுத்துகிறது.
முந்தைய மந்திரம் வேதத்தின் இறுதி நோக்கம் மெய்ப்பொருள் என்பதைச் சொன்னால், இந்த மந்திரம் அந்த மெய்ப்பொருள் உருகிய சித்தத்தில் உள் நாதமாகவும் பேரொளியாகவும் எப்படி அனுபவிக்கப்படுகிறது என்பதை விளக்கும் ஆழமான வேத–சிவயோகத் தொடர்ச்சியாக அமைகிறது.
அந்தப் பரம மூலத்தைக் காட்டும் மகா மந்திரம் இதோ:

பழந்தமிழ் வடிவ மூல மந்திரம்

நவீன மனம் புரியக்கூடிய சந்தி பிரித்த வடிவம்

யோக ஆகம-தந்திர விளக்கவுரை

இந்த மந்திரத்தின் தர்க்கக் கட்டமைப்பு ரிக் வேத வடிவு → உள் உருகல் → அனுபவ வேதம் → பேரொளி அனுபவம் → கரு உண்மை → பரம சாட்சி என்ற தர்க்க ஓட்டத்தில் நகர்கிறது:
நாத-ஒளி வடிவம் (இருக்கு உருவாம்): “இருக்கு” என்பது ரிக் வேதத்தைச் சுட்டுகிறது. இது வெறும் நூல் அல்ல; மந்திர வடிவில் வெளிப்படும் தெய்வீக நாத உண்மை ஆகும். வேதம் என்பது ஒளி, அழகு மற்றும் சோதி நிறைந்த உள் பிரபஞ்ச அறிவு (Divine Resonance) ஆகும்.
உருகிய சித்தம் (உருக்கு உணர்வாய்): மனம் உருகி, அகங்காரம் கரைந்து, சித்தம் நுண்மையாகும் நிலையில் மட்டுமே வேதத்தின் உண்மை வெளிப்படும். தர்க்கத்தால் புரியாத வேதம், உருகிய உள் உணர்வில் "உணர் வேதமாக" சாதகனின் சித்தத்தில் உயிர்பெறுகிறது.
பேரொளி அனுபவம் (வெருக்கு உருவாகிய): “வெருக்கு” என்பது பேரொளி முன் ஏற்படும் புனித அதிர்ச்சி (Awe) ஆகும். வேத ரிஷிகள் பாடிய அக்னி, இந்திரன், ருத்ரன் போன்ற தெய்வங்கள் அனைத்தும் உண்மையில் சித்தத்தின் பேரொளி அனுபவங்களின் மொழிபெயர்ப்புகளே ஆகும்.
மூலக் கரு (கருக்கு உருவாய் நின்ற கண்ணன்): “கரு” என்பது பரநாதத்தின் ஆதாரமான மூல விதை ஆகும். “கண்ணன்” என்பது அனைத்தையும் காணும் பரம சாட்சி சித்தத்தைச் சுட்டுகிறது. வேத மந்திரம் உருகிய சித்தத்தில் பேரொளியாக விழித்து, இறுதியில் பரம காரண மெய்ப்பொருளை வெளிப்படுத்துகிறது என்பதே இந்த மந்திரத்தின் மையத் தர்க்கம்.

சிவயோக இரகசிய நுணுக்கம்

இந்த மந்திரம் கூறும் சிவயோக இரகசியம், வேதத்தின் உண்மையான அர்த்தம் புத்தகத்தில் அன்றி, உருகிய சித்தத்தில் மட்டுமே திறக்கும் என்பதாகும்:
நாத வெளிப்பாடு:
ரிக் மந்திரங்கள் என்பது பரசிவத்தின் ஒலி வெளிப்பாடுகள் ஆகும். இது யோக சித்தத்தில் கேட்கப்பட்ட பரநாதத்தின் அனுபவம் (Mantric Revelation) ஆகும்.
சித்த உருகல்:
யோக முன்னேற்றம் வெறும் நுட்பங்களால் (Techniques) மட்டும் வராது; அகங்காரம் கரைந்து மனம் "உருக" வேண்டும். வேதம் தர்க்க மனத்திற்குத் திறக்காது, உருகிய சித்தத்திற்கே திறக்கும்.
உணர் வேதம்:
சாதகன் மந்திரத்தை வாயால் சொல்லி, பின்னர் பிராணத்தில் அதிர்வாக உணர்ந்து, இறுதியில் சித்தத்தில் ஒளியாக அனுபவிப்பதே "உணர் வேதம்" ஆகும். அப்போது மந்திரம் ஒலி அல்ல, அது சித்த மாற்ற சக்தியாக மாறுகிறது.
சித்த சக்தி நிலைகள்:
வேத தெய்வங்கள் வெளிப்புறக் கடவுள்கள் மட்டும் அல்ல; அவை உள் சித்தத்தின் பேரொளி மற்றும் சக்தி நிலைகளைக் குறிப்பனவாகும்.
பரம கரு சாட்சி:
சாதகன் மந்திர நாதத்தைப் பின்தொடர்ந்து செல்லும்போது, இறுதியில் அனைத்து ஒலிகளுக்கும் முன்னிருந்த "மூல சாட்சி"யாகிய சிவனை (பரநாத மூலாதாரம்) அடைகிறான். இதுவே ஜபத்தை நாத யோகமாகவும், நாத யோகத்தைச் சிவ சாட்சியாகவும் மாற்றும் இரகசியமாகும்.

சாதனையில் ஏற்படும் நிலைமாற்றம்

இந்த யோக இரகசியத்தை ஆழமாகப் புரிந்துகொள்ளும் போது, சிவயோக சாதகனின் சாதனையில் ஒரு மிகப் பெரிய உள் திருப்பம் ஏற்படுகிறது:
உயிர்ப்புள்ள ஜபம்: மந்திரம் என்பது வெறும் சொல் அல்ல, அது சித்தத்தை மாற்றும் உயிருள்ள சக்தி என்பதை உணர்வதால், இயந்திரத்தனமான உச்சரிப்பு மறைந்து ஜபம் உயிர்ப்படைகிறது.
இயல்பான ஈர்ப்பு: “உருக்கு உணர்வாய்” என்ற நுணுக்கத்தால் தாழ்மை, பக்தி மற்றும் அகங்காரக் கரைதல் உண்டாகிறது. இதனால் தியானம் வலுக்கட்டாய முயற்சியிலிருந்து இயல்பான உள் ஈர்ப்பாக மாறுகிறது.
நாத யோக முன்னேற்றம்: வேதம் தன்னுள் விழிக்கும் அனுபவமாகக் கருதப்படுவதால், ஜபத்தின் போது சுவாசம் மெதுவாகி, உள் நாதம் கேட்கத் தொடங்கி, இதயத்தில் ஒளி உணர்வு எழுகிறது.
சந்நிதி அனுபவம்: தெய்வத்தை வெளிப்புற உருவமாகப் பாராமல் பேரொளி, பேரமைதி மற்றும் அகண்ட சக்தியாக (Sacred Awe) உணரத் தொடங்குவதால், பக்தி கற்பனையிலிருந்து நேரடி அனுபவமாக மாறுகிறது.
மூலத்தைத் தேடுதல்: மந்திரத்தின் ஒலி மற்றும் அதிர்வைத் தாண்டி அதன் மூலமான "பரம கரு" சாட்சியை நோக்கிச் சாதகன் நகர்கிறான்.
இவ்வாறு இந்தப் புரிதல் சாதகனை வாய்ச் சொல்லிலிருந்து உள் நாதத்திற்கும், மனக் கட்டுப்பாட்டிலிருந்து சித்த உருகலுக்கும், வெளிப்புற வேதத்திலிருந்து அனுபவ வேதத்திற்கும் எடுத்துச் செல்கிறது.
சிவமே வேதம்! சிவமே உருகும் உணர்வு! சிவமே கருக்குருவாய் நின்ற கண்ணன்!

திருச்சிற்றம்பலம்.