இயந்திரத்தனமான பயிற்சிகளைக் கடந்து சிவ அருளின் அளவற்ற தியான ஒளியில் கரையும் ரகசியம்
📜
பகுதி 1ஸ்ரீ ஸக்தி சுமனனின் யோக ஆகம தந்திர அனுபவ விளக்கவுரை
▼
திருமூலர் படிக்கட்டு - 58 சிவசிவ! மெய்யன்பர்களே! திருமூல நாயனார் அருளிய 'பரசிவத்தை நோக்கிய மூவாயிரம் படிக்கட்டு' எனும் ஞானப் பயணத்தில், இன்று நாம் ஐம்பத்தெட்டாவது படிக்கட்டில் (58) அடியெடுத்து வைக்கிறோம். இது "ஆகமச்சிறப்பு" அதிகாரத்தின் இரண்டாவது மலராகும். திருமந்திரத்தின் முந்தைய பாடலில் திருமூலர், சிவாகமங்கள் சிவ–சக்தி ஒருமையிலிருந்து ஈசான முகம் வழியாக ரிஷிகளுக்குப் பரம்பரையாக வெளிப்பட்ட அரிய யோக–தந்திர ஞானம் என்று நிறுவினார். அங்கு அவர் ஆகமத்தை வெறும் கோயில் சடங்கு நூலாக அல்லாமல், குரு உபதேசத்தின் மூலம் சாதகனின் சித்தத்தில் விழிக்கும் சிவயோக அறிவியலாக விளக்கினார். சிவம் மற்றும் சக்தியின் ஒன்றியம், ஈசான முக ஞானம், குரு–ரிஷி பரம்பரை மற்றும் ஆகமத்தின் அரும்பொருள் என்பவற்றை மையமாக வைத்து, ஆகமத்தின் தெய்வீக மூலத்தையும் அதன் உள் யோகப் பயன்பாட்டையும் அவர் எடுத்துரைத்தார். அந்தத் தெய்வீக வெளிப்பாட்டை அடுத்த கட்டமாக, இந்த மந்திரத்தில் திருமூலர் மேலும் விரிவுபடுத்துகிறார். இங்கு அவர், ஆகமம் என்பது ஒரு குறிப்பிட்ட நூல் தொகுப்பாக மட்டும் இல்லாமல், சிவ அருளிலிருந்து தொடர்ந்து வெளிப்படும் அளவற்ற ஆன்மீகப் பரம்பரை என்றும்; அதன் உண்மையான புரிதல் வெறும் வாசிப்பால் அல்ல, “எண்ணி நின்று” தியானித்து உள் அனுபவமாக்குவதால் மட்டுமே சாத்தியம் என்றும் விளக்குகிறார். முந்தைய பாடல் ஆகமத்தின் தோற்றமும் பரம்பரையும் பற்றிக் கூறினால், இந்த மந்திரம் ஆகமத்தின் உயிருள்ள அருள் தன்மையும், சாதகன் அதனை எவ்வாறு உள் தியான அனுபவமாக மாற்ற வேண்டும் என்பதையும் விளக்கும் ஆழமான சிவாகம–சிவயோகத் தொடர்ச்சியாக அமைகிறது. அந்த எண்ணற்ற ஆகமப் பேரொளியை விளக்கும் மகா மந்திரம் இதோ:
அண்ணல் அருளால் அருளும் சிவ ஆகமம், எண்ணில் இருபத்து எண் கோடி நூறு ஆயிரம்; விண்ணவர் ஈசன் விழுப்பம் உரைத்தனர்; எண்ணி நின்று அப் பொருள் ஏத்துவன் நானே.
யோக ஆகம-தந்திர விளக்கவுரை
இந்த மந்திரத்தின் தர்க்கக் கட்டமைப்பு சிவ அருள் → ஆகம வெளிப்பாடு → அளவற்ற ஆகம விரிவு → தெய்வ உபதேசம் → தியானப் புரிதல் → ஆன்மீகப் போற்றல் என்ற உன்னத ஓட்டத்தில் நேர்த்தியாக நகர்கிறது: 1. சிவ அருளே மூலாதாரம் (அண்ணல் அருளால் அருளும் சிவ ஆகமம்): “அண்ணல்” என்பது பரமசிவன்; “அருளால்” என்பது இந்த மந்திரத்தின் மையத் தத்துவச் சொல். திருமூலர் ஆகமத்தை மனித அறிவால் உருவாக்கப்பட்ட தத்துவ நூலாகப் பார்க்கவில்லை. மாறாக, சிவ அருள், தெய்வீக இறக்கம் மற்றும் கிருபை வெளிப்பாடாகவே பார்க்கிறார். “அருளும் சிவ ஆகமம்” என்ற சொல்லால், ஆகமம் என்பது வெறும் தகவல் தரும் நூல் மட்டுமன்றி, அருளை வழங்கும் உயிருள்ள சக்தி என்று நிறுவப்படுகிறது. 2. அளவற்ற ஆன்மீகத் தொழில்நுட்பம் (எண்ணில் இருபத்து எண் கோடி நூறு ஆயிரம்): வெளிப்படையாக இது எண்ணியல் பெருமையைச் சுட்டினாலும், திருமூலரின் நோக்கம் வெறும் கணக்கீடு அல்ல. இங்குத் தர்க்கம் “மூல ஆகமம்” என்பதிலிருந்து “அளவற்ற விரிவு” நோக்கி நகர்கிறது. 28 சிவாகமங்கள் என்பவை மூலத் தந்திரங்கள், உபாகமங்கள், பத்ததிகள், சாதனைப் பிரிவுகள் மற்றும் மந்திர–யோகப் பரம்பரைகளாக எண்ணற்ற கிளைகளாக விரிகின்றன. சிவாகமம் ஒரு குறுகிய நூல் மரபல்ல; அது அளவற்ற ஆன்மீகத் தொழில்நுட்ப அமைப்பாகும். 3. தெய்வீக அதிகாரம் (விண்ணவர் ஈசன் விழுப்பம் உரைத்தனர்): “விண்ணவர் ஈசன்” என்பது தேவர்களின் இறைவனான சிவன். ஆகமம் மனித தர்க்கத்தால் உருவாக்கப்பட்டதல்ல, அது பரம்பொருளால் உபதேசிக்கப்பட்ட '(Divine Revelation) சிவவாக்கு என்பதைத் திருமூலர் வலியுறுத்துகிறார். “விழுப்பம்” என்ற சொல் அதன் மகத்துவம், மேன்மை மற்றும் தெய்வீகச் சிறப்பைக் குறிக்கிறது. 4. தியானப் புரிதலின் திருப்பம் (எண்ணி நின்று): இதுவே இந்த மந்திரத்தின் மிக முக்கியமான உள் திருப்பம். ஆகமம் என்பது படித்துவிட்டு முடிக்க வேண்டிய நூல் அல்ல, அது தியானிக்க வேண்டிய உள் அறிவு. “எண்ணுதல்” என்பது சாதாரண சிந்தனையல்ல; தொடர்ந்து மனத்தில் தாங்கித் தியானித்தல், உள் அர்த்தத்தை விழிப்பித்தல் மற்றும் அனுபவமாக்குதல் ஆகும். ஆகமம் அறிவால் மட்டும் புரியாது; சிந்தித்து நிலைபெற்ற சித்தத்தில் மட்டுமே திறக்கும். 5. அனுபவப் பரவசம் (அப்பொருள் ஏத்துவன் நானே): இங்குத் திருமூலர் ஒரு சாதாரண ஆசிரியராக நிற்பதில்லை; அனுபவித்த ஞானியாகப் பேசுகிறார். “ஏத்துதல்” என்பது வெறும் புகழ்தல் அல்ல, அது அனுபவத்தால் பிறக்கும் பரவசப் போற்றலாகும். ஆகமத்தை வாசித்தவர் அல்ல, அதன் உள் அர்த்தத்தை அநுபூதியாக அனுபவித்தவரே உண்மையில் அதனை ஏத்த முடியும்.
சிவயோக இரகசிய நுணுக்கம்
இந்த மந்திரம் கூறும் சிவயோக இரகசியம் மிகவும் ஆழமான “அறம்-அருள்–ஆகம–உள் விழிப்பு” தொடர்பைக் கொண்டது. சிவயோகம் மனித முயற்சியால் மட்டும் திறக்காது; அது சிவ அருளால் உயிர்ப்பெறும் ஆகம சக்தி மூலம் சித்தத்தில் விழிக்கிறது: அருளின் அழைப்பு (சக்திவாதம்): யோகம் என்பது வெறும் உடற்பயிற்சியோ, தந்திரம் என்பது சடங்கு முறையோ, மந்திரம் என்பது வெறும் ஒலியோ அல்ல. இவை அனைத்தும் சிவ அருள் இறங்கும் பாதைகள். சாதகன் எவ்வளவு முயற்சி செய்தாலும், ஒரு கட்டத்திற்கு மேல் நாத விழிப்பும் சஹஸ்ரார அனுபவமும் அருள் சக்தி நிபாதம், அனுக்கிரகம் இல்லாமல் முழுமையாகத் திறக்காது. முயற்சி கதவைத் திறக்கும்; அருளே உள்ளே அழைக்கும். மறுசீரமைப்பு அறிவியல் (Transformation System): திருமூலர் ஆகமத்தை ஓர் 'Information System' ஆகப் பார்க்காமல், 'Transformation System' ஆகப் பார்க்கிறார். ஆகமம் மந்திரத்தை உயிர்ப்பிக்கிறது, பிராணனை ஒழுங்குபடுத்துகிறது, சக்கரங்களைத் திறக்கிறது மற்றும் சித்தத்தை நுண்மையாக்கி உடலையே யோகக் கருவியாக மாற்றுகிறது. ஆகமம் = செயல்படும் சிவசக்தி. சித்தத்திற்கு ஏற்ப மாறும் பாதை: “இருபத்து எண் கோடி” என்ற எண்ணிக்கையின் மூலம் திருமூலர் ஒரு பெரும் தந்திர உண்மையைச் சொல்கிறார்: சிவத்தை அடைய ஒரே ஒரு இயந்திரத்தனமான வழி இல்லை. ஒவ்வொரு சாதகனுக்கும் தனித்த மன அமைப்பு, பிராண இயக்கம் மற்றும் சக்தி விழிப்பு முறை உள்ளது. ஆகவே இருபத்து எண்கோடி என்பது உலகில் உள்ள ஒவ்வொரு மக்களும் சிவத்தின் அருளைப் பெறும் பிரத்தியேக வழியைக் குறிக்கும். உயர்ந்த சித்த விழிப்பு: உண்மையான யோக அறிவு புத்தகத்திலிருந்து பிறக்காது; அது 'Altered states of consciousness' எனப்படும் உயர்ந்த சித்த நிலைகளில் நேரடியாக ரிஷிகளுக்கு வெளிப்படும் நாத-அனுபவம் ஆகும். இப்படிப்பட்ட குருவிடமிருந்து வித்யைப் பெறவேண்டும். மந்திர லயம் (Contemplation): திருமூலர் “ஓதி” என்று சொல்லாமல், “எண்ணி நின்று” என்கிறார். இது மந்திர சிந்தனை (Mantra contemplation) மற்றும் தடையற்ற விழிப்புணர்வைக் (Uninterrupted awareness) குறிக்கும். மந்திரத்தைச் சொல்வது மட்டுமல்ல, அதில் நிலைநிற்பதே ஜபத்தை அஜபா நாத நிலைக்கு உயர்த்தும். அறிவு பக்தியாதல்: உண்மையான ஆகமப் புரிதல் என்பது அறிவுப் பெருக்கமல்ல (Intellectual mastery), அது வாழப்படும் போற்றுதல் (Lived reverence) ஆகும். சாதகன் அநுபூதி பெற்று உருகிப் பணியும்போது, அறிவு பக்தியாகி, பக்தி சமாதியாகி, சமாதி சிவசாட்சியாக மாறுகிறது.
சாதனையில் ஏற்படும் நிலைமாற்றம்
இந்த யோக இரகசியத்தை உண்மையாகப் புரிந்துகொள்ளும் போது, சாதகனின் ஆன்மீகப் பயணத்தில் செயல்முறை சார்ந்த ஒரு மிகப் பெரிய உள் மாற்றம் நிகழ்கிறது: அகங்காரக் கரைசல்: “நான் யோகத்தைச் செய்கிறேன்” என்ற தன்முனைப்பு மாறி, “யோகம் எனக்குள் அருளால் விழிக்கிறது” என்ற சரணாகதி நிலை கூடுகிறது. இதனால் ஆன்மீக அவசரமும், "எத்தனை ஜபம் செய்தேன்?" என்ற வெளிப்புற அளவுகோல்களும் மறைந்து, உள்ளம் அருளைப் பெறத் பக்குவப்படுகிறது. நுட்பமான பிராணச் சுத்தி (Subtle Refinement): மந்திரம் வெறும் உச்சரிப்பாக இல்லாமல், உடலையும் சித்தத்தையும் மாற்றும் உயிருள்ள சக்தியாக மாறுவதால், நாத அனுபவமும் பிராண நுண்மையும் இயல்பாகவே கூடித் தியானம் ஆழமடைகிறது. தனித்துவப் பாதை: ஒவ்வொருவருக்கும் தனிப்பட்ட பாதை உண்டு என்பதை உணர்வதால், ஆன்மீகப் பாதையில் பிறரை ஒப்பிட்டுப் பார்க்கும் பயமும் பாதுகாப்பற்ற தன்மையும் (Insecurity) நீங்கி, சாதகன் தனது உள் ரிதத்தைக் கேட்கத் தொடங்குகிறான். நாத யோக விழிப்பு: மந்திரத்தை சாதாரண ஒலியாகப் பார்க்காமல் தெய்வீக அதிர்வாக (Divine vibration) உணர்வதால், ஜபத்தில் ஆழ்ந்த 'பாவம்' (Bhāva) உருவாகி, மனம் நுண்ணிய அதிர்வுகளைத் தொடுகிறது. இடைவிடாத நினைவு: தியான நேரத்தைத் தாண்டியும் அன்றாட வாழ்வில் சிவநினைவு தொடர வேண்டும் என்ற 'தொடர் விழிப்புணர்வு' (Continuity) பிறக்கிறது. இது ஜபத்தை அஜபாவாகவும், நினைவை நிலைநிறுத்தலாகவும் மாற்றுகிறது. இறுதியில், ஆன்மீகம் என்பது தர்க்க விவாதங்களாக இல்லாமல், பேரன்பும் பெருஞானமும் ஒன்றிணையும் உன்னதச் சமர்ப்பணமாக மாறி, சாதகனைச் சிவசக்தி அருளின் உள் ஓட்டத்தில் வாழச் செய்கிறது. சிவமே அண்ணல்! சிவமே அருள்! சிவமே எண்ணி நின்று ஏத்தும் பேரொளி!
திருமூலர் படிக்கட்டு - 58
சிவசிவ! மெய்யன்பர்களே!
திருமூல நாயனார் அருளிய 'பரசிவத்தை நோக்கிய மூவாயிரம் படிக்கட்டு' எனும் ஞானப் பயணத்தில், இன்று நாம் ஐம்பத்தெட்டாவது படிக்கட்டில் (58) அடியெடுத்து வைக்கிறோம். இது "ஆகமச்சிறப்பு" அதிகாரத்தின் இரண்டாவது மலராகும்.
திருமந்திரத்தின் முந்தைய பாடலில் திருமூலர், சிவாகமங்கள் சிவ–சக்தி ஒருமையிலிருந்து ஈசான முகம் வழியாக ரிஷிகளுக்குப் பரம்பரையாக வெளிப்பட்ட அரிய யோக–தந்திர ஞானம் என்று நிறுவினார்.
அங்கு அவர் ஆகமத்தை வெறும் கோயில் சடங்கு நூலாக அல்லாமல், குரு உபதேசத்தின் மூலம் சாதகனின் சித்தத்தில் விழிக்கும் சிவயோக அறிவியலாக விளக்கினார்.
சிவம் மற்றும் சக்தியின் ஒன்றியம், ஈசான முக ஞானம், குரு–ரிஷி பரம்பரை மற்றும் ஆகமத்தின் அரும்பொருள் என்பவற்றை மையமாக வைத்து, ஆகமத்தின் தெய்வீக மூலத்தையும் அதன் உள் யோகப் பயன்பாட்டையும் அவர் எடுத்துரைத்தார்.
அந்தத் தெய்வீக வெளிப்பாட்டை அடுத்த கட்டமாக, இந்த மந்திரத்தில் திருமூலர் மேலும் விரிவுபடுத்துகிறார்.
இங்கு அவர், ஆகமம் என்பது ஒரு குறிப்பிட்ட நூல் தொகுப்பாக மட்டும் இல்லாமல், சிவ அருளிலிருந்து தொடர்ந்து வெளிப்படும் அளவற்ற ஆன்மீகப் பரம்பரை என்றும்; அதன் உண்மையான புரிதல் வெறும் வாசிப்பால் அல்ல, “எண்ணி நின்று” தியானித்து உள் அனுபவமாக்குவதால் மட்டுமே சாத்தியம் என்றும் விளக்குகிறார்.
முந்தைய பாடல் ஆகமத்தின் தோற்றமும் பரம்பரையும் பற்றிக் கூறினால், இந்த மந்திரம் ஆகமத்தின் உயிருள்ள அருள் தன்மையும், சாதகன் அதனை எவ்வாறு உள் தியான அனுபவமாக மாற்ற வேண்டும் என்பதையும் விளக்கும் ஆழமான சிவாகம–சிவயோகத் தொடர்ச்சியாக அமைகிறது.
அந்த எண்ணற்ற ஆகமப் பேரொளியை விளக்கும் மகா மந்திரம் இதோ:
பழந்தமிழ் வடிவ மூல மந்திரம்
அண்ண லருளா லருளுஞ் சிவாகம
மெண்ணி லிருபத்தெண் கோடி நூறாயிரம்
விண்ணவ ரீசன் விழுப்ப முரைத்தன
ரெண்ணிநின் றப்பொரு ளேத்துவ னானே. (58)
நவீன மனம் புரியக்கூடிய சந்தி பிரித்த வடிவம்
அண்ணல் அருளால் அருளும் சிவ ஆகமம்,
எண்ணில் இருபத்து எண் கோடி நூறு ஆயிரம்;
விண்ணவர் ஈசன் விழுப்பம் உரைத்தனர்;
எண்ணி நின்று அப் பொருள் ஏத்துவன் நானே.
யோக ஆகம-தந்திர விளக்கவுரை
இந்த மந்திரத்தின் தர்க்கக் கட்டமைப்பு சிவ அருள் → ஆகம வெளிப்பாடு → அளவற்ற ஆகம விரிவு → தெய்வ உபதேசம் → தியானப் புரிதல் → ஆன்மீகப் போற்றல் என்ற உன்னத ஓட்டத்தில் நேர்த்தியாக நகர்கிறது:
1. சிவ அருளே மூலாதாரம் (அண்ணல் அருளால் அருளும் சிவ ஆகமம்):
“அண்ணல்” என்பது பரமசிவன்; “அருளால்” என்பது இந்த மந்திரத்தின் மையத் தத்துவச் சொல். திருமூலர் ஆகமத்தை மனித அறிவால் உருவாக்கப்பட்ட தத்துவ நூலாகப் பார்க்கவில்லை. மாறாக, சிவ அருள், தெய்வீக இறக்கம் மற்றும் கிருபை வெளிப்பாடாகவே பார்க்கிறார். “அருளும் சிவ ஆகமம்” என்ற சொல்லால், ஆகமம் என்பது வெறும் தகவல் தரும் நூல் மட்டுமன்றி, அருளை வழங்கும் உயிருள்ள சக்தி என்று நிறுவப்படுகிறது.
2. அளவற்ற ஆன்மீகத் தொழில்நுட்பம் (எண்ணில் இருபத்து எண் கோடி நூறு ஆயிரம்):
வெளிப்படையாக இது எண்ணியல் பெருமையைச் சுட்டினாலும், திருமூலரின் நோக்கம் வெறும் கணக்கீடு அல்ல. இங்குத் தர்க்கம் “மூல ஆகமம்” என்பதிலிருந்து “அளவற்ற விரிவு” நோக்கி நகர்கிறது. 28 சிவாகமங்கள் என்பவை மூலத் தந்திரங்கள், உபாகமங்கள், பத்ததிகள், சாதனைப் பிரிவுகள் மற்றும் மந்திர–யோகப் பரம்பரைகளாக எண்ணற்ற கிளைகளாக விரிகின்றன. சிவாகமம் ஒரு குறுகிய நூல் மரபல்ல; அது அளவற்ற ஆன்மீகத் தொழில்நுட்ப அமைப்பாகும்.
3. தெய்வீக அதிகாரம் (விண்ணவர் ஈசன் விழுப்பம் உரைத்தனர்):
“விண்ணவர் ஈசன்” என்பது தேவர்களின் இறைவனான சிவன். ஆகமம் மனித தர்க்கத்தால் உருவாக்கப்பட்டதல்ல, அது பரம்பொருளால் உபதேசிக்கப்பட்ட '(Divine Revelation) சிவவாக்கு என்பதைத் திருமூலர் வலியுறுத்துகிறார். “விழுப்பம்” என்ற சொல் அதன் மகத்துவம், மேன்மை மற்றும் தெய்வீகச் சிறப்பைக் குறிக்கிறது.
4. தியானப் புரிதலின் திருப்பம் (எண்ணி நின்று):
இதுவே இந்த மந்திரத்தின் மிக முக்கியமான உள் திருப்பம். ஆகமம் என்பது படித்துவிட்டு முடிக்க வேண்டிய நூல் அல்ல, அது தியானிக்க வேண்டிய உள் அறிவு. “எண்ணுதல்” என்பது சாதாரண சிந்தனையல்ல; தொடர்ந்து மனத்தில் தாங்கித் தியானித்தல், உள் அர்த்தத்தை விழிப்பித்தல் மற்றும் அனுபவமாக்குதல் ஆகும். ஆகமம் அறிவால் மட்டும் புரியாது; சிந்தித்து நிலைபெற்ற சித்தத்தில் மட்டுமே திறக்கும்.
5. அனுபவப் பரவசம் (அப்பொருள் ஏத்துவன் நானே):
இங்குத் திருமூலர் ஒரு சாதாரண ஆசிரியராக நிற்பதில்லை; அனுபவித்த ஞானியாகப் பேசுகிறார். “ஏத்துதல்” என்பது வெறும் புகழ்தல் அல்ல, அது அனுபவத்தால் பிறக்கும் பரவசப் போற்றலாகும். ஆகமத்தை வாசித்தவர் அல்ல, அதன் உள் அர்த்தத்தை அநுபூதியாக அனுபவித்தவரே உண்மையில் அதனை ஏத்த முடியும்.
சிவயோக இரகசிய நுணுக்கம்
இந்த மந்திரம் கூறும் சிவயோக இரகசியம் மிகவும் ஆழமான “அறம்-அருள்–ஆகம–உள் விழிப்பு” தொடர்பைக் கொண்டது. சிவயோகம் மனித முயற்சியால் மட்டும் திறக்காது; அது சிவ அருளால் உயிர்ப்பெறும் ஆகம சக்தி மூலம் சித்தத்தில் விழிக்கிறது:
அருளின் அழைப்பு (சக்திவாதம்): யோகம் என்பது வெறும் உடற்பயிற்சியோ, தந்திரம் என்பது சடங்கு முறையோ, மந்திரம் என்பது வெறும் ஒலியோ அல்ல. இவை அனைத்தும் சிவ அருள் இறங்கும் பாதைகள். சாதகன் எவ்வளவு முயற்சி செய்தாலும், ஒரு கட்டத்திற்கு மேல் நாத விழிப்பும் சஹஸ்ரார அனுபவமும் அருள் சக்தி நிபாதம், அனுக்கிரகம் இல்லாமல் முழுமையாகத் திறக்காது. முயற்சி கதவைத் திறக்கும்; அருளே உள்ளே அழைக்கும்.
மறுசீரமைப்பு அறிவியல் (Transformation System): திருமூலர் ஆகமத்தை ஓர் 'Information System' ஆகப் பார்க்காமல், 'Transformation System' ஆகப் பார்க்கிறார். ஆகமம் மந்திரத்தை உயிர்ப்பிக்கிறது, பிராணனை ஒழுங்குபடுத்துகிறது, சக்கரங்களைத் திறக்கிறது மற்றும் சித்தத்தை நுண்மையாக்கி உடலையே யோகக் கருவியாக மாற்றுகிறது. ஆகமம் = செயல்படும் சிவசக்தி.
சித்தத்திற்கு ஏற்ப மாறும் பாதை: “இருபத்து எண் கோடி” என்ற எண்ணிக்கையின் மூலம் திருமூலர் ஒரு பெரும் தந்திர உண்மையைச் சொல்கிறார்: சிவத்தை அடைய ஒரே ஒரு இயந்திரத்தனமான வழி இல்லை. ஒவ்வொரு சாதகனுக்கும் தனித்த மன அமைப்பு, பிராண இயக்கம் மற்றும் சக்தி விழிப்பு முறை உள்ளது. ஆகவே இருபத்து எண்கோடி என்பது உலகில் உள்ள ஒவ்வொரு மக்களும் சிவத்தின் அருளைப் பெறும் பிரத்தியேக வழியைக் குறிக்கும்.
உயர்ந்த சித்த விழிப்பு: உண்மையான யோக அறிவு புத்தகத்திலிருந்து பிறக்காது; அது 'Altered states of consciousness' எனப்படும் உயர்ந்த சித்த நிலைகளில் நேரடியாக ரிஷிகளுக்கு வெளிப்படும் நாத-அனுபவம் ஆகும். இப்படிப்பட்ட குருவிடமிருந்து வித்யைப் பெறவேண்டும்.
மந்திர லயம் (Contemplation): திருமூலர் “ஓதி” என்று சொல்லாமல், “எண்ணி நின்று” என்கிறார். இது மந்திர சிந்தனை (Mantra contemplation) மற்றும் தடையற்ற விழிப்புணர்வைக் (Uninterrupted awareness) குறிக்கும். மந்திரத்தைச் சொல்வது மட்டுமல்ல, அதில் நிலைநிற்பதே ஜபத்தை அஜபா நாத நிலைக்கு உயர்த்தும்.
அறிவு பக்தியாதல்: உண்மையான ஆகமப் புரிதல் என்பது அறிவுப் பெருக்கமல்ல (Intellectual mastery), அது வாழப்படும் போற்றுதல் (Lived reverence) ஆகும். சாதகன் அநுபூதி பெற்று உருகிப் பணியும்போது, அறிவு பக்தியாகி, பக்தி சமாதியாகி, சமாதி சிவசாட்சியாக மாறுகிறது.
சாதனையில் ஏற்படும் நிலைமாற்றம்
இந்த யோக இரகசியத்தை உண்மையாகப் புரிந்துகொள்ளும் போது, சாதகனின் ஆன்மீகப் பயணத்தில் செயல்முறை சார்ந்த ஒரு மிகப் பெரிய உள் மாற்றம் நிகழ்கிறது:
அகங்காரக் கரைசல்: “நான் யோகத்தைச் செய்கிறேன்” என்ற தன்முனைப்பு மாறி, “யோகம் எனக்குள் அருளால் விழிக்கிறது” என்ற சரணாகதி நிலை கூடுகிறது. இதனால் ஆன்மீக அவசரமும், "எத்தனை ஜபம் செய்தேன்?" என்ற வெளிப்புற அளவுகோல்களும் மறைந்து, உள்ளம் அருளைப் பெறத் பக்குவப்படுகிறது.
நுட்பமான பிராணச் சுத்தி (Subtle Refinement): மந்திரம் வெறும் உச்சரிப்பாக இல்லாமல், உடலையும் சித்தத்தையும் மாற்றும் உயிருள்ள சக்தியாக மாறுவதால், நாத அனுபவமும் பிராண நுண்மையும் இயல்பாகவே கூடித் தியானம் ஆழமடைகிறது.
தனித்துவப் பாதை: ஒவ்வொருவருக்கும் தனிப்பட்ட பாதை உண்டு என்பதை உணர்வதால், ஆன்மீகப் பாதையில் பிறரை ஒப்பிட்டுப் பார்க்கும் பயமும் பாதுகாப்பற்ற தன்மையும் (Insecurity) நீங்கி, சாதகன் தனது உள் ரிதத்தைக் கேட்கத் தொடங்குகிறான்.
நாத யோக விழிப்பு: மந்திரத்தை சாதாரண ஒலியாகப் பார்க்காமல் தெய்வீக அதிர்வாக (Divine vibration) உணர்வதால், ஜபத்தில் ஆழ்ந்த 'பாவம்' (Bhāva) உருவாகி, மனம் நுண்ணிய அதிர்வுகளைத் தொடுகிறது.
இடைவிடாத நினைவு: தியான நேரத்தைத் தாண்டியும் அன்றாட வாழ்வில் சிவநினைவு தொடர வேண்டும் என்ற 'தொடர் விழிப்புணர்வு' (Continuity) பிறக்கிறது. இது ஜபத்தை அஜபாவாகவும், நினைவை நிலைநிறுத்தலாகவும் மாற்றுகிறது.
இறுதியில், ஆன்மீகம் என்பது தர்க்க விவாதங்களாக இல்லாமல், பேரன்பும் பெருஞானமும் ஒன்றிணையும் உன்னதச் சமர்ப்பணமாக மாறி, சாதகனைச் சிவசக்தி அருளின் உள் ஓட்டத்தில் வாழச் செய்கிறது.
சிவமே அண்ணல்! சிவமே அருள்! சிவமே எண்ணி நின்று ஏத்தும் பேரொளி!
திருச்சிற்றம்பலம்.