வெற்றுத் தர்க்க புத்தி நிலைகளைக் கடந்து சிவ அருளால் அநுபூதியை நிலைநிறுத்தும் யோக ரகசியம்
📜
பகுதி 1ஸ்ரீ ஸக்தி சுமனனின் யோக ஆகம தந்திர அனுபவ விளக்கவுரை
▼
திருமூலர் படிக்கட்டு - 60 சிவசிவ! மெய்யன்பர்களே! திருமூல நாயனார் அருளிய 'பரசிவத்தை நோக்கிய மூவாயிரம் படிக்கட்டு' எனும் ஞானப் பயணத்தில், இன்று நாம் அறுபதாவது படிக்கட்டில் (60) அடியெடுத்து வைக்கிறோம். இது "ஆகமச்சிறப்பு" அதிகாரத்தின் நான்காவது திருப்பாடலாகும். திருமந்திரத்தின் முந்தைய பாடலில் திருமூலர், வேதம் முதல் உபவேதங்கள் வரை உள்ள பதினெட்டு வித்யாக்களையும் ஒரே சிவஞானப் பரம்பரையின் பல்வேறு வெளிப்பாடுகளாகக் காட்டினார். அங்கு அவர் உண்மையான பண்டிதன் என்பது வெறும் சாஸ்திரங்களை மனப்பாடம் செய்தவர் அல்ல; அவற்றின் “கருத்து” — அதாவது உள் தத்துவ சாரத்தை அனுபவமாக உணர்ந்தவர் என்று விளக்கினார். மேலும், அண்டம் மற்றும் பிண்டம் ஒன்றிய அமைப்பு, அனைத்து வித்யாக்களும் சிவத்தின் ஐந்து முகங்களின் வெளிப்பாடுகள், அறிவு இறுதியில் சிவசித்தத்தை நோக்கிச் செல்கிறது என்ற வேத–ஆகம–யோக ஒருமைப்பாட்டை நிறுவினார். அந்த உள் கருத்து அனுபவத்தின் அவசியத்தை அடுத்த கட்டமாக, இந்த மந்திரத்தில் திருமூலர் மேலும் தீவிரப்படுத்துகிறார். இங்கு அவர், சிவாகமம் என்பது அளவற்ற தெய்வீக அறிவு என்றும், அதை வெறும் புத்தி, எண்ணிக்கை, தர்க்கம் அல்லது சாஸ்திர அறிவால் முழுமையாகக் கிரகிக்க முடியாது என்றும் கூறுகிறார். முந்தைய பாடல் “சாஸ்திரங்களின் உள் ஒன்றியக் கருத்தை உணர வேண்டும்” என்று வலியுறுத்தினால், இந்த மந்திரம் “அந்த உள் கருத்து கூட அருளும் அனுபவமும் இல்லாமல் நிலைபெறாது; இல்லையெனில் அது நீர் மேல் எழுத்தைப் போல மறைந்து போகும்” என்ற மிக ஆழமான சிவயோக எச்சரிக்கையை வழங்குகிறது. இதனால் இந்தப் பாடல், அறிவிலிருந்து அனுபவத்திற்கு நகரும் சிவாகம–தந்திரப் பாதையின் இன்னும் உயர்ந்த கட்டத்தை வெளிப்படுத்தும் உன்னதத் தொடர்ச்சியாக அமைகிறது. அந்த அநாதிப் பெருநூலின் அரும்பொருள் விளக்கும் மகா மந்திரம் இதோ:
நவீன மனம் புரிந்துகொள்ளக்கூடிய சந்தி பிரித்த வடிவம்
அண்ணல் அருளால் அருளும் திவ்ய ஆகமம், விண்ணில் அமரர் தமக்கும் விளங்க அரிது; எண்ணில் எழுபது கோடி நூறு ஆயிரம், எண்ணிலும் நீர் மேல் எழுத்து ஆகுமே.
யோக ஆகம-தந்திர விளக்கவுரை
இந்தப் பாடலின் தர்க்கக் கட்டமைப்பு மிகவும் ஆழமான “சிவ அருள் --> திவ்ய ஆகமம் --> அறிவின் வரம்பு --> அனுபவத்தின் அவசியம்” என்ற உள் ஓட்டத்தில் அமைந்து, பின்வரும் அடுக்கில் நகர்கிறது: 1. அருளின் செயல்வடிவம் (அண்ணல் அருளால் அருளும் திவ்ய ஆகமம்): ஆகமம் என்பது மனிதனால் தர்க்கித்து எழுதப்பட்ட நூல் தொகுப்போ, வெற்றுச் சடங்கு கையேடோ அல்ல; அது பரமசிவனாகிய "அண்ணல்" தன் "அருளால்" வெளிப்படுத்திய உயிருள்ள தெய்வீகச் சக்தியாகும். இது சிவ அருளால் வெளிப்படுவது மட்டுமன்றி, சாதகனுக்குள் அனுக்கிரக அருளை உண்டாக்கும் ஆற்றல் கொண்டது. ஆகமத்தின் மூலமும் செயல்பாடும் அருளே என்பது முதல் தர்க்க அடுக்கு. 2. சித்த நிலைகளின் எல்லை (விண்ணில் அமரர் தமக்கும் விளங்க அரிது): இந்த ஆகம ஞானம் சாதாரண மனிதனுக்கு மட்டுமன்றி, உயர்ந்த ஆற்றல்களுடன் சூட்சும உலகங்களில் (Subtle worlds) வாழும் தேவர்களுக்கும் (அமரர்) விளங்கிக் கொள்வதற்கு அரியது. இதன் மூலம் திருமூலர், சிவஞானம் என்பது எந்த ஒரு வரையறுக்கப்பட்ட சித்த நிலைக்கும் முழுமையாகப் புலப்படும் விஷயம் (Object) அல்ல என்ற தத்துவத்தை நிறுவுகிறார். புத்தி ஆகமத்தின் எல்லையைத் தொடலாமே தவிர, அதன் இதயத்தைப் பிடிக்க முடியாது. 3. எல்லையற்ற பரிமாண விரிவு (எண்ணில் எழுபது கோடி நூறு ஆயிரம்): வெளிப்படையாக இது எண்ணிக்கையைக் குறித்தாலும், இதன் தத்துவார்த்த நோக்கம் கணக்கீடு அல்ல. இது ஆகமத்தின் எண்ணற்ற அடுக்குகள் (Countless layers), தியானப் பயன்பாடுகள் மற்றும் பல்வேறு சாதனைப் பாதைகளைக் குறிக்கும். ஆகமம் என்பது உறைந்துபோன ஒரு கொள்கை அல்ல (Static doctrine); அது உயிருடன் விரியும் உணர்வு அறிவியல் (Consciousness science). 4. தர்க்க மனதின் வரம்பு (எண்ணிலும்): "எண்ணுதல்" என்பது இங்கே பகுத்தாய்தல் (Analysis) மற்றும் கருத்தாக்கங்களால் பிணைத்தலைக் (Intellectualization) குறிக்கும். ஆகமத்தை வெறும் எண்ணிக்கையாலோ, தர்க்கத்தாலோ புத்தியில் அடக்கிவிட முடியாது. 5. நீர் மேல் எழுத்து உவமை (நீர் மேல் எழுத்து ஆகுமே): இது மிக ஆழமான தந்திர உவமை. நீரில் எழுதப்பட்ட எழுத்து எவ்வாறு உடனே மறைந்து நிலைக்காமல் போகுமோ, அதுபோலச் சுவாசத்தில் இறங்காமல், பிராணனில் விழிக்காமல், சித்தத்தில் உருகாமல் புத்தக அறிவாக மட்டுமே தேங்கும் ஆகம ஞானம் "நீர் மேல் எழுத்து" போல அழிந்துவிடும். ஆகமம் வெற்றுத் தர்க்கமாக அன்றி, அனுபவ சித்தமாக நிலைபெற வேண்டும் என்பதே இறுதித் தீர்ப்பாகும்.
சிவயோக இரகசிய நுணுக்கம்
இந்தப் பாடல் கூறும் சிவயோக இரகசியம் மிகவும் ஆழமான “அறிவின் வரம்பு vs அருளின் அனுபவம்” என்ற உள் உண்மையைச் சார்ந்தது: அருள்சார் இயக்கம் : சாதகன் சாஸ்திரம் படிக்கலாம், மந்திரம் ஜபிக்கலாம்; ஆனால் இவையாவும் அருள் இறங்குவதற்கான ஆரம்பக் களத்தயாரிப்புகள் மட்டுமே. குண்டலினி விழிப்போ, நாத அனுபவமோ, சஹஸ்ரார விரிவோ முழுமையாகத் திறப்பது சிவ அருளால்தான் - சக்தி நிபாதத்தால் மாத்திரமே. "நான் சாதனையை வலுக்கட்டாயமாக அடக்க முடியாது, என்னை அருளுக்குத் தயார்படுத்த மட்டுமே முடியும்" என்பதே முதல் ரகசியம். உள்-தொழில்நுட்ப விழிப்பு : ஆகமத்தை ஒரு புத்தகமாகப் பார்க்காமல், 'transformation of Body-consciousness into divine consciousness technology' ஆகப் பார்க்க வேண்டும். மந்திரம் என்பது வெறும் ஒலியல்ல, அது சக்தி அதிர்வு; நியாசம் என்பது கைகளின் அசைவல்ல, அது உணர்வை உடலிற் பதித்தல் (Consciousness installation). சூட்சும அனுபவங்களின் எச்சரிக்கை: தேவர்களுக்கும் விளங்க அரிது என்பதன் யோகப் பொருள்: சூட்சுமத் தரிசனங்கள் (Astral visions) அல்லது சித்திகள் (Siddhis) மட்டுமே இறுதி முக்தியாகாது. தியானத்தில் ஒளி காண்பது, நாதம் கேட்பது போன்ற அனுபவங்கள் வந்தாலும், அவற்றிலேயே பற்றிக் கொள்ளாமல் அகண்ட சிவத்தில் உணர்வு நிலைநிற்பதே மிக முக்கியம். பல்வேறு உபாயங்களின் அடிப்படை: "எழுபது கோடி" என்பது எண்ணற்ற உள் பாதைகளைக் குறிக்கும். ஒவ்வொருவரின் மனமும் பிராண ஓட்டமும் வேறுபடுவதால் நாத யோகம், குண்டலினி யோகம், பக்தி, ஞானம் எனச் சிவத்தை அடையும் உபாயங்கள் கணக்கற்றவையாக விரிகின்றன. புத்தி மௌனமாதல்: அளவுக்கு அதிகமாகப் பகுப்பாய்வு செய்வது மனதை வறட்சியாக்கிச் சித்தத்தைத் திறக்காமல் மூடிவிடும். யோகத்தின் உயர் நிலையில் புத்தி தன் தர்க்கத்தை நிறுத்தி மௌனமாக வேண்டும். வாசித்த அறிவை (Information) வாழும் மாற்றமாக (Transformation) மாற்றி, தியானத்தை நிலையான சிவநிலையாக மாற்றுவதே "நீர் மேல் எழுத்து" ஆகாமல் தடுக்கும் தந்திர ரகசியமாகும்.
சாதனையில் ஏற்படும் நிலைமாற்றம்
இந்த யோக இரகசியத்தை ஆழமாகப் புரிந்துகொள்ளும் போது, சாதகனின் ஆன்மீகப் பயணத்தில் அறிவைச் சேகரிக்கும் நிலையிலிருந்து, அனுபவமாக உருகும் சிவயோகத்திற்கு நகரும் ஒரு மிகப் பெரிய உள் நிலைமாற்றம் நிகழ்கிறது: தன்முனைப்பு அழிதல் (Dissolution of Subtle Ego): "நான் சாதிக்க வேண்டும், நான் சித்தி பெற வேண்டும்" என்ற நுண்ணிய ஆன்மீக அகங்காரம் (Spiritual Ego) மறைந்து, சாதகன் தன்னை அருளைப் பெறும் ஒரு தகுதியான பாத்திரமாக மாற்றிக் கொள்கிறான். இதனால் ஆன்மீக அவசரமும் ஒப்பீட்டு மனநிலையும் விலகி உள் அமைதி கூடுகிறது. உயிருள்ள அதிர்வு விழிப்பு: ஜபம் என்பது இயந்திரத்தனமான உச்சரிப்பாக (Mechanical repetition) இல்லாமல், ஆழ்ந்த பாவத்துடன் (Bhāva) கூடிச் சுவாசத்தை நுண்மையாக்குகிறது. உடலுக்குள் பிராண ஓட்டத்தின் நுட்பமான சக்தி இயக்கங்கள் (Subtle energetic awakening) துளிர்விடுகின்றன. ஆன்மீக முதிர்ச்சி (Yogic Maturity): தியானத்தில் சில நல்அனுபவங்கள் வந்தவுடன் "நான் முழுமை அடைந்துவிட்டேன்" என்ற தற்பெருமை கொள்ளாமல், சிவம் எல்லா அனுபவங்களையும் கடந்த அகண்ட சித்தம் என்பதை உணர்வதால் ஆன்மீகத் தாழ்மை கூடுகிறது. "இதுவே ஒரே வழி" என்ற பிடிவாதம் தளர்ந்து மனம் விசாலமடைகிறது. மௌனத் தியான லயம்: தொடர்ச்சியாகக் கருத்துக்களை ஒப்பிட்டுப் பார்ப்பதை விடுத்துப் புத்தியை மௌனமாக்குவதால், எண்ண ஒடுக்கம் (Thought-reduction) ஏற்பட்டு தாரணை இயல்பாகவே தியானமாகவும் சமாதியாகவும் பரிணமிக்கிறது. நிலைபெற்ற உணர்வு நிலை (Stabilized Consciousness): தற்காலிக ஆன்மீக அனுபவமாக நின்றுவிடாமல், அன்றாட வாழ்க்கையின் நடுவிலும் சிவநினைவைத் தொடர்ந்து தக்கவைத்துக் கொள்ளும் அசைக்க முடியாத உள் ஒழுக்கம் (Discipline) சாதகனிடம் நிலைபெறுகிறது. இறுதியில் ஆகமம் என்பது படிக்கப்பட வேண்டிய எழுத்துக்கள் அல்ல, அது சிவ அருளால் சித்தத்தில் உயிர்ப்பெற வேண்டிய பேரொளி என்பதைச் சாதகன் தன் அநுபூதியில் உணர்கிறான். சிவமே அண்ணல்! சிவமே திவ்ய ஆகமம்! சிவமே தர்க்கம் கடந்த அநுபூதி நிலை!
திருமூலர் படிக்கட்டு - 60
சிவசிவ! மெய்யன்பர்களே!
திருமூல நாயனார் அருளிய 'பரசிவத்தை நோக்கிய மூவாயிரம் படிக்கட்டு' எனும் ஞானப் பயணத்தில், இன்று நாம் அறுபதாவது படிக்கட்டில் (60) அடியெடுத்து வைக்கிறோம். இது "ஆகமச்சிறப்பு" அதிகாரத்தின் நான்காவது திருப்பாடலாகும்.
திருமந்திரத்தின் முந்தைய பாடலில் திருமூலர், வேதம் முதல் உபவேதங்கள் வரை உள்ள பதினெட்டு வித்யாக்களையும் ஒரே சிவஞானப் பரம்பரையின் பல்வேறு வெளிப்பாடுகளாகக் காட்டினார்.
அங்கு அவர் உண்மையான பண்டிதன் என்பது வெறும் சாஸ்திரங்களை மனப்பாடம் செய்தவர் அல்ல; அவற்றின் “கருத்து” — அதாவது உள் தத்துவ சாரத்தை அனுபவமாக உணர்ந்தவர் என்று விளக்கினார்.
மேலும், அண்டம் மற்றும் பிண்டம் ஒன்றிய அமைப்பு, அனைத்து வித்யாக்களும் சிவத்தின் ஐந்து முகங்களின் வெளிப்பாடுகள், அறிவு இறுதியில் சிவசித்தத்தை நோக்கிச் செல்கிறது என்ற வேத–ஆகம–யோக ஒருமைப்பாட்டை நிறுவினார்.
அந்த உள் கருத்து அனுபவத்தின் அவசியத்தை அடுத்த கட்டமாக, இந்த மந்திரத்தில் திருமூலர் மேலும் தீவிரப்படுத்துகிறார்.
இங்கு அவர், சிவாகமம் என்பது அளவற்ற தெய்வீக அறிவு என்றும், அதை வெறும் புத்தி, எண்ணிக்கை, தர்க்கம் அல்லது சாஸ்திர அறிவால் முழுமையாகக் கிரகிக்க முடியாது என்றும் கூறுகிறார்.
முந்தைய பாடல் “சாஸ்திரங்களின் உள் ஒன்றியக் கருத்தை உணர வேண்டும்” என்று வலியுறுத்தினால், இந்த மந்திரம் “அந்த உள் கருத்து கூட அருளும் அனுபவமும் இல்லாமல் நிலைபெறாது; இல்லையெனில் அது நீர் மேல் எழுத்தைப் போல மறைந்து போகும்” என்ற மிக ஆழமான சிவயோக எச்சரிக்கையை வழங்குகிறது.
இதனால் இந்தப் பாடல், அறிவிலிருந்து அனுபவத்திற்கு நகரும் சிவாகம–தந்திரப் பாதையின் இன்னும் உயர்ந்த கட்டத்தை வெளிப்படுத்தும் உன்னதத் தொடர்ச்சியாக அமைகிறது.
அந்த அநாதிப் பெருநூலின் அரும்பொருள் விளக்கும் மகா மந்திரம் இதோ:
பழந்தமிழ் வடிவ மூல மந்திரம்
அண்ண லருளா லருளுந்தி திவ்ய ஆகமம்
விண்ணி லமரர் தமக்கும் விளங்கரி
தெண்ணி லெழுபது கோடி நூறாயிர
மெண்ணிலு நீர்மே லெழுத்தது வாமே. (60)
நவீன மனம் புரிந்துகொள்ளக்கூடிய சந்தி பிரித்த வடிவம்
அண்ணல் அருளால் அருளும் திவ்ய ஆகமம்,
விண்ணில் அமரர் தமக்கும் விளங்க அரிது;
எண்ணில் எழுபது கோடி நூறு ஆயிரம்,
எண்ணிலும் நீர் மேல் எழுத்து ஆகுமே.
யோக ஆகம-தந்திர விளக்கவுரை
இந்தப் பாடலின் தர்க்கக் கட்டமைப்பு மிகவும் ஆழமான “சிவ அருள் --> திவ்ய ஆகமம் --> அறிவின் வரம்பு --> அனுபவத்தின் அவசியம்” என்ற உள் ஓட்டத்தில் அமைந்து, பின்வரும் அடுக்கில் நகர்கிறது:
1. அருளின் செயல்வடிவம் (அண்ணல் அருளால் அருளும் திவ்ய ஆகமம்):
ஆகமம் என்பது மனிதனால் தர்க்கித்து எழுதப்பட்ட நூல் தொகுப்போ, வெற்றுச் சடங்கு கையேடோ அல்ல; அது பரமசிவனாகிய "அண்ணல்" தன் "அருளால்" வெளிப்படுத்திய உயிருள்ள தெய்வீகச் சக்தியாகும். இது சிவ அருளால் வெளிப்படுவது மட்டுமன்றி, சாதகனுக்குள் அனுக்கிரக அருளை உண்டாக்கும் ஆற்றல் கொண்டது. ஆகமத்தின் மூலமும் செயல்பாடும் அருளே என்பது முதல் தர்க்க அடுக்கு.
2. சித்த நிலைகளின் எல்லை (விண்ணில் அமரர் தமக்கும் விளங்க அரிது):
இந்த ஆகம ஞானம் சாதாரண மனிதனுக்கு மட்டுமன்றி, உயர்ந்த ஆற்றல்களுடன் சூட்சும உலகங்களில் (Subtle worlds) வாழும் தேவர்களுக்கும் (அமரர்) விளங்கிக் கொள்வதற்கு அரியது. இதன் மூலம் திருமூலர், சிவஞானம் என்பது எந்த ஒரு வரையறுக்கப்பட்ட சித்த நிலைக்கும் முழுமையாகப் புலப்படும் விஷயம் (Object) அல்ல என்ற தத்துவத்தை நிறுவுகிறார்.
புத்தி ஆகமத்தின் எல்லையைத் தொடலாமே தவிர, அதன் இதயத்தைப் பிடிக்க முடியாது.
3. எல்லையற்ற பரிமாண விரிவு (எண்ணில் எழுபது கோடி நூறு ஆயிரம்):
வெளிப்படையாக இது எண்ணிக்கையைக் குறித்தாலும், இதன் தத்துவார்த்த நோக்கம் கணக்கீடு அல்ல. இது ஆகமத்தின் எண்ணற்ற அடுக்குகள் (Countless layers), தியானப் பயன்பாடுகள் மற்றும் பல்வேறு சாதனைப் பாதைகளைக் குறிக்கும்.
ஆகமம் என்பது உறைந்துபோன ஒரு கொள்கை அல்ல (Static doctrine); அது உயிருடன் விரியும் உணர்வு அறிவியல் (Consciousness science).
4. தர்க்க மனதின் வரம்பு (எண்ணிலும்):
"எண்ணுதல்" என்பது இங்கே பகுத்தாய்தல் (Analysis) மற்றும் கருத்தாக்கங்களால் பிணைத்தலைக் (Intellectualization) குறிக்கும். ஆகமத்தை வெறும் எண்ணிக்கையாலோ, தர்க்கத்தாலோ புத்தியில் அடக்கிவிட முடியாது.
5. நீர் மேல் எழுத்து உவமை (நீர் மேல் எழுத்து ஆகுமே):
இது மிக ஆழமான தந்திர உவமை. நீரில் எழுதப்பட்ட எழுத்து எவ்வாறு உடனே மறைந்து நிலைக்காமல் போகுமோ, அதுபோலச் சுவாசத்தில் இறங்காமல், பிராணனில் விழிக்காமல், சித்தத்தில் உருகாமல் புத்தக அறிவாக மட்டுமே தேங்கும் ஆகம ஞானம் "நீர் மேல் எழுத்து" போல அழிந்துவிடும்.
ஆகமம் வெற்றுத் தர்க்கமாக அன்றி, அனுபவ சித்தமாக நிலைபெற வேண்டும் என்பதே இறுதித் தீர்ப்பாகும்.
சிவயோக இரகசிய நுணுக்கம்
இந்தப் பாடல் கூறும் சிவயோக இரகசியம் மிகவும் ஆழமான “அறிவின் வரம்பு vs அருளின் அனுபவம்” என்ற உள் உண்மையைச் சார்ந்தது:
அருள்சார் இயக்கம் : சாதகன் சாஸ்திரம் படிக்கலாம், மந்திரம் ஜபிக்கலாம்; ஆனால் இவையாவும் அருள் இறங்குவதற்கான ஆரம்பக் களத்தயாரிப்புகள் மட்டுமே. குண்டலினி விழிப்போ, நாத அனுபவமோ, சஹஸ்ரார விரிவோ முழுமையாகத் திறப்பது சிவ அருளால்தான் - சக்தி நிபாதத்தால் மாத்திரமே. "நான் சாதனையை வலுக்கட்டாயமாக அடக்க முடியாது, என்னை அருளுக்குத் தயார்படுத்த மட்டுமே முடியும்" என்பதே முதல் ரகசியம்.
உள்-தொழில்நுட்ப விழிப்பு : ஆகமத்தை ஒரு புத்தகமாகப் பார்க்காமல், 'transformation of Body-consciousness into divine consciousness technology' ஆகப் பார்க்க வேண்டும். மந்திரம் என்பது வெறும் ஒலியல்ல, அது சக்தி அதிர்வு; நியாசம் என்பது கைகளின் அசைவல்ல, அது உணர்வை உடலிற் பதித்தல் (Consciousness installation).
சூட்சும அனுபவங்களின் எச்சரிக்கை: தேவர்களுக்கும் விளங்க அரிது என்பதன் யோகப் பொருள்: சூட்சுமத் தரிசனங்கள் (Astral visions) அல்லது சித்திகள் (Siddhis) மட்டுமே இறுதி முக்தியாகாது. தியானத்தில் ஒளி காண்பது, நாதம் கேட்பது போன்ற அனுபவங்கள் வந்தாலும், அவற்றிலேயே பற்றிக் கொள்ளாமல் அகண்ட சிவத்தில் உணர்வு நிலைநிற்பதே மிக முக்கியம்.
பல்வேறு உபாயங்களின் அடிப்படை: "எழுபது கோடி" என்பது எண்ணற்ற உள் பாதைகளைக் குறிக்கும். ஒவ்வொருவரின் மனமும் பிராண ஓட்டமும் வேறுபடுவதால் நாத யோகம், குண்டலினி யோகம், பக்தி, ஞானம் எனச் சிவத்தை அடையும் உபாயங்கள் கணக்கற்றவையாக விரிகின்றன.
புத்தி மௌனமாதல்: அளவுக்கு அதிகமாகப் பகுப்பாய்வு செய்வது மனதை வறட்சியாக்கிச் சித்தத்தைத் திறக்காமல் மூடிவிடும். யோகத்தின் உயர் நிலையில் புத்தி தன் தர்க்கத்தை நிறுத்தி மௌனமாக வேண்டும். வாசித்த அறிவை (Information) வாழும் மாற்றமாக (Transformation) மாற்றி, தியானத்தை நிலையான சிவநிலையாக மாற்றுவதே "நீர் மேல் எழுத்து" ஆகாமல் தடுக்கும் தந்திர ரகசியமாகும்.
சாதனையில் ஏற்படும் நிலைமாற்றம்
இந்த யோக இரகசியத்தை ஆழமாகப் புரிந்துகொள்ளும் போது, சாதகனின் ஆன்மீகப் பயணத்தில் அறிவைச் சேகரிக்கும் நிலையிலிருந்து, அனுபவமாக உருகும் சிவயோகத்திற்கு நகரும் ஒரு மிகப் பெரிய உள் நிலைமாற்றம் நிகழ்கிறது:
தன்முனைப்பு அழிதல் (Dissolution of Subtle Ego): "நான் சாதிக்க வேண்டும், நான் சித்தி பெற வேண்டும்" என்ற நுண்ணிய ஆன்மீக அகங்காரம் (Spiritual Ego) மறைந்து, சாதகன் தன்னை அருளைப் பெறும் ஒரு தகுதியான பாத்திரமாக மாற்றிக் கொள்கிறான். இதனால் ஆன்மீக அவசரமும் ஒப்பீட்டு மனநிலையும் விலகி உள் அமைதி கூடுகிறது.
உயிருள்ள அதிர்வு விழிப்பு: ஜபம் என்பது இயந்திரத்தனமான உச்சரிப்பாக (Mechanical repetition) இல்லாமல், ஆழ்ந்த பாவத்துடன் (Bhāva) கூடிச் சுவாசத்தை நுண்மையாக்குகிறது. உடலுக்குள் பிராண ஓட்டத்தின் நுட்பமான சக்தி இயக்கங்கள் (Subtle energetic awakening) துளிர்விடுகின்றன.
ஆன்மீக முதிர்ச்சி (Yogic Maturity): தியானத்தில் சில நல்அனுபவங்கள் வந்தவுடன் "நான் முழுமை அடைந்துவிட்டேன்" என்ற தற்பெருமை கொள்ளாமல், சிவம் எல்லா அனுபவங்களையும் கடந்த அகண்ட சித்தம் என்பதை உணர்வதால் ஆன்மீகத் தாழ்மை கூடுகிறது. "இதுவே ஒரே வழி" என்ற பிடிவாதம் தளர்ந்து மனம் விசாலமடைகிறது.
மௌனத் தியான லயம்: தொடர்ச்சியாகக் கருத்துக்களை ஒப்பிட்டுப் பார்ப்பதை விடுத்துப் புத்தியை மௌனமாக்குவதால், எண்ண ஒடுக்கம் (Thought-reduction) ஏற்பட்டு தாரணை இயல்பாகவே தியானமாகவும் சமாதியாகவும் பரிணமிக்கிறது.
நிலைபெற்ற உணர்வு நிலை (Stabilized Consciousness): தற்காலிக ஆன்மீக அனுபவமாக நின்றுவிடாமல், அன்றாட வாழ்க்கையின் நடுவிலும் சிவநினைவைத் தொடர்ந்து தக்கவைத்துக் கொள்ளும் அசைக்க முடியாத உள் ஒழுக்கம் (Discipline) சாதகனிடம் நிலைபெறுகிறது.
இறுதியில் ஆகமம் என்பது படிக்கப்பட வேண்டிய எழுத்துக்கள் அல்ல, அது சிவ அருளால் சித்தத்தில் உயிர்ப்பெற வேண்டிய பேரொளி என்பதைச் சாதகன் தன் அநுபூதியில் உணர்கிறான்.
சிவமே அண்ணல்! சிவமே திவ்ய ஆகமம்! சிவமே தர்க்கம் கடந்த அநுபூதி நிலை!
திருச்சிற்றம்பலம்.