பேரண்ட இறக்கம்

திருமூலர் படிக்கட்டு - 62

சிவசிவ! மெய்யன்பர்களே!
திருமூல நாயனார் அருளிய 'பரசிவத்தை நோக்கிய மூவாயிரம் படிக்கட்டு' எனும் ஞானப் பயணத்தில், இன்று நாம் அறுபத்திரண்டாவது படிக்கட்டில் (62) அடியெடுத்து வைக்கிறோம்.
இது "ஆகமச்சிறப்பு" அதிகாரத்தின் ஆறாவது திருப்பாடலாகும்.
திருமந்திரத்தின் முந்தைய பாடலில் திருமூலர், பரசிவத்தின் பராபர நிலை எவ்வாறு நந்தி குரு பரம்பரையின் மூலம் ஆகமமாக உலகில் நிலைபெற்றது என்பதை விளக்கினார்.
அங்கு அவர் பரசிவம் மற்றும் பராபரம், சிவதன்ம உபதேசம், நந்தி ஆதிகுருத் தத்துவம், ஆகமம் உயிருள்ள அருள் ஓட்டம் என்பவற்றை மையமாக வைத்து, சிவஞானம் ஒரு பேரண்ட வெளிப்பாடாக (Cosmic Revelation) குரு பரம்பரையில் இறங்குகிறது என்ற தத்துவத்தை நிறுவினார்.
குறிப்பாக, ஆகமம் என்பது மனித புத்தி உருவாக்கிய சாஸ்திரம் அல்ல; பரசிவத்திலிருந்து குரு வழியாக இறங்கிய உயிருள்ள சிவசக்தி அறிவு என்ற உண்மையை வெளிப்படுத்தினார்.
அந்த “சிவஞானம் உலகிற்கு எவ்வாறு இறங்குகிறது?” என்ற கருத்தை அடுத்த கட்டமாக, இந்த மந்திரத்தில் திருமூலர் இன்னும் விரிவுபடுத்துகிறார். இங்கு அவர், பரசிவத்திலிருந்து சக்தி, சதாசிவம், மகேசர், ருத்ரர், பிரம்மீசர் ஆகிய தத்துவ அடுக்குகள் வழியாக ஆகமம் எவ்வாறு பரிணமித்து நந்தி பரம்பரைக்கு வந்தது என்பதை விளக்குகிறார்.
முந்தைய பாடல் “பரசிவம் --> நந்தி --> ஆகமம்” என்ற குரு பரம்பரை ஓட்டத்தைச் சொன்னால், இந்த மந்திரம் “பரசிவம் எவ்வாறு பல தத்துவ நிலைகளாக இறங்கி, அந்தப் பேரண்ட இறக்கம் (Cosmic Descent) இறுதியில் ஆகமமாக வெளிப்பட்டது” என்ற இன்னும் நுண்ணிய சிவாகம–தந்திரப் பிரபஞ்சத் தத்துவத்தை வெளிப்படுத்துகிறது.
இதனால் இந்தப் பாடல், ஆகமத்தை வெறும் நூலாக அல்லாமல், பரசிவ சித்தத்தின் படிப்படியான பிரபஞ்ச இறக்கமாகக் காணும் ஆழமான சிவயோகத் தொடர்ச்சியாக அமைகிறது.
அந்தப் பேரண்டத் தத்துவ இறக்கத்தை உணர்த்தும் மகா மந்திரம் இதோ:

பழந்தமிழ் வடிவ மூல மந்திரம்

சந்தி பிரித்த வடிவம்

யோக ஆகம-தந்திர விளக்கவுரை

இந்தப் பாடலின் தர்க்கக் கட்டமைப்பு மிகவும் ஆழமான “பரசிவம் --> சக்தி --> தத்துவ இறக்கம் --> தெய்வீகச் செயல்பாடு ---> குரு பரம்பரை--->ஆகமப் பரவல்” என்ற சிவாகம–தந்திர ஓட்டத்தில் அமைந்து, உணர்வின் பிரபஞ்ச இறக்க வரிசையை (Cosmic descent of consciousness) பின்வருமாறு வெளிப்படுத்துகிறது:
1. உன்னத மூல அடித்தளம் (சிவமாம் பரத்தினில்):
“சிவம்” என்பது சுத்த சித், எல்லையற்ற விழிப்புணர்வு மற்றும் பரம்பொருள். “பரம்” என்பது இருமைகளுக்கு அப்பாற்பட்ட தத்துவ நிலை (Absolute state). அனைத்துத் தத்துவங்களுக்கும், சக்திகளுக்கும், ஆகமங்களுக்கும் மூலாதாரமாகத் திகழும் சுத்த சிவ சித்தமே எல்லா வெளிப்பாடுகளுக்கும் அடிப்படைத் தளம் ஆகும்.
2. தந்திரப் பிராண விழிப்பு (சத்தி): பரசிவம் என்பது அசைவற்ற நிலைத்தன்மை (Static transcendence) ஆக மட்டும் இராமல், சக்தியாக இயக்கமடைகிறது. தந்திர ரீதியில் சிவம் என்பது நிலை (Stasis) எனில், சக்தி என்பது இயக்கம் (Dynamics). தூய விழிப்புணர்வு தன்னிச்சையான பேராற்றலாக (Pure consciousness changing as Dynamic power) மாறும்போதுதான் பிரபஞ்ச இயக்கம் தொடங்குகிறது.
3. அக-புற ஒருமை (சதாசிவம்): சைவ தத்துவ மரபில் இது “அஹம்” (நான்), “இதம்” (இது) ஆகிய இரண்டும் பிரியாமல் ஒன்றிணைந்திருக்கும் நிலை. முழுமையான இருமை (Duality) தோன்றுவதற்கு முந்தைய இந்த அடுக்கில், சக்தி வெளிப்பாட்டிற்குப் பின் ஆன்ம விழிப்புணர்விற்கும் பிரபஞ்சப் புறத்தோற்றத்திற்கும் இடையிலான முதல் உறவு தோன்றி, தூய கடந்த நிலை விழிப்புணர்வுள்ள வெளிப்பாடாக மாறத் தொடங்குகிறது.
4. பேரண்ட ஒழுங்கமைப்பு (உவமாம் மகேசர்): மகேஸ்வர தத்துவம் என்பது பேரண்ட ஆளுகை மற்றும் ஒழுங்குபடுத்தும் பேரறிவு (Cosmic governance / Ordering intelligence) ஆகும். இங்குப் பிரபஞ்ச இயக்கங்கள் முறைப்படுத்தப்பட்டு, தத்துவங்கள் வகுக்கப்பட்டு, தூய உணர்வு நிலை தனித்தனி ஆற்றல்களாகப் பிரித்தறியப்படுகிறது (Consciousness differentiated). சக்தி இப்போது சீரான பிரபஞ்ச இயக்கமாக மலர்கிறது.
5. சுத்திகரிப்பு ஆற்றல் (உருத்திர தேவர்): ருத்ர தத்துவம் என்பது ஒடுக்கம், உருமாற்றம் மற்றும் தூய்மையாக்கலைக் (Dissolution, transformation, purification) குறிக்கும். பிரபஞ்சம் தோன்றிய இடத்தில் மாற்றமும் கரைதலும் இன்றியமையாதது என்பதால், படைப்பு மட்டுமன்றித் தொடர்ச்சியான உருவாக்கம்-கரைதல் சுழற்சியும், கர்மப் பரிணாமச் சுத்திகரிப்பும் இங்கே நிகழ்கின்றன.
6. தவசக்தி வெளிப்பாடு (தவமால் பிரமீசர்): இங்கு “தவம்” என்பது செறிவூட்டப்பட்ட உணர்வு நிலை (Concentrated consciousness / Creative tapas) ஆகும். பிரம்மீசர் என்பது படைப்பாற்றல் மிக்க பேரறிவு (Creative intelligence / Manifesting consciousness). பிரபஞ்சத்தின் அனைத்துப் புறவெளிப்பாடுகளும் இத்தகைய தியானத் தவசக்தி நெருப்பிலிருந்தே (Concentrated consciousness-force) உருவாகின்றன.
7. குருபரம்பரை இறக்கம் (தம்பிற்றாம் பெற்ற நவாகமம் எங்கள் நந்தி பெற்றானே):
இங்கே பேரண்டத் தத்துவங்கள் யாவும் சட்டென்று மானுடப் பரிமாற்றமாக (Human transmission) மாறுகின்றன. பரசிவத்தில் உறைந்திருந்த ஞானம், சக்தி முதல் பிரம்மீசர் வரையிலான தத்துவ அடுக்குகள் வழியாகக் குருபரம்பரைக்குக் கீழிறங்குகிறது. “நவ ஆகமம்” என்பது ஒன்பது மூல ஆகமங்கள், அல்லது ஒன்பது உள் உணர்வுத் திறப்புகள் மற்றும் சக்தி வாயில்களைக் (inner unfoldments and Śakti gateways) குறிக்கும்.
ஆகமம் என்பது மனிதச் சிந்தனையின் உருவாக்கமன்று, அது நந்தி எனும் ஆதிகுருவின் மூலமாகத் (Transmission principle) தட்டிறங்கி வந்த பேரண்ட உணர்வின் குருவடிவ நிலைப்பேறாகும் (Cosmic consciousness's guru-transmitted form).

சிவயோக இரகசிய நுணுக்கம்

இந்தப் பாடல் கூறும் சிவயோக இரகசியம் மிகவும் ஆழமான “பரசிவத்திலிருந்து மனித சித்தம் வரை இறங்கும் சக்திப் பரம்பரை” பற்றிய அக உண்மைகளைத் திறக்கிறது. சிவயோகம் என்பது மனிதன் கீழிருந்து மேலே ஏறும் முரட்டு முயற்சி மட்டுமல்ல; பரசிவம் சக்தி–தத்துவ–குரு பரம்பரை வழியாகக் கீழிறங்கிச் சாதகனின் சித்தத்தில் விழிக்கும் அருள் இயக்கமுமாகும்:
சுத்த சிவ இலக்கு:
எல்லா யோகப் பாதைகளின் மூலமும் பரசிவமே. யோகத்தின் இறுதி இலக்கு வெறும் மன அனுபவங்கள் அல்ல, அது தூய விழிப்புணர்வு அநுபூதி (Pure consciousness realization) ஆகும். சாதனை என்பது மனப் பிரமைகளைத் தாண்டிப் பரசிவ சித்தத்தை நோக்கிச் செல்ல வேண்டும்.
சக்தி அதிர்வு விழிப்பு:
சிவம் என்பது மௌன சித்தம் எனில், சக்தி என்பது அதன் பிராண இயக்கம். யோகத்தில் சுவாசம், பிராணம், நாதம், குண்டலினி மற்றும் மந்திர அதிர்வுகள் யாவும் சக்தியின் வெளிப்பாடுகளே. சிவத்தை அநுபூதியில் உணரச் சக்தி விழிப்படைவது இன்றியமையாதது.
சதாசிவ சாட்சி நிலை:
தியானத்தில் "நான்-இது" ஒன்றிணையும் போது, அது சாட்சி விழிப்பு (Witness awakening) உருவாகும் உன்னத நிலையாகும். உண்மையான யோகம் உலகத்தை வெறுத்து ஓடுவதல்ல; உலகப் புறத்தோற்றங்களைச் சிவசாட்சியின் வழியே சமநோக்குடன் பார்க்கத் தொடங்குவதாகும்.
மகேஸ்வரப் பிராண ஒழுங்கு:
மகேஸ்வர தத்துவம் என்பது சிதறிய மனதை ஒருமுகச் சித்தமாகவும், குழப்பமான ஆற்றலை ஒழுங்குபட்ட சக்தியாகவும் மாற்றும் நிலைத்தன்மையாகும். இதுவே மந்திர ஒழுக்கம் சுவாசச் சீரமைப்பு மற்றும் சக்கரங்களின் ஒத்திசைவிற்கான அடிப்படை ரகசியமாகும்.
ருத்ர சுத்திகரிப்பு உடைப்பு:
ருத்ர சக்தி சாதகனின் கர்ம வாசனைகளை எரித்து, அகங்கார அமைப்புகளை உடைத்து, பழைய மன வடிவங்களைக் கரைக்கிறது. இதனால் சாதகனுக்குள் ஏற்படும் உள் வேதனை, மன உடைப்பு மற்றும் ஆழமான சுத்திகரிப்புகள் யாவும் யோகப் பாதையின் தோல்விகள் அல்ல, அவை ருத்ர சக்தியின் மகா பரிணாமச் செயல்பாடே ஆகும்.
சஹஸ்ரார நவாகம வரைபடம்:
"நவ ஆகமம்" என்பது மனித உடல்-சித்தத்தில் திறக்கும் ஒன்பது சக்கர விழிப்புகள், ஒன்பது பிராண வாயில்கள் கொண்ட உள் வரைபடம் (Inner consciousness map) ஆகும். புத்தகத்தில் இருக்கும் மந்திரம் வெறும் ஒலியே; அது குருவின் சித்தத்திலிருந்து தீட்சையாக இறங்கி விழிக்கும் போது மட்டுமே மகா பேராற்றலாக மாறுகிறது. குருவே பரசிவத்தின் அருளிறக்க வாயில் (Gate of descent) ஆகும்.

சாதனையில் ஏற்படும் நிலைமாற்றம்

இந்தத் தத்துவ இறக்கத்தின் யோக இரகசியத்தை ஆழமாகப் புரிந்துகொள்ளும் போது, சாதகனின் சாதனையில் 'தனித்தனிப் பயிற்சிகளின் கூட்டுத்தொகை' என்ற நிலையிலிருந்து விலகி, ஒரு முழுமையான பேரண்டச் சக்திப் பரிணாம விழிப்புணர்வு (Energetic Awakening) பிறக்கிறது:
அனுபவ வேட்டை அடங்குதல்: தியானத்தின் இறுதி இலக்கு பரசிவ சித்தத்தில் நிலைநிற்பதுதான் என்பதை உணர்வதால், தற்காலிகச் சித்திகள், காட்சிகள் (Visions) மீதான ஆசை மற்றும் மன அலைச்சல்கள் அடங்கி, அகண்ட சாட்சி உணர்வை நோக்கிச் சித்தம் இயல்பாக நகர்கிறது.
உயிருள்ள அதிர்வு கூர்மை (Sensitivity): சுவாசம், பிராணம், மந்திரம் யாவும் பரசிவ சக்தியின் உயிருள்ள வெளிப்பாடுகள் என்பதை அறிவதால் ஜபத்தில் அசாத்திய உயிர் விழிப்பு பிறக்கிறது. சாதகன் தனக்குள்ளே மிக நுண்ணிய அதிர்வுகளையும் (Subtle vibrations), நாதப் பிராண ஓட்டத்தையும் உணரும் ஏற்புத்திறனைப் பெறுகிறான்.
அன்றாட வாழ்வில் சிவநினைவு: சதாசிவ நிலையின் புரிதலால், உலகை மறுக்காமல் அன்றாட கடமைகளைச் செய்யும் போதே தன்னுள் இடைவிடாத சிவசாட்சி நிலைத்தன்மை (Detached awareness) கூடுகிறது. தியான நேரம் கடந்தும் சிவநினைவு தடையற்றுத் தொடர்கிறது.
யோக நிலைப்பாடு (Yogic Stabilization): மகேஸ்வர தத்துவத்தின் வழியே சாதனையில் உன்னத ஒழுங்கு பிறக்கிறது. உணவுக் கட்டுப்பாடு, நித்திரச் சமநிலை மற்றும் தினசரி சாதனத் தொடர்ச்சியின் மூலம் உணர்ச்சி அலைச்சல்களிலிருந்து விடுபட்டுச் சித்தம் நிலைபெறுகிறது.
ஆன்மீக முதிர்ச்சி (Spiritual Maturity): ருத்ர சுத்திகரிப்பால் மன அடக்குமுறைகளும், கர்மப் பதிவுகளும் மேலெழும்போது, சாதகன் அதனை ஆன்மீகத் தளர்ச்சியாகக் கருதாமல், ருத்ரனின் கிருபை என ஏற்று உள்நெருக்கடிகளைத் தாங்கும் ஆன்மீக முதிர்ச்சியைப் பெறுகிறான்.
தவசக்தி ஒருமுகப்பாடு: "தவமால் பிரமீசர்" என்ற ரகசியத்தால், சிதறிய மன ஆற்றல்களைத் தடுத்துச் செறிவூட்டப்பட்ட தியான விழிப்புணர்வை (Focused awareness) வளர்த்துத் தனக்குள் ஒரு புதிய ஆன்மீகப் பிறப்பைச் சாதகன் எய்துகிறான்.
உயிருள்ள குருபரம்பரை அநுபூதி: ஆகமத்தைப் புத்தக அறிவாகப் பார்க்காமல் குருவின் சித்தத்தில் உயிர்ப்பெறும் "Living lineage experience" ஆக உணர்வதால், தீட்சையின் மீதும் குரு உபதேசத்தின் மீதும் ஆழமான ஏற்புத்திறன் (Receptivity) கூடிச் சாதனை உன்னத நிலைமாற்றத்தை அடைகிறது.
இவ்வகையில், இப்புரிதல் சாதகனைச் சிதறிய ஆன்மீகப் பயிற்சிகளிலிருந்து ஒருங்கிணைந்த சிவசக்திப் பரிணாமத்திற்கும், தனிப்பட்ட மனித முயற்சியிலிருந்து குரு–ஆகம அருள் ஓட்டத்தில் திளைக்கும் பேரானந்த நிலைக்கும் உயர்த்திச் செல்கிறது.
சிவமே மூலப்பொருள்! சிவமே தத்துவ இறக்கம்! சிவமே நந்தி வழி நமக்குள் விழிக்கும் நவ ஆகமச் சுடர்!