மனித சித்தத்தின் பல்வேறு பக்குவ நிலைகளுக்கேற்ப வெளிப்பட்டுப் பரசிவத்தில் ஒளிரும் யோக தந்திர ரகசியம்
📜
பகுதி 1ஸ்ரீ ஸக்தி சுமனனின் யோக ஆகம தந்திர அனுபவ விளக்கவுரை
▼
திருமூலர் படிக்கட்டு - 63
சிவசிவ! மெய்யன்பர்களே! திருமூல நாயனார் அருளிய 'பரசிவத்தை நோக்கிய மூவாயிரம் படிக்கட்டு' எனும் ஞானப் பயணத்தில், இன்று நாம் அறுபத்து மூன்றாவது படிக்கட்டில் (63) அடியெடுத்து வைக்கிறோம். இது "ஆகமச்சிறப்பு" அதிகாரத்தின் ஏழாவது திருப்பாடலாகும். திருமந்திரத்தின் முந்தைய பாடலில் திருமூலர், பரசிவத்திலிருந்து சக்தி, சதாசிவம், மகேசர், ருத்ரர், பிரம்மீசர் ஆகிய தத்துவ அடுக்குகள் வழியாக நந்திக்கு இறங்கிய நவ ஆகமப் பரம்பரையை விளக்கினார். அங்கு அவர் சிவம் மற்றும் சக்தியின் பிரபஞ்ச இறக்கம், தத்துவங்களின் பரிணாம வரிசை, குரு நந்தியின் ஆதிகுருத் தன்மை, ஆகமம் பிரபஞ்சப் பரிமாற்றம் (Cosmic transmission) என்பவற்றை மையமாக வைத்து, ஆகமம் என்பது பரசிவ சித்தத்தின் உலகிற்கான இறக்கம் என்ற உள் தத்துவத்தை நிறுவினார். அதாவது, சிவஞானம் என்பது ஒரு உறைந்துபோன கொள்கை (Static doctrine) அல்ல; தத்துவ–சக்தி அடுக்குகள் வழியாக இறங்கும் உயிருள்ள அருள் ஓட்டம் என்ற உண்மையை எடுத்துரைத்தார். அந்த “ஒரே பரசிவ ஞானம் எவ்வாறு பல தத்துவ அடுக்குகளாக இறங்கியது?” என்ற கருத்தை அடுத்த கட்டமாக, இந்த மந்திரத்தில் திருமூலர் மேலும் விரிவுபடுத்துகிறார். இங்கு அவர், அந்தப் பரம்பொருள் ஞானம் மனிதர்களின் பல்வேறு மன–சக்தி–கர்ம நிலைகளுக்கேற்ப காரணம், காமிகம், வீரம், சிந்தியம், வாதுளம், வியாமளம், மகுடம் போன்ற பல ஆகம ஓட்டங்களாக வெளிப்பட்டது என்பதை விளக்குகிறார். முந்தைய பாடல் “பரசிவத்திலிருந்து ஆகமம் இறங்கிய பேரண்டச் செயல்முறை” (Cosmic process) பற்றிக் கூறினால், இந்த மந்திரம் “அந்த ஆகமங்கள் ஏன் பல்வேறு வடிவங்களில் வெளிப்பட்டன, அவை சாதகர்களின் உள் பரிணாமத்திற்கு எவ்வாறு பொருந்துகின்றன” என்ற இன்னும் நுண்ணிய சிவாகம–தந்திர–யோக உண்மையை வெளிப்படுத்துகிறது. இதனால் இந்தப் பாடல், ஆகமங்களை வெறும் நூல் பிரிவுகளாக அல்லாமல், மனித சித்தத்தின் பல்வேறு உள் திறப்புகளுக்கான சிவசக்தி பாதைகளாகக் காணும் ஆழமான அறிமுகமாக அமைகிறது. அந்தப் பல்வகை மார்க்கங்களை விளக்கும் சிவாகம மகா மந்திரம் இதோ:
பெற்ற நல் ஆகமம் காரணம் காமிகம், உற்றது அல் வீரம் உயர்சிந்தியம் வாதுளம், மற்று அவ் வியாமளம் மாருங்கா லோத்தரம், துற்றது அர் சுப்பிரம் சொல்லும் மகுடமே.
யோக ஆகம-தந்திர விளக்கவுரை
இந்தப் பாடலின் தர்க்கக் கட்டமைப்பு மிகவும் நுண்ணிய “ஒரே பரசிவ ஞானம் --> பல ஆகம ஓட்டங்கள் --> பல்வேறு சாதகத் தன்மைகள்--> பல யோக–தந்திரப் பாதைகள் ---> ஒரே சிவ இலக்கு” என்ற ஆகம–தந்திர அமைப்பில் நேர்த்தியாக நகர்ந்து, பல்துறைகளிலும் ஒருமையைக் காணும் (Diversity of methods, unity of realization) தத்துவத்தை வெளிப்படுத்துகிறது: 1. பெறப்பட்ட அருள் மரபு (பெற்ற நல் ஆகமம்): திருமூலர் இங்கு “உருவாக்கிய ஆகமம்” என்றோ அல்லது “எழுதிய ஆகமம்” என்றோ கூறாமல், “பெற்ற” ஆகமம் என்று குறிப்பிடுகிறார். இதன் மூலம் ஆகமம் என்பது மனித புத்தியின் கற்பனையன்று, அது பரம்பரையாகத் தட்டிறங்கி வந்த தெய்வீகப் பரிமாற்றம் (Divine transmission) என்பதை நிறுவுகிறார். “நல் ஆகமம்” என்பது ஆன்மீக ரீதியாக மனித உணர்வை மாற்றியமைக்கும் மாபெரும் வெளிப்பாடாகும் (Spiritually transformative revelation). 2. காரண-இச்சா விஸ்தரிப்பு (காரணம் காமிகம்): ஒவ்வொரு ஆகமப் பெயரும் ஒரு குறிப்பிட்ட உணர்வுச் செயல்பாட்டைக் (Consciousness function) குறிக்கிறது. “காரணம்” என்பது மூல உணர்வாகிய காரண நிலை (Causal level / Root consciousness). “காமிகம்” என்பது இச்சா சக்தியின் (Icchā śakti) பரிணாம மாற்றத்தைக் குறிக்கும். மனிதனின் வெவ்வேறு உள் தன்மைகளுக்கேற்ப, ஒரே பேரறிவு பல வடிவங்களாக வெளிப்படுகிறது என்பது இதன் தர்க்கமாகும். 3. வீர சாதனை மார்க்கம் (உற்றது அல் வீரம்): “வீரம்” என்பது தந்திர மரபில் அச்சமின்மை, அகங்கார எதிர்கொள்ளல் மற்றும் தீவிர உருமாற்றப் பயிற்சிகளைக் (Fearlessness, ego confrontation, intense transformative practice) குறிக்கும். எல்லாச் சாதகர்களும் ஒரே மனநிலையில் இருப்பதில்லை என்பதால், சிலருக்கு இத்தகைய தீவிர வீர சாதனைப் பாதை இன்றியமையாததாகிறது. 4. தியான-சக்தி இயக்கங்களின் இணைவு (உயர் சிந்தியம் வாதுளம்): “சிந்தியம்” என்பது உள்முகத் தியான விழிப்புணர்வு (Contemplative / Inward meditative awareness). “வாதுளம்” என்பது எல்லைகளற்ற, சுதந்திரமாகப் பாயும் பரம சக்தி இயக்கம் (Ecstatic / Free-flowing śakti movement). அமைதியான உள் தியானப் பாதையையும், தீவிரச் சக்தி இயக்கப் பாதையையும் இணைப்பதன் மூலம், சிவயோகம் என்பது ஒரே மாதிரியானதன்று, அது பல்வேறு உள் மன அமைப்புகளுக்கேற்பத் திறக்கும் என்பதைத் திருமூலர் உணர்த்துகிறார். 5. மலச் சுத்திகரிப்பு (மற்று அவ் வியாமளம்): “ வியாமளம்” (வியாமளம், காலோத்தரம், சுப்பிரம் உள்ளிட்ட பிரிவுகள்) என்பது மாசுகளைத் துடைத்தழிக்கும் சுத்திகரிப்புத் தந்திரமாகும் (Impurity-cleansing current). கர்ம வாசனைகளும், நுட்பமான சித்த மாசுகளும் (Subtle impurities) முழுமையாகத் தூய்மையடையாமல் சிவசித்தம் நிலைநிற்காது என்பதால், யோகத்தின் மையப் பகுதி சித்த சுத்திகரிப்பே ஆகும். 6. உச்சநிலை மகுடம் (மகுடமே): “மகுடம்” என்பது கிரீடம், உச்சப்புள்ளி மற்றும் சஹஸ்ராரக் குண்டலினி அநுபூதியைக் (Crown consciousness / Supreme realization) குறிக்கும். எத்தனை ஆகமப் பாதைகள் பிரிந்து சென்றாலும், அவை அனைத்தும் இறுதியில் ஒரே உச்ச பரசிவச் சித்த அநுபூதியில் முடிகின்றன என்பது இந்த மந்திரத்தின் இறுதித் தீர்ப்பாகும்.
சிவயோக இரகசிய நுணுக்கம்
இந்தப் பாடல் கூறும் சிவயோக இரகசியம் மிகவும் ஆழமான “பல ஆகமங்கள் — ஒரே சிவசித்தம்” என்ற அக உண்மையை வெளிப்படுத்துகிறது. சாதகர்களின் மனம், சக்தி, கர்மம் ஆகியவற்றிற்கேற்பச் சிவம் பல ஆகமப் பாதைகளாகக் கீழிறங்கி வந்து, இறுதியில் அவர்களை ஒரே பரசிவ அநுபூதியில் நிலைநிறுத்துகிறது: அருள்வழிப் பேறு: உண்மையான யோகப் பாதை மனிதப் புத்தியால் புதிதாகக் கண்டுபிடிக்கப்படுவதில்லை (Not invented); அது குரு-அருள் மரபின் மூலமாகப் பெறப்படும் ஒரு விழிப்பாகும் (Revelation). காரண சரீரச் சுத்தி: “காரணம்” என்ற சொல் வெறும் மேலோட்டமான மன மாற்றத்தைக் குறிக்கவில்லை. இது காரண சரீரத்தின் ஆழத்தில் புதைந்திருக்கும் ஆதி கர்ம வித்துக்களை, ஆழமான வாசனைச் சுத்திகரிப்பின் (Deep-rooted vasana purification) மூலம் வேரறுப்பதைக் குறிக்கும். ஆசைச் சக்தி உருமாற்றம்: “காமிகம்” என்பது ஆசையை அடக்குவதன்று (Not desire suppression); அது ஆசையைத் தெய்வீகமாக உருமாற்றுவதாகும் (Desire transmutation). உலகியல் காமம் என்பது இங்கே பக்தியாக, தவமாக, சிவத்தைக் காணும் பேராற்றல் ஏக்கமாக உருமாற வேண்டும். சக்தியை அழிக்கக் கூடாது, அதனைச் சிவமயமாக்க வேண்டும். அகங்கார மரணம் (வீர சாதனை): யோகப் பாதையில் உள் இருள்களும், அடக்கப்பட்ட உணர்ச்சிகளும் மேலெழும்போது தன்முனைப்புச் சிதைவு (Identity collapse) நிகழலாம். தனது நிழல் வடிவங்களை (Shadow self) தைரியமாக எதிர்கொண்டு, அகங்கார மரணத்தை ஏற்பதே சிவயோகத்தின் வீர ரகசியமாகும். சுதந்திரச் சக்தி ஓட்டம்: “சிந்தியம்” மந்திர தியானத்தின் வழி அமைதி தழுவும் உள் சாட்சி விழிப்பைத் (Silent awareness) தரும் எனில், “வாதுளம்” என்பது கட்டமைக்கப்பட்ட மன வடிவங்களைக் கடந்து சக்தி விழிப்படைவதைக் குறிக்கும். சக்தி சில சமயம் அழுகையாக, சில சமயம் பேரமைதியாக, சில சமயம் கணிக்க முடியாத உள்நெருக்கடியாகவும் வெளிப்படலாம். சித்தத் தூய்மையே யோகம்: “வியாமளம்” காட்டும் ரகசியம், யோகத்தின் உண்மையான நோக்கம் வெறும் சக்தி அசைவுகளை ரசிப்பது மட்டுமல்ல; அது பிராணன், மந்திரம், தவம் ஆகியவற்றின் மூலம் கர்மப் பதிவுகளையும் மன நச்சுக்களையும் (Mental toxins) அகற்றிச் சித்தத்தைத் தூய்மைப்படுத்துவதே ஆகும். மகுட ஏகத்துவம்: பாதைகள் பலவாக இருந்தாலும் பரசிவச் சித்தம் ஒன்றே. அனைத்துப் பாதைகளும் சஹஸ்ராரத்தில் நிகழும் சிவ-சக்தி ஐக்கியமாகிய மகுட நிலையிலேயே நிறைவடைகின்றன.
சாதனையில் ஏற்படும் நிலைமாற்றம்
இந்த யோக இரகசியத்தை ஆழமாகப் புரிந்துகொள்ளும் போது, சாதகனின் சாதனையில் 'ஒரே வார்ப்பில் அமைந்த பிடிவாத ஆன்மீகம்' தளர்ந்து, ஆழமான ஏற்கும் தன்மையும் ஒருங்கிணைவும் (Holistic Realization) கூடுகிறது: தனித்துவப் பாதை ஏற்பு: சிவம் ஒவ்வொரு சாதகனிடமும் அவரவர் கர்ம, சக்தித் தன்மைகளுக்கேற்ப வேறுபட்ட முறையில் வேலை செய்கிறது என்பதை உணர்வதால், ஆன்மீகப் பிடிவாதங்கள் (Rigidity) தளர்கின்றன. அடிச்சுவட்டுப் பாதுகாப்பு (Lineage Alignment): ஆன்மீகப் பாதையைத் தன் இஷ்டப்படி கற்பனையாக உருவாக்க முயலாமல், குரு-பரம்பரையின் அருள் ஓட்டத்தில் தன்னை இணைத்துக் கொள்வதால், தேவையற்ற குழப்பங்களும் (Spiritual confusion) வீண் பரிசோதனைகளும் நீங்கிப் பாதுகாப்பான ஆன்மீக முன்னேற்றம் கூடுகிறது. ஆழ்மன விழிப்புணர்வு: தன் ஆன்மீகச் சிக்கல்களை மேலோட்டமாக மட்டும் பார்க்காமல், ஆழ்மன அடுக்குகளில் உறங்கும் கர்ம வித்துக்களாகவும், ஆதி வாசனைகளாகவும் கவனிக்கும் உளவியல் முதிர்ச்சியும் யோக ஆழமும் சாதகனுக்குக் கைகூடுகிறது. ஆற்றல் ஒடுக்கமின்மை (Energy Transmutation): ஆசையைக் கண்டு குற்ற உணர்ச்சி (Guilt) கொள்ளாமலும், அதை வலுக்கட்டாயமாக அடக்க முயலாமலும், அந்த உயிர்ச் சக்தியைத் தியான நெருப்பாக மாற்றக் கற்றுக்கொள்வதால், உள்ளார்ந்த ஆற்றல் பரிணாமம் (Inner energy transformation) நிகழ்கிறது. உள்நெருக்கடிகளைத் தாங்கும் வீரம்: தியானத்தின் போது எழும் பயம், தனிமை, கோபம், மற்றும் அகங்கார உடைப்புகளைக் கண்டு சாதகன் அஞ்சுவதில்லை. அதனைத் தன் ஆன்மீக வீழ்ச்சியாகக் கருதாமல், வீர சாதனையின் ஒரு தூய்மையாக்கல் பகுதி என உணர்ந்து சகித்துக்கொள்ளும் மனத் தைரியத்தைப் (Yogic resilience) பெறுகிறான். சாட்சிப் பரிணாமம்: புறச் சடங்குகளின் மீதிருந்த பற்று குறைந்து, “சிந்தியம்” காட்டும் உள்முக அமைதியின் (Inward contemplation) மீது ஈர்ப்பு கூடுகிறது. எண்ண அலைகளைக் கவனிக்கும் விழிப்புணர்வு கூடித் தாரணை தியானமாகவும், தியானம் சாட்சி விழிப்பாகவும் மலர்கிறது. சமத்துவ ஒருமைப்பாடு (Spiritual Inclusiveness): “மகுடம்” என்ற இறுதி ரகசியத்தால், பல பாதைகள் இருந்தாலும் இலக்கு ஒன்றுதான் என்ற மாபெரும் தெளிவு பிறக்கிறது. இதனால் ஆன்மீகக் குறுகிய மனப்பான்மைகளும் (Sectarianism), ஆன்மீகத் தற்பெருமை மற்றும் அகங்காரங்களும் (Spiritual arrogance) முழுமையாகக் கரைந்து, எல்லாப் பாதைகளையும் மதிக்கும் பிரபஞ்சப் பேரன்பு கூடுகிறது. இவ்வகையில், இப்புரிதல் சாதகனை மேலோட்டமான பயிற்சிகளிலிருந்து காரண சரீர மாற்றத்திற்கும், பலவகைப் பாதை குழப்பங்களிலிருந்து ஒரே சிவ இலக்கின் மாபெரும் தெளிவிற்கும் உயர்த்திச் செல்கிறது. சிவமே காரணம்! சிவமே காமிகம்! சிவமே மகுடமாய் ஒளிரும் பரசிவப் பேரொளி!
திருமூலர் படிக்கட்டு - 63
சிவசிவ! மெய்யன்பர்களே!
திருமூல நாயனார் அருளிய 'பரசிவத்தை நோக்கிய மூவாயிரம் படிக்கட்டு' எனும் ஞானப் பயணத்தில், இன்று நாம் அறுபத்து மூன்றாவது படிக்கட்டில் (63) அடியெடுத்து வைக்கிறோம். இது "ஆகமச்சிறப்பு" அதிகாரத்தின் ஏழாவது திருப்பாடலாகும்.
திருமந்திரத்தின் முந்தைய பாடலில் திருமூலர், பரசிவத்திலிருந்து சக்தி, சதாசிவம், மகேசர், ருத்ரர், பிரம்மீசர் ஆகிய தத்துவ அடுக்குகள் வழியாக நந்திக்கு இறங்கிய நவ ஆகமப் பரம்பரையை விளக்கினார்.
அங்கு அவர் சிவம் மற்றும் சக்தியின் பிரபஞ்ச இறக்கம், தத்துவங்களின் பரிணாம வரிசை, குரு நந்தியின் ஆதிகுருத் தன்மை, ஆகமம் பிரபஞ்சப் பரிமாற்றம் (Cosmic transmission) என்பவற்றை மையமாக வைத்து, ஆகமம் என்பது பரசிவ சித்தத்தின் உலகிற்கான இறக்கம் என்ற உள் தத்துவத்தை நிறுவினார்.
அதாவது, சிவஞானம் என்பது ஒரு உறைந்துபோன கொள்கை (Static doctrine) அல்ல; தத்துவ–சக்தி அடுக்குகள் வழியாக இறங்கும் உயிருள்ள அருள் ஓட்டம் என்ற உண்மையை எடுத்துரைத்தார்.
அந்த “ஒரே பரசிவ ஞானம் எவ்வாறு பல தத்துவ அடுக்குகளாக இறங்கியது?” என்ற கருத்தை அடுத்த கட்டமாக, இந்த மந்திரத்தில் திருமூலர் மேலும் விரிவுபடுத்துகிறார்.
இங்கு அவர், அந்தப் பரம்பொருள் ஞானம் மனிதர்களின் பல்வேறு மன–சக்தி–கர்ம நிலைகளுக்கேற்ப காரணம், காமிகம், வீரம், சிந்தியம், வாதுளம், வியாமளம், மகுடம் போன்ற பல ஆகம ஓட்டங்களாக வெளிப்பட்டது என்பதை விளக்குகிறார்.
முந்தைய பாடல் “பரசிவத்திலிருந்து ஆகமம் இறங்கிய பேரண்டச் செயல்முறை” (Cosmic process) பற்றிக் கூறினால், இந்த மந்திரம் “அந்த ஆகமங்கள் ஏன் பல்வேறு வடிவங்களில் வெளிப்பட்டன, அவை சாதகர்களின் உள் பரிணாமத்திற்கு எவ்வாறு பொருந்துகின்றன” என்ற இன்னும் நுண்ணிய சிவாகம–தந்திர–யோக உண்மையை வெளிப்படுத்துகிறது.
இதனால் இந்தப் பாடல், ஆகமங்களை வெறும் நூல் பிரிவுகளாக அல்லாமல், மனித சித்தத்தின் பல்வேறு உள் திறப்புகளுக்கான சிவசக்தி பாதைகளாகக் காணும் ஆழமான அறிமுகமாக அமைகிறது.
அந்தப் பல்வகை மார்க்கங்களை விளக்கும் சிவாகம மகா மந்திரம் இதோ:
பழந்தமிழ் வடிவ மூல மந்திரம்
பெற்றநல் லாகமங் காரணங் காமிக
முற்றநல் வீர முயர்சிந்தம் வாதுளம்
மற்றவ் வியாமள மாகுங்கா லோத்தரந்
துற்றநற் சுபபிரஞ் சொல்லு மகுடமே. (63)
நவீன மனம் புரியக்கூடிய சந்தி பிரித்த வடிவம்
பெற்ற நல் ஆகமம் காரணம் காமிகம்,
உற்றது அல் வீரம் உயர்சிந்தியம் வாதுளம்,
மற்று அவ் வியாமளம் மாருங்கா லோத்தரம்,
துற்றது அர் சுப்பிரம் சொல்லும் மகுடமே.
யோக ஆகம-தந்திர விளக்கவுரை
இந்தப் பாடலின் தர்க்கக் கட்டமைப்பு மிகவும் நுண்ணிய “ஒரே பரசிவ ஞானம் --> பல ஆகம ஓட்டங்கள் --> பல்வேறு சாதகத் தன்மைகள்--> பல யோக–தந்திரப் பாதைகள் ---> ஒரே சிவ இலக்கு” என்ற ஆகம–தந்திர அமைப்பில் நேர்த்தியாக நகர்ந்து, பல்துறைகளிலும் ஒருமையைக் காணும் (Diversity of methods, unity of realization) தத்துவத்தை வெளிப்படுத்துகிறது:
1. பெறப்பட்ட அருள் மரபு (பெற்ற நல் ஆகமம்):
திருமூலர் இங்கு “உருவாக்கிய ஆகமம்” என்றோ அல்லது “எழுதிய ஆகமம்” என்றோ கூறாமல், “பெற்ற” ஆகமம் என்று குறிப்பிடுகிறார்.
இதன் மூலம் ஆகமம் என்பது மனித புத்தியின் கற்பனையன்று, அது பரம்பரையாகத் தட்டிறங்கி வந்த தெய்வீகப் பரிமாற்றம் (Divine transmission) என்பதை நிறுவுகிறார். “நல் ஆகமம்” என்பது ஆன்மீக ரீதியாக மனித உணர்வை மாற்றியமைக்கும் மாபெரும் வெளிப்பாடாகும் (Spiritually transformative revelation).
2. காரண-இச்சா விஸ்தரிப்பு (காரணம் காமிகம்):
ஒவ்வொரு ஆகமப் பெயரும் ஒரு குறிப்பிட்ட உணர்வுச் செயல்பாட்டைக் (Consciousness function) குறிக்கிறது. “காரணம்” என்பது மூல உணர்வாகிய காரண நிலை (Causal level / Root consciousness). “காமிகம்” என்பது இச்சா சக்தியின் (Icchā śakti) பரிணாம மாற்றத்தைக் குறிக்கும்.
மனிதனின் வெவ்வேறு உள் தன்மைகளுக்கேற்ப, ஒரே பேரறிவு பல வடிவங்களாக வெளிப்படுகிறது என்பது இதன் தர்க்கமாகும்.
3. வீர சாதனை மார்க்கம் (உற்றது அல் வீரம்): “வீரம்” என்பது தந்திர மரபில் அச்சமின்மை, அகங்கார எதிர்கொள்ளல் மற்றும் தீவிர உருமாற்றப் பயிற்சிகளைக் (Fearlessness, ego confrontation, intense transformative practice) குறிக்கும்.
எல்லாச் சாதகர்களும் ஒரே மனநிலையில் இருப்பதில்லை என்பதால், சிலருக்கு இத்தகைய தீவிர வீர சாதனைப் பாதை இன்றியமையாததாகிறது.
4. தியான-சக்தி இயக்கங்களின் இணைவு (உயர் சிந்தியம் வாதுளம்):
“சிந்தியம்” என்பது உள்முகத் தியான விழிப்புணர்வு (Contemplative / Inward meditative awareness). “வாதுளம்” என்பது எல்லைகளற்ற, சுதந்திரமாகப் பாயும் பரம சக்தி இயக்கம் (Ecstatic / Free-flowing śakti movement).
அமைதியான உள் தியானப் பாதையையும், தீவிரச் சக்தி இயக்கப் பாதையையும் இணைப்பதன் மூலம், சிவயோகம் என்பது ஒரே மாதிரியானதன்று, அது பல்வேறு உள் மன அமைப்புகளுக்கேற்பத் திறக்கும் என்பதைத் திருமூலர் உணர்த்துகிறார்.
5. மலச் சுத்திகரிப்பு (மற்று அவ் வியாமளம்): “
வியாமளம்” (வியாமளம், காலோத்தரம், சுப்பிரம் உள்ளிட்ட பிரிவுகள்) என்பது மாசுகளைத் துடைத்தழிக்கும் சுத்திகரிப்புத் தந்திரமாகும் (Impurity-cleansing current).
கர்ம வாசனைகளும், நுட்பமான சித்த மாசுகளும் (Subtle impurities) முழுமையாகத் தூய்மையடையாமல் சிவசித்தம் நிலைநிற்காது என்பதால், யோகத்தின் மையப் பகுதி சித்த சுத்திகரிப்பே ஆகும்.
6. உச்சநிலை மகுடம் (மகுடமே): “மகுடம்” என்பது கிரீடம், உச்சப்புள்ளி மற்றும் சஹஸ்ராரக் குண்டலினி அநுபூதியைக் (Crown consciousness / Supreme realization) குறிக்கும்.
எத்தனை ஆகமப் பாதைகள் பிரிந்து சென்றாலும், அவை அனைத்தும் இறுதியில் ஒரே உச்ச பரசிவச் சித்த அநுபூதியில் முடிகின்றன என்பது இந்த மந்திரத்தின் இறுதித் தீர்ப்பாகும்.
சிவயோக இரகசிய நுணுக்கம்
இந்தப் பாடல் கூறும் சிவயோக இரகசியம் மிகவும் ஆழமான “பல ஆகமங்கள் — ஒரே சிவசித்தம்” என்ற அக உண்மையை வெளிப்படுத்துகிறது.
சாதகர்களின் மனம், சக்தி, கர்மம் ஆகியவற்றிற்கேற்பச் சிவம் பல ஆகமப் பாதைகளாகக் கீழிறங்கி வந்து, இறுதியில் அவர்களை ஒரே பரசிவ அநுபூதியில் நிலைநிறுத்துகிறது:
அருள்வழிப் பேறு:
உண்மையான யோகப் பாதை மனிதப் புத்தியால் புதிதாகக் கண்டுபிடிக்கப்படுவதில்லை (Not invented); அது குரு-அருள் மரபின் மூலமாகப் பெறப்படும் ஒரு விழிப்பாகும் (Revelation).
காரண சரீரச் சுத்தி:
“காரணம்” என்ற சொல் வெறும் மேலோட்டமான மன மாற்றத்தைக் குறிக்கவில்லை. இது காரண சரீரத்தின் ஆழத்தில் புதைந்திருக்கும் ஆதி கர்ம வித்துக்களை, ஆழமான வாசனைச் சுத்திகரிப்பின் (Deep-rooted vasana purification) மூலம் வேரறுப்பதைக் குறிக்கும்.
ஆசைச் சக்தி உருமாற்றம்:
“காமிகம்” என்பது ஆசையை அடக்குவதன்று (Not desire suppression); அது ஆசையைத் தெய்வீகமாக உருமாற்றுவதாகும் (Desire transmutation). உலகியல் காமம் என்பது இங்கே பக்தியாக, தவமாக, சிவத்தைக் காணும் பேராற்றல் ஏக்கமாக உருமாற வேண்டும். சக்தியை அழிக்கக் கூடாது, அதனைச் சிவமயமாக்க வேண்டும்.
அகங்கார மரணம் (வீர சாதனை):
யோகப் பாதையில் உள் இருள்களும், அடக்கப்பட்ட உணர்ச்சிகளும் மேலெழும்போது தன்முனைப்புச் சிதைவு (Identity collapse) நிகழலாம். தனது நிழல் வடிவங்களை (Shadow self) தைரியமாக எதிர்கொண்டு, அகங்கார மரணத்தை ஏற்பதே சிவயோகத்தின் வீர ரகசியமாகும்.
சுதந்திரச் சக்தி ஓட்டம்:
“சிந்தியம்” மந்திர தியானத்தின் வழி அமைதி தழுவும் உள் சாட்சி விழிப்பைத் (Silent awareness) தரும் எனில், “வாதுளம்” என்பது கட்டமைக்கப்பட்ட மன வடிவங்களைக் கடந்து சக்தி விழிப்படைவதைக் குறிக்கும். சக்தி சில சமயம் அழுகையாக, சில சமயம் பேரமைதியாக, சில சமயம் கணிக்க முடியாத உள்நெருக்கடியாகவும் வெளிப்படலாம்.
சித்தத் தூய்மையே யோகம்:
“வியாமளம்” காட்டும் ரகசியம், யோகத்தின் உண்மையான நோக்கம் வெறும் சக்தி அசைவுகளை ரசிப்பது மட்டுமல்ல; அது பிராணன், மந்திரம், தவம் ஆகியவற்றின் மூலம் கர்மப் பதிவுகளையும் மன நச்சுக்களையும் (Mental toxins) அகற்றிச் சித்தத்தைத் தூய்மைப்படுத்துவதே ஆகும்.
மகுட ஏகத்துவம்:
பாதைகள் பலவாக இருந்தாலும் பரசிவச் சித்தம் ஒன்றே. அனைத்துப் பாதைகளும் சஹஸ்ராரத்தில் நிகழும் சிவ-சக்தி ஐக்கியமாகிய மகுட நிலையிலேயே நிறைவடைகின்றன.
சாதனையில் ஏற்படும் நிலைமாற்றம்
இந்த யோக இரகசியத்தை ஆழமாகப் புரிந்துகொள்ளும் போது, சாதகனின் சாதனையில் 'ஒரே வார்ப்பில் அமைந்த பிடிவாத ஆன்மீகம்' தளர்ந்து, ஆழமான ஏற்கும் தன்மையும் ஒருங்கிணைவும் (Holistic Realization) கூடுகிறது:
தனித்துவப் பாதை ஏற்பு:
சிவம் ஒவ்வொரு சாதகனிடமும் அவரவர் கர்ம, சக்தித் தன்மைகளுக்கேற்ப வேறுபட்ட முறையில் வேலை செய்கிறது என்பதை உணர்வதால், ஆன்மீகப் பிடிவாதங்கள் (Rigidity) தளர்கின்றன.
அடிச்சுவட்டுப் பாதுகாப்பு (Lineage Alignment):
ஆன்மீகப் பாதையைத் தன் இஷ்டப்படி கற்பனையாக உருவாக்க முயலாமல், குரு-பரம்பரையின் அருள் ஓட்டத்தில் தன்னை இணைத்துக் கொள்வதால், தேவையற்ற குழப்பங்களும் (Spiritual confusion) வீண் பரிசோதனைகளும் நீங்கிப் பாதுகாப்பான ஆன்மீக முன்னேற்றம் கூடுகிறது.
ஆழ்மன விழிப்புணர்வு:
தன் ஆன்மீகச் சிக்கல்களை மேலோட்டமாக மட்டும் பார்க்காமல், ஆழ்மன அடுக்குகளில் உறங்கும் கர்ம வித்துக்களாகவும், ஆதி வாசனைகளாகவும் கவனிக்கும் உளவியல் முதிர்ச்சியும் யோக ஆழமும் சாதகனுக்குக் கைகூடுகிறது.
ஆற்றல் ஒடுக்கமின்மை (Energy Transmutation):
ஆசையைக் கண்டு குற்ற உணர்ச்சி (Guilt) கொள்ளாமலும், அதை வலுக்கட்டாயமாக அடக்க முயலாமலும், அந்த உயிர்ச் சக்தியைத் தியான நெருப்பாக மாற்றக் கற்றுக்கொள்வதால், உள்ளார்ந்த ஆற்றல் பரிணாமம் (Inner energy transformation) நிகழ்கிறது.
உள்நெருக்கடிகளைத் தாங்கும் வீரம்:
தியானத்தின் போது எழும் பயம், தனிமை, கோபம், மற்றும் அகங்கார உடைப்புகளைக் கண்டு சாதகன் அஞ்சுவதில்லை. அதனைத் தன் ஆன்மீக வீழ்ச்சியாகக் கருதாமல், வீர சாதனையின் ஒரு தூய்மையாக்கல் பகுதி என உணர்ந்து சகித்துக்கொள்ளும் மனத் தைரியத்தைப் (Yogic resilience) பெறுகிறான்.
சாட்சிப் பரிணாமம்:
புறச் சடங்குகளின் மீதிருந்த பற்று குறைந்து, “சிந்தியம்” காட்டும் உள்முக அமைதியின் (Inward contemplation) மீது ஈர்ப்பு கூடுகிறது. எண்ண அலைகளைக் கவனிக்கும் விழிப்புணர்வு கூடித் தாரணை தியானமாகவும், தியானம் சாட்சி விழிப்பாகவும் மலர்கிறது.
சமத்துவ ஒருமைப்பாடு (Spiritual Inclusiveness):
“மகுடம்” என்ற இறுதி ரகசியத்தால், பல பாதைகள் இருந்தாலும் இலக்கு ஒன்றுதான் என்ற மாபெரும் தெளிவு பிறக்கிறது. இதனால் ஆன்மீகக் குறுகிய மனப்பான்மைகளும் (Sectarianism), ஆன்மீகத் தற்பெருமை மற்றும் அகங்காரங்களும் (Spiritual arrogance) முழுமையாகக் கரைந்து, எல்லாப் பாதைகளையும் மதிக்கும் பிரபஞ்சப் பேரன்பு கூடுகிறது.
இவ்வகையில், இப்புரிதல் சாதகனை மேலோட்டமான பயிற்சிகளிலிருந்து காரண சரீர மாற்றத்திற்கும், பலவகைப் பாதை குழப்பங்களிலிருந்து ஒரே சிவ இலக்கின் மாபெரும் தெளிவிற்கும் உயர்த்திச் செல்கிறது.
சிவமே காரணம்! சிவமே காமிகம்! சிவமே மகுடமாய் ஒளிரும் பரசிவப் பேரொளி!
திருச்சிற்றம்பலம்.