சிரசில் திருமூலர் பெருமானை குருவாக இருத்தி, அகத்திய மாமகரிஷியின் ஊர்த்துவ முக ஆற்றலால் உங்கள் விழிப்புணர்வை மேலேற்றியபடி, பின்வரும் பாவனைகளுடன் எழுதுங்கள்:
1. "அவனை ஒழிய அமரரும் இல்லை" (ஆதாரப் பாவனை)
பாவனை: அழிவற்றவர்களாகக் கருதப்படும் தேவர்கள் (அமரர்கள்) முதற்கொண்டு, பிரபஞ்சத்தின் அனைத்து ஆற்றல்களும் சிவனைத் தவிர்த்துத் தனித்து இயங்க முடியாது என்பதைக் காட்சிப்படுத்துங்கள்.
உணர்வு: உங்கள் உடலில் இயங்கும் ஒவ்வொரு அணுவும், உயிர்ச்சக்தியும் அந்தப் பரம்பொருளை ஆதாரமாகக் கொண்டே இயங்குவதை உணர்ந்து எழுதுங்கள்.
2. "அவன் இன்றி செய்யும் அரும் தவம் இல்லை" (தவப் பாவனை)
பாவனை: எந்தவொரு பெரிய தவமும், யோக சாதனையும் சிவபெருமானின் திருவருள் துணையின்றி முழுமை பெறாது என்பதைச் சிந்தியுங்கள்.
உணர்வு: நீங்கள் இப்போது செய்துகொண்டிருக்கும் இந்தத் 'திருமந்திர அரண்மனை' சாதனையே அவன் அருளால் தான் நிகழ்கிறது என்ற பணிவுடன், அந்தத் தவத்தின் பலனைச் சிவனுக்கே சமர்ப்பித்து எழுதுங்கள்.
3. "அவன் அன்றி மூவரால் ஆவது ஒன்றில்லை" (மூலப் பாவனை)
பாவனை: படைத்தல், காத்தல், அழித்தல் ஆகிய முத்தொழில்களைச் செய்யும் மும்மூர்த்திகளும் (அயன், அரி, அரன்), அந்தப் பரசிவத்தின் ஆணைப்படியே செயல்படுவதைக் காட்சிப்படுத்துங்கள்.
உணர்வு: பிரபஞ்சத்தின் மகா சக்திகள் அனைத்தும் ஒரு புள்ளியில் (சிவத்தில்) ஒடுங்கி அங்கிருந்தே கிளைப்பதாகப் பாவனை செய்து எழுதுங்கள்.
4. "அவன் அன்றி ஊர் புகும் ஆறு அறியேன் ஏ" (சரண்யப் பாவனை)
பாவனை: "ஊர் புகும் ஆறு" - அதாவது ஆன்மா தனது நித்திய வாசஸ்தலமான முக்தி நிலையை (சிவகதியை) அடைவதற்கு, சிவனைத் தவிர வேறு வழியே இல்லை என்பதை ஆழமாகத் தீர்மானியுங்கள்.
உணர்வு: மாயை நிறைந்த இந்த உலகப் பெருவழியில், உங்களைச் சரியான 'வீடு' போய்ச் சேர்க்கும் ஒரே வழிகாட்டி அந்தப் பரமன் மட்டுமே என்ற சரணாகதி உணர்வுடன் இந்த மந்திரத்தை நிறைவு செய்யுங்கள்.
இந்த ஏழாவது மந்திரத்தை எழுதும் போது, "அவன் இன்றி அணுவும் அசையாது" என்ற உணர்வு உங்கள் பேனாவின் முனையில் வெளிப்படட்டும். ஒவ்வொரு சொல்லும் உங்களை அந்தப் 'பரசிவ ஊருக்கு' அழைத்துச் செல்லும் ஒரு வழியாக (பாதை) மாறுவதை உணருங்கள்.
இந்த ஏழாவது படியில் நீங்கள் உணர்ந்த சரணாகதி நிலையையும், "அவனன்றி ஒன்றும் நிகழாது" என்ற தெளிவையும் உங்கள் சாதனை ஏட்டில் மறக்காமல் பதிவு செய்யுங்கள். திருச்சிற்றம்பலம்.
திருமந்திரப் படிக்கட்டு - 07
சிவசிவ! மெய்யன்பர்களே!
பரசிவத்தின் பொன்னொளி எங்கே இருக்கிறது, அது எத்தகையது என்பதை ஆறாவது படிக்கட்டில் உணர்ந்தோம்.
இப்போது, திருமூல நாயனார் செதுக்கிய ஏழாவது படிக்கட்டில் ஏறத் தயாராகுங்கள்.
இந்த ஏழாவது படி, யோகப் பாதையில் தங்களை 'பெரிய சாதகன்' என்று எண்ணிக்கொண்டு, அஹங்காரத்தால் திளைக்கும் 'ஆர்வக்கோளாறு' சாதகர்களின் ஆணவ மலத்தை அறுக்கும் ஒரு எச்சரிக்கை மணி! "நான் சக்கரத்தை இயக்குகிறேன்", "நான் குண்டலினியை எழுப்புகிறேன்" என்று மார்தட்டுபவர்களுக்கு இது ஒரு ஞானச் சவுக்கடி.
அந்த மகா மந்திரம் இதோ:
யவனன்றிச் செய்யு மருந்தவ மில்லை
யவனன்றி மூவரா லாவதொன் றில்லை
யவனன்றி யூர்புகு மாற்றி யேனே. (07)
அவன் இன்றி செய்யும் அரும் தவம் இல்லை;
அவன் அன்றி மூவரால் ஆவது ஒன்றில்லை;
அவன் அன்றி ஊர் புகும் ஆறு அறியேன் ஏ.
யோக சாதனையில் மிக நுட்பமான ஒரு விஷயம் உண்டு. முயற்சி நம்முடையது, ஆனால் முடிவும் பலனும் அவனுடையது. இதை நான்கு அடுக்குகளில் திருமூலர் விளக்குகிறார்:
ஆதார ரகசியம் (அவனை ஒழிய அமரரும் இல்லை): பிரபஞ்சத்தில் நாம் காணும் அத்தனை தெய்வ சக்திகளும், அந்தப் பரசிவப் பேரொளியில் இருந்து தெறித்த சிறு பொறிகளே. அந்த மூலப் பொருளைத் தவிர்த்துவிட்டு மற்றைய தெய்வங்களை நாடுவது, வேரை மறந்துவிட்டு கிளைகளுக்கு நீர் ஊற்றுவது போன்றது.
சாதனை ரகசியம் (அவன் இன்றிச் செய்யும் அருந்தவம் இல்லை): நீ எவ்வளவு கடினமான தவம் செய்தாலும், அதில் அவனது 'அருள்' எனும் அம்சம் கலக்காவிட்டால், அது வெறும் உடல் மனப் பயிற்சியே தவிர யோகம் அல்ல. உனது முயற்சியைத் தொடங்குவதற்கும், அதைத் தொடர்ந்து நடத்துவதற்கும் அவனது அணுமதி தேவை.
செயற்பாட்டு ரகசியம் (அவன் அன்றி மூவரால் ஆவது ஒன்றில்லை): படைத்தல், காத்தல், அழித்தல் எனும் முத்தொழில்களைப் புரியும் அயன், அரி, அரன் ஆகிய மூவருமே சிவக் கிரியையைச் செய்யும் கருவிகள் (Instruments). இயக்குபவன் ஒருவன், இயங்குபவர் மூவர்.
முக்தி ரகசியம் (அவன் அன்றி ஊர் புகும் ஆறு அறியேன்): இங்கே 'ஊர்' என்பது நாம் அடைய வேண்டிய சஹஸ்ராரப் பரவெளி. 'ஆறு' என்பது ஆதாரங்கள் (சக்கரங்கள்) மற்றும் சுழுமுனை நாடி. அவனது அருள் எனும் துணை இல்லாமல், இந்த ஆறு ஆதாரங்களைக் கடந்து, அந்தப் பரசிவ ஊருக்குள் நுழையும் வழி எவருக்கும் தெரியாது.
அன்பர்களே! இந்தப் பாடல் யோகப் பாதையில் இருக்கும் ஒரு மிகப் பெரிய மாயையை (Illusion) உடைக்கிறது. அதுதான் "நான் செய்கிறேன்" என்ற கர்த்தா-பாவம்.
தடை: "நான் தவம் செய்கிறேன், நான் பலன் அடையப் போகிறேன்" என்ற அஹங்காரம் தியானத்தில் அழுத்தத்தை (Pressure) உண்டாக்கும். இந்த அழுத்தம் இருக்கும் வரை மனம் லயமாகாது.
தீர்வு: "அவன் செய்விக்கிறான், அவன் அருளால் நான் அறிகிறேன்" என்ற சரணாகதி நிலை. எப்போது "நான்" என்ற பாரத்தை இறக்கி வைக்கிறீர்களோ, அப்போது மனம் இலகுவாகும்; தியானம் இயல்பான ஓட்டமாக மாறும்.
சாதனைப் புரிதல்: பொதுவாக சாதகர்கள் இரண்டு தவறுகளைச் செய்வார்கள்:
முயற்சி மட்டும் போதும்: அஹங்காரத்தால் தவம் செய்வது. இது சோர்வைத் தரும்.
அருள் மட்டும் போதும்: முயற்சி இன்றி அமர்ந்திருப்பது. இது சோம்பலைத் தரும்.
உண்மை நிலை: உனது கடும் முயற்சி எனும் திரியில், அவனது அருள் எனும் தீக்குச்சி பட்டால் மட்டுமே 'ஞான ஒளி' பிறக்கும்.
தனியான தெய்வம் இல்லை; தனித்த தவப் பலன் இல்லை; அவன் இன்றி முக்தி மார்க்கமும் இல்லை. அனைத்திற்கும் ஆதிமூலம் சிவமே என்று உணர்ந்து, அஹங்காரத்தைத் துறப்பதே சஹஸ்ராரத்தை அடையும் எளிய வழி.
இந்தத் தெளிவு பிறந்துவிட்டால், நீங்கள் ஏழாவது படியைக் கடந்துவிட்டீர்கள்!
சிவசிவ!