பிண்ட–பிரமாண்ட ஐக்கியம்

திருமூலர் படிக்கட்டு - 85

சிவசிவ! மெய்யன்பர்களே!

திருமூல நாயனார் அருளிய 'பரசிவத்தை நோக்கிய மூவாயிரம் படிக்கட்டு' எனும் ஞானப் பயணத்தில், இன்று நாம் எண்பத்தைந்தாவது படிக்கட்டில் (85) அடியெடுத்து வைக்கிறோம். இஃது நாயனாரின் உன்னதத் தத்துவப் பாதையில், தன்வரலாறு கூறும் மகா விசேடப் பகுதியின் பன்னிரண்டாவது திருப்பாடலாகும்.

முன்னைய பாடலில் திருமூலர், தாம் சிவமுனியாகவும் சித்தராகவும் விளங்கி, மலங்களை வெல்லும் சிவஞானத்தில் பரிபூரணமடைந்து, தேவர்–அசுரர்–நரர் ஆகிய பல உலகங்களின் இயல்புகளையும் அறிந்து, வான்மார்க்கத்தின் வழியாக இவ்வுலகிற்கு வந்ததைக் கூறினார். அந்தப் பாடல் ஒரு யோகியின் சைதன்யப் பரிணாமத்தையும், லோகசங்கிரகத்திற்கான அருள் இறக்கத்தையும் விளக்கியது.

இப்பாடல் அந்த உயர்ந்த ஞானநிலையை அடைந்த பின் அவருக்கு வெளிப்பட்ட ஞானத்தின் உள்ளடக்கத்தை எடுத்துரைக்கிறது. குறிப்பாக, பிரபஞ்ச இரகசியங்கள் வெளி உலகங்களில் அல்ல, மனிதனின் சித்தத்திலும் உடலிலும் மறைந்துள்ளன என்பதையும், வேதங்கள் வெளிப்படுத்தும் பரம்பொருள் உண்மை மனித உடலின் அமைப்பிலும் உள் உற்பத்தி மர்மத்திலும் பிரதிபலிக்கிறது என்பதையும் திருமூலர் விளக்குகிறார். ஆகவே முந்தைய பாடல் “ஞானத்தை அடைந்த யோகியின் நிலையை” எடுத்துரைத்திருந்தால், இப்பாடல் “அந்த ஞானம் எதை வெளிப்படுத்தியது?” என்பதை விளக்கும் அரிய சிவயோக–ஆகமப் பாடலாக விளங்குகிறது. இங்குத் திருமூலர், பிரபஞ்சத்தை அறிய விரும்பும் சாதகனை வெளி உலகைப் பார்க்கச் சொல்லாமல், தனது சித்தத்தையும் உடலையும் வேதமாகக் காண அழைக்கிறார். இதனால் இந்தப் பாடல் திருமந்திரத்தின் உடலியல் யோகம், நாடி சாஸ்திரம், சக்ர தத்துவம், குண்டலினி யோகம் மற்றும் பிண்ட–பிரமாண்ட ஐக்யம் ஆகியவற்றிற்கான அடிப்படை முன்னுரையாக அமைந்துள்ளது.

பிண்ட–பிரமாண்ட ஐக்கிய மகா அநுபூதித் திறவுகோலைத் தாரைவார்க்கும் மகா மந்திரம் இதோ:

🔱 மூல மந்திரம் (பழந்தமிழ் வடிவம்)

🔱 சந்தி பிரித்த வடிவம்

🔱 யோக ஆகம தந்திர விளக்கவுரை

இந்தப் பாடல் திருமந்திரத்தின் முழு யோக ஆகம தந்திரக் கட்டமைப்பிற்கே ஒரு முதன்மைத் திறவுகோலாக விளங்குகிறது. இதுவரை திருமூலர் தாம் எவ்வாறு பராசக்தியினுடைய அருளால் நந்தியின் குருமண்டலத்தை அடைந்தார், சிவபோத நிழலில் நிலைபெற்றார், சித்தராகவும் ஞானமிக்க முனிவராகவும் விளங்கினார் என்பதைக் கூறினார். இப்பாடலில் அவர் அந்த ஆன்மிகப் பரிணாமத்தின் விளைவாகத் தமக்கு வெளிப்பட்ட ஞானத்தின் உள்ளடக்கத்தை வெளிப்படுத்துகிறார். குறிப்பாக, "வேதங்கள் என்ன சொல்கின்றன?, மனித உடலின் இரகசியம் என்ன?, பிரபஞ்சப் படைப்பின் மர்மம் எங்கே மறைந்துளது?" என்ற மூன்று அடிப்படை வினாக்களுக்கு ஒரே தர்க்கச் சங்கிலியில் விடையளிக்கிறார்:
🔱 முதல் நிலை: ஞானத்தின் உன்னத மூலாதாரம் சித்தம் (சித்தத்தி னுள்ளே சிறக்கின்ற நூல்களி): இது ஒரு சாதாரண இலக்கியப் புகழ்ச்சி அல்ல. திருமூலர் முதலில் கூறுவது, ஞானத்தின் ஆதி மூலாதாரம் வெற்றுப் புற நூல்கள் அல்ல, அது தன் அகத்தின் சித்தமே என்பதாகும். ஏனெனில் சைவ ஆகமங்கள் கூறுவது, சித்தம் (Citta) என்பது வெறும் நினைவுகளின் அலைச்சலன்று; அது சித்தாகாசம் (Cittākāśa) எனப்படும் அகண்ட அறிவு வெளியாகும். சாஸ்திர நூல்கள் யாவும் அதிலிருந்து தோன்றிய குறியீடுகளே. முதலில் சித்தத்தில் ஞானம் உதிக்கிறது, பின்னர் அது நாத மொழியாகிறது, பின்னர் அது ஏட்டு நூலாகிறது. அதனால் நூல்கள் காரணமல்ல; அவை உள் விழிப்பின் வெளிப்புற வெளிப்பாடே என்பது முதல் தர்க்க அடுக்காகும்.
🔱 இரண்டாம் நிலை: பரநாத வெளிப்பாடான வேத உன்னதம் (லுத்தம் மாகவே யோதிய வேதத்தி): சித்தத்திலிருந்து அநாதியாய் நூல்கள் தோன்றினாலும் எல்லா நூல்களும் ஒரே தத்துவத் தரம் வாய்ந்தவை அல்ல என்று திருமூலர் அடுத்த கட்டத்தில் உரைக்கிறார். அதற்காகவே “உத்தமமாகவே ஓதிய வேதத்தின்” என்ற சொற்றொடரைப் பயன்படுத்துகிறார். வேதம் என்பது ஒரு குறிப்பிட்ட குறுகிய மத நூலோ அல்லது வெற்றுச் சடங்குத் தொகுப்போ அன்று; அது பரமசிவனின் சித்தத்திலிருந்து வெளிப்பட்ட ஆதிப் பரநாத ஓசையாகும் (Primordial sonic revelation / Vāk). சித்தத்தில் தோன்றிய ஞானங்களுள் பரமார்த்த உண்மையை மிகத் தெளிவாக வெளிப்படுத்துவது வேதமே என்பது இரண்டாவது தர்க்க அடுக்காகும்.
🔱 மூன்றாம் நிலை: பிண்ட-பிரமாண்ட அபேத விதி (னொத்த வுடலையு): இங்குத் திருமூலர் ஒரு அதிர்ச்சியூட்டும் தத்துவத் திருப்பத்தை (Radical metaphysical shift) உருவாக்குகிறார். வேதத்தைப் பற்றிப் பேசிக்கொண்டிருந்தவர் திடீரென “ஒத்த உடலையும்” என்று உடம்பை நோக்கிப் பாய்கிறார். ஏன்? இதுவே இப்பாடலின் மையத் தர்க்கம். வேதம் பிரபஞ்சத்தின் வரைபடம் என்றால், மனித உடல் அந்தப் பிரபஞ்சத்தின் உயிருள்ள சிறு வடிவம் ஆகும். சைவ ஆகமங்களின் அடிப்படை விதிப்படி, பிண்டத்தில் உள்ளதே பிரமாண்டத்தில் உள்ளது (Yat piṇḍe tat brahmāṇḍe / Macrocosm is mirrored in the microcosm). வேதம் சொல்லும் அநாதிப் பேரண்ட தத்துவங்கள் அனைத்தும் உடலுக்குள் கச்சிதமாகப் பொருந்தி நிற்கின்றன என்பது மூன்றாவது தர்க்க அடுக்காகும்.
🔱 நான்காம் நிலை: குண்டலினிப் படைப்பு மர்மம் (முண்ணின்ற வுற்பத்தி): அடுத்து “உள்நின்ற உற்பத்தி” என்று கூறுகிறார். இஃது மிக முக்கியமான தந்திரப் பகுதியாகும். அவர் உடலை வெளிப்புறத் தசையாக அறிந்தேன் என்று கூறாமல், உடலுக்குள் மறைந்திருக்கும் 'உற்பத்தி' ரகசியத்தை அறிந்தேன் என்கிறார். இங்கு “உற்பத்தி” என்பது வெறும் சதை உடலின் பிறப்பன்று; அது நாதம் எவ்வாறு தோன்றுகிறது, பிந்து எவ்வாறு வெளிப்படுகிறது, குண்டலினிச் சக்தி எவ்வாறு சக்ரங்கள் வழியே விரிகிறது, முப்பத்தாறு தத்துவங்கள் எவ்வாறு உடலாகக் படிகின்றன என்பதற்கான மூல அண்டவியல் ரகசியமாகும் (Sonic cosmogony). உடல் என்பது ஒரு தற்காலிக ஜட விளைவல்ல, அது பிரபஞ்சப் படைப்பின் உயிருள்ள மாதிரி என்பது நான்காவது தர்க்க அடுக்காகும்.
🔱 ஐந்தாம் நிலை: அனுகிரஹத் திறவுகோல் உச்சம் (யத்த னெனக்கிங் கருளா லளித்ததே): இவ்வளவு ஆழமான பிரபஞ்ச ரகசியங்களைப் பேசிய பிறகு திருமூலர் “அத்தன் எனக்கு இங்கு அருளால் அளித்ததே” என்று பாடலை முடிக்கிறார். இது முழு தர்க்கத்தின் உச்சம். ஏனெனில் சித்தம் இருந்தது, நூல்கள் இருந்தன, வேதம் இருந்தது, உடல் இருந்தது; ஆனால் இவற்றின் உண்மைப் பொருள் யாருக்கும் எளிதில் வெளிப்படவில்லை. எப்போது வெளிப்பட்டது எனில், பரசிவனின் அனுகிரஹப் பேரொளி சித்தத்தைத் திறந்தபோது மட்டுமே. ஞானத்தின் இறுதித் திறவுகோல் புத்திசார்ந்த தர்க்கங்களல்ல, அது ஈசனின் தூய அனுகிரஹமே (Grace alone unlocks the hidden design) என்பது இறுதித் தர்க்க முடிவாகும்.

🌌 சித்தாகாசம்
(சித்தம்)
⬇️
🕉️📖 பரநாத வெளிப்பாடு
(வேதம்)
⬇️
🧬🌍 பிண்ட–பிரமாண்ட ஒருமை
(உடல்)
⬇️
🐍✨ குண்டலினிச் சிருஷ்டி
(உற்பத்தி)
⬇️
🔱🌺 சிவ அனுகிரஹம்
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
🌺 சித்தாகாசமாகிய அகச் சித்த வெளியில் இருந்து,
பரநாதத்தின் பேரொலி வேதமாக வெளிப்பட்டு,
அங்கிருந்து பிண்டமும் பிரமாண்டமும் வேறல்ல என்ற ஒருமை அநுபூதியில் நிலைபெற்று,
குண்டலினிச் சிருஷ்டியின் உள்முகப் பேராற்றல் விழித்தெழ,
இறுதியில் பரம சிவத்தின் அனுகிரஹமாக மலரும்
🔱 சிவாகம–சிவயோக–சக்தி மார்க்க அகப் பரிணாம ஓட்டம் 🔱
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
✨ சித்தாகாசம்
→ பரநாதம்
→ பிண்ட–பிரமாண்ட ஒருமை
→ குண்டலினிச் சிருஷ்டி
→ சிவ அனுகிரஹம் ✨
🌺 சித்தத்தின் அகண்ட ஆகாசத்திலிருந்து நாதம் பிறந்து,
நாதத்திலிருந்து வேதம் வெளிப்பட்டு,
வேதத்திலிருந்து உடல்–பிரபஞ்ச ஒருமை உணரப்பட்டு,
அங்கிருந்து குண்டலினி சக்தி எழுச்சி பெற்று,
இறுதியில் சிவானுகிரஹத்தில் நிறைவுறும்
பரம சிவயோகப் பேர்பயணம் 🌺

🔱 சிவயோக இரகசிய நுணுக்கம்

இந்தப் பாடல் முழுவதும் ஒரு மாபெரும் சிவயோக இரகசியத்தை வெளிப்படுத்துகிறது. உண்மையான வேதம் எங்கே உள்ளது என்ற கேள்விக்கு, "உண்மையான வேதம் மனிதனின் சித்தத்திலும் உடலிலும் மறைந்துள்ளது" என்று திருமூலர் விடையளிக்கிறார். இதுவே இப்பாடலின் மைய சிவயோக இரகசியமாகும்:
சித்தாகாச ஞான வெளி: சாதகன் வேதம், ஆகமம், உபநிஷத்துகளைத் தொடர்ந்து வெளிப்புற ஏடுகளில் தேடி அலைகிறான். ஆனால் திருமூலரோ, அவை அனைத்திற்கும் மூலமாக இருப்பது சித்தாகாசம், தஹராகாசம், மற்றும் ஹ்ருதய குகை எனப்படும் உள் ஞானவெளியே ஆகும் என்று உணர்த்துகிறார். வெளிப்புற நூல்கள் யாவும் உனக்குள் மறைந்திருக்கும் அநாதி ஞானத்தை உனக்கு நினைவூட்டுவதற்காக வந்த குறியீடுகளே ஆகும்.
உடலினொத்த வேத ரகசியம்: “வேதத்தின் ஒத்த உடல்” என்பது திருமந்திரத்தின் மிக முக்கியமான யோகத் தத்துவமாகும். பிண்டமும் பிரமாண்டமும் ஒன்றே என்ற விதியின்படி, வேதம் பிரபஞ்சத்தை விளக்குகிறது, மனித உடலோ அந்தப் பிரபஞ்சத்தைத் தன்னுள் தாங்குகிறது. உடலின் உள் அமைப்பை தந்திர யோக நெறியில் துல்லியமாக அறிந்தவன், வேதத்தின் ஒட்டுமொத்தப் பரமார்த்தப் பொருளையும் நேரிடையாக அறிகிறான்.
தேக யோக ஆய்வகம்: உடல் என்பது வெறும் அழியும் மாமிசக் குப்பை என்று கருதும் புற ஆன்மீக மரபுகளைத் திருமூலர் தகர்க்கிறார். உடலுக்குள் நாடிகள், சக்ரங்கள், குண்டலினி, நாதம், பிந்து, பிராணன் என அனைத்து யோக இரகசியங்களும் மறைந்துள்ளதால், உடலே உன்னதமான வேதம்; உடலைத் தத்துவ ரீதியாக வெறுக்கும் சாதகன் சிவயோகத்தை ஒருபோதும் அறிய முடியாது.
உள்நின்ற உற்பத்திக் குண்டலினி: தந்திர மரபில் பராசக்தி —> நாதம் → பிந்து —> தத்துவங்கள் —> உடல் என்ற சிருஷ்டி பரிணாமம் கூறப்படுகிறது. இந்த முழுப் படைப்பின் சுருக்க வடிவமே மனித உடல் என்பதால், குண்டலினி எழுச்சி என்பது எங்கிருந்தோ புதிய தொன்றைப் பெறுவதல்ல; அது தனக்குள் ஏற்கனவே உறைந்து கிடக்கும் "உள்நின்ற உற்பத்தி" ரகசியத்தை மீண்டும் அநுபூதியில் விழிப்புறச் செய்வதாகும்.
அபரோக்ஷ அநுபூதி முதிர்ச்சி: திருமூலர் வேதம் ஓதினேன் என்று வறண்ட வாசிப்பைக் கூறாமல், “வேதத்தினொத்த உடலை அறிந்தேன்” என்கிறார். வேதம் புத்தகத்தில் இருப்பது போதாது, அது உடலில் ஸ்ரவணம் —> மனனம் —> நிதித்யாஸனம் என்ற படிநிலைகளைக் கடந்து அபரோக்ஷ அநுபூதியாகக் கைகூட வேண்டும். அறிவு அனுபவமாகாத வரை அது ஞானமாகாது.
அனுகிரஹ ஞான மலர்ச்சி: உடல், சித்தம், வேதம் யாவும் எல்லோரிடமும் உள்ளன; எனினும் ஏன் எல்லோரும் ஞானியாவதில்லை எனில், ஈசனின் அனுகிரஹத் திறவுகோல் திறக்காததே காரணமாகும். யோகம் என்பது தனிமனித முயற்சியால் வளரலாம்; ஆனால் பரஞ்ஞானம் என்பது பரசிவனின் அருளால் மட்டுமே உள்ளத்தில் மலரும்.

📚 வெளிப்புற நூல் தேடல்
⬇️
🌌🔍 சித்தாகாச விசாரணை
⬇️
🧬📖 உடலை வேதமாகக் காணல்
⬇️
🕉️⚪ நாத–பிந்து உற்பத்தி விழிப்பு
⬇️
✨🔱 அருளிறக்கம்
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
🌺 வெளிப்புற நூல்களிலும் சாஸ்திரங்களிலும் உண்மையைத் தேடும் நிலையிலிருந்து,
சித்தாகாசத்தின் அகண்ட வெளிக்குள் உள்முக விசாரணை செய்து,
அங்கிருந்து மனித உடலையே உயிருள்ள வேதமாகக் கண்டு,
நாத–பிந்து உற்பத்தியின் சூட்சும இரகசிய விழிப்பை அடைந்து,
இறுதியில் பரமசிவ அருளின் அனுகிரஹ இறக்கத்தில் நிலைபெறும்
🔱 சிவாகம–சிவயோக–ஞான மார்க்க அகப் பரிணாம ஓட்டம் 🔱
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
✨ வெளிப்புற நூல் தேடல்
→ சித்தாகாச விசாரணை
→ உடலை வேதமாகக் காணல்
→ நாத–பிந்து உற்பத்தி விழிப்பு
→ அருளிறக்கம் ✨
🌺 ஏட்டறிவிலிருந்து அக விசாரணைக்கும்,
அக விசாரணையிலிருந்து உடல்–வேத அநுபூதிக்கும்,
அங்கிருந்து நாத–பிந்து சிருஷ்டி இரகசிய விழிப்பிற்கும்,
இறுதியில் அருளிறக்க சிவானுபூதிக்கும் செல்லும்
பரம சிவயோகப் பேர்பயணம் 🌺

🔱 சாதகனில் நிகழும் உள்நிலை நிலைமாற்றம்

இந்தப் பாடலின் யோக இரகசியத்தை உண்மையாகப் புரிந்துகொள்ளும் சாதகன், தனது ஆன்மீகப் பயணத்தில் ஒரு மிகப்பெரிய திசைமாற்றத்தை அடைகிறான். அவனது கவனம் வெளியில் உள்ள ஞானத்தைச் சேகரிப்பதிலிருந்து, தனக்குள் மறைந்திருக்கும் அநாதி ஞானத்தை விழிப்புறச் செய்வதற்கு மாறுகிறது. இது முழு சாதனை அணுகுமுறையையே மாற்றும் உள் புரட்சியாகும்:
அநுபூதி சார்ந்த ஆன்மீக உயர்வு (From Scriptural to Experiential): சாஸ்திரங்களை மூளையில் மனப்பாடம் செய்யும் வெற்றுப் பண்டிதப் பழக்கம் ஒடுக்கப்படுகிறது. வெளி நூல்களை நிராகரிக்காமல், அவற்றின் உண்மையான நோக்கம் தனக்குள் இருக்கும் சித்தாகாச ஞானத்தை நினைவூட்டுவதே என்பதை உணர்வதால், அவனது சாதனை கேட்கும் நிலையிலிருந்து உன்னத நிதித்யாஸன தியானமாக உருமாறுகிறது.
தேகத் தேவாலயம் (Body as the Evolutionary Matrix): உடலை வெறும் கர்மக் கருவியாகவோ அல்லது ஜடத் தசையாகவோ பார்க்கும் மேலோட்டமான பார்வை மாறுகிறது. உடலே யோகசாஸ்திரம், உடலே ஆகமம், உடலே உயிருள்ள வேதம் என்பதை உணர்வதால், அவனது கவனம் சுவாச ஓட்டம், நாடிகளின் சுத்தி, சக்ரங்களின் அதிர்வு, மற்றும் உணவு-ஆசன ஒழுங்குகளின் மீது மிகத் துல்லியமாகத் திரும்புகிறது.
குண்டலினிப் பரிணாம முதிர்ச்சி (Maturation of Kundalini Perception): குண்டலினி விழிப்பு என்பது ஏதோ ஒரு விசித்திர தற்காலிக மின்சார அநுபூதி அல்ல என்பதை அறிகிறான். இஃது தன்னுள் உறைந்து கிடக்கும் சிவசக்தியின் ஆதி "உள்நின்ற உற்பத்தி" ரகசியத்தின் இயல்பான விழிப்பே என்பதை உணர்வதால், தற்காலிக அலைச்சல்கள் ஒடுங்கி, நாடி சுத்தியும் பிராணாயாமமும் அசாத்திய தத்துவ ஆழத்தைப் பெறுகின்றன.
பிண்ட-பிரமாண்ட ஐக்கிய தரிசனம் (Micro-Macrocosm Integration): "பிரபஞ்சம் எங்கோ வெளியே தூரத்தில் இருக்கிறது, நான் தனித்து விடப்பட்ட ஜீவன்" என்ற பிரிவுணர்வுகள் முற்றிலும் கரைகின்றன. பிரபஞ்சத்தின் முழுமையான சுருக்க மாதிரி வடிவமே தன் உடல் என்பதை உணர்வதால், தனிமைப் பயங்கள் நீங்கி, எல்லையற்ற தெய்வீக ஒற்றுமையாகிய பிண்ட–பிரமாண்ட ஐக்ய தரிசனம் அவனுள் மலர்கிறது.
சித்தவிசார உள்முகத் திருப்பம் (Inward Transition into Citta-Vicara): மனத்தின் மேலோட்டமான எண்ண அலைகளைக் கண்டு ஏமாறுவது ஒடுங்குகிறது. எண்ணங்கள் எழும் ஆதி மூலாதாரமாகிய சித்தாகாசத்தை ஆராயும் "சித்த விசாரணை" அவனுள் தொடங்குவதால், மன அலைச்சல்கள் தன்னிச்சையாகக் குறைந்து, சுயகவனமும் தியான ஆழமும் நாளுக்கு நாள் அசாத்தியமாகப் பெருகுகின்றன.
கர்த்திருத்துவமற்ற விநயப் பரிபாகம் (Ego-less Humility): "என் ஆன்மீகப் புத்தித் திறமையால் நான் எல்லாவற்றையும் சாதித்து விடுவேன்" என்ற ஆன்மீக அகந்தை சாய்கிறது. தவம் எவ்வளவு அவசியமோ, அவ்வளவு அவசியம் அகத்தைக் கரைக்கும் அருளிறக்கம் என்பதை உணர்வதால், அகங்காரம் குறைந்து, உன்னதத் தாழ்மையும், குருநாதனின் மீதான பராபக்தியும் அவனது சித்தத்தில் நிலைபேறு கொள்கின்றன.

இவ்வகையில், இப்புரிதல் சாதகனை வெளியுலக ஞான வேட்டைகளிலிருந்து உள்நோக்கிப் பயணிக்கும் உன்னதச் சிவயோகியாக மாற்றியமைக்கிறது. "வேதத்தின் ரகசியம் காகிதப் புத்தகங்களில் மறைந்திருக்கவில்லை; அது என்னுடைய சித்தத்திலும் உடலிலும் அநாதியாக உறைந்துள்ளது; யோக சாதனையின் உண்மையான நோக்கம் அந்த மறைந்திருக்கும் சிவசக்தி–சிவஞானத்தை ஈசனின் அருளால் விழிப்புறச் செய்வதே" என்பதைச் சாதகன் தன் அநுபூதியில் உணர்ந்துகொள்கிறான்
.
சிவமே சித்தம்! சிவமே உத்தம வேதம்! சிவமே வேதத்தினொத்த உடலினுள் உற்பத்தி ரகசியத்தை அருளால் அளிக்கும் பேரொளி!