செல்வம் நிலையாமையிலிருந்து இளமை நிலையாமைக்கு - “என்னுடையது” என்ற பற்றிலிருந்து “எனக்கு இன்னும் காலம் இருக்கிறது” என்ற மயக்கத்திற்குச் செல்லும் திருமூலரின் ஞானப் பயணம்

“என்னுடையது” என்ற பற்றிலிருந்து “எனக்கு இன்னும் காலம் இருக்கிறது” என்ற மயக்கத்திற்குச் செல்லும் திருமூலரின் ஞானப் பயணம்

திருமந்திரத்தின் நிலையாமை அதிகாரங்கள் தனித்தனி அறவுரைகள் அல்ல. மனிதன் தன்னைச் சுற்றி உருவாக்கிக் கொண்டிருக்கும் அடையாளம், உடைமை, காலம் ஆகிய மூன்று ஆழமான பற்றுகளையும் திருமூலர் படிப்படியாக விசாரிக்கிறார்.

யாக்கை நிலையாமை முதலில்:

“உடலே நான்”

என்ற மயக்கத்தை உடைக்கிறது.

அடுத்து செல்வம் நிலையாமை:

“இது என்னுடையது”

என்ற பற்றை விசாரிக்கிறது.

செல்வம் பிறரிடம் செல்லலாம்; மாறலாம்; ஈட்டியதையும் கைவிட வேண்டியிருக்கும்; குடும்பத்திற்காக என்ற காரணத்திற்கும் ஓர் அளவு வேண்டும்; இறுதியில் உயிர் உடலைவிட்டு நீங்கும்போது உலகப் பொருள் ஒன்றும் உடன்வராது.

இதனால் செல்வம் நிலையாமையின் இறுதி உண்மை:

“என்னுடையது” என்று பற்றிய அனைத்தும் “என்னுடன்” வருவதில்லை.

ஆனால் திருமூலர் இந்த உண்மையை வெறுமையில் முடிப்பதில்லை. அதிகாரத்தின் இறுதியில்:

“அண்ணலை எண்ணும்”

என்று சிவனை நோக்கித் திருப்புகிறார்.

அங்கிருந்தே அடுத்த அதிகாரமான இளமை நிலையாமை இயல்பாகத் தொடங்குகிறது.

ஏனெனில் அடுத்த தவிர்க்க முடியாத கேள்வி:

அண்ணலை எண்ண வேண்டும் — ஆனால் எப்போது?

மனித மனம் பொதுவாகச் சொல்வது:

“பின்னர்.”

முதலில் செல்வம் சேர்ப்போம்.
குடும்பத்தை அமைப்போம்.
வாழ்க்கையை நிலைநிறுத்துவோம்.
வயதாகிய பின் சாதிப்போம்.

திருமூலர் இப்போது அந்த “பின்னர்” என்பதையே சோதிக்கிறார்.

செல்வம் நமக்கு நிரந்தரமாகச் சொந்தமில்லாததுபோல:

இளமையும் காலமும் நமக்குச் சொந்தமான நிரந்தர வளங்கள் அல்ல.

பணம் இழந்தால் மீண்டும் ஈட்டலாம்.

ஆனால்:

கடந்த இளமையை மீண்டும் ஈட்ட முடியாது.

இதனால் சிந்தனைப் பயணம்:

பொருளின் நிலையாமையிலிருந்து
காலத்தின் நிலையாமைக்குச் செல்கிறது.

செல்வம் நிலையாமை கேட்கிறது:

“எதைச் சார வேண்டும்?”

பதில்:

சிவனை.

இளமை நிலையாமை கேட்கிறது:

“எப்போது சார வேண்டும்?”

பதில்:

இப்போதே.

இதுவே இரு அதிகாரங்களுக்கிடையேயான முக்கியமான ஞானப் பாலம்.

இளமை என்பது வெறும் உடல் அழகோ வயதோ அல்ல. அது:

உடல் வலிமை,
கற்றல் திறன்,
நினைவாற்றல்,
முயற்சி சக்தி,
தவம் தாங்கும் ஆற்றல்

ஆகியவை ஒருங்கிணைந்த சாதனை வாய்ப்பு.

எனவே:

இளமை நிலையற்றது என்பதால் அதை வெறுக்க வேண்டியதில்லை; வீணாக்கக் கூடாது.

திருமூலரின் தொடர்ச்சி இவ்வாறு அமைகிறது:

யாக்கை நிலையாமை
“உடலே நான் அல்ல.”
↓
செல்வம் நிலையாமை
“என்னுடையது இறுதி ஆதாரம் அல்ல.”
↓
இளமை நிலையாமை
“எனக்கு இன்னும் காலம் இருக்கிறது என்று மயங்காதே.”
↓
சிவயோக உபதேசம்
“சாதனையை ஒத்திவைக்காதே; அண்ணலை இப்போதே எண்ணு.”

செறிவான மாற்றச் சூத்திரம்

உடல் நிலைக்காது.
செல்வம் நிலைக்காது.
அவற்றை அனுபவிக்கும் இளமையும் நிலைக்காது.
எனவே சாதனையை ஒத்திவைக்காதே.

நினைவில் நிற்க வேண்டிய வரி

உடன் வராத செல்வத்திற்காக, திரும்ப வராத இளமையை முழுவதும் செலவிடாதே; செல்வத்தைப் பொறுப்பாகப் பயன்படுத்து, காலத்தைச் சாதனையாக மாற்று, அண்ணலை இப்போதே எண்ணு.

திருச்சிற்றம்பலம்.