அன்பர்களே,
நீங்கள் திருமந்திரத்தின் ஒரு மந்திரத்திற்கான பொருளையும், அதன் யோக–ஆகம–தந்திர விளக்கத்தையும் வாசித்துள்ளீர்கள்.
ஆனால், உங்களிடம் ஒரு கேள்வி…
திருமந்திரத்தைப் பற்றி அறிந்தீர்களா?
அல்லது
திருமந்திரத்தை அனுபவிக்கத் தொடங்கிவிட்டீர்களா?
இவை இரண்டும் ஒன்றல்ல.
திருமூலர் அருளிய ஒவ்வொரு திருமந்திரமும், வெறும் பாடல் அல்ல; ஒரு வருட தவத்தின் அனுபவச் சுருக்கம். அந்த அனுபவத்தை வெறும் வாசிப்பால் மட்டுமே முழுமையாகப் பெற முடியாது. அறிவு வழியைக் காட்டும்; ஆனால் சாதனையே அந்த வழியில் நம்மை நடத்தும்.
அதனால்தான், எமது குருநாதர் அகஸ்திய குலபதி ஸ்ரீ ஸக்தி சுமனன் அவர்கள், திருமந்திரத்தை வெறும் நூலாக அல்ல, வாழ்வாக மாற்றும் ஒரு தனித்துவமான சாதனை முறையாக திருமந்திர எழுத்துச் சாதனையை வகுத்துத் தந்துள்ளார்.
இந்த எழுத்துச் சாதனை என்பது,
ஒரு புத்தகத்திலிருந்து இன்னொரு புத்தகத்திற்கு சொற்களை நகலெடுக்கும் செயல் அல்ல.
இது,
நாள்தோறும் ஒரே ஒரு மந்திரத்தை மட்டுமே எழுதும் இந்த ஒழுக்கம், மனத்தின் அவசரத்தைக் குறைத்து, பொறுமையையும், கவனத்தையும், உள்ளுணர்வையும் வளர்க்கிறது. காலப்போக்கில், திருமந்திரம் ஒரு நூலாக உங்கள் கையில் இருப்பதில்லை; அது உங்கள் சிந்தனையிலும், சொல்லிலும், செயலிலும் வெளிப்படத் தொடங்கும்.
திருமந்திரத்தைப் படித்தவர்கள் பலர் இருக்கலாம்.
திருமந்திரத்தை வாழ்ந்தவர்கள் சிலரே.
அந்த அரிய சாதகர்களின் வரிசையில் நீங்கள் இணைவதற்கான அழைப்பே திருமந்திர எழுத்துச் சாதனை.
நீங்களும் இந்த அருள் யாத்திரையில் இணைந்து,
ஒவ்வொரு நாளும் ஒரு மந்திரம்,
ஒவ்வொரு மந்திரத்திலும் ஒரு புதிய விழிப்பு,
ஒவ்வொரு விழிப்பிலும் சிவத்தை நோக்கிய ஒரு புதிய படி எடுத்து வையுங்கள்.
வாருங்கள்!
திருமந்திரத்தை வெறும் வாசிப்பதிலிருந்து, அதை வாழும் ஆன்மிகப் பயணத்திற்கு ஒன்றாக முன்னேறுவோம்.
திருமந்திர அரண்மனை – உலகளாவிய திருமந்திர குருகுலம்
திருமந்திர எழுத்துச் சாதனையில் இணைந்து கொள்ள விரும்புபவர்கள், கீழ்வரும் விண்ணப்படிவத்தை நிரப்பி திருமந்திர அரண்மனை திருமூலர் குருகுலத்தில் இணையுங்கள்.
📝 விண்ணப்படிவம் →
திருமூலர் படிக்கட்டு - 173
சிவசிவ! மெய்யன்பர்களே!
திருமூல நாயனார் அருளிய 'பரசிவத்தை நோக்கிய மூவாயிரம் படிக்கட்டு' எனும் ஞானப் பயணத்தில், இன்று நாம் நூற்றிஎழுபத்து மூன்றாவது படிக்கட்டில் (173) அடியெடுத்து வைக்கிறோம்.
மூல மந்திரம் (பழந்தமிழ் வடிவம்)
தேற்றத் தெளியின் றெளிந்தீர் கலங்கன்மின்
ஆற்றுப் பெருக்கிங் கலக்கி மலக்காதே
மாற்றிக் களைவீர் மறித்துங்கள் செல்வத்தைக்
கூற்றன் வருங்கால் குறிக்கலு மாமே. (173)
சந்தி பிரித்த வடிவம்
தேற்றத் தெளிமின்; தெளிந்தீர், கலங்கன்மின்;
ஆற்றுப் பெருக்கிற் கலக்கி மலக்காதே;
மாற்றிக் களைவீர், மறுத்து உங்கள் செல்வத்தை;
கூற்றன் வருங்கால் குதிக்கலும் ஆமே.
யோக–ஆகம–தந்திர–சைவத் தத்துவ ஒருங்கிணைந்த விளக்கவுரை
செல்வத்தின் அலைச்சலிலிருந்து மனத்தை மீட்டு, பற்றைக் களைந்து, மரண எல்லையை எதிர்கொள்ளுதல்
தேற்றத் தெளியின் றெளிந்தீர் கலங்கன்மின்
ஆற்றுப் பெருக்கிங் கலக்கி மலக்காதே
மாற்றிக் களைவீர் மறித்துங்கள் செல்வத்தைக்
கூற்றன் வருங்கால் குறிக்கலு மாமே. (173)
முன்னைய பாடல்கள் செல்வத்தின் நிலையாமையை பல நிலைகளில் காட்டின.
169:
செல்வம் பிறரிடம் செல்லலாம்.
170:
செல்வத்தின் நிலையே மாறலாம்.
171:
என்னுடையது என்ற உரிமைப் பற்றை விசாரித்தது.
172:
நான் ஈட்டியது என்பதாலும் நிரந்தர உரிமை உறுதி செய்யப்படாது என்று காட்டியது.
173 இப்போது அடுத்த கட்டத்திற்கு வருகிறது:
“இவை அனைத்தையும் அறிந்தபின் நீ என்ன செய்ய வேண்டும்?”
அதற்கான பதிலே:
தெளிமின் — கலங்கன்மின் — பற்றைக் களைவீர்.
1. நிலையாமையை அறிதல் மட்டும் போதாது
செல்வம் நிலையற்றது என்று அறிவது ஒரு முதல் படி.
ஆனால்:
செல்வம் பெருகும்போது மனம் பெருமையடைகிறது;
குறையும்போது மனம் உடைகிறது
என்றால் அந்த அறிவு இன்னும் உள்ளார்ந்த ஞானமாகவில்லை.
அதனால் திருமூலர்:
“தெளிந்தீர் கலங்கன்மின்”
என்று கூறுகிறார்.
இதன் பொருள்:
அறிவு மனநிலையாக மாற வேண்டும்.
செல்வம் மாறும் போது:
அறிவும் மாறக்கூடாது.
2. “ஆற்றுப் பெருக்கு” — செல்வத்தின் இயல்பை மட்டும் அல்ல, மனத்தின் நிலையையும் காட்டும் உருவகம்
ஆற்றில் வெள்ளம் பெருகும்போது:
நீர் அமைதியாக இருப்பதில்லை.
அது:
சுழலும்,
புரளும்,
தன்னுள் சிக்கியவற்றையும் அசைக்கும்.
செல்வமும் அப்படியே மனத்தை இழுத்துச் செல்லலாம்.
செல்வம் பெருகும்போது:
ஆசை பெருகலாம்.
செல்வம் குறையும்போது:
பயம் பெருகலாம்.
இதனால் இப்பாடலின் ஆழமான எச்சரிக்கை:
வெளியில் செல்வம் அலைந்தாலும், உள்ளத்தில் நீ அலைந்து விடாதே.
3. “கலக்கி மலக்காதே” — செல்வத்தின் அலை மனத்தின் அலை ஆகக்கூடாது
செல்வம்:
சந்தை மாற்றத்தால்,
தொழில் மாற்றத்தால்,
காலநிலையால்,
அரசியல் மாற்றத்தால்,
உடல்நிலையால்
மாறலாம்.
இவை எல்லாம் வெளிப்புற இயக்கங்கள்.
ஆனால் சாதகரின் மனம்:
அவற்றின் பிரதிபலிப்பு அலைகளாக மட்டுமே வாழ்ந்தால்
உள் சுதந்திரம் இல்லை.
இதனால் சிவயோகப் பயிற்சி:
புறமாற்றத்தின் நடுவில் அகநிலையைப் பாதுகாப்பது.
4. “செல்வத்தை” அல்ல — “செல்வப்பற்றை” களை
இப்பாடலின் மிக முக்கியமான தத்துவத் திருத்தம் இதுவே.
மாற்றிக் களைவீர்... செல்வத்தை என்று நேரடியாக வாசித்தால்:
செல்வத்தை அழித்துவிடுங்கள்
என்ற தவறான முடிவுக்கு செல்லலாம்.
ஆனால் பழைய உரைமரபின் விளக்கம்:
களைய வேண்டியது செல்வப்பற்று.
இதனால் திருமூலரின் உபதேசம்:
பணத்தை அழி
அல்ல;
பணம் மனத்தை ஆளும் ஆற்றலை அழி.
இதுவே சைவயோகத்திற்குப் பொருத்தமான வாசிப்பு.
5. பற்று என்றால் என்ன?
செல்வம் இருப்பது பற்று அல்ல.
பற்று வெளிப்படும் சில நிலைகள்:
“இது குறையக் கூடாது.”
“இதுவே என் பாதுகாப்பு.”
“இதுவில்லாமல் நான் மதிப்பற்றவன்.”
“இன்னும் கிடைத்தால்தான் நான் அமைதியாக இருப்பேன்.”
இங்கு செல்வம் ஒரு பொருளாக இருக்கவில்லை.
அது:
அடையாளம் + பாதுகாப்பு + அகந்தை
என்ற மன அமைப்பாகிவிட்டது.
இதைத்தான் களைய வேண்டும்.
6. சைவசித்தாந்தப் பார்வை — பொருள் பாசமல்ல; பற்றுதலே பந்தம்
சைவசித்தாந்தத்தில் உலகப் பொருட்கள் மாயைக்குரிய அனுபவத் தளத்தின் பகுதிகள்.
மாயை என்பதை:
பொய்
என்று மட்டும் கொள்ளக்கூடாது.
உடல், கருவி, உலகம் ஆகியவை உயிரின் அனுபவத்துக்கும் பக்குவத்திற்கும் பயன்படுகின்றன.
எனவே செல்வமும்:
பயன்பாட்டு வளம்.
ஆனால் உயிர்:
அதையே தனது இறுதி பாதுகாப்பு, மதிப்பு, அடையாளம் என்று கொள்ளும்போது
பாசப்பற்று வலுப்பெறுகிறது.
அதனால்:
செல்வம் கருவி; செல்வப்பற்று பந்தம்.
7. “மாற்றிக் களைவீர்” — மனத்தின் சார்பை மாற்றுதல்
மாற்றி என்ற சொல் இங்கு மிகவும் முக்கியமானது.
பற்றை வெறும் வெறுமையாக அகற்றுவதல்ல.
சார்பை மாற்ற வேண்டும்.
அதாவது:
செல்வம் → இறுதி சார்பு
என்ற நிலையை மாற்றி:
சிவன் → இறுதி சார்பு
என்ற நிலையை உருவாக்க வேண்டும்.
இதுவே முன் பாடல்களின்:
செல்வனைச் சேரின்
வானவர் கோனை நாடுமின்
என்ற உபதேசத்துடன் நேரடியாக இணைகிறது.
8. சிவயோகப் பார்வை — சமநிலை
யோகத்தில் மனம்:
விருப்பத்தால் இழுக்கப்படாமல்,
இழப்பால் உடைக்கப்படாமல்
நிலைக்க வேண்டும்.
செல்வத்தின் ஏற்றத் தாழ்வு ஒரு மிகச் சிறந்த மனச் சோதனை.
செல்வம் பெருகும்போது
மனம் பரவசமடைந்து தன்னை மறக்கிறதா?
செல்வம் குறையும்போது
மனம் பயத்தால் உடைகிறதா?
இரண்டிலும் சமநிலை பெறுவது:
பற்றின்மை வளர்ந்ததற்கான அறிகுறி.
இதுவே கலங்கன்மின் என்ற சொல்லின் யோக ஆழம்.
9. கூற்றன் — செல்வத்தின் இறுதி சோதனை
பாடல் செல்வத்தை:
சந்தை மதிப்பால்
சோதிக்கவில்லை.
அது:
மரணத்தின் முன் வைத்துச் சோதிக்கிறது.
கேள்வி:
மரணம் வரும் போது செல்வம் என்ன செய்ய முடியும்?
அது:
வசதிகளை ஏற்படுத்தலாம்;
சிகிச்சையை வாங்கலாம்;
வாழ்க்கையை சில அளவு பாதுகாக்கலாம்.
ஆனால்:
மரணத்தை நிரந்தரமாக வாங்கிப் போக்க முடியாது.
இதுவே செல்வத்தின் இறுதி எல்லை.
10. “கூற்றைத் தாண்டுதல்” — எவ்வாறு புரிந்துகொள்ள வேண்டும்?
பழைய உரைமரபில் குதிக்கலும் என்ற வாசிப்பில் இருவகைத் திசைகள் உள்ளன.
ஒன்று:
பொருட்செல்வத்தால் கூற்றைத் தாண்ட முடியாது.
மற்றொன்று:
செல்வப்பற்றை நீக்கி நிலையான இறைசார்பைப் பெற்றால் கூற்றைத் தாண்டும் ஆன்மிக நிலை சாத்தியம்.
இதை:
உடல் ஒருபோதும் மரிக்காது
என்று கொள்ளக் கூடாது.
சைவ ஞானப் பார்வையில் பாதுகாப்பாகக் கொள்ள வேண்டியது:
மரணத்தின் ஆட்சிக்குள் இருக்கும் உடல் நிலையைத் தாண்டி, உயிரின் இறைநோக்கிய பயணத்தை உணர்தல்; மரணத்தையே இறுதி அழிவு என்று எண்ணும் மருளையும் பயத்தையும் கடத்தல்.
11. மரணப் பயமும் செல்வப்பற்றும் ஒன்றை ஒன்று வளர்க்கும்
மனிதன் ஏன் அதிகமாகச் சேமிக்கிறான்?
ஒரு அளவிற்கு:
எதிர்கால பாதுகாப்புக்காக.
அது இயல்பு.
ஆனால் ஆழத்தில்:
பாதுகாப்பின்மை,
இழப்புப் பயம்,
முதுமைப் பயம்,
மரணப் பயம்
செல்வக் குவிப்பை அதிகரிக்கலாம்.
ஆனால் paradox என்ன?
மரணத்தைத் தவிர்க்க செல்வம் சேர்க்கிறோம்; இறுதியில் மரணத்தின் முன் செல்வத்தையே விட்டுச் செல்கிறோம்.
இந்த முரண்பாட்டை 173 நேராகத் தொடுகிறது.
12. ஆகமப் பார்வை — செல்வம் இறைநோக்கிய பயன்பாட்டில் உயர்கிறது
செல்வப்பற்றை களைதல்:
செல்வப் பயன்பாட்டை நிறுத்துவது அல்ல.
மாறாக:
அதை சரியான நோக்கில் செலுத்துவது.
செல்வம்:
பூஜை,
ஆலயப்பணி,
தர்மம்,
கல்வி,
உதவி,
சேவை
ஆகும் போது அதன் ஆன்மிகப் பணி மாறுகிறது.
இதனால்:
உடைமை → அர்ப்பணம்
என்ற மாற்றம் ஏற்படுகிறது.
13. தந்திரப் பார்வை — வெளிச் சக்தியால் உள் மையம் குலையாத நிலை
தாந்திரிக நோக்கில் செல்வம் ஒரு உலகச் சக்தியாகக் கொள்ளப்படலாம்.
அந்த சக்தி:
உயரலாம்,
குறையலாம்,
கைகள்மாறலாம்.
ஆனால் சாதகரின் சித்தம்:
அதன் அலைகளால் இழுக்கப்படாமல் இருக்க வேண்டும்.
இதுவே:
சக்தியைப் பயன்படுத்து; சக்தியால் கட்டுப்படாதே
என்ற பாதுகாப்பான தாந்திரிகப் பொருத்தம்.
இப்பாடலில் இதற்காக எந்தச் சக்கர, குண்டலினி குறியீடும் அவசியமில்லை.
14. 172 → 173 — விவரிப்பிலிருந்து உத்தரவிற்கு
172:
தேனீயைப் பார்த்து செல்வத்தின் நிலையாமையை உணரச் செய்தது.
173:
இப்போது நேரடியாகச் சொல்கிறது:
தெளிமின்.
கலங்கன்மின்.
களைவீர்.
இதுவே அதிகாரத்தில் முக்கிய திருப்பம்.
இதுவரை:
“செல்வம் எப்படி நிலையற்றது?”
என்பது முக்கியம்.
இப்போது:
“அதை அறிந்த நீ எப்படி வாழ வேண்டும்?”
என்பதே முக்கியம்.
ஒருங்கிணைந்த விளக்கவுரை
173-ஆம் பாடல் செல்வம் நிலையாமை அதிகாரத்தை வெறும் பார்வை மற்றும் அறிவிலிருந்து உள்மாற்றம் நோக்கி நகர்த்துகிறது. செல்வம் ஆற்றுவெள்ளம்போல் பெருகியும் குறைந்தும் வரலாம்; ஆனால் அதன் இயக்கத்தோடு மனமும் அலைந்தால் நிலையாமையை அறிந்த ஞானம் இன்னும் பக்குவம் பெறவில்லை.
ஆகவே திருமூலர் முதலில் தெளிமின் என்கிறார்; பின்னர் கலங்கன்மின் என்கிறார்; இறுதியில் களைவீர் என்கிறார். களைய வேண்டியது பொருள் அல்ல — பொருளின் மீது வைத்த இறுதி சார்பு மற்றும் பற்றே.
இந்தப் பற்றை மாற்றினால் செல்வம்:
பாதுகாப்பின் இறுதி ஆதாரம்
என்பதிலிருந்து:
தர்மத்தின் கருவி
ஆக மாறுகிறது.
மரணம் வரும் போது செல்வத்தின் எல்லை வெளிப்படுகிறது. அதனால் மரண நேரம் வரை பற்றை வளர்த்துக் கொண்டு பின்னர் விடுவது அல்ல; உயிரோடு இருக்கும் காலத்திலேயே செல்வத்திற்குரிய இடத்தையும் சிவனுக்குரிய இடத்தையும் தெளிவுபடுத்த வேண்டும்.
இதுவே:
செல்வத்தின் அலைகளிலிருந்து மனத்தை மீட்டு, சிவசார்பில் நிலைநிறுத்தும் பாடல்.
ஞானச் சூத்திரம்
செல்வ ஏற்றத் தாழ்வு
↓
மனக் கலக்கம்
↓
பற்று
↓
மரணப் பயம்
இதற்கு மாற்றாக:
நிலையாமை தெளிவு
↓
கலங்காமை
↓
செல்வப்பற்று களைதல்
↓
சார்பை மாற்றுதல்
↓
சிவசார்பு
↓
கூற்றின் பயத்தைத் தாண்டும் ஞானநிலை
நினைவில் நிற்க வேண்டிய வரி
173-ல் திருமூலர் “செல்வத்தை களை” என்று அல்ல, “செல்வப்பற்றை களை” என்று சாதகரை அடுத்த கட்டத்திற்கு அழைத்துச் செல்கிறார். ஆற்றுவெள்ளம்போல் செல்வம் பெருகியும் குறைந்தும் வரட்டும்; அதனோடு மனமும் புரண்டு போகாதபடி தெளிவில் நிலைத்து, மரணத்தின் முன் துணையாக முடியாத பொருளிலிருந்து இறுதி சார்பை மாற்றி சிவத்தில் நிலைநிறுத்துவதே இப்பாடலின் சிவயோக ஞானம்.
பாடல் 173 — தர்க்கக் கட்டமைப்பு
நிலையாமையை அறிதலிலிருந்து பற்றைக் களைவதற்கான திருப்பம்
தேற்றத் தெளியின் றெளிந்தீர் கலங்கன்மின்
ஆற்றுப் பெருக்கிங் கலக்கி மலக்காதே
மாற்றிக் களைவீர் மறித்துங்கள் செல்வத்தைக்
கூற்றன் வருங்கால் குறிக்கலு மாமே. (173)
173-ஆம் பாடல் செல்வம் நிலையாமை அதிகாரத்தில் மிக முக்கியமான திருப்புப்புள்ளி. இதற்கு முன் திருமூலர் செல்வத்தின் இயல்பைக் காட்டினார்; இங்கு அவர் முதன்முறையாக:
“இப்போது நீ என்ன செய்ய வேண்டும்?”
என்று சாதகரிடம் நேரடியாகக் கூறுகிறார்.
இதன் தர்க்க ஓட்டம்:
தெளிவு → கலங்காமை → பற்றைக் களைதல் → மரண எல்லையில் செல்வத்தின் வரம்பை அறிதல்
1. 172 → 173 : காட்சியிலிருந்து கட்டளைக்கு
172-ஆம் பாடல் தேனீ உருவகத்தின் மூலம்:
ஈட்டிய செல்வத்தையே கைவிட நேரிடலாம்
என்று காட்டியது.
173 அதிலிருந்து உடனே அடுத்த முடிவை எடுத்துக்கொள்கிறது:
அப்படியானால் அந்த நிலையற்ற செல்வத்தின் ஏற்றத் தாழ்வோடு மனமும் ஏன் கலங்க வேண்டும்?
இதனால்:
172
நிலையாமையைப் பார்.
173
நிலையாமையை அறிந்து உன்னை மாற்று.
இதுவே அதிகாரத்தின் முக்கிய முன்னேற்றம்.
2. முதல் அடி — அறிவிலிருந்து நிலையான தெளிவிற்கு
தேற்றத் தெளிமின்; தெளிந்தீர், கலங்கன்மின்
முதல் அடி மூன்று படிகளில் அமைந்துள்ளது:
தேற்றம்
↓
தெளிவு
↓
கலங்காமை
இதில் முக்கியமானது:
ஒரு உண்மையை அறிந்துவிட்டதாகச் சொல்வது மட்டும் போதாது.
அந்த அறிவு:
மனநிலையாக நிலைபெற வேண்டும்.
செல்வம் நிலையற்றது என்று சொல்லிக்கொண்டே, அது குறைந்தால் மனம் உடைந்துவிட்டால்:
அறிவு இன்னும் அனுபவத் தெளிவாகவில்லை.
3. “தெளிந்தீர் கலங்கன்மின்” — அறிவின் சோதனை
இங்கே திருமூலரின் தர்க்கம் மிகவும் கூர்மையானது:
தெளிந்தவர் என்றால், கலங்காமை அதன் விளைவாக இருக்க வேண்டும்.
அதாவது:
ஞானம் → மனநிலை மாற்றம்
என்ற தொடர்பு.
இது இல்லையெனில்:
அறிவு வாய்மொழியில் இருக்கிறது;
பற்று இன்னும் மனத்தில் இருக்கிறது.
4. இரண்டாம் அடி — ஆற்றுவெள்ளம் ஏன்?
ஆற்றுப் பெருக்கிற் கலக்கி மலக்காதே
ஆற்றுவெள்ளம்:
தானே கலங்கிய ஓட்டம்.
அதோடு:
தன்னுள் சிக்கியவற்றையும் அசைக்கிறது.
திருமூலர் செல்வத்தையும் இதேபோல் அமைக்கிறார்:
செல்வத்தின் நிலை மாறுகிறது
↓
அதனுடன் பற்றுடைய மனமும் மாறுகிறது.
இதனால் உவமையின் இரட்டை பணி:
5. வெளிப்புற அலை ↔ உள்அலை
173-ன் முக்கியமான தர்க்க எதிரிணை:
புறச் செல்வ அலை
↔
அக மன அலை
செல்வம் பெருகும் போது:
மகிழ்ச்சி மிகை.
குறையும் போது:
பயம், வருத்தம்.
அப்படியானால் மனம்:
செல்வத்தின் வரைபடமாகவே மாறிவிடுகிறது.
திருமூலரின் உபதேசம்:
வெளியில் ஏற்றத் தாழ்வு இருக்கலாம்; உள்ளே அதே ஏற்றத் தாழ்வு இருக்க வேண்டியதில்லை.
6. மூன்றாம் அடி — விளக்கத்திலிருந்து செயல்
மாற்றிக் களைவீர்...
இதுதான் பாடலின் மையத் திருப்பம்.
முதல் இரண்டு அடிகள்:
அறி, கலங்காதே.
மூன்றாம் அடி:
செய்.
அதாவது:
பற்றை மாற்று,
களை.
இதனால் பாடல்:
அறிவு → சாதனை
என்ற கட்டத்திற்கு செல்கிறது.
7. “மாற்றி” முதலில், “களை” பின்னர்
இங்கு சொற்களின் வரிசை முக்கியமானது.
மாற்றி → களை
முதலில்:
மனத்தின் சார்பை மாற்ற வேண்டும்.
பின்னர்:
பழைய பற்றை களைய வேண்டும்.
இதன் ஆழமான தர்க்கம்:
வெறும் வெறுமை உருவாக்காதே;
தவறான சார்பை உயர்ந்த சார்பாக மாற்று.
முன் பாடல்களின்:
செல்வனைச் சேரின்
வானவர் கோனை நாடுமின்
என்ற உபதேசத்துடன் இது இணைகிறது.
8. “செல்வத்தை” — சொற்பொருளிலிருந்து கருத்துப் பொருளுக்கு
மூன்றாம் அடியை மேலோட்டமாக வாசித்தால்:
செல்வத்தையே நீக்கு
என்று தோன்றலாம்.
ஆனால் உரைமரபின் விளக்கம்:
செல்வப்பற்றைக் களை
என்பது.
இதுவே தர்க்கத்தில் மிக முக்கியம்.
இல்லையெனில்:
முழு அதிகாரமும் செல்வ விரோதமாக மாறிவிடும்.
ஆனால் தொடர்ச்சியாகப் பார்த்தால்:
செல்வத்தைப் பற்றாதே;
செல்வத்தை இறுதி சார்பாக்காதே;
என்றுதான் அதிகாரம் நகர்கிறது.
9. நான்காம் அடி — மரணம் இறுதி சோதனை
கூற்றன் வருங்கால்...
திருமூலர் ஏன் திடீரென மரணத்தை கொண்டு வருகிறார்?
ஏனெனில் ஒரு பொருளின்:
இறுதி மதிப்பு என்ன?
என்பதைச் சோதிக்க:
மரண எல்லை
மிகத் தெளிவான அளவுகோல்.
கேள்வி:
செல்வம் மரணத்தின் முன் என்ன செய்ய முடியும்?
இதனால் தர்க்கம்:
செல்வத்தின் உலகப் பயன்பாடு
↔
செல்வத்தின் இறுதி வரம்பு
என்று பிரிகிறது.
10. செல்வத்தின் பயன் ↔ செல்வத்தின் எல்லை
இந்தப் பாடல்:
செல்வம் பயனற்றது
என்று கூறவில்லை.
மாறாக:
அது உலக வாழ்க்கையில் பயன் தரலாம்.
ஆனால்:
மரணத்தைத் தாண்டும் இறுதி ஆதாரம் அல்ல.
இதுவே பாடலின் மதிப்பீட்டு முறை.
அதனால்:
பயன்பாடு இருக்கிறது
ஆனால்
பரமச் சார்பு அல்ல.
11. “கூற்றைத் தாண்டுதல்” — தர்க்க ரீதியாக அதன் இடம்
குதிக்கலும் என்ற உரைமரபை எடுத்துக்கொண்டால் இரண்டு திசைகள்:
முதல் வாசிப்பு
செல்வத்தால் மரணத்தைத் தாண்ட முடியாது.
இரண்டாம் வாசிப்பு
செல்வப்பற்றை களைந்து இறைசார்பில் நிலைத்தால் மரணத்தைத் தாண்டும் ஆன்மிக நிலை சாத்தியம்.
இரண்டிலும் பொதுவான தர்க்க மையம்:
செல்வப்பற்று மரணத்தின் இறுதி தீர்வல்ல.
12. 169–173 : அதிகாரத்தின் முதல் பெரிய வளைவு
இப்போது முதல் ஐந்து பாடல்களை ஒன்றாகப் பார்த்தால் தர்க்கம் மிகத் தெளிவாகிறது:
169
செல்வம் பிறரிடம் செல்லலாம்.
170
செல்வத்தின் நிலையே மாறும்.
171
“என்னுடையது” என்ற பற்றை விசாரி.
172
“நான் ஈட்டியது” என்பதும் நிரந்தர உரிமை அல்ல.
173
இவற்றை அறிந்தபின், செல்வப்பற்றையே மாற்றிக் களை.
இதனால் 173:
முதல் நான்கு பாடல்களின் சாதனை முடிவு.
13. அதிகாரத்தின் தர்க்கத்தில் 173 ஏன் முக்கியம்?
169–172 வரை:
ஆதாரங்கள்.
173:
முடிவு + செயல் உத்தரவு.
முன்பு:
செல்வம் ஏன் நிலையானதல்ல?
இப்போது:
அது நிலையானதல்ல என்று அறிந்த நீ எப்படி வாழ வேண்டும்?
இதுவே இப்பாடலின் தனிப்பணி.
14. நான்கு அடிகளின் தர்க்கப் பணி
முதல் அடி — அறிவு
தெளிவு பெறு; கலங்காதே.
இரண்டாம் அடி — உவமை
செல்வம் ஆற்றுவெள்ளம்போல் மாற்றமுடையது; அதனோடு மனமும் புரளாதே.
மூன்றாம் அடி — செயல்
செல்வத்தின் மீது உள்ள பற்றை மாற்றிக் களை.
நான்காம் அடி — இறுதி அளவுகோல்
மரணத்தின் முன் செல்வத்தின் உண்மையான வரம்பை அறி.
முழுத் தர்க்க வரைபடம்
செல்வம் நிலையற்றது என்பதை அறிதல்
↓
தெளிவு
↓
கலங்காமை
↓
செல்வத்தின் ஏற்றத் தாழ்வைக் காணுதல்
↓
மனம் அதோடு அலைகிறதா என அறிதல்
↓
செல்வப்பற்றை மாற்றுதல்
↓
பற்றைக் களைதல்
↓
கூற்றன் முன் செல்வத்தின் எல்லை
↓
நிலையான சார்பைத் தேடுதல்
தர்க்க இடம்
173-ஆம் பாடல் செல்வம் நிலையாமை அதிகாரத்தின் முதல் கட்டத்தை முடித்து, இரண்டாம் கட்டத்திற்கான கதவைத் திறக்கிறது. 169–172 வரை செல்வத்தின் உரிமை, நிலை, “என்னுடையது” என்ற மனப்பற்று, “நான் ஈட்டியது” என்ற உரிமை வாதம் ஆகியவை ஒன்றன்பின் ஒன்றாக உடைக்கப்பட்டன. 173 இவற்றின் முடிவாக தெளிமின், கலங்கன்மின், களைவீர் என்ற நேரடி ஏவல்களை முன்வைக்கிறது. ஆற்றுவெள்ளம் போல செல்வம் வெளியில் அலைந்தாலும், மனம் அதனோடு அலைந்து விடக்கூடாது; பொருளையே அழிப்பதல்ல, அதன் மீது உள்ள பற்றை மாற்றிக் களைய வேண்டும். இறுதியில் கூற்றன் வருங்கால் என்று மரணத்தை அளவுகோலாக முன்வைத்து, செல்வம் உலகப் பயன்பாடு தரலாம் என்றாலும் உயிரின் இறுதி ஆதாரமாக முடியாது என்பதை நிறுவுகிறது. எனவே 173-ன் தர்க்கப் பணி, செல்வ நிலையாமையை அறிந்த அறிவை மனக் கலங்காமை, பற்றின்மை, இறைசார்பு நோக்கிய வாழ்வியல் மாற்றமாக்குவதாகும்.
தர்க்கச் சூத்திரம்
அறிதல்
↓
தெளிதல்
↓
கலங்காமை
↓
பற்றைக் காணுதல்
↓
சார்பை மாற்றுதல்
↓
பற்றைக் களைதல்
↓
மரணத்தின் முன் செல்வத்தின் எல்லை அறிதல்
172 → 173 ஒரே வரியில்
172 — “ஈட்டிய செல்வமும் கைவிடப்படலாம்.”
↓
173 — “அப்படியானால் அது கைவிடும் முன், அதன் மீதுள்ள மனப்பற்றையே நீ களை.”
நினைவில் நிற்க வேண்டிய தர்க்க வரி
173-ல் திருமூலர் செல்வத்தின் நிலையாமையை மீண்டும் விளக்கவில்லை; ஏற்கனவே நிறுவிய உண்மையின் விளைவாகச் சாதகரிடம் செயலைக் கோருகிறார். ஆற்றுவெள்ளம்போல் செல்வம் ஏறி இறங்கட்டும்; அதனோடு மனம் அலைந்து விடாதே. பொருளை அல்ல, பொருள்மீது வைத்த இறுதி சார்பை மாற்றிக் களை; ஏனெனில் கூற்றன் வரும் போது உலகச் செல்வத்தின் வரம்பு வெளிப்படும். இதுவே நிலையாமை அறிவு சாதனை ஞானமாக மாறும் தருணம்.
பாடல் 173 — சாதனை வாழ்வியல்
செல்வத்தின் ஏற்றத் தாழ்வில் மனத்தை இழக்காமல், பற்றை மாற்றிக் களைதல்
தேற்றத் தெளியின் றெளிந்தீர் கலங்கன்மின்
ஆற்றுப் பெருக்கிங் கலக்கி மலக்காதே
மாற்றிக் களைவீர் மறித்துங்கள் செல்வத்தைக்
கூற்றன் வருங்கால் குறிக்கலு மாமே. (173)
173-ஆம் பாடலின் நடைமுறை உபதேசம்:
செல்வத்தை நிர்வகி; செல்வம் உன் மனநிலையை நிர்வகிக்க விடாதே.
செல்வம் பெருகலாம். குறையலாம். வாய்ப்புகள் வரலாம். இழப்புகளும் வரலாம். ஆனால் அந்த மாற்றங்களோடு மனமும் அடிக்கடி உடைந்து எழுந்தால், நிலையாமையைப் பற்றிய ஞானம் இன்னும் வாழ்க்கையாக மாறவில்லை.
1. செல்வம் மாறும்; மனம் மாற வேண்டியதில்லை
ஆற்றுவெள்ளம் ஒரே நிலையில் இருக்காது.
அதுபோல:
வருமானம் மாறலாம்,
தொழில் நிலை மாறலாம்,
சேமிப்பு மாறலாம்,
சொத்து மதிப்பு மாறலாம்.
இதனை முன்கூட்டியே ஏற்றுக்கொள்.
மாற்றத்தை இயல்பு என்று ஏற்றுக்கொண்ட மனம், மாற்றம் வந்தபோது குறைவாகக் கலங்கும்.
2. பணநிலையும் மனநிலையும் ஒன்றாகிவிடுகிறதா என்று கவனி
சுயவிசாரணை:
செல்வம் அதிகரித்தால் நான் அதிக மதிப்புடையவன் என்று நினைக்கிறேனா?
செல்வம் குறைந்தால் நான் தோற்றுப்போனவன் என்று நினைக்கிறேனா?
அப்படியானால்:
பொருளாதார நிலை = சுயமதிப்பு
என்ற தவறான இணைப்பு உருவாகியுள்ளது.
173 இதைத் துண்டிக்கச் செய்கிறது.
3. “கலங்கன்மின்” — நிதி இழப்பில் முதலில் மனத்தை நிலைநிறுத்து
பொருளாதார மாற்றம் வந்தால் உடனே:
பயம்,
அவசரம்,
கோபம்,
தவறான முடிவு
வரலாம்.
அந்த நேரத்தில்:
உடனடி எதிர்வினை செய்யாமல்,
நிலையைப் பாருங்கள்,
உண்மையான இழப்பை மதிப்பிடுங்கள்,
அமைதியாக முடிவு செய்யுங்கள்.
இதுவே கலங்கன்மின் என்பதன் நவீன வாழ்வியல் பயன்பாடு.
4. களைய வேண்டியது செல்வம் அல்ல — செல்வப்பற்று
இப்பாடலின் மிக முக்கியமான நடைமுறை வேறுபாடு:
செல்வத்தை கைவிடு
என்பதல்ல;
செல்வப்பற்றை களை.
அதாவது:
பணம் இருக்கட்டும்;
வீடு இருக்கட்டும்;
சொத்து இருக்கட்டும்;
சேமிப்பு இருக்கட்டும்.
ஆனால்:
இவை இல்லாமல் நான் பாதுகாப்பற்றவன், மதிப்பற்றவன், முழுமையற்றவன்
என்ற மனம் குறைய வேண்டும்.
5. செல்வத்திற்கான சரியான இடத்தை நிர்ணயி
செல்வம்:
வாழ்க்கையின் கருவி.
அது:
வாழ்க்கையின் இறுதி இலக்கு
ஆகக் கூடாது.
ஒரு எளிய மனவரிசை:
சிவசார்பு / அறம் / வாழ்க்கை நோக்கம்
↓
**
பாடல் 173 — ஒரே பார்வையில் முழுச் சாரம்
செல்வத்தின் அலைகளிலிருந்து மனத்தை மீட்டு, பற்றைக் களைந்து, சிவசார்பில் நிலைநிறுத்துதல்
தேற்றத் தெளியின் றெளிந்தீர் கலங்கன்மின்
ஆற்றுப் பெருக்கிங் கலக்கி மலக்காதே
மாற்றிக் களைவீர் மறித்துங்கள் செல்வத்தைக்
கூற்றன் வருங்கால் குறிக்கலு மாமே. (173)
173-ஆம் பாடல் செல்வம் நிலையாமை அதிகாரத்தில் ஒரு முக்கிய மாற்றத்தை ஏற்படுத்துகிறது. இதற்கு முன் திருமூலர் செல்வத்தின் நிலையாமையை பல கோணங்களில் காட்டினார். இங்கு அவர் முதன்முறையாக, அந்த உண்மையை அறிந்த சாதகர் எப்படி வாழ வேண்டும் என்பதை நேரடியாகச் சொல்கிறார்.
இப்பாடலின் மைய இயக்கம்:
தெளிவு → கலங்காமை → பற்றை மாற்றுதல் → செல்வப்பற்றை களைதல் → மரண எல்லையில் செல்வத்தின் வரம்பை உணர்தல்
செல்வ நிலையாமையை அறிதல் மட்டும் போதாது
செல்வம் மாறும் என்று அறிவது முதல் படி.
ஆனால்:
செல்வம் அதிகரிக்கும்போது பெருமை,
குறையும்போது பயம்
என்று மனம் தொடர்ந்து அலைந்தால், அந்த அறிவு இன்னும் உள்ளார்ந்த பக்குவமாகவில்லை.
அதனால் திருமூலர்:
“தெளிந்தீர் கலங்கன்மின்”
என்று சொல்கிறார்.
அதாவது:
உண்மை அறிவு மனநிலையாக மாற வேண்டும்.
ஆற்றுப்பெருக்கு — வெளிப்புற அலை, உள்அலை
ஆற்றுவெள்ளம்:
பெருகும்,
சுழலும்,
தன்னுள் சிக்கியதை அசைக்கும்.
செல்வமும்:
பெருகலாம்,
குறையலாம்,
மாற்றமடையலாம்.
இதனோடு மனமும்:
பெருமை, பயம், ஆசை, வருத்தம்
என்று அலைந்தால், மனிதன் செல்வத்தின் உளவியல் அடிமையாகிவிடுகிறான்.
இதுவே பாடலின் எச்சரிக்கை:
செல்வம் அலைந்தாலும் மனம் அலைந்து விடாதே.
களைய வேண்டியது செல்வம் அல்ல
இப்பாடலைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டிய மிக முக்கிய வேறுபாடு:
செல்வம் ≠ செல்வப்பற்று
பழைய உரைமரபின் கருத்துப்படி:
களைய வேண்டியது பொருள் அல்ல;
பொருளின் மீது வைத்துள்ள பற்று.
இதனால் திருமூலரின் உபதேசம்:
பணத்தை அழி அல்ல;
பணம் உன் மனத்தை ஆளும் இடத்தை அழி.
“மாற்றி” — வெறும் பற்றின்மை அல்ல
மாற்றிக் களைவீர் என்ற சொற்றொடரில் மாற்றி மிகவும் முக்கியம்.
பற்றை வெறுமையாக அகற்றுவது மட்டும் போதாது.
சார்பை மாற்ற வேண்டும்.
அதாவது:
செல்வம் → இறுதி ஆதாரம்
என்ற மனநிலையிலிருந்து:
சிவன் → இறுதி ஆதாரம்
என்ற நிலைக்கு மாற்றம் ஏற்பட வேண்டும்.
இதுவே முன் பாடல்களின்:
செல்வனைச் சேரின்
வானவர் கோனை நாடுமின்
என்ற உபதேசத்தின் தொடர்ச்சி.
சைவ ஞானப் பார்வை
உலகச் செல்வம்:
மாயைத் தளத்தின் அனுபவ வளம்.
அது:
பொய் அல்ல;
பயனற்றதும் அல்ல.
ஆனால் அது:
உயிரின் நிரந்தர சொரூபம் அல்ல.
எனவே:
செல்வம் பயன்பாட்டு கருவி;
செல்வப்பற்று பாசத்தின் வடிவமாகலாம்.
இதனால் பற்று களைவது:
உலகத்தை நிராகரிப்பது அல்ல;
உலகத்தை அதன் சரியான இடத்தில் வைப்பது.
சிவயோகப் பார்வை
சிவயோக சாதகரின் சோதனை:
செல்வம் எவ்வளவு இருக்கிறது?
என்பதல்ல.
அது மாறும்போது மனம் எவ்வளவு மாறுகிறது?
என்பதே.
செல்வம் பெருகும்போது மனம் பறக்காமல், குறையும்போது மனம் உடையாமல், இரண்டிலும் சிவசார்பில் நிலைநிற்கும் மனமே பக்குவம் பெற்ற மனம்.
இதுவே கலங்கன்மின் என்பதன் யோக ஆழம்.
கூற்றன் — செல்வத்தின் இறுதி அளவுகோல்
பாடல் செல்வத்தின் மதிப்பை இறுதியில்:
மரணத்தின் முன்
சோதிக்கிறது.
செல்வம்:
உணவு தரலாம்,
வசதி தரலாம்,
சிகிச்சை தரலாம்,
பாதுகாப்பு தரலாம்.
ஆனால்:
மரணத்தை நிரந்தரமாகத் தடுக்க முடியாது.
இதுவே அதன் எல்லை.
அதனால்:
உலகப் பயன் உள்ளது;
பரமச் சார்பு அல்ல.
மரண நினைவு — பயமல்ல, மதிப்பீடு
கூற்றன் வருங்கால் என்பதைக் பயமுறுத்தலாக மட்டும் வாசிக்கக் கூடாது.
அது ஒரு மதிப்பீட்டு கேள்வி:
இன்று நான் பற்றிக் கொண்டிருப்பது இறுதியில் என்னைத் தாங்குமா?
இந்தக் கேள்வி:
செல்வத்தின் மதிப்பை குறைப்பதற்காக அல்ல;
அதன் சரியான இடத்தை அறியச் செய்வதற்காக.
169–173 — முதல் பெரிய வளைவு
இந்த ஐந்து பாடல்களையும் ஒன்றாகப் பார்த்தால்:
169
செல்வத்தின் உரிமை பிறரிடம் செல்லலாம்.
170
செல்வத்தின் நிலையே மாறக்கூடியது.
171
“என்னுடையது” என்ற பற்றை விசாரி.
172
“நான் ஈட்டியது” என்பதும் நிரந்தர உரிமைக்கான ஆதாரம் அல்ல.
173
இவற்றைத் தெளிந்த பின் செல்வப்பற்றையே மாற்றிக் களை.
இதனால் 173, முதல் நான்கு பாடல்களின்:
சாதனை முடிவு
ஆகிறது.
மொத்த ஞானச் சாரம்
173-ஆம் பாடல் செல்வம் நிலையற்றது என்பதை மீண்டும் கூறுவதற்காக அல்ல; அந்த உண்மையை அறிந்த சாதகரின் மனம் எப்படி மாற வேண்டும் என்பதைக் கூறுவதற்காக வருகிறது.
செல்வம் ஆற்றுவெள்ளம்போல்:
பெருகட்டும்,
குறையட்டும்.
சாதகரின் மனம்:
அதனோடு பெருமையிலும் பயத்திலும் சுழலாமல் இருக்க வேண்டும்.
இதற்காக:
தெளிவு பெற வேண்டும்,
கலங்காமை வளர்க்க வேண்டும்,
செல்வத்தின் மீது வைத்துள்ள இறுதி சார்பை மாற்ற வேண்டும்,
செல்வப்பற்றை களைய வேண்டும்.
மரணம் வரும் போது செல்வத்தின் எல்லை வெளிப்படும். ஆகவே இறுதி பாதுகாப்பை பொருளில் அல்ல, சிவசார்பில் நிலைநிறுத்த வேண்டும்.
இதுவே:
நிலையாமை அறிவை சாதனை ஞானமாக மாற்றும் பாடல்.
ஞானச் சூத்திரம்
செல்வ நிலையாமை
↓
தெளிவு
↓
கலங்காமை
↓
செல்வப்பற்றைக் காணுதல்
↓
சார்பை மாற்றுதல்
↓
பற்றைக் களைதல்
↓
மரணத்தின் முன் செல்வத்தின் எல்லை அறிதல்
↓
சிவசார்பு
நினைவில் நிற்க வேண்டிய வரி
173-ல் திருமூலர் செல்வத்தை கைவிடச் சொல்லவில்லை; செல்வத்தின் ஏற்றத் தாழ்வோடு மனமும் அலைந்து கொண்டிருக்கும் நிலையை விட்டு வெளியேறச் சொல்கிறார். ஆற்றுவெள்ளம்போல் பொருள் மாறட்டும்; மனம் தெளிவில் நிலைக்கட்டும். பொருளை அல்ல, அதன் மீது வைத்துள்ள இறுதி சார்பை மாற்றிக் களைந்து, கூற்றன் வரும் நேரத்திலும் குலையாத சிவசார்பை வளர்ப்பதே இப்பாடலின் சிவயோக ஞானம்.
திருச்சிற்றம்பலம்.