அன்பர்களே,
நீங்கள் திருமந்திரத்தின் ஒரு மந்திரத்திற்கான பொருளையும், அதன் யோக–ஆகம–தந்திர விளக்கத்தையும் வாசித்துள்ளீர்கள்.
ஆனால், உங்களிடம் ஒரு கேள்வி…
திருமந்திரத்தைப் பற்றி அறிந்தீர்களா?
அல்லது
திருமந்திரத்தை அனுபவிக்கத் தொடங்கிவிட்டீர்களா?
இவை இரண்டும் ஒன்றல்ல.
திருமூலர் அருளிய ஒவ்வொரு திருமந்திரமும், வெறும் பாடல் அல்ல; ஒரு வருட தவத்தின் அனுபவச் சுருக்கம். அந்த அனுபவத்தை வெறும் வாசிப்பால் மட்டுமே முழுமையாகப் பெற முடியாது. அறிவு வழியைக் காட்டும்; ஆனால் சாதனையே அந்த வழியில் நம்மை நடத்தும்.
அதனால்தான், எமது குருநாதர் அகஸ்திய குலபதி ஸ்ரீ ஸக்தி சுமனன் அவர்கள், திருமந்திரத்தை வெறும் நூலாக அல்ல, வாழ்வாக மாற்றும் ஒரு தனித்துவமான சாதனை முறையாக திருமந்திர எழுத்துச் சாதனையை வகுத்துத் தந்துள்ளார்.
இந்த எழுத்துச் சாதனை என்பது,
ஒரு புத்தகத்திலிருந்து இன்னொரு புத்தகத்திற்கு சொற்களை நகலெடுக்கும் செயல் அல்ல.
இது,
நாள்தோறும் ஒரே ஒரு மந்திரத்தை மட்டுமே எழுதும் இந்த ஒழுக்கம், மனத்தின் அவசரத்தைக் குறைத்து, பொறுமையையும், கவனத்தையும், உள்ளுணர்வையும் வளர்க்கிறது. காலப்போக்கில், திருமந்திரம் ஒரு நூலாக உங்கள் கையில் இருப்பதில்லை; அது உங்கள் சிந்தனையிலும், சொல்லிலும், செயலிலும் வெளிப்படத் தொடங்கும்.
திருமந்திரத்தைப் படித்தவர்கள் பலர் இருக்கலாம்.
திருமந்திரத்தை வாழ்ந்தவர்கள் சிலரே.
அந்த அரிய சாதகர்களின் வரிசையில் நீங்கள் இணைவதற்கான அழைப்பே திருமந்திர எழுத்துச் சாதனை.
நீங்களும் இந்த அருள் யாத்திரையில் இணைந்து,
ஒவ்வொரு நாளும் ஒரு மந்திரம்,
ஒவ்வொரு மந்திரத்திலும் ஒரு புதிய விழிப்பு,
ஒவ்வொரு விழிப்பிலும் சிவத்தை நோக்கிய ஒரு புதிய படி எடுத்து வையுங்கள்.
வாருங்கள்!
திருமந்திரத்தை வெறும் வாசிப்பதிலிருந்து, அதை வாழும் ஆன்மிகப் பயணத்திற்கு ஒன்றாக முன்னேறுவோம்.
திருமந்திர அரண்மனை – உலகளாவிய திருமந்திர குருகுலம்
திருமந்திர எழுத்துச் சாதனையில் இணைந்து கொள்ள விரும்புபவர்கள், கீழ்வரும் விண்ணப்படிவத்தை நிரப்பி திருமந்திர அரண்மனை திருமூலர் குருகுலத்தில் இணையுங்கள்.
📝 விண்ணப்படிவம் →
திருமூலர் படிக்கட்டு - 175
சிவசிவ! மெய்யன்பர்களே!
திருமூல நாயனார் அருளிய 'பரசிவத்தை நோக்கிய மூவாயிரம் படிக்கட்டு' எனும் ஞானப் பயணத்தில், இன்று நாம் நூற்றிஎழுபத்தைந்தாவது படிக்கட்டில் (175) அடியெடுத்து வைக்கிறோம்.
மூல மந்திரம் (பழந்தமிழ் வடிவம்)
வாழ்வு மனைவியு மக்க ளுடன் பிறந்
தாரு மளவே தனக்கென்ப ரொண்பொருண்
மேவு மதனை விரிவுசெய் வார்கட்குக்
கூவுந் துணையொன்று கூறலு மாமே. (175)
சந்தி பிரித்த வடிவம்
வாழும் மனைவியும் மக்கள் உடன்பிறந்தாரும்,
அளவே தமக்கு என்பர் ஒண்பொருள்;
மேவும் அதனை விரிவுசெய்வார்கட்குக்
கூவும் துணை ஒன்று கூடலும் ஆமே.
யோக–ஆகம–தந்திர–சைவத் தத்துவ ஒருங்கிணைந்த விளக்கவுரை
குடும்பப் பொறுப்பின் எல்லையும் இறுதித் துணையின் தேடலும்
வாழ்வு மனைவியு மக்க ளுடன் பிறந்
தாரு மளவே தனக்கென்ப ரொண்பொருண்
மேவு மதனை விரிவுசெய் வார்கட்குக்
கூவுந் துணையொன்று கூறலு மாமே. (175)
174-ஆம் பாடல்:
நிலையற்ற செல்வத்தையும் நிலையற்ற உடலையும் நிலையான பேறாகப் பற்றினால், அந்தப் பற்றே பந்தமாகிறது
என்று காட்டியது.
175 அதற்கடுத்த மிக இயல்பான மனித நியாயத்தை எடுத்துக்கொள்கிறது:
“நான் எனக்காகச் சேர்க்கவில்லை; என் மனைவி, பிள்ளைகள், குடும்பத்திற்காகச் சேர்க்கிறேன்.”
திருமூலர் இந்தப் பொறுப்பை மறுக்கவில்லை. ஆனால் அவர் கேட்கிறார்:
“அளவு எது?”
இதுவே பாடலின் மைய ஆன்மிக விசாரணை.
1. குடும்பம் திருமூலரின் பார்வையில் பந்தமா?
இல்லை.
இந்தப் பாடலை:
மனைவி பந்தம்,
குழந்தைகள் பந்தம்,
உடன்பிறந்தோர் பந்தம்
என்று வாசிப்பது தவறு.
குடும்ப உறவுகளில்:
அன்பு உள்ளது,
கடமை உள்ளது,
பராமரிப்பு உள்ளது,
பரஸ்பர உதவி உள்ளது.
இவை இல்லற தர்மத்தின் பகுதிகள்.
பாடல் விசாரிப்பது குடும்பத்தையே அல்ல;
குடும்பத்தை காரணமாக்கிக் கொள்ளும் முடிவில்லாத செல்வப்பற்றை.
2. “அளவு” — பாடலின் மறைந்த ஆன்மிகச் சாவி
குடும்பத்திற்குச் செல்வம் தேவை.
உணவு வேண்டும்.
வீடு வேண்டும்.
கல்வி வேண்டும்.
சுகாதாரம் வேண்டும்.
எதிர்காலப் பாதுகாப்பு வேண்டும்.
இவை அனைத்தும் நியாயமானவை.
ஆனால்:
எவ்வளவு போதும்?
என்ற கேள்வி ஒருபோதும் கேட்கப்படவில்லையெனில், பொறுப்பு மெதுவாக:
பெருக்கம்,
குவிப்பு,
பாதுகாப்புப் பயம்,
ஒப்பீடு
ஆக மாறலாம்.
இதனால் அளவு என்பது வெறும் பண அளவு அல்ல;
ஆசைக்கான எல்லை.
3. “விரிவுசெய்” — பொறுப்பு எப்போது பற்றாகிறது?
குடும்பத்தின் தேவைக்காக ஈட்டுதல்:
தர்மம்.
ஆனால்:
தேவைக்கு அப்பால் தொடர்ந்து பெருக்கிக் கொண்டே இருக்க வேண்டும்
என்ற மனநிலை உருவானால், செல்வம் வாழ்க்கையைச் சேவிப்பதற்குப் பதிலாக வாழ்க்கையே செல்வப் பெருக்கைச் சேவிக்கத் தொடங்குகிறது.
இதுவே:
பொறுப்பு → பற்று
என்ற மாற்றம்.
திருமூலர் இந்த எல்லையைத்தான் வெளிச்சத்திற்குக் கொண்டுவருகிறார்.
4. “குடும்பத்திற்காக” என்பது சில நேரங்களில் மனத்தின் மறைநியாயமாகலாம்
மனிதன் தன்னிடம் சொல்லிக்கொள்ளலாம்:
“எனக்கு ஒன்றும் வேண்டாம்; எல்லாம் குழந்தைகளுக்காகத்தான்.”
அது உண்மையாகவும் இருக்கலாம்.
ஆனால் அதன் பின்னால் சில நேரங்களில்:
எதிர்காலப் பயம்,
சமூக ஒப்பீடு,
குடும்ப கௌரவ ஆசை,
கட்டுப்பாட்டுத் தேவை
கலந்திருக்கும் வாய்ப்பும் உண்டு.
ஆகவே சிவயோக சாதகர் கேட்க வேண்டியது:
“இது உண்மையான பொறுப்பா? அல்லது பொறுப்பு என்ற பெயரிலுள்ள பற்றா?”
5. உறவுகளின் அன்பு உண்மை; அவற்றின் உடனிருப்பிற்கு எல்லையும் உண்மை
பாடலின் இறுதிக் கேள்வி:
“கூவும் துணை ஒன்று...”
என்பதில் ஆழமான உண்மை உள்ளது.
மனைவி:
வாழ்க்கையில் துணையாக இருக்கலாம்.
பிள்ளைகள்:
அன்பும் ஆதரவும் தரலாம்.
உடன்பிறந்தோர்:
வாழ்வின் பல கட்டங்களில் உதவலாம்.
ஆனால் மரண எல்லையில்:
ஒருவர் மற்றொருவரின் உடலுக்குள் நுழைந்து அவருடன் பயணிக்க முடியாது.
எனவே:
அன்பு உண்மை; பிரிவின் எல்லையும் உண்மை.
இதுவே சமநிலையான வாசிப்பு.
6. சைவசித்தாந்தப் பார்வை — உறவுகள் கர்ம அனுபவத்தின் புனித தளங்கள்
சைவசித்தாந்தத்தின் அடிப்படையில் உயிர் தனது கர்ம அனுபவப் பயணத்தில்:
உடல்,
குடும்பம்,
உறவுகள்,
சமூக சூழல்
ஆகியவற்றோடு தொடர்பு பெறுகிறது.
இவை:
அர்த்தமற்றவை அல்ல.
அன்பு, கடமை, சேவை, தியாகம், பொறுப்பு ஆகியவற்றின் வழியாக உயிர் பக்குவம் பெறக்கூடிய தளங்களாக அமைகின்றன.
ஆனால்:
எந்த உலக உறவும் பதியின் இடத்தைப் பெற முடியாது.
இதுவே முக்கிய வேறுபாடு.
உறவுகள் அனுபவத் துணை;
பதி இறுதிச் சார்பு.
7. பாசம் என்பதைக் குடும்ப அன்புடன் குழப்பக் கூடாது
சைவச் சொல்லான பாசம் என்பதைக்:
குடும்பத்தின் மீது அன்பு
என்று எளிமைப்படுத்தக் கூடாது.
அன்பு:
கருணை,
பொறுப்பு,
பகிர்வு
ஆக வெளிப்படலாம்.
பந்தமான பற்று:
“இவர் என் விருப்பப்படி இருக்க வேண்டும்”
“இவர்களுக்காக எல்லாவற்றையும் கட்டுப்படுத்த வேண்டும்”
“இவர்கள் இல்லாமல் என் இருப்பே இல்லை”
என்ற நிலைகளில் வெளிப்படலாம்.
எனவே:
அன்பு விடுதலை செய்யும்; உரிமைப் பற்று கட்டலாம்.
175 இந்த வேறுபாட்டை உணரச் செய்கிறது.
8. “ஒண்பொருள்” — இரண்டு வாசிப்புகளின் ஆன்மிகப் பயன்
P01-ல் பார்த்தபடி ஒண்பொருள் என்பதற்கு முதன்மையாக:
விரும்பத்தக்க செல்வம்
என்பதே பொருத்தமான வாசிப்பு.
பழைய மரபில்:
ஒண்பொருள் = சிவன்
என்ற மாற்று வாசிப்பும் பதிவு செய்யப்படுகிறது.
இந்த மாற்று வாசிப்பை ஏற்றால் பாடல் இன்னொரு அழகான எதிரிணையைத் தரக்கூடும்:
உலகர் விரும்பும் பொருள்
↔
உண்மையான ஒண்பொருளாகிய சிவன்.
ஆனால் இது மாற்று உரைமரபாகவே இருக்க வேண்டும்; பாடலின் முதன்மைப் பொருளை அதனால் மாற்ற வேண்டியதில்லை.
9. “கூவும் துணை” — இறுதித் துணை யார்?
பாடல் ஒரு வெற்றிடத்தை உருவாக்குகிறது:
குடும்பம் இறுதி எல்லையைத் தாண்டி வர முடியாதெனில், யார் துணை?
முன் பாடல்களின் தொடரில் பதில் ஏற்கனவே தயார்:
169:
செல்வனைச் சேரின்
170:
வானவர் கோனை நாடுமின்
எனவே 175-ன் துணை கேள்வி இயல்பாக:
சிவசார்பை நோக்கிச் செல்கிறது.
இதுவே அதிகாரத் தொடர்ச்சியின் ஆழமான கட்டமைப்பு.
10. சிவன் “துணை” என்பதன் பொருள்
இதனை:
குடும்பத்தை விட்டுவிட்டு சிவனை மட்டும் நேசி
என்று வாசிக்கக் கூடாது.
சரியான இயக்கம்:
குடும்பத்தை அன்புடன் பேணி,
பொறுப்புகளை நிறைவேற்றி,
ஆனால் இறுதி சார்பை சிவத்தில் நிலைநிறுத்துதல்.
அப்போது:
குடும்ப அன்பு குறையாது;
மாறாக:
உரிமை அகந்தை குறைந்து அன்பு தூய்மையடையும்.
11. சிவயோகப் பார்வை — வெளிச்சார்பிலிருந்து அகச்சார்பிற்கு
மனித மனம் பாதுகாப்பைக் கண்டடைய முயல்கிறது.
அது:
செல்வத்தில்,
குடும்பத்தில்,
சமூகத்தில்
முழுமையான பாதுகாப்பைத் தேடலாம்.
ஆனால் இவை அனைத்தும் மாற்றத்திற்குட்பட்டவை.
சிவயோக சாதனையில்:
மனம் வெளிச்சார்புகளில் மட்டும் நிலைக்காமல், அகத்தில் இறைநினைவில் நிலைநிற்க வேண்டும்.
இதனால் உறவுகளை விட்டொழிப்பதில்லை.
மாறாக:
உறவுகளுக்குள் வாழ்ந்தபடியே உள்ளார்ந்த சிவசார்பை வளர்க்கிறது.
12. குடும்பப் பொறுப்பு சிவயோகத்திற்கு எதிரானதா?
இல்லை.
மாறாக:
குடும்பத்தை அன்புடன் காப்பது,
நேர்மையாக ஈட்டுவது,
குழந்தைகளை வளர்ப்பது,
உறவுகளைப் பேணுவது
அறநெறியான வாழ்க்கையின் பகுதிகள்.
ஆனால்:
இவற்றுக்காகத் தன் முழு வாழ்வையும் பொருள் பெருக்கில் செலவழித்து, சாதனை, ஞானம், இறைநினைவு அனைத்தையும் ஒத்திவைத்தால்
அங்கே சமநிலை இழக்கப்படுகிறது.
175 அதையே திருத்துகிறது.
13. ஆகமப் பார்வை — இல்லறமும் இறைநோக்கும் எதிரிகள் அல்ல
ஆகம மரபில் இல்லற வாழ்வு:
இறைவழிபாட்டிற்கு எதிரானது அல்ல.
வீடு:
பூஜை நடைபெறும் இடமாகலாம்.
செல்வம்:
தர்மம் மற்றும் இறைப்பணிக்குப் பயன்படலாம்.
குடும்பம்:
இறைநோக்கிய வாழ்க்கையைப் பகிரும் தளமாகலாம்.
அப்போது:
குடும்பம் → பந்தம்
என்பதற்குப் பதிலாக:
குடும்பம் → தர்மமும் சாதனையும் நடைபெறும் தளம்
ஆகிறது.
14. தந்திரப் பார்வை — உறவைத் துறப்பது அல்ல, பற்றின் வடிவத்தை மாற்றுவது
தாந்திரிகப் பார்வையில் வாழ்க்கையின் உறவுகளையும் உலக வளங்களையும் முழுமையாக மறுப்பது அவசியமில்லை.
மாறாக:
அவற்றின் சக்தியை உயர்ந்த நோக்கிற்கு ஒழுங்குபடுத்துதல்
முக்கியம்.
குடும்ப அன்பு:
கட்டுப்பாட்டு உரிமையாக இருந்தால் பந்தம்.
அதே அன்பு:
பரிவு, பொறுப்பு, பகிர்வு, அர்ப்பணம்
ஆக மாறினால் ஆன்மிகப் பக்குவத்திற்கு உதவலாம்.
15. “நான் இவர்களுக்காக வாழ்கிறேன்” என்பதிலிருந்து “இவர்களோடு தர்மமாக வாழ்கிறேன்”
இது 175-ன் மிக முக்கியமான உள்மாற்றமாக இருக்கலாம்.
முதல் மனநிலை:
“என் வாழ்க்கையே இவர்களுக்காகச் செல்வம் சேர்ப்பது.”
மாற்றப்பட்ட நிலை:
“நான் இவர்களோடு அன்பும் பொறுப்பும் தர்மமும் கொண்ட வாழ்க்கையை வாழ்கிறேன்.”
இதனால் குடும்பம்:
செல்வக் குவிப்பிற்கான காரணம்
என்பதிலிருந்து:
அறம் நடைபெறும் உறவுத் தளம்
ஆக மாறுகிறது.
16. இறுதி பிரிவு அன்பை அர்த்தமற்றதாக்குவதில்லை
இப்பாடலில் மிகவும் கவனிக்க வேண்டிய ஒரு உண்மை:
இறுதியில் பிரிகிறோம் என்பதால் உறவுகள் அர்த்தமற்றவை அல்ல.
மாறாக:
பிரிவு உறுதி என்பதால்தான் அன்பு இருக்கும் காலம் மதிப்புடையது.
இதனால்:
நிலையாமை → உறவு மறுப்பு
அல்ல;
நிலையாமை → விழிப்பான அன்பு
ஆக வேண்டும்.
17. 174 → 175 — பந்தத்தின் அடுத்த வடிவம்
174:
உடல்–செல்வத்தை நிலையான பேறு என்று பற்றுவது சிமிழ்.
175:
அந்தப் பற்றின் ஒரு நுட்பமான வடிவமாக:
“குடும்பத்திற்காக இன்னும் சேர்க்க வேண்டும்”
என்ற முடிவில்லா செல்வ விரிவை எடுத்துக் காட்டுகிறது.
இதனால்:
பொருள் பற்று → குடும்பப் பொறுப்பு என்ற நியாயம் → அளவில்லா விரிவு
என்ற மறைமன இயக்கம் விசாரணைக்கு வருகிறது.
ஒருங்கிணைந்த விளக்கவுரை
175-ஆம் பாடல் குடும்ப அன்பையும் இல்லறப் பொறுப்பையும் மறுக்கும் பாடல் அல்ல. மனைவி, பிள்ளைகள், உடன்பிறந்தோர் மனித வாழ்க்கையின் உண்மையான உறவுகள். அவர்களைப் பேணுதல் அறமாகும். அவர்களுக்காகத் தேவையான பொருளை ஈட்டுதல் பொறுப்பாகும்.
ஆனால் திருமூலர் அளவு மற்றும் விரிவு என்பவற்றுக்கிடையில் சாதகரை நிறுத்துகிறார். குடும்பத்தின் நியாயமான தேவைக்காக ஈட்டுவது ஒரு நிலை; குடும்பம் என்ற பெயரில் செல்வத்தை முடிவில்லாமல் பெருக்கி, வாழ்நாள் முழுவதையும் அதற்காகச் செலவிடுவது வேறு.
இறுதியில் மரண எல்லை வந்தபோது, மனைவி, மக்கள், உடன்பிறந்தோர் எவ்வளவு அன்புடையவர்களாக இருந்தாலும் உடலோடு அந்த எல்லையைத் தாண்டி வர முடியாது. இது அவர்களின் அன்பை மறுப்பதல்ல; மனித உறவுகளின் இயற்கையான எல்லையை உணர்த்துவது.
அதனால் இப்பாடலின் சிவயோக ஞானம்:
குடும்பத்தை விட்டு சிவனைத் தேடு அல்ல;
குடும்பத்தோடு தர்மமாக வாழ்ந்தபடியே, இறுதி சார்பை சிவத்தில் வை.
அப்போது செல்வம்:
குடும்ப அன்பின் பெயரில் முடிவில்லாத குவிப்பாகாமல்
பொறுப்பு, பகிர்வு, தர்மம் ஆகியவற்றின் கருவியாகிறது.
உறவுகள்:
உரிமைப் பற்றாகாமல்
அன்பும் சேவையும் வளர்க்கும் சாதனத் தளமாகின்றன.
ஞானச் சூத்திரம்
குடும்ப அன்பு
↓
பொறுப்பு
↓
தேவையான செல்வம்
↓
“அளவு” மறந்தால்
↓
முடிவில்லா விரிவு
↓
செல்வப்பற்று
இதற்கு மாற்றாக:
குடும்ப அன்பு
↓
அளவறிந்த பொறுப்பு
↓
தர்மமான ஈட்டல்
↓
பகிர்வு
↓
உறவுகளின் எல்லை அறிதல்
↓
சிவனை இறுதித் துணையாகச் சார்தல்
நினைவில் நிற்க வேண்டிய வரி
175-ல் திருமூலர் “குடும்பம் துணையல்ல” என்று கூறவில்லை; குடும்பத்தின் துணைத்தன்மைக்கு ஒரு இயற்கையான எல்லை உண்டு என்று காட்டுகிறார். மனைவி, மக்கள், உடன்பிறந்தோர் வாழ்வில் அன்பின் உண்மையான துணைகள்; ஆனால் அவர்களுக்காகச் செல்வத்தை முடிவில்லாமல் பெருக்குவதே வாழ்க்கையின் முழுப் பொருளாகிவிடக் கூடாது. குடும்பத்தை அன்புடன் பேணி, தேவைக்கான செல்வத்தைப் பொறுப்புடன் ஈட்டி, அதன் அளவை அறிந்து, இறுதி சார்பை சிவத்தில் நிலைநிறுத்துவதே இப்பாடலின் சிவயோக ஞானம்.
பாடல் 175 — தர்க்கக் கட்டமைப்பு
குடும்பப் பொறுப்பிலிருந்து இறுதித் துணை பற்றிய விசாரணைக்கு
வாழ்வு மனைவியு மக்க ளுடன் பிறந்
தாரு மளவே தனக்கென்ப ரொண்பொருண்
மேவு மதனை விரிவுசெய் வார்கட்குக்
கூவுந் துணையொன்று கூறலு மாமே. (175)
175-ஆம் பாடலின் தர்க்கம் நேரடியாக குடும்பத்தை மறுப்பதில்லை. மாறாக:
குடும்பம் → பொருள் தேவை → பொருள் பெருக்கம் → அதன் எல்லை → இறுதித் துணை யார்?
என்ற கேள்விச் சுழலை உருவாக்குகிறது.
1. 174 → 175 : பந்தத்தின் வடிவம் மேலும் நுட்பமாகிறது
174 கூறியது:
நிலையற்ற செல்வத்தையும் உடலையும் நிலையான பேறாகப் பற்றினால் அது சிமிழ் — கட்டு.
175:
அந்தக் கட்டு எவ்வாறு நியாயப்படுத்தப்படுகிறது?
என்று அடுத்த படிக்கு செல்கிறது.
அதற்கான மனிதன் சொல்லும் காரணம்:
“எனக்காக அல்ல; குடும்பத்திற்காகச் சேர்க்கிறேன்.”
இதையே திருமூலர் சோதிக்கிறார்.
2. முதல் அடி — மிக நெருக்கமான உறவுகள் முன்வைக்கப்படுகின்றன
மனைவி + மக்கள் + உடன்பிறந்தோர்
இவை மனிதனின் மிக நெருக்கமான உறவுகள்.
பாடல் ஏன் இவர்களையே எடுத்துக்கொள்கிறது?
ஏனெனில் செல்வம் சேர்ப்பதற்கான மிக வலுவான நியாயம்:
குடும்பப் பொறுப்பு
என்பதே.
எனவே தர்க்கம் மிகத் துல்லியமான இடத்தில் தொடங்குகிறது.
3. குடும்பம் எதிரி அல்ல — தர்க்கத்தின் அடித்தளம்
திருமூலர்:
குடும்பம் வேண்டாம்
என்று சொல்லவில்லை.
மாறாக:
குடும்பம் உண்மையான பொறுப்பின் தளம்
என்பதை மறைமுகமாக ஏற்றுக்கொள்கிறார்.
அதனால் அடுத்த கேள்வி:
பொறுப்புக்குரிய அளவு எது?
என்பதாகிறது.
4. “அளவு” — பாடலின் முதல் முக்கியச் சொல்
அளவு:
வரம்பு.
குடும்பத்திற்கான பொருளாதாரப் பொறுப்புக்கு:
தேவையான அளவு இருக்கலாம்.
ஆனால் அந்த அளவு அறியப்படாவிட்டால்:
தேவையான சேமிப்பு
↓
முடிவில்லா பெருக்கம்
ஆக மாறலாம்.
இதுவே பாடலின் முதல் தர்க்கத் திருப்பம்.
5. “அளவு” ↔ “விரிவு”
பாடலின் மிக முக்கியமான எதிரிணை:
அளவு
↔
விரிவு
அளவு
எவ்வளவு போதும்?
விரிவு
இன்னும் பெருக்கு.
இதனால்:
தேவை
மற்றும்
முடிவில்லா பெருக்கம்
வேறுபடுத்தப்படுகின்றன.
இதுவே 175-ன் பொருளாதார–ஆன்மிக மையம்.
6. “ஒண்பொருள்” — ஈர்க்கும் செல்வம்
ஒண்பொருள் முதன்மைப் பொருளில்:
விரும்பத்தக்க செல்வம்.
இது வெறும் பணமல்ல; வாழ்க்கையை பாதுகாக்கவும் மேம்படுத்தவும் உதவும் பொருள்.
அதனால்:
பொருள் ஈர்ப்பு இயல்பானது.
ஆனால்:
அந்த ஈர்ப்பு எப்போது இறுதி நோக்கமாகிறது?
என்பதே பாடலின் அடுத்த கேள்வி.
7. மூன்றாம் அடி — பொறுப்பு எப்போது பெருக்க மையமாகிறது?
அதனை விரிவுசெய் வார்கட்கு
இங்கு திருமூலர்:
பொருள் ஈட்டுபவர்
என்று மட்டும் சொல்லவில்லை.
விரிவு செய்பவர்
என்று சொல்கிறார்.
இதன் மூலம்:
தேவைக்கான ஈட்டல்
→ தொடர்ந்து பெருக்குதல்
என்ற மாற்றம் வெளிப்படுகிறது.
8. குடும்பப் பொறுப்பு → செல்வப்பற்று
தர்க்கம் இவ்வாறு:
குடும்பம் உள்ளது
↓
அவர்களுக்கு பொருள் தேவை
↓
பொருள் ஈட்டுதல்
↓
பாதுகாப்புக்காக மேலும் ஈட்டுதல்
↓
“இன்னும் வேண்டும்”
↓
அளவு மறைதல்
↓
பற்று
இதுவே பாடல் சுட்டும் மறைமன இயக்கம்.
9. நான்காம் அடி — இறுதி சோதனை
பாடலின் முடிவில்:
கூவும் துணை ஒன்று...
என்று வருகிறது.
இங்குதான் செல்வப் பெருக்கம்:
மரண எல்லையில் சோதிக்கப்படுகிறது.
கேள்வி:
நான் யாருக்காக இவ்வளவு சேர்த்தேன்?
அவர்கள் இறுதி எல்லை வரை என்னுடன் வர முடியுமா?
இதனால் தர்க்கம்:
செல்வப் பொறுப்பு → உறவின் எல்லை
என்று மாறுகிறது.
10. “துணை” — வாழ்க்கைத் துணை மற்றும் இறுதித் துணை
மனைவி:
வாழ்க்கைத் துணை.
பிள்ளைகள்:
அன்பு மற்றும் ஆதரவு.
உடன்பிறந்தோர்:
உறவுத் துணை.
இவை எல்லாம் உண்மை.
ஆனால்:
இறுதித் துணை
என்பது வேறு நிலை.
இதனால் பாடல் இரண்டு நிலைகளை வேறுபடுத்துகிறது:
வாழ்க்கையில் துணை
↔
இறுதி எல்லை வரை துணை
11. “அன்பு உண்மை; எல்லையும் உண்மை”
இந்தப் பாடலின் தர்க்கத்தை தவறாக:
குடும்பம் பயனற்றது
என்று கொள்ள முடியாது.
சரியானது:
குடும்ப அன்பு உண்மை.
குடும்ப உதவி உண்மை.
ஆனால் உடனிருப்பின் எல்லையும் உண்மை.
இதுவே மிகச் சமநிலையான வாசிப்பு.
12. ஏன் இறுதி எல்லை கொண்டு வரப்படுகிறது?
திருமூலர் செல்வத்தின் மதிப்பை:
வாழும் காலத்தில் மட்டும்
அளக்கவில்லை.
அவர் கேட்கிறார்:
இறுதியில் எது உண்மையான சார்பு?
இதனால் செல்வப்பெருக்கின் அளவு சோதிக்கப்படுகிறது.
வாழ்விற்கு தேவையான அளவு
≠
உயிரின் இறுதி சார்பு.
13. 169–175 : அதிகாரத்தின் தர்க்க வளர்ச்சி
169
செல்வம் பிறரிடம் செல்லலாம்.
170
செல்வத்தின் நிலை மாறும்.
171
“என்னுடையது” என்ற பற்றை விசாரி.
172
“நான் ஈட்டியது” என்பதும் நிரந்தர உரிமை அல்ல.
173
செல்வப்பற்றை மாற்றிக் களை.
174
செல்வ–உடலை பேறாகப் பற்றினால் அது கட்டாகிறது.
175
குடும்பப் பொறுப்பின் பெயரில் அந்தப் பற்றை அளவில்லாமல் விரிவுபடுத்தாதே; உறவுகளின் துணைத்தன்மைக்கும் எல்லை உண்டு.
இவ்வாறு அதிகாரம் மேலும் நுண்மையாகிறது.
14. 175-ன் தனிப்பட்ட தர்க்கப் பணி
175 செய்யும் முக்கிய செயல்:
செல்வப்பற்றின் நியாயப்படுத்தலைப் பிடித்துக் காட்டுதல்.
முன்னைய பாடல்களில்:
“என் செல்வம்”
என்பது சோதிக்கப்பட்டது.
இங்கு:
“என் குடும்பத்திற்காக”
என்பது சோதிக்கப்படுகிறது.
அதாவது:
பற்று நேரடியாக வராமல்
பொறுப்பு என்ற வேடத்தில் வரலாம்.
இதுவே இப்பாடலின் உளவியல் ஆழம்.
15. காரண–விளைவு அமைப்பு
காரணம்
குடும்ப உறவுகள் உள்ளன.
இயல்பான விளைவு
அவர்களுக்கு பொருளாதாரப் பொறுப்பு உண்டு.
மறை அபாயம்
தேவையான அளவு தெளிவில்லாமல் போகிறது.
அடுத்த நிலை
செல்வத்தை முடிவில்லாமல் பெருக்குதல்.
இறுதி கேள்வி
இவர்களில் யார் இறுதி எல்லை வரை துணை?
முடிவு
குடும்பப் பொறுப்பு உண்மை; ஆனால் இறுதி சார்பின் இடத்தை அது எடுக்க முடியாது.
முழுத் தர்க்க வரைபடம்
குடும்ப உறவு
↓
அன்பு + பொறுப்பு
↓
தேவையான பொருள்
↓
அளவு
↓
அளவு மறந்தால் விரிவு
↓
முடிவில்லா செல்வப் பெருக்கம்
↓
வாழ்நாள் அதிலே செலவு
↓
இறுதி பிரிவு
↓
“யார் உண்மையான துணை?”
தர்க்க இடம்
175-ஆம் பாடல், 174-ல் சிமிழ் என அடையாளப்படுத்தப்பட்ட செல்வப்பற்றின் அடுத்த நுட்பமான வடிவத்தை வெளிப்படுத்துகிறது. மனிதன் தனக்காக மட்டுமல்ல, மனைவி, மக்கள், உடன்பிறந்தோர் ஆகிய குடும்பத்திற்காகப் பொருள் ஈட்டுகிறான்; இது நியாயமான பொறுப்பு. ஆனால் அளவு என்ற வரம்பு மறைந்து, விரிவு என்ற முடிவில்லா செல்வப் பெருக்கமாக மாறும்போது, பொறுப்பு பற்றாக மாறுகிறது. அப்போதுதான் பாடல் இறுதி சோதனையை முன்வைக்கிறது: இவ்வுறவுகள் வாழ்க்கையில் அன்பான துணைகள் என்றாலும், இறுதி பிரிவின் எல்லையைத் தாண்டி உடன்வர முடியுமா? எனவே 175-ன் தர்க்கப் பணி குடும்பத்தை மறுப்பது அல்ல; குடும்பப் பொறுப்புக்கும் செல்வப்பற்றுக்கும் இடையேயான எல்லையைத் தெளிவுபடுத்தி, வாழ்வின் உண்மையான இறுதிச் சார்பு எது என்று விசாரிக்கச் செய்வதாகும்.
தர்க்கச் சூத்திரம்
குடும்பம்
↓
பொறுப்பு
↓
பொருள் தேவை
↓
அளவு
↓
அளவு மறந்தால் விரிவு
↓
செல்வப்பற்று
↓
இறுதி பிரிவு
↓
துணையின் உண்மையான எல்லை
174 → 175 ஒரே வரியில்
174 — “செல்வம்–உடலை பேறாகப் பற்றினால் அது கட்டாகிறது.”
↓
175 — “அந்தக் கட்டை ‘குடும்பத்திற்காக’ என்ற பெயரில் முடிவில்லாமல் வளர்க்காதே; குடும்பப் பொறுப்பிற்கும் ஒரு அளவு உண்டு, உறவுகளின் உடனிருப்பிற்கும் ஒரு எல்லை உண்டு.”
நினைவில் நிற்க வேண்டிய தர்க்க வரி
175-ல் திருமூலர் குடும்ப அன்பைச் சோதிப்பதில்லை; குடும்பத்தின் பெயரில் செல்வப்பற்றை நியாயப்படுத்தும் மனத் தர்க்கத்தையே சோதிக்கிறார். மனைவி, மக்கள், உடன்பிறந்தோர் வாழ்வின் உண்மையான துணைகள்; ஆனால் அவர்களுக்காகச் செல்வத்தை அளவில்லாமல் பெருக்குவதே வாழ்க்கையின் முழுப் பணியாகிவிடக் கூடாது. அளவு மறந்து விரிவு மட்டுமே மிஞ்சும் இடத்தில் பொறுப்பு பற்றாகிறது; அங்கேயே “இறுதியில் உண்மையான துணை யார்?” என்ற ஞானக் கேள்வி எழுகிறது.
பாடல் 175 — சாதனை வாழ்வியல்
குடும்பப் பொறுப்பை பற்றாகாமல், தர்மமாக வாழ்தல்
வாழ்வு மனைவியு மக்க ளுடன் பிறந்
தாரு மளவே தனக்கென்ப ரொண்பொருண்
மேவு மதனை விரிவுசெய் வார்கட்குக்
கூவுந் துணையொன்று கூறலு மாமே. (175)
175-ஆம் பாடலின் வாழ்வியல் உபதேசம்:
குடும்பத்திற்காக ஈட்டு; ஆனால் குடும்பத்தின் பெயரில் அளவில்லாமல் குவிக்காதே.
மனைவி, மக்கள், உடன்பிறந்தோர் ஆகியோர் வாழ்வின் உண்மையான உறவுகள். அவர்களைப் பாதுகாப்பதும், அவர்களுக்குத் தேவையானதைச் செய்வதும் அறப்பொறுப்பு.
ஆனால் அந்தப் பொறுப்பு எப்போது:
“இன்னும் வேண்டும்”
“இன்னும் பாதுகாப்பு வேண்டும்”
“இன்னும் சேர்க்க வேண்டும்”
என்ற முடிவில்லா விரிவாக மாறுகிறது என்பதை கவனிக்க வேண்டும்.
1. முதலில் “அளவு” நிர்ணயி
இந்தப் பாடலின் மிக நடைமுறைச் சொல்:
அளவு
குடும்பத்திற்காக கேள்:
உண்மையான மாதாந்திரத் தேவை எவ்வளவு?
அவசர நிதி எவ்வளவு?
குழந்தைகளின் கல்விக்கான தேவை எவ்வளவு?
முதுமை மற்றும் உடல்நலப் பாதுகாப்பிற்கு எவ்வளவு?
இந்த அளவுகளை தெளிவுபடுத்துவது:
பற்றின்மை அல்ல;
பொறுப்பான வாழ்வு.
அளவு தெரியாத இடத்தில்தான் விரிவு முடிவில்லாததாகிறது.
2. “குடும்பத்திற்காக” என்ற காரணத்தைச் சோதியுங்கள்
ஒவ்வொரு பெரிய பொருளாதார முடிவிலும் கேள்:
“இது உண்மையில் குடும்பத் தேவையா, அல்லது என் பயமா?”
சில நேரங்களில்:
பெரிய வீடு,
அதிக சொத்து,
அதிக சேமிப்பு,
அதிக சமூக அந்தஸ்து
எல்லாம்:
“பிள்ளைகளுக்காக”
என்று நியாயப்படுத்தப்படலாம்.
ஆனால் அதன் பின்னால்:
ஒப்பீடு,
கௌரவ ஆசை,
கட்டுப்பாட்டு விருப்பம்,
பாதுகாப்பின்மை
இருக்கலாம்.
அதை நேர்மையாகக் கவனிப்பதே சாதனை.
3. குடும்பத்திற்குப் பணம் மட்டும் கொடுக்காதீர்கள்
குடும்பத்திற்கு மிக முக்கியமான செல்வங்கள்:
நேரம்,
அன்பு,
கவனம்,
நல்ல உரையாடல்,
தர்மப் பழக்கம்,
கல்வி,
இறைநினைவு
ஆகியவையும்.
ஒருவர்:
அதிகம் சம்பாதித்து
குடும்பத்தோடு வாழ நேரமில்லாமல் போனால்,
அவர் குடும்பத்திற்கு செல்வம் சேர்த்திருக்கலாம்; ஆனால்:
உறவை இழந்திருக்கலாம்.
175 இதனை நவீன வாழ்க்கையில் கவனிக்கச் செய்கிறது.
4. “விரிவு” எப்போது அபாயமாகிறது?
செல்வத்தைப் பெருக்குவது தவறு அல்ல.
ஆனால் அது:
உடல்நலத்தை அழித்தால்,
மன அமைதியை எடுத்தால்,
குடும்ப நேரத்தை விழுங்கினால்,
சாதனையை நிறுத்தினால்,
தர்மத்தை மறக்கச் செய்தால்,
அப்போது:
செல்வம் குடும்பத்திற்காகச் சேவை செய்வதில்லை; குடும்ப வாழ்க்கையே செல்வத்திற்குச் சேவை செய்கிறது.
அது தான் திருத்த வேண்டிய நிலை.
5. பிள்ளைகளுக்கு அளவில்லா செல்வமல்ல, வாழ்வுத் திறன் கொடுங்கள்
குழந்தைகளுக்காக:
எல்லாவற்றையும் தயாராக வைத்துச் செல்ல வேண்டும்
என்ற எண்ணம் இருக்கலாம்.
ஆனால் அதைவிட முக்கியம்:
உழைக்கும் திறன்,
ஒழுக்கம்,
பணநிர்வாக அறிவு,
தர்ம உணர்வு,
தன்னம்பிக்கை
கற்றுக்கொடுத்தல்.
அப்பொழுது:
செல்வத்தை மட்டுமல்ல; செல்வத்தை நடத்தும் ஞானத்தையும் வாரிசாக்குகிறோம்.
6. துணையைச் சொத்தாக அல்ல, உறவாகப் பாருங்கள்
மனைவி இந்தப் பாடலில் முதலில் வருவது குறிப்பிடத்தக்கது.
வாழ்க்கைத் துணை:
பொருளாதார அமைப்பின் ஒரு பகுதி
மட்டுமல்ல.
அவர்:
அன்பு,
அனுபவம்,
பொறுப்பு,
ஆன்மிக வளர்ச்சி
பகிரும் மனிதர்.
எனவே:
குடும்ப உறவை செல்வக் கணக்காக மாற்றாதீர்கள்.
உறவை உறவாகவே பேணுங்கள்.
7. உடன்பிறந்தோருடனும் பொருள்–உறவு எல்லையைப் பேணுங்கள்
பாடல் உடன்பிறந்தார் என்பதையும் சேர்க்கிறது.
வாழ்வில்:
சொத்து,
வாரிசு,
உரிமை,
பகிர்வு
காரணமாக உறவுகள் பாதிக்கப்படலாம்.
அதனால்:
பொருள் உறவை விட பெரியதாக மாற விடாதீர்கள்.
பணம் குறையலாம்;
சொத்து பிரியலாம்;
ஆனால்:
தர்மமும் உறவின் மரியாதையும் காக்கப்பட வேண்டும்.
8. குடும்ப அன்பை உரிமை கட்டுப்பாடாக மாற்றாதீர்கள்
அன்பு:
“நான் உனக்காக இருக்கிறேன்.”
பற்று:
“நீ என் விருப்பப்படி இருக்க வேண்டும்.”
இந்த இரண்டின் வேறுபாட்டைக் கவனியுங்கள்.
மனைவி, பிள்ளைகள், உறவினர்:
நமக்குரிய பொருட்கள் அல்ல.
அவர்கள் தனித்த உயிர்கள்.
இதனால்:
அன்பு + பொறுப்பு இருக்கட்டும்;
உரிமை அகந்தை குறையட்டும்.
9. “இறுதித் துணை” என்ற நினைவு வாழ்க்கையைச் சீரமைக்கட்டும்
இறுதியில் ஒருவர் தனியாகச் செல்ல வேண்டிய எல்லை உண்டு என்ற உண்மை:
குடும்பத்தை விட்டு விலகச் சொல்லவில்லை.
மாறாக:
குடும்பத்தோடு இருக்கும் காலத்தை அர்த்தமுள்ளதாக மாற்றச் சொல்கிறது.
எனவே:
சண்டையை நீட்டாதே,
அன்பைச் சொல்லத் தயங்காதே,
நேரத்தை வீணாக்காதே,
கடமையை ஒத்திவைக்காதே.
பிரிவு உறுதி என்பதால், உறவு இருக்கும் காலம் புனிதமானது.
10. இறுதி சார்பை குடும்பத்தின் மீது முழுமையாக வைக்காதீர்கள்
குடும்பம்:
அன்பின் துணை.
ஆனால்:
மனத்தின் இறுதி பாதுகாப்பின் ஒரே ஆதாரம்
ஆகக் கூடாது.
சிவயோக சாதகர்:
குடும்பத்தோடு அன்புடன் வாழ்ந்தாலும்,
மனத்தின் ஆழ்ந்த சார்பை சிவத்தில் வளர்க்க வேண்டும்.
இதனால்:
உறவுகளில் பயம் குறையும்;
கட்டுப்பாடு குறையும்;
அன்பு தூய்மையடையும்.
11. மாதாந்திர குடும்ப–செல்வ சுயசோதனை
மாதத்திற்கு ஒருமுறை கேள்:
2. நாங்கள் சேர்ப்பதில் எவ்வளவு தேவை, எவ்வளவு பயம்?
3. பணம் பெருகும்போது குடும்ப நேரம் குறைகிறதா?
4. பிள்ளைகளுக்கு செல்வத்தோடு வாழ்வுத் திறனையும் கற்பிக்கிறேனா?
5. குடும்ப அன்பை நான் கட்டுப்பாட்டாக மாற்றுகிறேனா?
6. என் இறுதி மனச்சார்பு எதில் உள்ளது?
சாதனை வாழ்வியல் சாரம்
175-ஆம் பாடல்:
குடும்பத்தை விட்டு விலகச் சொல்லவில்லை.
அது:
குடும்பத்தைச் சரியாக நேசிக்கச் சொல்லுகிறது.
சரியான குடும்ப அன்பு:
பொறுப்பு கொண்டது;
அளவு அறிந்தது;
தர்மம் கொண்டது;
உரிமை அகந்தை குறைந்தது.
சரியான செல்வப் பயன்பாடு:
தேவையை நிறைவேற்றும்;
பாதுகாப்பை ஏற்படுத்தும்;
பகிரும்;
ஆனால் வாழ்க்கையே குவிப்பாக மாற விடாது.
இதனால்:
“குடும்பத்திற்காகச் செல்வம் சேர்ப்பது”
என்பதிலிருந்து
“குடும்பத்தோடு தர்மமாக வாழ்வது”
என்ற உயர்ந்த மாற்றம் நிகழ வேண்டும்.
சாதனைச் சூத்திரம்
குடும்ப அன்பு
↓
பொறுப்பு
↓
தேவையின் அளவு
↓
அறிவான ஈட்டல்
↓
பகிர்வு + பாதுகாப்பு
↓
பற்றின் தளர்வு
↓
உறவின் எல்லை அறிதல்
↓
சிவசார்பு
நினைவில் நிற்க வேண்டிய வரி
175-ன் சாதனை குடும்பத்தைத் துறப்பது அல்ல; குடும்பத்தின் பெயரில் முடிவில்லாத செல்வப்பற்றைத் துறப்பது. மனைவி, மக்கள், உடன்பிறந்தோர் வாழ்வின் அன்பான துணைகள்; அவர்களுக்கான பொறுப்பை அளவறிந்து நிறைவேற்று. ஆனால் செல்வப் பெருக்கையே வாழ்க்கையின் முழு நோக்கமாக்காமல், உறவை அன்பாகவும், செல்வத்தை பொறுப்பாகவும், இறுதி சார்பை சிவத்தில் வைத்தும் வாழ்வதே இப்பாடலின் சாதனை வாழ்வியல்.
பாடல் 175 — ஒரே பார்வையில் முழுச் சாரம்
குடும்ப அன்பை பற்றாகாமல், பொறுப்பாக வாழ்தல்
வாழ்வு மனைவியு மக்க ளுடன் பிறந்
தாரு மளவே தனக்கென்ப ரொண்பொருண்
மேவு மதனை விரிவுசெய் வார்கட்குக்
கூவுந் துணையொன்று கூறலு மாமே. (175)
175-ஆம் பாடல் செல்வம் நிலையாமை அதிகாரத்தில் மிகவும் நுண்மையான ஒரு இடத்தைத் தொடுகிறது. இதற்கு முன் திருமூலர் செல்வத்தின் நிலையாமை, உடைமைப் பற்று, “நான் ஈட்டியது” என்ற உரிமை உணர்வு, செல்வப்பற்று, பந்தம் ஆகியவற்றை ஒன்றன்பின் ஒன்றாக ஆராய்ந்தார்.
இங்கு அவர் செல்வப்பற்றின் மிக வலுவான நியாயத்தை எடுத்துக்கொள்கிறார்:
“நான் எனக்காக அல்ல; என் குடும்பத்திற்காகச் சேர்க்கிறேன்.”
இதையே அவர் மறுப்பதில்லை; அதன் அளவை கேட்கிறார்.
குடும்பம் பந்தமல்ல
மனைவி, மக்கள், உடன்பிறந்தோர்:
மனித வாழ்வின் உண்மையான உறவுகள்.
அவர்களைப் பாதுகாப்பது:
அறப்பொறுப்பு.
அவர்களுக்குத் தேவையான பொருளை ஈட்டுவது:
இல்லற தர்மம்.
எனவே இப்பாடலின் நோக்கம்:
குடும்பத்தை மறுப்பது அல்ல;
குடும்பத்தின் பெயரில் முடிவில்லாத செல்வப்பற்றை நியாயப்படுத்துவதைச் சோதிப்பது.
“அளவு” — பாடலின் ஆன்மிகச் சாவி
குடும்பத்திற்காக:
உணவு,
வீடு,
கல்வி,
சுகாதாரம்,
பாதுகாப்பு
தேவை.
ஆனால்:
எவ்வளவு போதும்?
என்ற கேள்வி இல்லாமல் போனால்:
தேவையான சேமிப்பு
→ தொடர்ந்து பெருக்குதல்
→ குவிப்பு
→ பற்று
ஆக மாறலாம்.
இதனால்:
அளவு அறிதல் = பற்றைக் கட்டுப்படுத்தும் ஞானம்.
“அளவு” ↔ “விரிவு”
இப்பாடலின் மிக முக்கியமான எதிரிணை:
அளவு
↔
விரிவு
அளவு:
பொறுப்பின் எல்லை.
விரிவு:
முடிவில்லா பெருக்கத்தின் சாத்தியம்.
இதுவே பாடலின் முக்கிய உளவியல் கேள்வி:
தேவை எங்கே முடிகிறது?
பற்று எங்கே தொடங்குகிறது?
“குடும்பத்திற்காக” என்ற நல்ல காரணமும் பற்றின் மறைவிடமாகலாம்
மனிதன்:
“எல்லாம் பிள்ளைகளுக்காக”
என்று கூறலாம்.
அதில் உண்மை இருக்கலாம்.
ஆனால் சில சமயங்களில் அதற்குள்:
பயம்,
சமூக ஒப்பீடு,
கௌரவ ஆசை,
கட்டுப்பாட்டு விருப்பம்
கலந்திருக்கலாம்.
எனவே சிவயோக சாதகர்:
பொறுப்பையும் பற்றையும் வேறுபடுத்திக் காண வேண்டும்.
உறவு உண்மை; அதன் உடனிருப்பிற்கு எல்லையும் உண்மை
மனைவி:
வாழ்க்கைத் துணை.
மக்கள்:
அன்பின் உறவு.
உடன்பிறந்தோர்:
பிறப்புறவு.
இவை அனைத்தும் உண்மை.
ஆனால்:
இறுதி பிரிவின் எல்லையை ஒவ்வொருவரும் தனித்தனியாகச் சந்திக்க வேண்டும்.
இதனால்:
அன்பு பொய் அல்ல; பிரிவு உண்மை.
இந்த உண்மையை ஏற்றுக்கொள்வது உறவுகளைத் தாழ்த்துவதில்லை; மாறாக அவை இருக்கும் காலத்தை மேலும் அர்த்தமுள்ளதாக மாற்றுகிறது.
சைவ ஞானப் பார்வை
சைவசித்தாந்தத்தில் உயிர் பல உறவுகளின் வழியாக அனுபவமும் பக்குவமும் பெறுகிறது.
குடும்பம்:
கர்ம அனுபவத்தின் தளம்.
அன்பு:
தர்மத்தின் வாயில்.
பொறுப்பு:
உயிரின் வளர்ச்சிக்கான சாதனம்.
ஆனால்:
எந்த உலக உறவும் பதியின் இடத்தைப் பெற முடியாது.
எனவே:
உறவுகள் வாழ்க்கைத் துணை;
சிவன் இறுதிச் சார்பு.
பாசம் ≠ அன்பு
இந்த வேறுபாடு மிக முக்கியம்.
அன்பு:
பரிவு,
தியாகம்,
பொறுப்பு,
பகிர்வு.
பாசப்பற்று:
உரிமை,
கட்டுப்பாடு,
பயம்,
“இவர்கள் இல்லாமல் நான் இல்லை” என்ற அடையாளம்.
எனவே குடும்ப அன்பை நீக்க வேண்டியதில்லை.
அன்பைத் தூய்மைப்படுத்தி, உரிமைப் பற்றை குறைக்க வேண்டும்.
“ஒண்பொருள்” — இரண்டு வாசிப்புகளின் சாத்தியம்
முதன்மைப் பொருள்:
விரும்பத்தக்க செல்வம்.
மாற்று உரைமரபில்:
சிவபெருமான்
என்ற வாசிப்பும் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது.
இரண்டாவது வாசிப்பை ஏற்றால்:
உலகர் நாடும் பொருள்
↔
உண்மையான ஒண்பொருளாகிய சிவன்
என்ற அழகான எதிரிணை உருவாகிறது.
ஆனால் P05 இல் இதை:
மாற்று மரபுவாசிப்பாக மட்டும்
வைத்திருக்க வேண்டும்; முதன்மைப் பொருளை மாற்றாமல்.
“கூவும் துணை” — இறுதிக் கேள்வி
இப்பாடல் இறுதியில்:
யார் உண்மையான துணை?
என்ற கேள்வியை விடுகிறது.
முன் பாடல்களில் ஏற்கனவே பதில் வந்துள்ளது:
செல்வனைச் சேரின்
வானவர் கோனை நாடுமின்
எனவே அதிகாரத் தொடரில்:
இறுதிச் சார்பு சிவனை நோக்கிச் செல்கிறது.
இதனால்:
குடும்பத்தை விட்டு சிவனை நாடு
என்பது பொருள் அல்ல;
குடும்பத்தோடு தர்மமாக வாழ்ந்தபடியே, இறுதி சார்பை சிவத்தில் வை
என்பதே பொருள்.
இல்லறமும் சிவயோகமும் எதிரிகள் அல்ல
குடும்பம்:
சாதனைக்கு தடையல்ல.
அது:
அன்பு, பொறுப்பு, தியாகம், ஒழுக்கம்
வளரும் தளமாக இருக்கலாம்.
வீடு:
பூஜை நடைபெறும் இடமாகலாம்.
செல்வம்:
தர்மம் நடைபெறும் கருவியாகலாம்.
உறவுகள்:
சேவை நடைபெறும் வாயில்களாகலாம்.
இதனால்:
குடும்பம் → பந்தம்
என்று அல்ல;
குடும்பம் → தர்மமும் சாதனையும் நடைபெறும் தளம்
என்று வாழ வேண்டும்.
174 → 175 — தொடர்ச்சியான ஆழ்வு
174:
நிலையற்ற உடல்–செல்வத்தை பேறாகப் பற்றினால் அது சிமிழ்.
175:
அந்தப் பற்றின் ஒரு நுண்மையான நியாயத்தை ஆராய்கிறது:
“குடும்பத்திற்காக”
என்ற பெயரில் அளவில்லாத செல்வ விரிவு.
இதனால் 175:
பந்தத்தின் இன்னொரு மறை வடிவத்தை வெளிப்படுத்துகிறது.
மொத்த ஞானச் சாரம்
175-ஆம் பாடல் குடும்பத்தை மறுக்கும் பாடல் அல்ல. அது குடும்பத்தின் பெயரில் செல்வப்பற்றை முடிவில்லாமல் விரிவாக்கும் மனநிலையைச் சோதிக்கிறது.
மனைவி, மக்கள், உடன்பிறந்தோர்:
வாழ்வின் உண்மையான அன்புத் துணைகள்.
அவர்களுக்காக ஈட்டுதல்:
பொறுப்பு.
ஆனால்:
அளவு மறந்து விரிவு மட்டும் மிஞ்சும்போது,
பொறுப்பு:
பற்று ஆகிறது.
இறுதியில் இந்த உறவுகளின் உடனிருப்பிற்கும் இயற்கையான எல்லை உண்டு. இந்த உண்மையை உணர்வது குடும்ப அன்பைச் சுருக்குவதில்லை; மாறாக:
பணத்தைவிட நேரத்தையும்,
உடைமையைவிட அன்பையும்,
குவிப்பைவிட தர்மத்தையும்,
வெளிச்சார்பைவிட சிவசார்பையும்
முக்கியமாக்குகிறது.
இதுவே இப்பாடலின் சிவயோகப் பக்குவம்.
ஞானச் சூத்திரம்
குடும்பம்
↓
அன்பு
↓
பொறுப்பு
↓
தேவையான பொருள்
↓
அளவு
அளவு மறந்தால்:
விரிவு
↓
குவிப்பு
↓
பற்று
↓
பந்தம்
ஞானப் பாதையில்:
அளவறிந்த ஈட்டல்
↓
தர்மப் பயன்பாடு
↓
உறவின் எல்லை அறிதல்
↓
அன்பு தூய்மைப்படுதல்
↓
சிவசார்பு
நினைவில் நிற்க வேண்டிய வரி
175-ல் திருமூலர் குடும்பத்தைத் துறக்கச் சொல்லவில்லை; “குடும்பத்திற்காக” என்ற நல்ல காரணத்தையே முடிவில்லா செல்வப்பற்றின் நியாயமாக மாற்றாதே என்று எச்சரிக்கிறார். மனைவி, மக்கள், உடன்பிறந்தோர் வாழ்வின் அன்பான துணைகள்; அவர்களை அளவறிந்து பொறுப்புடன் பேணி, செல்வத்தை கருவியாக வைத்துக் கொண்டு, இறுதி சார்பை சிவத்தில் நிலைநிறுத்துவதே இப்பாடலின் சிவயோக ஞானம்.
திருச்சிற்றம்பலம்.