தேயும் இளமையை சிவசார்பாக மாற்றுதல்

திருமூலர் படிக்கட்டு - 180

சிவசிவ! மெய்யன்பர்களே!
திருமூல நாயனார் அருளிய 'பரசிவத்தை நோக்கிய மூவாயிரம் படிக்கட்டு' எனும் ஞானப் பயணத்தில், இன்று நாம் நூற்றிஎண்பதாவது படிக்கட்டில் (180) அடியெடுத்து வைக்கிறோம்.

மூல மந்திரம் (பழந்தமிழ் வடிவம்)

சந்தி பிரித்த வடிவம்

பாடல் 180 — யோக ஆகம தந்திர விளக்கவுரை

இளமை தேய்வதற்கு முன், நந்தியை உணர்ந்து கொள்ள வேண்டிய காலஞானம்

தேய்ந்தற் றொழிந்த விளமை கடைமுறை
ஆய்ந்தற்ற பின்னை யரிய கருமங்கள்
பாய்ந்தற்ற கங்கைப் படர்சடை நந்தியை
ஓர்ந்துற்றுக் கொள்ளு முலாவுள்ள போதே. (180)

179-ஆம் பாடலில் திருமூலர்:

ஆண்டுகள் பல கடந்தாலும் காலம் தானாக ஞானமாக மாறாது

என்று உணர்த்தினார்.

180-ல் அவர் அதற்கான நடைமுறை அவசரத்தைத் தெளிவாக்குகிறார்:

காலம் மட்டும் குறைவதில்லை; காலத்தோடு செயலாற்றும் ஆற்றலும் மாறுகிறது.

இதனால்:

“பின்னர் சாதிப்பேன்”

என்ற எண்ணத்தின் இன்னொரு பலவீனம் வெளிப்படுகிறது.

பின்னர் என்பது இன்று போலவே இருக்கும் இன்னொரு காலம் அல்ல.

அந்தப் பின்னரில்:

உடல் மாறியிருக்கலாம்,
ஆற்றல் குறைந்திருக்கலாம்,
செயற்கரியவை அரியவாகியிருக்கலாம்.

எனவே 180-ன் அடிப்படை அழைப்பு:

சாதனைக்கு ஏற்ற ஆற்றல் இருக்கும் போதே நந்தியை ஓர்ந்துற்றுக் கொள்.

இளமை திடீரென மறைவதில்லை — “தேய்கிறது”

திருமூலர் இளமை போகும் என்று மட்டும் கூறாமல்:

தேய்ந்து — அற்று — ஒழிந்து

என்ற தொடரை அமைக்கிறார்.

இதில் ஒரு முக்கியமான நிலையாமை உண்மை உள்ளது.

இளமை:

ஒருநாள் திடீரென நம்மிடமிருந்து பறிக்கப்படுவதில்லை.

அது:

தினந்தோறும் சிறிது சிறிதாகக் குறைகிறது.

ஆனால் அந்தக் குறைவு:

அன்றாட அனுபவத்தில் மிகத் தெளிவாகத் தெரியாமல் இருக்கலாம்.

இதுவே நிலையாமையின் நுட்பம்:

மாற்றம் மிக மெதுவாக நடப்பதால், அது நடக்கவில்லை என்று மனம் மயங்குகிறது.

178-ல்:

சூரியன் நகர்ந்தது.

179-ல்:

ஆண்டுகள் கழிந்தன.

180-ல்:

அந்தக் காலநகர்வு உடலின் ஆற்றலையே தேய்க்கிறது.

“அரிய கருமங்கள்” — காலம் சென்றபின் வாய்ப்பின் இயல்பும் மாறுகிறது

இளமை கடந்தபின்:

செய்ய வேண்டியவை அனைத்தும் இயலாதவை

என்று திருமூலர் கூறவில்லை.

அவர் மிகத் துல்லியமாக:

“அரிய கருமங்கள்”

என்று கூறுகிறார்.

அதாவது:

முன்னர் செய்யக்கூடியவை பின்னர் கடினமாகலாம்.

இதன் ஆன்மிகப் பொருள் ஆழமானது.

ஒரே சாதனை:

இருபது வயதில் ஒரு விதமாக இருக்கலாம்;
அறுபது வயதில் வேறு உடல் சூழலில் இருக்கலாம்.

ஒரே முயற்சிக்கான:

உடல் சக்தி,
கவன நிலை,
பொறுமை,
நினைவாற்றல்,
தொடர்ச்சித் திறன்

எல்லாம் காலத்தோடு மாறலாம்.

ஆகவே:

வாய்ப்பு இருக்கும் காலத்தை அறிந்து பயன்படுத்துவது ஞானம்.

இளமை = அனுபவிப்பதற்கான காலம் மட்டும் அல்ல

உலக மனம் இளமையை:

அனுபவம்,
சுகம்,
சாதனை,
தொழில்,
செல்வம்

ஆகியவற்றிற்கான காலமாகக் காணலாம்.

திருமூலர் அதையே மறுப்பதில்லை.

ஆனால் அவர் அதனுள் மறக்கப்பட்ட இன்னொரு உண்மையைச் சேர்க்கிறார்:

இளமை இறைஅறிவுக்கும் உரிய காலம்.

அதனால்:

உடலின் வலிமை உலக வாழ்க்கைக்கே செலவாகி,
இறைசாதனை மட்டும் முதுமைக்குத் தள்ளப்படக் கூடாது.

சிவயோகப் பார்வை — உடல் ஆற்றல் சாதனையின் மூலதனம்

சிவயோகத்தில் உடல்:

நிரந்தர நான் அல்ல.

ஆனால்:

சாதனை நடைபெறும் கருவி.

இதனால் இரண்டு தவறுகளையும் தவிர்க்க வேண்டும்:

ஒன்று

உடலே நான் என்று பற்றுதல்.

இரண்டு

உடல் நிலையற்றது என்பதால் அதை மதிப்பற்றதாக எண்ணுதல்.

சரியான சிவயோகப் பார்வை:

உடல் நிலையற்றதுதான்; அதனால் அது இருக்கும் காலத்தை இன்னும் விழிப்புடன் பயன்படுத்த வேண்டும்.

இளமைக்குரிய ஆற்றல்:

ஆசனத்திற்கும்,
ஒழுக்கத்திற்கும்,
ஜபத்திற்கும்,
தியானத்திற்கும்,
கற்றலுக்கும்,
சேவைக்கும்

மாற்றப்படலாம்.

இதுவே:

இளமைச் சக்தி → சிவசாதனை

என்ற மாற்றம்.

“நந்தி” — நிலையற்ற இளமையின் எதிரில் நிலையான இலக்கு

பாடலின் முதல் பாதி:

தேய்தல்,
அற்றல்,
ஒழிதல்

என்ற நிலையாமையைச் சொல்கிறது.

மூன்றாம் அடியில் திடீரென:

நந்தி

வருகிறார்.

இது பாடலின் மிக முக்கியமான திருப்பம்.

ஒருபுறம்:

இளமை மாறுகிறது.

மறுபுறம்:

சாதகரின் நோக்கு நந்தியை நோக்கி நிலைக்க வேண்டும்.

இதனால்:

மாறும் பருவத்திலிருந்து மாறாத இறைசார்பிற்கு

பாடல் மனத்தை நகர்த்துகிறது.

“பாய்ந்த கங்கை” — நந்தியின் அடையாளம்

கங்கை:

பாய்ந்து வருகிறது.

சிவன்:

அதைத் தன் படர்சடையில் ஏற்றுக் கொள்கிறான்.

இந்தப் பாடலில் இதனை குறிப்பிட்ட நாடி, சக்கரம் அல்லது குண்டலினி குறியீடாகப் படிக்க வேண்டிய அவசியமில்லை.

நேரடியான சைவ உருவகத்தில்:

கங்காதரனாகிய சிவனே நந்தி.

அதனால் திருமூலர்:

யாரை உணர வேண்டும்?

என்பதில் குழப்பமில்லாமல்:

கங்கை தாங்கிய சடையுடைய சிவனை

தெளிவாகக் காட்டுகிறார்.

“ஓர்ந்து” — பக்திக்கு முன் தெளிவு

திருமூலர்:

“நந்தியைப் பற்று”

என்று மட்டும் கூறவில்லை.

முதலில்:

ஓர்ந்து

என்று சொல்கிறார்.

அதாவது:

சிந்தித்து,
ஆராய்ந்து,
உணர்ந்து.

இங்கு சிவயோகப் பாதையில் முக்கியமான ஒழுங்கு ஒன்று உள்ளது:

அறியாமையான பற்றுதல் அல்ல;
தெளிவுடன் இறைசார்பு.

இதனால்:

ஞானம்
மற்றும்
பக்தி

இரண்டும் பிரியாமல் இணைகின்றன.

“உற்று” — அறிதலை உறவாக மாற்றுதல்

ஓர்ந்து:

புரிதல்.

உற்று:

அணுகுதல், பொருந்துதல்.

அதனால்:

இறைவனைப் பற்றிய அறிவு

அடுத்த நிலையில்:

இறைவனோடு உள்ளார்ந்த தொடர்பாக

மாற வேண்டும்.

சிவனைப் பற்றி அறிந்திருப்பது மட்டும் அல்ல;

மனம் அவனை நோக்கி நிலைபெற வேண்டும்.

“கொள்ளு” — அனுபவத்தை வாழ்க்கையின் மையமாக்குதல்

மூன்றாவது இயக்கம்:

கொள்.

இதனால் பாடலின் சாதனை ஒழுங்கு:

ஓர் → உற்று → கொள்

என்று அமைகிறது.

அதாவது:

சிந்தித்து அறி
↓
அணுகி பொருந்து
↓
உள்ளத்தில் நிலைநிறுத்து.

இதுவே வெறும் தத்துவ அறிவை:

வாழும் சிவசார்பாக

மாற்றும் இயக்கம்.

சைவசித்தாந்தப் பார்வை — உடல் பருவம் உயிரின் நிரந்தர இயல்பு அல்ல

சைவசித்தாந்தத்தில் உயிர்:

இளமையல்ல,
முதுமையல்ல,
உடலின் எந்தப் பருவமுமல்ல.

உடல்:

வினைக்கேற்ப பெற்ற அனுபவக் கருவி.

அது:

வளர்கிறது,
தேய்கிறது,
மாறுகிறது.

உயிர்:

அந்த மாற்றங்களின் வழியே அனுபவிக்கிறது.

எனவே இளமைத் தேய்தல்:

உயிரின் அழிவு அல்ல.

அது:

உடல் கருவியின் பருவமாற்றம்.

இதனை உணர்ந்த சாதகர்:

இளமையைப் பற்றமாட்டார்;

அதே நேரம்:

அதை வீணாக்கவும் மாட்டார்.

முதுமையை எதிரியாக்காத திருமூலரின் பார்வை

இப்பாடலை:

“முதுமையில் இறைசாதனை முடியாது”

என்று வாசிப்பது மிகை.

பாடல் சொல்வது:

இளமை கடந்த பின்னர் சில செயல்கள் அரிய ஆகலாம்.

அரிய:

இயலாத

என்பதல்ல.

எனவே திருமூலரின் நோக்கம்:

முதியவரைத் தாழ்த்துவது அல்ல;

இளமையுள்ளவரை விழிப்பூட்டுவது.

இதன் செறிவான வடிவம்:

முதுமையை அஞ்சாதே; இளமையில் கிடைத்த வாய்ப்பை வீணாக்காதே.

ஆகமப் பார்வை — அனுஷ்டானத்திற்குரிய காலத்தை மதித்தல்

ஆகம சாதனையில்:

பூஜை,
ஜபம்,
விரதம்,
ஆலய சேவை,
குரு உபதேச அனுஷ்டானம்

எல்லாமே தொடர்ச்சியான ஒழுக்கத்தைத் தேவைப்படுத்துகின்றன.

அந்த ஒழுக்கத்தை:

வாழ்க்கையின் இறுதியில் தொடங்க வேண்டிய ஒன்றாக அல்ல,

உடல்–மனம் ஒத்துழைக்கும் காலத்திலேயே வளர்க்க வேண்டியதாகக் காண வேண்டும்.

ஏனெனில்:

பழக்கம் பின்னர் உருவாகும் என்று நம்புவதைக் காட்டிலும், இப்போது உருவாக்குவது உறுதி.

தந்திரப் பார்வை — இளமைச் சக்தியின் உருமாற்றம்

தந்திரப் பார்வையில் இளமைக்குரிய வலிமை:

ஒடுக்கப்பட வேண்டிய பகை அல்ல.

அது:

மாற்றப்பட வேண்டிய சக்தி.

அதே ஆற்றல்:

புலனின்பத்தில் சிதறலாம்;

அல்லது:

மந்திரம்,
தியானம்,
ஒழுக்கம்,
குருபக்தி,
இறைநோக்கு

என்ற திசையில் ஒருமுகப்படுத்தப்படலாம்.

இதனால்:

சக்தியின் அளவைவிட அதன் திசையே சாதனையை நிர்ணயிக்கிறது.

179 → 180 — காலத்திலிருந்து ஆற்றலுக்கு

179:

ஆண்டுகள் கழிகின்றன; காலத்திற்கு சிவநோக்கு கொடு.

180:

காலத்தோடு செயல் ஆற்றலும் தேய்கிறது; எனவே இன்று கிடைத்த ஆற்றலைச் சாதனையாக மாற்று.

இந்த இரு பாடல்களும் சேர்ந்து ஒரு முக்கியமான உண்மையைச் சொல்கின்றன:

காலத்தை மட்டும் இழப்பதில்லை;
காலத்தோடு வாய்ப்புகளின் வடிவமும் மாறுகிறது.

இளமை நிலையாமையின் வளர்ந்து வரும் தர்க்கம்

178

காலம் நகர்கிறது என்பதைத் தேறு.

179

நகரும் காலத்திற்கு சிவநோக்கு கொடு.

180

அந்த நோக்கை செயலில் மாற்றுவதற்கு ஏற்ற ஆற்றல் இருக்கும் போதே செய்.

இதனால்:

விழிப்பு → நோக்கம் → செயலாக்கம்

என்ற முப்படி அமைப்பு உருவாகிறது.

ஒருங்கிணைந்த ஞானம்

180-ஆம் பாடலில் திருமூலர் இளமை நிலையாமையை ஒரு வருத்தமாக மாற்றவில்லை.

அதை:

சாதனைக்கான அவசர விழிப்பாக

மாற்றுகிறார்.

இளமை தேய்கிறது.

ஆனால் அதன் மீது அழ வேண்டியதில்லை.

கேள்வி:

தேய்வதற்கு முன் அதன் சக்தியை எதற்காகப் பயன்படுத்தினாய்?

இளமை:

காப்பாற்றப்பட வேண்டிய நிரந்தர உடைமை அல்ல.

அது:

பயன்படுத்தப்பட வேண்டிய காலவரம்புடைய வளம்.

அந்த வளத்தின் உயர்ந்த பயன்பாடு:

நந்தியை ஓர்தல்,
அவனை உற்றல்,
அவனை உள்ளத்தில் கொள்ளுதல்.

இதனால்:

இளமையின் நிறைவு இளமையை நீட்டிப்பதில் இல்லை; அதைக் சிவசார்பாக மாற்றுவதில் உள்ளது.

ஞானச் சூத்திரம்

இளமை
↓
தேய்கிறது
↓
செயலாற்றல் மாறுகிறது
↓
பின்னர் சில கருமங்கள் அரியவாகலாம்
↓
ஒத்திவைப்பை விடுதல்
↓
நந்தியை ஓர்தல்
↓
உற்றல்
↓
கொள்ளுதல்
↓
சிவசார்பு

நினைவில் நிற்க வேண்டிய வரி

180-ல் திருமூலர் “இளமை அழியும்” என்று வருந்தச் சொல்லவில்லை; “இளமைத் தேய்வதற்கு முன் அதன் ஆற்றலை எதற்காக மாற்றுகிறாய்?” என்று கேட்கிறார். உடல் வலிமை, மனத் தீவிரம், செயல் திறன் ஆகியவை எப்போதும் ஒரேபடி இருக்காது; ஆகவே இறைதேடலை முதுமைக்குரிய பணியாக ஒத்திவைக்காதே. உடல் இயங்கி உலாவும் காலத்திலேயே நந்தியை ஓர்ந்து, அவனை உற்று, உள்ளத்தில் கொள். இளமையை நீட்டிப்பது சிவயோகம் அல்ல; இளமையின் சக்தியை சிவசார்பாக மாற்றுவதே அதன் ஞானப் பயன்பாடு.

பாடல் 180 — தர்க்கக் கட்டமைப்பு

காலவிழிப்பிலிருந்து செயலாக்கத்திற்கு

தேய்ந்தற் றொழிந்த விளமை கடைமுறை
ஆய்ந்தற்ற பின்னை யரிய கருமங்கள்
பாய்ந்தற்ற கங்கைப் படர்சடை நந்தியை
ஓர்ந்துற்றுக் கொள்ளு முலாவுள்ள போதே. (180)

180-ஆம் பாடலின் மையத் தர்க்கம்:

இளமை தேய்கிறது → செயல் ஆற்றல் மாறுகிறது → பின்னர் சில கருமங்கள் அரியவாகலாம் → ஆகவே நந்தியை அறிதலை ஒத்திவைக்காதே → உலாவும் ஆற்றல் உள்ள போதே ஓர்ந்து, உற்று, கொள்.

இதுவே பாடலின் முழு தர்க்க வடிவம்.

1. 179 → 180 : காலத்தின் மதிப்பிலிருந்து ஆற்றலின் மதிப்பிற்கு

179 கூறியது:

ஆண்டுகள் கழிகின்றன; காலம் மட்டும் ஞானமாக மாறாது.

180 அதற்கான அடுத்த கேள்வியை எழுப்புகிறது:

காலம் கழியும் போது உன் செயல் ஆற்றலும் அதேபடி இருக்கும் என்று ஏன் நினைக்கிறாய்?

இதனால்:

179 — காலத்தை வீணாக்காதே.
180 — காலத்தோடு செயல் திறனும் மாறுவதால், வாய்ப்பை வீணாக்காதே.

இரண்டிற்கும் இடையேயான முக்கிய வேறுபாடு:

காலம் → வெளிப்புற வளம்
செயல் ஆற்றல் → உடல்–மன உளவளம்

திருமூலர் இப்போது இரண்டையும் இணைக்கிறார்.

2. முதல் அடி — நிலையாமை அல்ல, தேய்மானத்தின் இயக்கம்

தேய்ந்து அற்று ஒழிந்த இளமை

இங்கு மூன்று நிலைகள்:

தேய்தல்
↓
அற்றல்
↓
ஒழிதல்

இளமை:

ஒரே நாளில் மறைவதில்லை.

அது:

சிறிது சிறிதாகக் குறைகிறது.

இதனால் தர்க்கம்:

நிலையாமை = திடீர் அழிவு அல்ல; தொடர்ச்சியான தேய்மானம்.

இந்த உண்மை சாதகருக்கு முக்கியம்.

ஏனெனில்:

மாற்றம் மெதுவாக இருப்பதால், அதனை அவசரமாக எடுத்துக்கொள்ளாமல் விடுவது எளிது.

3. “கடைமுறை” — மாற்றத்திற்கு ஒரு எல்லை உண்டு

கடைமுறை:

இளமைப் பருவத்தின் இறுதிக் கட்டம்.

இதன் தர்க்கப் பணி:

தேய்மானம் முடிவில்லாமல் தொடராது.

அதற்கு:

ஒரு இறுதி நிலை உண்டு.

அதனால்:

“இளமை இப்போது இருக்கிறது” என்பதிலிருந்து “இளமைக்கு ஒரு கடை உண்டு” என்ற விழிப்பு

உருவாகிறது.

4. இரண்டாம் அடி — காலம் கடந்தபின் வாய்ப்பின் தன்மை மாறுகிறது

பின்னை அரிய கருமங்கள்

இது பாடலின் முக்கியமான காரண–விளைவு இணைப்பு.

காரணம்

இளமை தேய்ந்து ஒழிதல்.

விளைவு

சில செயல்கள் அரியவாகுதல்.

இதனால் திருமூலர்:

“முதுமை மோசமானது”

என்று கூறவில்லை.

அவர்:

ஒரே செயல் எல்லா வயதிலும் ஒரே அளவு எளிதாக இருக்காது

என்று கூறுகிறார்.

இதுவே பாடலின் நடைமுறைத் தர்க்கம்.

5. “அரிய” என்பதின் துல்லியம்

திருமூலர்:

இயலாத கருமங்கள்

என்று சொல்லவில்லை.

அவர்:

அரிய கருமங்கள்

என்று சொல்கிறார்.

இந்தச் சொல் மிக முக்கியம்.

அதன் மூலம்:

முதுமை = முழுமையான இயலாமை

என்ற தவறான வாசிப்பு தவிர்க்கப்படுகிறது.

சரியான தர்க்கம்:

இன்று எளிதானது நாளை கடினமாகலாம்.

அதனால்:

இன்று செய்யக்கூடியதை நாளைக்கு தள்ளுவது ஞானமல்ல.

6. மூன்றாம் அடி — ஏன் இப்போது “நந்தி” வருகிறார்?

முதல் இரண்டு அடிகளும்:

இளமை
தேய்மானம்
செயல் ஆற்றல்

பற்றி பேசுகின்றன.

மூன்றாம் அடியில்:

நந்தி

வருகிறார்.

இதுவே பாடலின் திருப்பம்.

ஒருபுறம்:

இளமை மாறுகிறது.

மற்றொருபுறம்:

நந்தி அறிய வேண்டிய நிலையான இலக்காக நிற்கிறார்.

இதனால்:

மாறும் காலத்திலிருந்து நிலையான இறைநோக்கிற்கு

தர்க்கம் நகர்கிறது.

7. “பாய்ந்த கங்கைப் படர்சடை நந்தி” — இலக்கைத் தெளிவுபடுத்தும் அடையாளம்

திருமூலர்:

“ஒரு இறைநிலை”

என்று பொதுவாகச் சொல்லவில்லை.

அவர்:

கங்கைத் தாங்கிய படர்சடையுடைய நந்தி

என்று சிவனைத் தெளிவாக அடையாளப்படுத்துகிறார்.

இதன் தர்க்கப் பணி:

சாதனை அவசரத்தை உருவாக்கிய பிறகு
அந்த அவசரம் எதை நோக்கிச் செல்ல வேண்டும்?

என்ற கேள்விக்குப் பதில் தருவது.

பதில்:

நந்தியை நோக்கி.

8. நான்காம் அடி — எதிர்மறையிலிருந்து நேர்மறைக்கு

முதல் இரண்டு அடிகள்:

இளமை தேய்கிறது
செயல்கள் அரியவாகின்றன

என்று எச்சரிக்கின்றன.

நான்காம் அடி:

ஓர்ந்து உற்றுக் கொள்

என்று செயல் கட்டளையை அளிக்கிறது.

இதனால் பாடல்:

நிலையாமை அறிவில் முடிவதில்லை.

அது:

செயலாக்கத்தில் முடிகிறது.

9. “ஓர் → உற்று → கொள்” — பாடலின் உள்தர்க்கம்

இந்த மூன்று வினைகளும் வரிசைப்படியாக அமைந்துள்ளன.

ஓர்

சிந்தித்து அறி.

உற்று

அணுகி பொருந்து.

கொள்

உள்ளத்தில் ஏற்று நிலைநிறுத்து.

இதனால்:

அறிவு → தொடர்பு → நிலைபெறுதல்

என்ற ஆன்மிக வளர்ச்சி உருவாகிறது.

10. “உலாவுள்ள போதே” — காலத்தின் முடிவை அல்ல, வாய்ப்பின் காலத்தைச் சுட்டுகிறது

உங்கள் பாடவாசிப்பில்:

உலாவுள்ள போதே

என்பது மிக முக்கியமான தர்க்கப் புள்ளி.

இதன் மூலம் திருமூலர்:

“இறப்பதற்கு முன்”

என்று மட்டும் கூறவில்லை.

அதைவிட துல்லியமாக:

உடல் இயங்கி, செயல் ஆற்றல் உள்ள காலத்திலேயே

என்று வலியுறுத்துகிறார்.

இதனால்:

வாழ்நாள் இருப்பது
மற்றும்
செயலாற்றும் திறன் இருப்பது

இரண்டிற்கும் வேறுபாடு உருவாகிறது.

11. அதனால் 180-ன் முக்கியமான தர்க்க முடிவு

வாழ்நாள் இருப்பது மட்டும் போதாது; செயல் ஆற்றல் இருக்கும் காலத்தைப் பயன்படுத்த வேண்டும்.

இதுவே பாடலின் மையத் தீர்வு.

179:

மேலும் காலம் கிடைத்தாலும் பயன் இல்லாமலிருக்கலாம்.

180:

மேலும் காலம் கிடைத்தாலும் அதே செயல் ஆற்றல் கிடைக்க வேண்டிய அவசியமில்லை.

இதனால்:

நேரமும் ஆற்றலும் இரண்டும் நிலையற்ற வளங்கள்.

12. 178–180 வரை உருவாகும் முப்படி தர்க்கம்

178

காலம் நகர்கிறது.

179

காலம் எதற்காகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது?

180

அந்தப் பயன்பாட்டை உடல்–மனம் இயங்கும் காலத்திலேயே செயலில் மாற்று.

இதனால்:

விழிப்பு → நோக்கம் → செயலாக்கம்

என்ற முப்படி அமைப்பு தெளிவாகிறது.

13. இளமை நிலையாமை இங்கு புதிய ஆழம் பெறுகிறது

178 வரை:

இளமை மாறுகிறது.

179:

காலம் கழிகிறது.

180:

இளமைக்குரிய செயல் திறனும் குறைகிறது.

இதனால்:

நிலையாமை என்பது வயது எண்ணிக்கை மட்டும் அல்ல.

அது:

வாய்ப்பு அமைப்பின் மாற்றம்.

இதுவே 180-ன் தனிச்சிறப்பு.

14. “பின்னர்” என்ற மனவாதத்தை திருமூலர் எவ்வாறு உடைக்கிறார்?

மனிதன்:

“பின்னர் செய்வேன்”

என்று சொல்லலாம்.

180 அதன் மீது மூன்று கேள்விகளை அமைக்கிறது:

பின்னர் இளமை இருக்குமா?
பின்னர் இதே உடல் ஆற்றல் இருக்குமா?
பின்னர் இன்றைய செயல் எளிதாக இருக்குமா?

இதனால்:

“பின்னர்”

என்பது:

உறுதியான எதிர்காலம் அல்ல;

ஊகிக்கப்பட்ட வசதி.

இதுவே பாடலின் அவசரத் தர்க்கம்.

15. எதிர்மறை இயக்கமும் நேர்மறை இயக்கமும்

இந்தப் பாடலில் இரண்டு எதிர்திசை இயக்கங்கள் உள்ளன.

ஒன்றாம் இயக்கம்

இளமை
↓
தேய்கிறது
↓
அற்றுகிறது
↓
ஒழிகிறது

இரண்டாம் இயக்கம்

சாதகர்
↓
ஓர்கிறார்
↓
உற்றுகிறார்
↓
கொள்கிறார்

அதாவது:

உடலின் பருவம் நம்மைவிட்டு விலகிக் கொண்டிருக்கிறது.

அதே நேரத்தில்:

சாதகர் நந்தியை நோக்கி நெருங்க வேண்டும்.

இதுவே பாடலின் மிக அழகான தர்க்க எதிரமைவு.

16. “தேய்தல்” ↔ “கொள்ளுதல்”

ஒரு புறம்:

இளமை கைகளிலிருந்து நழுவுகிறது.

மற்றொரு புறம்:

நந்தியை உள்ளத்தில் கொள்ள வேண்டும்.

இதனால்:

வெளியில் இழப்பு → உள்ளத்தில் அடைவு

என்ற அமைப்பு உருவாகிறது.

இதுவே நிலையாமையை நிராசையாக மாற்றாமல், இறைசார்பாக மாற்றும் திருமூலரின் நடை.

17. பாடலின் நான்கு அடிகளின் தர்க்கப்பணி

முதல் அடி — நிலைமையின் உண்மை

இளமை தேய்ந்து முடிவுறும்.

இரண்டாம் அடி — அதன் விளைவு

பின்னர் சில செயல்கள் கடினமாகும்.

மூன்றாம் அடி — அறிய வேண்டிய இலக்கு

கங்கைத் தாங்கிய நந்தி.

நான்காம் அடி — உடனடி உபதேசம்

செயல் ஆற்றல் இருக்கும் காலத்திலேயே அவனை ஓர்ந்து உற்றுக் கொள்.

முழுத் தர்க்க வரைபடம்

இளமை இருக்கிறது
↓
அது தேய்கிறது
↓
அது அற்றுப் போகிறது
↓
செயல் ஆற்றல் மாறுகிறது
↓
சில கருமங்கள் பின்னர் அரியவாகின்றன
↓
ஒத்திவைப்பு நியாயமல்ல
↓
நந்தியை நோக்கு
↓
ஓர்
↓
உற்று
↓
கொள்
↓
சிவசார்பு

179 → 180 தர்க்கப் பாலம்

179:
ஆண்டுகள் கழிந்தன; மேலும் காலம் கிடைத்தாலும் நோக்கம் இல்லையெனில் பயன் இல்லை.

180:
மேலும் காலம் கிடைத்தாலும் இன்றைய உடல்–மன செயல் ஆற்றல் அதேபடி இருக்கும் என்று நினைக்காதே; ஆகவே இன்றே நந்தியை ஓர்ந்து உற்றுக் கொள்.

இதனால்:

காலத்தின் அளவு
↓
காலத்தின் பயன்பாடு
↓
செயலாற்றும் வாய்ப்பு

என்ற மூன்று அடுக்குகள் உருவாகின்றன.

தர்க்க இடம்

180-ஆம் பாடல் இளமை நிலையாமை அதிகாரத்தில் “கால விழிப்பு” என்பதைக் “செயல் அவசரம்” ஆக மாற்றும் இடத்தில் நிற்கிறது. 178 காலம் நகர்கிறது என்பதை நிறுவியது; 179 அந்தக் காலத்தின் பயன்பாட்டை விசாரித்தது; 180 காலத்தோடு உடல்–மன ஆற்றலும் மாறுவதால் சாதனையை ஒத்திவைப்பது தர்க்க ரீதியாக நிலைக்காது என்பதைச் சொல்கிறது. தேய்ந்து–அற்று–ஒழிந்த என்ற நிலையாமை இயக்கத்திற்கு எதிராக ஓர்ந்து–உற்று–கொள் என்ற சாதனை இயக்கத்தை அமைத்து, இளமை குறைவதைப் பற்றிய வருத்தத்தை நந்தியை நோக்கிய உடனடி செயலாக்கமாக மாற்றுகிறது.

நினைவில் நிற்க வேண்டிய தர்க்க வரி

180-ன் தர்க்கம் மிகவும் துல்லியம்: இளமை தேய்கிறது; அதனோடு செயல் ஆற்றலின் வடிவமும் மாறுகிறது; ஆகவே “பின்னர்” என்பது இன்றைய வாய்ப்பை உறுதி செய்யும் காலம் அல்ல. இதனால் திருமூலர் நிலையாமையைப் பற்றிய அறிவைத் தாண்டி, உலாவும் ஆற்றல் உள்ள போதே நந்தியை ஓர்ந்து–உற்று–கொள்ளும் செயலாக்கத்திற்குச் சாதகரை அழைத்துச் செல்கிறார்.

180-ஆம் பாடலின் P04 — சாதனை வாழ்வியல் இங்கு மிக நேரடியாக ஒரு மாற்றத்தை வேண்டுகிறது: “பின்னர் செய்வேன்” என்ற ஆன்மிக ஒத்திவைப்பை விட்டுவிட்டு, உடல்–மனம்–செயல் ஆற்றல் உள்ள காலத்திலேயே சாதனையை வாழ்க்கையின் ஒழுங்காக மாற்றுதல்.

பாடல் 180 — சாதனை வாழ்வியல்

இளமை இருக்கும் வரை அல்ல; ஆற்றல் இருக்கும் போதே சாதி

தேய்ந்தற் றொழிந்த விளமை கடைமுறை
ஆய்ந்தற்ற பின்னை யரிய கருமங்கள்
பாய்ந்தற்ற கங்கைப் படர்சடை நந்தியை
ஓர்ந்துற்றுக் கொள்ளு முலாவுள்ள போதே. (180)

180-ஆம் பாடலின் சாதனை வாழ்வியல் ஒரு தெளிவான உண்மையை முன்வைக்கிறது:

இளமை நிலைக்காது; அதனோடு செயல் ஆற்றலும் மாறும். ஆகவே சாதனையை எதிர்காலத்திற்கு ஒத்திவைக்காமல், செயலாற்றும் வலிமை இருக்கும் காலத்திலேயே நந்தியை ஓர்ந்து, உற்று, கொள்ள வேண்டும்.

1. “பின்னர்” என்பது இன்றைய வசதியின் நீட்டிப்பு அல்ல

நாம் பலமுறை:

“இப்போது முடியவில்லை; பின்னர் செய்வேன்”

என்று நினைக்கிறோம்.

ஆனால் 180 கேட்கிறது:

அந்தப் பின்னரில் இன்று இருக்கும் உடல் இருக்குமா?
இன்று இருக்கும் ஆற்றல் இருக்குமா?
இன்று எளிதாக இருக்கும் செயல் அப்போது எளிதாக இருக்குமா?

இதனால் சாதகரின் முதல் விழிப்பு:

எதிர்காலம் காலத்தின் தொடர்ச்சி; ஆனால் இன்றைய ஆற்றலின் உத்தரவாதம் அல்ல.

2. இளமை தேய்கிறது — ஆனால் தினசரி உணர முடியாதபடி

இளமை:

ஒரே நாளில் மறைவதில்லை.

அது:

சிறிது சிறிதாகத் தேய்கிறது.

இதனால் சாதகர்:

பெரிய உடல் மாற்றம் வரும் வரை காத்திருக்கக் கூடாது.

மாறாக:

இப்போது எனக்குள்ள சக்தியை எவ்வாறு பயன்படுத்துகிறேன்?

என்று கேட்க வேண்டும்.

3. உடல் வலிமையைச் சாதனையின் மூலதனமாகப் பார்

உடல்:

நிரந்தரமானது அல்ல.

ஆனால்:

சாதனை நடைபெறும் கருவி.

எனவே:

உறக்கம்,
உணவு,
உடற்பயிற்சி,
ஆசனம்,
மூச்சுப்பயிற்சி,
உடல் ஒழுக்கம்

இவற்றை அலட்சியம் செய்யக் கூடாது.

இது உடற்பற்று அல்ல.

உடல் இருக்கும் காலத்தை சாதனைக்குத் தகுந்ததாக வைத்திருக்கும் பொறுப்பு.

4. எளிதாக செய்யக்கூடியதை கடினமாகும் வரை தள்ளாதே

இன்று:

தினசரி ஜபம் தொடங்குவது எளிதாக இருக்கலாம்.
நூல் படிப்பது எளிதாக இருக்கலாம்.
விரத ஒழுக்கம் உருவாக்குவது எளிதாக இருக்கலாம்.
அதிகாலை எழும் பழக்கம் உருவாக்கலாம்.

அதைத் தொடர்ந்து தள்ளினால்:

பழக்கம் உருவாக்குவதற்கே பின்னர் அதிக முயற்சி தேவைப்படலாம்.

இதுவே:

“அரிய கருமங்கள்”

என்ற சொல்லின் நடைமுறைப் பொருள்.

5. சாதனைக்கான சிறந்த நேரம் “வாழ்க்கை அமைந்த பின்” அல்ல

பலர்:

தொழில் அமைந்த பின்,
குடும்பப் பொறுப்பு குறைந்த பின்,
ஓய்வு பெற்ற பின்

தீவிரமாக சாதிப்போம் என்று நினைக்கலாம்.

ஆனால் வாழ்வு:

முழுமையாக “அமைந்து முடியும்” நாள் வராமல் இருக்கலாம்.

எனவே:

வாழ்க்கை முடிந்தபின் சாதனை அல்ல; வாழ்க்கையோடு சேர்ந்து சாதனை.

6. “ஓர்ந்து” — தினசரி சிந்தனைப் பயிற்சி

சாதனை வெறும் செயல் அல்ல.

ஓர்ந்து:

சிந்தித்து உணருதல்.

அதனால் தினசரி:

“என் வாழ்க்கை எதை நோக்கிச் செல்கிறது?”
“என் இளமை எதில் செலவாகிறது?”
“என் சாதனையில் என்ன ஆழமடைந்தது?”

என்று சுயவிசாரணை செய்ய வேண்டும்.

இதனால்:

செயல்
+
புரிதல்

இணைகின்றன.

7. “உற்று” — சாதனையை உறவாக மாற்று

இறைநினைவு:

கடமையாக மட்டும் இருந்தால் நீண்ட நாள் நிலைக்காமல் போகலாம்.

அது:

நெருக்கமான உறவாக மாற வேண்டும்.

அதாவது:

சிவன் ஒரு கருத்து அல்ல;
நந்தி ஒரு பாடப்பொருள் அல்ல;

உள்ளத்தின் ஆதாரமாக உணரப்பட வேண்டும்.

இதுவே உற்று என்பதன் வாழ்வியல்.

8. “கொள்” — சாதனையை வாழ்க்கையின் மையத்தில் வை

குருவின் உபதேசம்:

கேட்கப்பட்டது மட்டும் போதாது.

மந்திரம்:

பெற்றது மட்டும் போதாது.

சிவஞானம்:

படித்தது மட்டும் போதாது.

அவை:

வாழ்க்கையின் ஒழுங்காக கொள்ளப்பட வேண்டும்.

அதனால்:

ஓர் → உற்று → கொள்

என்பது:

புரிதல் → உறவு → வாழ்வாக்கம்

என்ற சாதனை முறையாகிறது.

9. இளமைச் சக்தி எங்கு செல்கிறது என்பதை கண்காணி

சாதகர் தன்னிடம் கேட்க வேண்டியது:

என் அதிகமான ஆற்றல் எதற்காகச் செல்கிறது?

அது:

புகழ்,
போட்டி,
தேவையற்ற உறவுச் சிக்கல்கள்,
அளவில்லாத நுகர்வு

என்ற திசையிலா?

அல்லது:

கற்றல்,
ஜபம்,
தியானம்,
சேவை,
குருபக்தி,
இறைநோக்கு

என்ற திசையிலா?

இளமைச் சக்தியின் அளவை விட அதன் திசை முக்கியம்.

10. தினசரி நிலையான சாதனை அமைக்க வேண்டும்

இப்பாடலின் நடைமுறைத் தீர்வு:

பெரிய சாதனைத் திட்டம் அமைத்து தொடங்காமல் இருப்பதை விட,

சிறிய ஆனால் நிலையான சாதனை

தொடங்க வேண்டும்.

உதாரணமாக:

தினசரி நிர்ணயிக்கப்பட்ட ஜப நேரம்,
தியான நேரம்,
நூல் வாசிப்பு,
மௌனம்,
குரு உபதேச மனனம்.

கொள்கை:

காலம் கிடைத்தால் சாதிப்பேன் அல்ல; காலத்திற்கு சாதனை வடிவம் கொடுப்பேன்.

11. உடலைப் பாதுகாப்பது சாதனைக்கு எதிரானது அல்ல

சிலர் ஆன்மிகம் என்ற பெயரில்:

உடலை அலட்சியம் செய்யலாம்.

180 அதற்கு இடமளிக்காது.

ஏனெனில்:

உடல் ஆற்றல் குறைந்தால் செயல் வாய்ப்புகளும் மாறலாம்.

எனவே:

உடல் பராமரிப்பு
= சாதனைக்கு உதவும் அடித்தளம்.

உடலைப் பற்றாதே; ஆனால் பேணி.

12. முதுமை வந்தால் வருந்த வேண்டாம்

180-ன் நோக்கம்:

“வயதாகிவிட்டேன்; இப்போது பயனில்லை”

என்ற குற்ற உணர்வு உருவாக்குவது அல்ல.

மாறாக:

இப்போது இருக்கும் ஆற்றலை இப்போது பயன்படுத்து

என்ற விழிப்பு.

இளமை கடந்திருந்தாலும்:

தற்போதைய திறனுக்கேற்ற சாதனை தொடரலாம்.

இதனால்:

அரிய என்பதைக் இயலாது என்று மாற்றக் கூடாது.

13. குடும்ப வாழ்க்கையிலும் இதே உண்மை

குழந்தைகள்:

சிறு வயதில் இருக்கும்போது அவர்களோடு செலவிடும் நேரம் பின்னர் திரும்பாது.

பெற்றோர்:

ஆரோக்கியமாக இருக்கும் காலம் என்றும் நீடிக்காது.

உறவுகள்:

வாய்ப்பு இருக்கும் போதே பேணப்பட வேண்டும்.

இதனால்:

“பின்னர்” என்பது உறவுகளிலும் ஆபத்தான மாயை.

14. தொழிலிலும் ஒரு எல்லை வேண்டும்

இளமை முழுவதையும்:

வேலை,
செல்வம்,
பதவி

மட்டுமே விழுங்கக் கூடாது.

ஏனெனில்:

பணம் பின்னர் கிடைக்கலாம்.

ஆனால்:

போன காலம் திரும்பாது.

எனவே:

தொழில் வளர்ச்சி
மற்றும்
வாழ்வின் ஆன்மிக நோக்கம்

இரண்டும் சமநிலைப்படுத்தப்பட வேண்டும்.

15. வருடத்திற்கு ஒருமுறை “ஆற்றல் மதிப்பீடு” செய்யலாம்

சாதகர் தன்னிடம் கேட்கலாம்:

கடந்த ஆண்டைவிட என் உடல் ஆற்றல் எப்படி?
என் மன ஒழுக்கம் எப்படி?
என் ஜபம் வளர்ந்ததா?
என் ஞானக் கற்றல் ஆழமடைந்ததா?
நான் என்ன சாதனையை தொடர்ந்து ஒத்திவைக்கிறேன்?

இதனால்:

இளமை நிலையாமை

வெறும் கருத்தாக இல்லாமல்:

சாதனைத் திட்டமிடலாக

மாறுகிறது.

16. “உலாவுள்ள போதே” — நடைமுறைச் சாவி

இந்தப் பாடலின் வாழ்வியல் முழுவதையும் ஒரு சொற்றொடர் தாங்குகிறது:

உலாவுள்ள போதே.

அதாவது:

உடல் இயங்கும் போதே,
மனம் தெளிவாக இருக்கும் போதே,
செயல் ஆற்றல் இருக்கும் போதே,
வாய்ப்பு இருக்கும் போதே.

அதனால்:

சாதனைக்கு சிறந்த நேரம் எதிர்காலம் அல்ல; செயலாற்றக்கூடிய நிகழ்காலம்.

தினசரி சுயவிசாரணை

180-ஐ வாழ்வில் கொண்டுவர, ஒரு சாதகர் தினமும் கேட்கலாம்:

என்னிடம் இன்று இருக்கும் ஆற்றலை நான் எதற்காகச் செலவிட்டேன்?

நான் தொடர்ந்து “பின்னர்” என்று தள்ளுவது என்ன?

நந்தியை அறியும் முயற்சியில் இன்று என்ன செய்தேன்?

நான் கேட்ட உபதேசத்தில் ஒன்றையாவது வாழ்வில் கொண்டு வந்தேனா?

என் உடல்–மனம் சாதனைக்கு உதவுமாறு நான் அவற்றைப் பேணுகிறேனா?

சாதனை மாற்றம்

இளமை
↓
ஆற்றல்
↓
அந்த ஆற்றலின் நிலையாமை உணர்வு
↓
ஒத்திவைப்பை விடுதல்
↓
சாதனை ஒழுங்கு
↓
ஓர்தல்
↓
உற்றல்
↓
கொள்ளுதல்
↓
சிவசார்பு

சாதனைச் சூத்திரம்

இளமையைச் சேமிக்க முடியாது — பயன்படுத்த முடியும்.
ஆற்றலை நிரந்தரமாக வைத்திருக்க முடியாது — திசைதிருப்ப முடியும்.
சாதனையை எதிர்காலத்திற்கு அனுப்பாதே — நிகழ்காலத்தில் நிலைநிறுத்து.
நந்தியைப் பற்றி அறிந்திருப்பதில் நிற்காதே — ஓர்ந்து, உற்று, கொள்.

நினைவில் நிற்க வேண்டிய வரி

180-ன் சாதனை “இளமை போய்விடும்” என்று வருந்துவது அல்ல; “இளமை இருக்கும் போது அதன் ஆற்றலை நான் எதற்காகப் பயன்படுத்துகிறேன்?” என்று விழிப்பது. காலத்தோடு உடலும் மனமும் செயல் திறனும் மாறுகின்றன; ஆகவே சாதனையை வசதியான எதிர்காலத்திற்கு ஒத்திவைக்காமல், உலாவும் ஆற்றல் இருக்கும் நிகழ்காலத்திலேயே நந்தியை ஓர்ந்து, உற்று, உள்ளத்தில் கொள்ள வேண்டும். இளமையைப் பாதுகாப்பது முடியாது; ஆனால் இளமையின் சக்தியை சிவசார்பாக மாற்றுவது முடியும்.

மூலப்பாடலின் சொற்களைத் துல்லியமாக இணைக்கவும்

பாடல் 180 — ஒரே பார்வையில் முழுச் சாரம்

தேயும் இளமையிலிருந்து நந்தியை உற்றுக் கொள்ளும் சாதனை விழிப்பிற்கு

தேய்ந்தற் றொழிந்த விளமை கடைமுறை
ஆய்ந்தற்ற பின்னை யரிய கருமங்கள்
பாய்ந்தற்ற கங்கைப் படர்சடை நந்தியை
ஓர்ந்துற்றுக் கொள்ளு முலாவுள்ள போதே. (180)

180-ஆம் பாடல் இளமை நிலையாமையின் ஒரு மிக முக்கியமான திருப்பத்தை உருவாக்குகிறது. இங்கு திருமூலர் வெறும்:

“இளமை நிலையற்றது”

என்று கூறுவதில்லை.

அவர் அதைவிட நேரடியாகக் கேட்கிறார்:

இளமை தேய்ந்து, செயல் ஆற்றல் மாறுவதற்கு முன், அந்த ஆற்றலை எதற்காகப் பயன்படுத்துகிறாய்?

இதுவே இப்பாடலின் மைய ஞானம்.

1. “தேய்ந்து — அற்று — ஒழிந்து” : இளமை மெதுவாகக் கடக்கிறது

இளமை:

திடீரென ஒருநாள் மறைந்துவிடுவதில்லை.

அது:

சிறிது சிறிதாகத் தேய்கிறது,
குறைகிறது,
இறுதியில் கடந்துவிடுகிறது.

இதனால் திருமூலர் உணர்த்துவது:

இளமை இப்போது இருக்கிறது என்பதாலேயே அது நின்றிருக்கிறது என்று பொருளல்ல.

178-ல் சூரியன் நகர்ந்தது.

179-ல் ஆண்டுகள் கழிந்தன.

180-ல்:

அந்தக் காலநகர்வு உடலின் செயல் ஆற்றலையே மாற்றுகிறது.

2. காலம் மட்டுமல்ல; வாய்ப்பின் வடிவமும் மாறுகிறது

இளமை கடந்த பின்னர்:

எல்லாம் இயலாததாகிவிடும்

என்று திருமூலர் கூறவில்லை.

அவர்:

“அரிய கருமங்கள்”

என்று கூறுகிறார்.

அதாவது:

இன்று எளிதாகச் செய்யக்கூடிய சில செயல்கள்
பின்னர் கடினமாகலாம்.

இதனால் இளமை நிலையாமை:

வயது பற்றிய சிந்தனையாக மட்டும் இல்லாமல்,

வாய்ப்பின் நிலையாமை பற்றிய சிந்தனையாக

மாறுகிறது.

3. “பின்னர்” என்பது இன்றைய ஆற்றலின் உறுதி அல்ல

மனிதன்:

“பின்னர் செய்வேன்”

என்று எண்ணலாம்.

ஆனால் திருமூலரின் தர்க்கம்:

பின்னர் காலம் கிடைத்தாலும்,
இன்றைய ஆற்றல் கிடைக்க வேண்டிய அவசியமில்லை.

எனவே:

சாதனையை ஒத்திவைப்பது, காலத்தை மட்டும் ஒத்திவைப்பது அல்ல; வாய்ப்பையே இழக்கக்கூடிய முடிவு.

4. நந்தி — மாறும் இளமையின் எதிரில் நிலையான நோக்கு

முதல் இரண்டு அடிகள்:

இளமை,
தேய்மானம்,
செயல் ஆற்றல்

பற்றிப் பேசுகின்றன.

மூன்றாம் அடியில்:

நந்தி

வருகிறார்.

இதுவே பாடலின் நேர்மறைத் திருப்பம்.

இளமை மாறுகிறது.
உடல் மாறுகிறது.
ஆற்றல் மாறுகிறது.

ஆனால் சாதகரின் நோக்கு:

நந்தியை நோக்கி நிலைபெற வேண்டும்.

இதனால்:

மாறும் பருவம் → மாறாத சிவசார்பு

என்ற இயக்கம் உருவாகிறது.

5. “பாய்ந்த கங்கைப் படர்சடை நந்தி”

திருமூலர் அறிய வேண்டிய இறையைத் தெளிவாக அடையாளப்படுத்துகிறார்:

பாய்ந்து வந்த கங்கையைத் தன் படர்சடையில் தாங்கிய நந்தி.

இங்கு:

நந்தி = சிவபெருமான்.

இதனை அவசியமின்றி நாடி, சக்கரம், குண்டலினி போன்ற குறியீடுகளாக மாற்ற வேண்டியதில்லை.

பாடலின் நேரடி திசை:

கங்காதரனாகிய சிவனை நோக்குதல்.

6. “ஓர்ந்து — உற்று — கொள்” : சாதகரின் எதிர் இயக்கம்

பாடலின் மிக அழகான அமைப்பு இதுவாகும்.

ஒருபுறம்:

தேய்ந்து → அற்று → ஒழிந்து

இளமை நம்மைவிட்டு விலகுகிறது.

மற்றொரு புறம்:

ஓர்ந்து → உற்று → கொள்

சாதகர் நந்தியை நோக்கி நெருங்க வேண்டும்.

இதுவே பாடலின் உள்தர்க்கம்.

ஓர்ந்து

சிந்தித்து உணர்.

உற்று

அணுகி பொருந்து.

கொள்

உள்ளத்தில் நிலைநிறுத்து.

இதனால்:

அறிவு → உறவு → நிலைபெறுதல்

என்ற சிவயோக இயக்கம் உருவாகிறது.

7. இளமையைப் பற்றாதே; பயன்படுத்திக் கொள்

சைவசித்தாந்தப் பார்வையில்:

உயிர் இளமையல்ல.
உயிர் முதுமையல்ல.

இவை:

உடலின் பருவங்கள்.

எனவே:

இளமையை நிரந்தர அடையாளமாகப் பற்ற வேண்டியதில்லை.

ஆனால் அதே நேரத்தில்:

அதை வீணாக்கவும் கூடாது.

சரியான நிலை:

பற்று இல்லாமல் பயன்பாடு.

8. உடல் நிலையற்றது என்பதால் அது மதிப்பற்றதல்ல

உடல்:

காலவரம்புடையது.

அதனால்:

அலட்சியம் செய்ய வேண்டியது அல்ல.

மாறாக:

சாதனைக்குத் தேவையான கருவியாகப் பேணப்பட வேண்டியது.

இதனால்:

உடற்பற்று அல்ல — உடற்பொறுப்பு.

இளமைக்குரிய:

உடல் வலிமை,
மனத் தீவிரம்,
கற்றல் திறன்,
தொடர்ச்சித் திறன்

ஆகியவை:

சிவசாதனையின் மூலதனமாக மாறலாம்.

9. இளமைச் சக்தியின் உண்மையான பயன்பாடு

திருமூலரின் உபதேசத்தை வாழ்வில் கொண்டு வந்தால்:

உடல் வலிமை → ஒழுக்கம்
மனத் தீவிரம் → தியானம்
நினைவாற்றல் → ஞானக் கற்றல்
செயல் ஆற்றல் → சேவை
பக்தி → இறைஉறவு
உயிர்சக்தி → சிவநோக்கு

என்று மாற்றம் நிகழ வேண்டும்.

இதுவே:

இளமைச் சக்தியை சிவசாதனையாக மாற்றுதல்.

10. முதுமையைத் தாழ்த்தும் பாடல் அல்ல

180:

முதுமையில் சாதிக்க முடியாது

என்று கூறவில்லை.

அவர்:

சில செயல்கள் பின்னர் அரிய ஆகலாம்

என்று மட்டும் கூறுகிறார்.

இதனால்:

முதுமை குறையாகாது.

ஆனால்:

இளமையில் கிடைத்த வாய்ப்பை வீணாக்குவது தவிர்க்கப்பட வேண்டியது.

செறிவாக:

முதுமையை அஞ்சாதே; இளமையை வீணாக்காதே.

11. 178–180 வரை வளர்ந்து வரும் ஞானம்

178

காலம் நகர்கிறது என்பதைத் தேறு.

179

நகரும் காலத்திற்கு சிவநோக்கு கொடு.

180

அந்த சிவநோக்கை செயலில் மாற்றுவதற்கு ஏற்ற ஆற்றல் இருக்கும் போதே செய்.

இதனால்:

விழிப்பு → நோக்கம் → செயலாக்கம்

என்ற முப்படி அமைப்பு நிறைகிறது.

12. 180-ன் முழுத் தர்க்கச் சாரம்

இளமை இருக்கிறது
↓
இளமை தேய்கிறது
↓
செயல் ஆற்றல் மாறுகிறது
↓
பின்னர் சில கருமங்கள் அரியவாகலாம்
↓
ஒத்திவைப்பின் மயக்கம் உடைகிறது
↓
நந்தியை நோக்குதல்
↓
ஓர்தல்
↓
உற்றல்
↓
கொள்ளுதல்
↓
சிவசார்பு

ஒரே பார்வையில்

180-ஆம் பாடல்:

இளமை தேய்கிறது

என்று வருந்தச் சொல்லவில்லை.

அது:

தேயும் இளமையின் ஆற்றலை எதற்காக மாற்றுகிறாய்?

என்று கேட்கிறது.

காலம்:

நிற்காது.

உடல்:

ஒரே ஆற்றலில் நிலைக்காது.

வாய்ப்பு:

ஒரே வடிவில் தொடராது.

எனவே:

இறைதேடலை வசதியான எதிர்காலத்திற்கு ஒத்திவைக்காதே.

உடல் இயங்கி, மனம் செயலாற்றி, வாழ்க்கை வாய்ப்பு தரும் காலத்திலேயே:

நந்தியை ஓர்ந்து,
அவனை உற்று,
அவனை உள்ளத்தில் கொள்.

நினைவில் நிற்க வேண்டிய வரி

180-ல் திருமூலர் இளமையின் அழிவை மட்டும் காட்டவில்லை; இளமை என்பது காலவரம்புடைய சாதனை வாய்ப்பு என்பதை உணர்த்துகிறார். தேய்ந்து–அற்று–ஒழிந்து செல்லும் பருவத்திற்கு எதிராக, சாதகர் ஓர்ந்து–உற்று–கொள்ளும் இறைநோக்கை வளர்க்க வேண்டும். உடல் ஆற்றல் இருக்கும் காலத்திலேயே நந்தியை உணர்ந்து கொள்ளுதல் தான் இளமைக்கு வழங்கக்கூடிய உயர்ந்த பொருள். இளமையை நீட்டிப்பது ஞானமல்ல; அதன் சக்தியை சிவசார்பாக மாற்றுவதே ஞானம்.

திருச்சிற்றம்பலம்.