உலகம் விரும்பும் உருவத்திலிருந்து உயிரின் மாறாத மதிப்பிற்கு

திருமூலர் படிக்கட்டு - 181

சிவசிவ! மெய்யன்பர்களே!
திருமூல நாயனார் அருளிய 'பரசிவத்தை நோக்கிய மூவாயிரம் படிக்கட்டு' எனும் ஞானப் பயணத்தில், இன்று நாம் நூற்றிஎண்பத்தொன்றாவது படிக்கட்டில் (181) அடியெடுத்து வைக்கிறோம்.

மூல மந்திரம் (பழந்தமிழ் வடிவம்)

சந்தி பிரித்த வடிவம்

பாடல் 181 — யோக ஆகம தந்திர விளக்கவுரை

உடலின் இனிமை மாறும்போது உலக விருப்பமும் மாறுகிறது — மாறாத ‘நான்’ எது?

விரும்புவர் முன்னென்னை மெல்லியன் மாதர்
கரும்பு தகர்த்துக் கடைக்கொண்ட நீர்போல்
அரும்பொத்த மென்முலை யாயிழை யார்க்குக்
கரும்பொத்துக் காஞ்சிரங் காயுமொத் தேனே. (181)

180-ஆம் பாடலில் திருமூலர்:

இளமை தேய்கிறது; செயல் ஆற்றல் உள்ள போதே நந்தியை ஓர்ந்து உற்றுக் கொள்

என்று கூறினார்.

181-ல் அவர் இளமைத் தேய்மானத்தின் இன்னொரு விளைவைக் காட்டுகிறார்:

இளமை மாறும்போது உடலைச் சார்ந்து கிடைத்த உலக விருப்பமும் மாறுகிறது.

இதனால் இளமை நிலையாமை:

உடல் மாற்றம்

என்ற அளவில் மட்டும் நின்றுவிடாமல்,

உடலைச் சார்ந்த சமூக மதிப்பு, ஈர்ப்பு, அங்கீகாரம் ஆகியவற்றின் நிலையாமையையும்

விசாரிக்கத் தொடங்குகிறது.

1. “விரும்புவர் முன் என்னை” — முதலில் வெளிப்படுவது காலம் அல்ல; நினைவு

பாடல்:

“என்னை விரும்புகிறார்கள்”

என்று தொடங்கவில்லை.

அது:

“முன் என்னை விரும்புவர்”

என்று தொடங்குகிறது.

முன் என்ற ஒரு சொல்:

இளமை ஏற்கனவே கடந்துவிட்டது

என்ற முழு நிலையாமை உணர்வையும் தாங்குகிறது.

முன்பு:

உடல் ஒரு வகையில் இருந்தது.

அதனால்:

பிறரின் பார்வையும் ஒரு வகையில் இருந்தது.

இப்போது:

உடல் மாறியுள்ளது.

அதனால்:

அந்தப் பார்வையும் மாறியுள்ளது.

இதன் மூலம் திருமூலர் காட்டுவது:

உடலைச் சார்ந்த உலக மதிப்பீடு காலத்தின் கீழ் உள்ளது.

2. கரும்புச் சாறு — இளமை உடலின் “விரும்பத்தக்க தன்மை”

கரும்பு:

இனிமை.

கரும்புச் சாறு:

இன்னும் செறிந்த இனிமை.

திருமூலர் இளமை உடலை சாதாரண இனிமையோடு அல்ல;

பிழிந்து எடுக்கப்பட்ட கரும்புச் சாற்றின் இனிமையோடு

ஒப்பிடுகிறார்.

இதன் மூலம் இளமைக்குரிய:

கவர்ச்சி,
ஈர்ப்பு,
பிறரின் விருப்பம்

எவ்வளவு வலிமையாக அனுபவிக்கப்படலாம் என்பதை முதலில் உயர்த்திக் காட்டுகிறார்.

அதற்குப் பிறகே:

காஞ்சிரங்காய்

என்ற எதிர் உருவகம் வருகிறது.

இதனால் மாற்றம் மிகத் தீவிரமாக உணரப்படுகிறது.

3. கரும்பு → காஞ்சிரங்காய் : மாறியது மனிதனா, மதிப்பீடா?

பாடலின் ஆழமான கேள்வி இதுவாகும்.

முன்பு:

கரும்பு.

பின்னர்:

காஞ்சிரங்காய்.

ஆனால்:

மனிதன் முற்றிலும் வேறு உயிராக மாறிவிட்டானா?

இல்லை.

மாறியது:

உடல் பருவம்.

அதனுடன் மாறியது:

அந்த உடலை நோக்கிய பிறரின் உணர்வு.

இதனால் மிக முக்கியமான ஞானம் பிறக்கிறது:

பிறர் என்னைப் பற்றி உணரும் ஈர்ப்பு, என் உயிரின் நிரந்தர மதிப்பு அல்ல.

4. “என்னை விரும்புகிறார்கள்” என்பதிலிருந்து “என் மதிப்பு என்ன?” என்பதற்கு

இளமைக்காலத்தில் ஒருவர்:

எனக்கு அழகு உள்ளது;
என்னை பலர் விரும்புகிறார்கள்;
என்னிடம் ஈர்க்கப்படுகிறார்கள்

என்று அனுபவிக்கலாம்.

அதிலிருந்து மனம் ஒரு தவறான முடிவை உருவாக்கலாம்:

“என்னை விரும்புவதால்தான் நான் மதிப்புடையவன்.”

181 அந்தத் தவறையே உடைக்கிறது.

ஏனெனில்:

விருப்பம் மாறினால்
மதிப்பும் அழிந்துவிட வேண்டுமா?

திருமூலரின் நிலையாமைப் பார்வை:

இல்லை

என்று நம்மை ஆழமான அடையாள விசாரணைக்குக் கொண்டு செல்கிறது.

5. சைவசித்தாந்தப் பார்வை — பசுவின் மதிப்பு உடல் பருவத்தால் தீர்மானிக்கப்படாது

சைவசித்தாந்தத்தில் உயிர்:

இளமை உடல் அல்ல.
முதுமை உடல் அல்ல.
அழகான உடல் அல்ல.
கவர்ச்சி இழந்த உடலும் அல்ல.

இவை அனைத்தும்:

உடம்பின் மாறும் நிலைகள்.

உயிர்:

இந்நிலைகளின் வழியே அனுபவிக்கிறது.

எனவே:

பிறர் உடலை விரும்புகிறார்கள் என்பதால் உயிரின் மதிப்பு கூடுவதில்லை.

அதேபோல்:

பிறர் விரும்பாமல் போகிறார்கள் என்பதால் உயிரின் மதிப்பு குறைவதுமில்லை.

இதுவே பாடலிலிருந்து வெளிப்படும் ஆழமான சைவ ஞானம்.

உலகப் பார்வை பசுவின் உண்மையை நிர்ணயிக்காது.

6. உடலழகு = பந்தமா?

அல்ல.

திருமூலர் உடல் அழகைத் தீமையாகச் சொல்லவில்லை.

பிரச்சினை:

அழகு இருப்பது அல்ல.

பிரச்சினை:

அழகையே “நான்” என்று கொள்ளுதல்.

அதேபோல்:

பிறரின் விருப்பம் பந்தமல்ல.

ஆனால்:

பிறரின் விருப்பத்திலிருந்து தன் அடையாளத்தை உருவாக்குதல்

பற்றாகிறது.

எனவே:

உடல் ≠ பந்தம்.
அழகு ≠ பந்தம்.
உறவு ≠ பந்தம்.

ஆனால்:

நிலையற்ற ஒன்றில் நிரந்தர “நான்” உணர்வை அமைத்தல் பந்தத்திற்கு வழி.

7. யோகப் பார்வை — வெளிப்பார்வையிலிருந்து அகச்சாட்சிக்குத் திரும்புதல்

யோகத்தின் அடிப்படை இயக்கங்களில் ஒன்று:

வெளியில் ஓடும் மனத்தை அகத்திற்குத் திருப்புதல்.

181-ன் சூழலில்:

“யார் என்னை விரும்புகிறார்கள்?”
“யார் என்னைப் பாராட்டுகிறார்கள்?”
“நான் இன்னும் கவர்ச்சியாக இருக்கிறேனா?”

என்ற வெளிப்பார்வையிலிருந்து:

“நான் உடலின் மாற்றங்களுக்குள் மட்டும் சுருங்குகிறேனா?”

என்ற அகச்சிந்தனைக்கு திரும்புதல் தேவை.

இதுவே நிலையாமையை யோக விழிப்பாக மாற்றுகிறது.

8. பிறரின் பார்வையால் வாழும் மனம் எப்போதும் அச்சத்தில் இருக்கும்

தன் மதிப்பை:

அழகு,
இளமை,
கவனம்,
காதல் ஈர்ப்பு,
பாராட்டு

இவற்றின் மீது அமைத்த ஒருவர்,

அவை மாறும்போது:

அச்சம்,
போட்டி,
பொறாமை,
தாழ்வு,
முதுமை பயம்

எனப் பல உளநிலைகளுக்குள் செல்லலாம்.

181-ன் ஞானம்:

பிறரின் பார்வை மாறுவது இயற்கை; அதனுடன் உன் ஆத்ம மதிப்பையும் மாற்றாதே.

9. “ஆயிழையார்” கூட நிலையாமைக்கு வெளியிலில்லை

பாடல் பெண்களை இளமையும் அழகும் உடையவர்களாக வர்ணிக்கிறது.

ஆனால் இளமை நிலையாமையின் அதிகாரச் சூழலில்:

அவர்களும் அதே காலநியதிக்குள் உள்ளவர்கள்.

ஒருவர்:

விரும்பப்படுபவர்.

மற்றொருவர்:

விரும்புபவர்.

இருவரும்:

காலத்தின் கீழ் உள்ள உடல்களோடு வாழ்கின்றனர்.

இதனால் இந்தப் பாடலின் ஞானம் ஒருபாலினத்திற்குரியது அல்ல.

விரும்புபவரும் நிலையற்றவர்; விரும்பப்படுபவரும் நிலையற்றவர்; அவர்களை இணைக்கும் உடல் ஈர்ப்பும் நிலையற்றது.

10. இது காமத்தை மறுக்கும் பாடலா?

இல்லை.

மனித ஈர்ப்பு:

வாழ்க்கையின் இயல்பான அனுபவங்களில் ஒன்று.

திருமூலர் அதை மறுத்து:

“விரும்பாதே”

என்று சொல்லவில்லை.

அவர் கேட்பது:

அந்த விருப்பத்தை நிரந்தர உண்மையாக எண்ணாதே.

அன்பு:

அர்த்தமுள்ளதாக இருக்கலாம்.

உறவு:

புனிதமாக இருக்கலாம்.

உடல் ஈர்ப்பு:

உண்மையான அனுபவமாக இருக்கலாம்.

ஆனால்:

உண்மையான அனுபவம் என்பதால் அது நிரந்தரமானது ஆகிவிடாது.

இந்த வேறுபாடு இங்கு மிகவும் முக்கியம்.

11. அன்பு ≠ உடல் ஈர்ப்பு

181-ஐ மேலும் ஆழமாகப் புரிந்துகொள்ள:

உடலைச் சார்ந்த ஈர்ப்பு

மற்றும்

ஆழமான அன்பு

இரண்டையும் ஒன்றாகக் கொள்ளக் கூடாது.

உடல் ஈர்ப்பு:

பருவத்தோடு மாறலாம்.

ஆழமான அன்பு:

பரிவு, பொறுப்பு, புரிதல், அர்ப்பணிப்பு ஆகியவற்றால் வளரலாம்.

எனவே இப்பாடல்:

உறவுகளை மறுப்பதில்லை.

அது:

உறவை உடலழகின் மீது மட்டும் கட்டாதே

என்று விழிப்பூட்டுகிறது.

12. ஆகமப் பார்வை — உடல் வழிபாட்டிற்குரிய கருவி; அகந்தைக்குரிய ஆதாரம் அல்ல

ஆகம மரபில் உடல்:

பூஜை செய்யும் கருவி,
மந்திரம் உச்சரிக்கும் கருவி,
திருவடிகளை வணங்கும் கருவி,
அனுஷ்டானம் நடைபெறும் தளம்.

அதனால்:

உடலை அவமதிப்பதற்கு இடமில்லை.

ஆனால்:

உடலழகை நிரந்தர அடையாளமாக்குவதற்கும் இடமில்லை.

சரியான உறவு:

உடலைப் பேணி பயன்படுத்து; உடலால் வருகிற பாராட்டில் தன்னை இழந்துவிடாதே.

13. தந்திரப் பார்வை — ஈர்ப்பு சக்தியை மறுக்காமல் அதன் அடிமையாகாத நிலை

தந்திரப் பார்வையில்:

ஈர்ப்பு ஒரு சக்தி.

அது:

மறுக்கப்பட வேண்டியது மட்டும் அல்ல.

ஆனால்:

அதில் விழிப்பின்றி சிக்கிக்கொள்ளவும் கூடாது.

அதே ஈர்ப்பு சக்தி:

ஆசை, உரிமை, அகந்தை

என்ற திசையில் செல்லலாம்.

அல்லது:

அழகுணர்வு, அன்பு, பக்தி, இறைநோக்கு

என்ற உயர்ந்த திசையில் மாற்றப்படலாம்.

இதனால்:

ஈர்ப்பை அழிப்பது சாதனை அல்ல; ஈர்ப்பால் கட்டுப்படாத விழிப்பை வளர்ப்பதே சாதனை.

14. காஞ்சிரங்காய் உருவகம் — உடல் வெறுப்பல்ல

இந்த உருவகத்தை:

“முதுமையான உடல் கசப்பானது”

என்று நேரடியாகக் கொண்டு முதுமையை அவமதிப்பது தவறு.

காஞ்சிரங்காய் இங்கு:

முதிய மனிதனின் உண்மையான மதிப்பைச் சொல்லவில்லை.

அது:

முன்பு இனிமையாகக் கண்ட உலகப் பார்வை இப்போது எவ்வாறு மாறிவிட்டது

என்பதைச் சொல்கிறது.

அதாவது:

கசப்பானது உயிர் அல்ல;

மாறியிருப்பது உலகின் மதிப்பீடு.

இந்த வேறுபாடு மிக முக்கியம்.

15. “நான் யார்?” என்ற கேள்வியை நோக்கி பாடல் நகர்கிறது

ஒருகாலத்தில்:

“நான் அழகானவன்.”

பின்னர்:

“நான் முதுமையானவன்.”

இரண்டிலும்:

நான்

ஒரேபடி உடலின் நிலைகளுடன் அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது.

ஆனால் இவை இரண்டும் மாறுகின்றன.

அப்போது இயல்பான ஞானக் கேள்வி:

இளமை மாறுகிறது; அழகு மாறுகிறது; பிறரின் பார்வை மாறுகிறது; அப்படியானால் இவற்றையெல்லாம் அனுபவிக்கும் நான் யார்?

இப்பாடல் நேரடியாக அந்த வாக்கியத்தைச் சொல்லாவிட்டாலும், நிலையாமை விசாரணையின் இயல்பான உள் நோக்கு இதுவே.

16. 180 → 181 — செயல் ஆற்றலிலிருந்து சமூக அங்கீகாரத்திற்கு

180:

இளமை தேயும்போது செயல் ஆற்றல் மாறுகிறது.

181:

இளமை தேயும்போது பிறரின் ஈர்ப்பும் மாறுகிறது.

இதனால் இளமை நிலையாமை இரண்டு வெளிகளில் ஆராயப்படுகிறது:

நான் என்ன செய்ய முடியும்? — 180
உலகம் என்னை எவ்வாறு பார்க்கிறது? — 181

இரண்டுமே:

இளமை மீது முழு அடையாளத்தை அமைக்க முடியாது

என்ற முடிவிற்கு அழைத்துச் செல்கின்றன.

17. 178–181 வரை உருவாகும் ஆழமான தொடர்ச்சி

178

காலம் நகர்கிறது.

179

அந்தக் காலத்திற்கு சிவநோக்கு தேவை.

180

செயல் ஆற்றல் இருக்கும் போதே சாதனை செய்.

181

உடல் அழகாலும் பிறர் விருப்பத்தாலும் உன் உண்மையான மதிப்பை அளவிடாதே.

இதனால் இளமை நிலையாமை:

நேரத்தைப் பற்றிய விழிப்பிலிருந்து
உடலைப் பற்றிய விழிப்பிற்கு,
அங்கிருந்து
அடையாளத்தைப் பற்றிய விழிப்பிற்கு

முன்னேறுகிறது.

18. உலக விருப்பம் நிலையான ஆதாரம் அல்ல

181-ன் மிக ஆழமான ஆன்மிகப் பாடம்:

உலகம் விரும்புவது மாறும்.

ஒருகாலத்தில்:

புகழலாம்.

பின்னர்:

மறந்துவிடலாம்.

ஒருகாலத்தில்:

கவர்ச்சியாகக் காணலாம்.

பின்னர்:

கவனிக்காமல் போகலாம்.

அதனால்:

உலக அங்கீகாரத்தை நிரந்தர ஆதாரமாகக் கொண்ட மனம்

எப்போதும் நிலையற்ற நிலத்தில் நிற்கிறது.

இதற்கு எதிராக திருமூலரின் முந்தைய பாடல்கள் ஏற்கனவே:

நந்தியை நோக்கிய சிவசார்பை

நிறுவியுள்ளன.

19. இளமையின் உயர்ந்த பயன்பாடு — உலகம் விரும்பும்படி வாழ்வதல்ல

ஒருவர் தனது முழு இளமையையும்:

அழகாகத் தோன்ற,
பாராட்டைப் பெற,
விரும்பப்பட,
பிறரின் கவனத்தைத் தக்கவைக்க

மட்டுமே செலவிட்டால்,

அவர் தனது அடையாளத்தை:

நிலையற்ற மதிப்பீட்டிடம் ஒப்படைக்கிறார்.

181 இதை உடைத்து:

இளமையின் உயர்ந்த பயன் உலக விருப்பத்தைப் பிடித்திருக்க அல்ல; தன் உண்மையை உணர்ந்து சிவநோக்கில் நிலைபெறுதல்

என்ற ஆழமான பாதையைத் திறக்கிறது.

ஒருங்கிணைந்த ஞானம்

181-ஆம் பாடலில் திருமூலர் பெண்களையோ, உடலையோ, அழகையோ குற்றம் கூறுவதில்லை.

அவர் மிக நுண்ணிய மனித மயக்கத்தை உடைக்கிறார்:

“பிறர் என்னை விரும்புகிறார்கள்; ஆகவே இதுவே நான்.”

காலம் நகரும்போது:

உடல் மாறுகிறது.

உடல் மாறும்போது:

பிறரின் பார்வை மாறுகிறது.

பிறரின் பார்வை மாறும்போது:

அதன்மீது கட்டப்பட்ட அடையாளமும் துன்புறுகிறது.

எனவே:

உடல் அழகை அனுபவி; ஆனால் அதையே ‘நான்’ என்று கொள்ளாதே.

அன்பை ஏற்று; ஆனால் விரும்பப்படுவதையே உன் மதிப்பின் அளவுகோலாக்காதே.

உறவுகளைப் பேணி; ஆனால் உடல் ஈர்ப்பையே உறவின் அடித்தளமாக்காதே.

இளமையைப் பயன்படுத்து; ஆனால் அது தரும் உலக அங்கீகாரத்தில் நிரந்தர ஆதாரம் தேடாதே.

இதுவே 181-ன் ஆழமான யோக–ஆகம–தந்திர ஞானம்.

ஞானச் சூத்திரம்

இளமை
↓
உடல் அழகு
↓
உலக ஈர்ப்பு
↓
“என்னை விரும்புகிறார்கள்”
↓
காலநகர்வு
↓
உடல் மாற்றம்
↓
உலகப் பார்வை மாற்றம்
↓
அடையாள மயக்கம் உடைதல்
↓
உடலைத் தாண்டிய உயிருணர்வு
↓
சிவசார்பு

நினைவில் நிற்க வேண்டிய வரி

181-ல் திருமூலர் “முதுமையில் யாரும் விரும்பமாட்டார்கள்” என்ற ஒரு சமூகக் குறிப்பை மட்டும் கூறவில்லை. அவர் இன்னும் ஆழமாக, இளமை உடலைச் சார்ந்து கிடைக்கும் உலக அங்கீகாரம் நமது நிரந்தர மதிப்பு அல்ல என்பதை வெளிப்படுத்துகிறார். கரும்பாக இனித்தவன் காஞ்சிரங்காயாக மாறவில்லை; காலத்தோடு உடல் பருவமும், அதைப் பார்த்த உலகின் மதிப்பீடும் மாறியுள்ளன. ஆகவே பிறரின் ஈர்ப்பை ‘நான்’ என்று கொள்ளாமல், மாறும் உடல்–மாறும் பார்வை இரண்டையும் தாண்டி உயிரின் உண்மையை அறிந்து சிவசார்பில் நிலைபெறுவதே இப்பாடலின் யோக ஆகம தந்திர உபதேசம்.

பாடல் 181 — தர்க்கக் கட்டமைப்பு

உடல் மாற்றத்திலிருந்து உலகப் பார்வை மாற்றத்திற்குச் செல்லும் தர்க்கம்

விரும்புவர் முன்னென்னை மெல்லியன் மாதர்
கரும்பு தகர்த்துக் கடைக்கொண்ட நீர்போல்
அரும்பொத்த மென்முலை யாயிழை யார்க்குக்
கரும்பொத்துக் காஞ்சிரங் காயுமொத் தேனே. (181)

181-ஆம் பாடலின் மையத் தர்க்கம்:

இளமை இருந்தது → உலகம் விரும்பியது → காலம் மாறியது → உடல் மாறியது → உலகத்தின் விருப்பமும் மாறியது → ஆகவே உலக ஈர்ப்பு நிரந்தரமான அடையாளம் அல்ல.

இதுவே பாடலின் முழு தர்க்க அமைப்பு.

1. 180 → 181 : “செயலாற்றல் மாறும்” என்பதிலிருந்து “அங்கீகாரமும் மாறும்” என்பதற்கு

180 கூறியது:

இளமை தேயும்போது செயல் ஆற்றல் மாறுகிறது.

181:

இளமை தேயும்போது பிறரின் பார்வையும் மாறுகிறது.

இதனால்:

180 — உள்திறனின் நிலையாமை.
181 — வெளிப்பார்வையின் நிலையாமை.

ஒருபுறம்:

நான் என்ன செய்ய முடியும்?

மற்றொரு புறம்:

உலகம் என்னைப் எப்படி மதிக்கிறது?

திருமூலர் இவ்விரண்டையும் இளமை நிலையாமையின் கீழ் கொண்டுவந்து நிறுத்துகிறார்.

2. முதல் அடி — “முன்” என்ற சொல்லே காலத்தை இரண்டாகப் பிரிக்கிறது

விரும்புவர் முன் என்னை

இங்கு முன் மிகவும் முக்கியமானது.

அது:

ஒருகாலத்தில்

என்று கடந்த நிலையை உருவாக்குகிறது.

இந்த ஒரு சொல்லால்:

இளமை இருந்த காலம்
மற்றும்
இப்போது மாறிய காலம்

என்று இரண்டு நிலைகள் உருவாகின்றன.

இதனால் பாடல் தொடங்கும் முன்பே தர்க்கம்:

“அதே நிலை தொடர்ந்து இல்லை”

என்று நிறுவப்படுகிறது.

3. “விரும்புவர்” — உலக மதிப்பீட்டின் முதல் நிலை

முன்பு:

என்னை விரும்பினர்.

அதாவது:

வெளிப்புற அங்கீகாரம் இருந்தது.

இதனால்:

உடல் அழகு
→ ஈர்ப்பு
→ விருப்பம்

என்ற தொடர்பு நிறுவப்படுகிறது.

ஆனால் திருமூலர் இதை இறுதி உண்மையாக வைக்கவில்லை.

அவர் முதலில்:

உலகத்தின் நேர்மறை மதிப்பீட்டை

முழுமையாக ஏற்றுக்கொண்டு,

பின்னர்:

அதையே உடைக்கிறார்.

4. இரண்டாம் அடி — இனிமை அதிகப்படுத்தப்படுகிறது

கரும்பு தகர்த்துக் கடைக்கொண்ட நீர்போல்

இங்கு:

சாதாரண இனிமை அல்ல.

கரும்புச் சாறு:

செறிந்த இனிமையின் உருவகம்.

இதன் தர்க்கப் பணி:

முன்பு கிடைத்த ஈர்ப்பு மிக வலிமையானது

என்பதைச் சொல்லுதல்.

அதாவது:

சிறிய விருப்பம் → பெரிய விருப்பம்

என்று உச்சத்தை உருவாக்குகிறார்.

ஏன்?

ஏனெனில் பின்னர் வரும் மாற்றம்:

அதே அளவு தீவிரமாக உணரப்பட வேண்டும்.

5. மூன்றாம் அடி — விரும்புபவர்களும் இளமை உலகுக்குள்

அரும்பொத்த மென்முலை ஆயிழையார்க்கு

இந்த அடி:

பெண்களின் இளமை அழகை வர்ணிக்கிறது.

இதன் தர்க்கப்பணி:

விரும்புபவர்களும் இளமை உடல்களே

என்பதை மறைமுகமாகக் காட்டுகிறது.

அதனால்:

விரும்புபவர்
விரும்பப்படுபவர்

இருவரும்:

ஒரே காலநியதிக்குள் உள்ளவர்கள்.

இது முக்கியம்.

ஏனெனில்:

உலக ஈர்ப்பு ஒரு நிரந்தர ஆதாரம் அல்ல;

அதை உருவாக்கும் இருபுறமும் மாற்றத்திற்குட்பட்டவை.

6. நான்காம் அடி — முழு எதிர்மறை மாற்றம்

கரும்பொத்துக் காஞ்சிரங்காயும் ஒத்தேனே

இங்கு:

கரும்பு ↔ காஞ்சிரங்காய்

என்ற தீவிர எதிர்மறை அமைப்பு வருகிறது.

முன்பு:

இனிமை.

பின்னர்:

கசப்பு.

ஆனால்:

ஒரே மனிதன்.

இதனால் முக்கியமான கேள்வி எழுகிறது:

மாறியது நான் தானா, அல்லது என்னைப் பற்றிய உலக மதிப்பீடா?

இதுவே பாடலின் ஆழமான தர்க்கத் திருப்பம்.

7. ஒரே மனிதன் — இரண்டு உலக மதிப்பீடுகள்

பாடலின் உள் அமைப்பு:

முன்
விரும்பத்தக்கவன்
கரும்புச் சாறு

எதிராக:

பின்
விருப்பமற்றவன்
காஞ்சிரங்காய்

இதனால்:

ஒரே உயிரின் மீது
இரண்டு முற்றிலும் எதிர்மாறான மதிப்பீடுகள்.

இந்த முரண்பாடு ஒரு முடிவைக் கட்டாயப்படுத்துகிறது:

உலக மதிப்பீடு நிரந்தர உண்மை அல்ல.

8. “என்னை விரும்பினர்” என்ற அனுபவத்திலிருந்து தவறான அடையாளம் எப்படி உருவாகிறது?

தர்க்கச் சங்கிலி:

அழகு இருக்கிறது
↓
பிறர் ஈர்க்கப்படுகிறார்கள்
↓
நான் மதிப்புடையவன் என்று உணர்கிறேன்

இந்தச் சங்கிலி தோற்றத்தில் இயல்பானது.

ஆனால்:

பிறர் ஈர்ப்பு மாறும்போது
நான் மதிப்பற்றவன் ஆகிவிடுகிறேனா?

181:

இல்லை

என்று உளவியல் தர்க்கத்தை உடைக்கிறது.

அதனால்:

அங்கீகாரம் = அடையாளம்

என்பது தவறு.

9. கரும்பு → காஞ்சிரங்காய் என்பது மனிதனின் மதிப்பு மாற்றமல்ல

இது மிகவும் முக்கியமான வாசிப்பு.

பாடலை:

“முதுமை வந்ததால் மனிதன் கசப்பானவன்”

என்று கொள்ளக் கூடாது.

உண்மையில் மாற்றம்:

உலகத்தின் பார்வையில்.

அதனால்:

காஞ்சிரங்காய் = முதிய உயிரின் மதிப்பு அல்ல; மாறிய ஈர்ப்பின் உருவகம்.

இதுவே தர்க்கத் துல்லியம்.

10. இங்கு இரு நிலையாமைகள்

181 ஒரே நேரத்தில் இரண்டு நிலையாமைகளை நிறுவுகிறது.

ஒன்று

உடல் இளமை மாறுகிறது.

இரண்டு

உடலைச் சார்ந்த சமூக ஈர்ப்பு மாறுகிறது.

இதனால்:

உடல் + அங்கீகாரம்

இரண்டிலும் நிரந்தர அடையாளம் அமைக்க முடியாது.

11. சைவசித்தாந்த தர்க்கம் — உயிர் உலக மதிப்பீட்டால் வரையறுக்கப்படாது

பசு:

அழகான உடலால் உயர்வதில்லை.

பசு:

முதுமை உடலால் தாழ்வதில்லை.

உலகம்:

விரும்பலாம்.

அல்லது:

விரும்பாமல் இருக்கலாம்.

ஆனால்:

அந்த மாற்றங்கள் உயிரின் இருப்புத் தன்மையை மாற்றுவதில்லை.

இதனால்:

வெளிப்பார்வை
மற்றும்
உயிரின் உண்மை

வேறுபடுத்தப்படுகின்றன.

12. 180 மற்றும் 181 சேர்ந்து தரும் இரட்டை விழிப்பு

180:

உன் ஆற்றல் மாறும்.

181:

உன்னைப் பற்றிய பிறரின் கருத்தும் மாறும்.

எனவே:

செயல் திறனிலும்
அங்கீகாரத்திலும்

நிரந்தர ஆதாரம் இல்லை.

இதனால் சாதகர்:

எதைச் சார வேண்டும்?

என்ற கேள்வி இன்னும் தீவிரமாகிறது.

முந்தைய பாடல்கள் ஏற்கனவே பதில் அளித்துள்ளன:

நந்தியைச் சாரு.

13. உடல் அழகு ஏன் தர்க்கத்தின் மையத்தில்?

ஏனெனில் இளமைக்குரிய மிக வலிமையான அடையாளங்களில் ஒன்று:

உடல் அழகு.

அதைச் சார்ந்து:

ஈர்ப்பு
அங்கீகாரம்
தன்னம்பிக்கை
உறவுகள்

உருவாகலாம்.

இதனால்:

இளமை நிலையாமையை ஆழமாக உடைக்க வேண்டுமெனில்
உடல் அழகின் சமூக விளைவையும் விசாரிக்க வேண்டும்.

181 அதைத்தான் செய்கிறது.

14. விரும்புபவரும் நிலையற்றவர்

மூன்றாம் அடியில்:

ஆயிழையார்

அழகாக வர்ணிக்கப்படுகின்றனர்.

இது முக்கியமான எதிரொலி.

அவர்கள்:

இளமை அழகுடன் இருக்கிறார்கள்.

ஆனால்:

அவர்களின் இளமையும் நிலையற்றதே.

அதனால்:

ஒரு நிலையற்ற உடல் இன்னொரு நிலையற்ற உடலை விரும்புகிறது.

இதுவே பாடலின் ஆழமான நிலையாமை வட்டம்.

15. விருப்பத்தின் நிலையாமை உறவை மறுப்பதா?

இல்லை.

பாடலின் தர்க்கம்:

விருப்பம் மாறலாம்

என்று சொல்கிறது.

ஆனால்:

அன்பு பொய்யானது

என்று சொல்லவில்லை.

எனவே:

ஈர்ப்பு நிலையற்றது
≠
உறவு அர்த்தமற்றது.

சரியான முடிவு:

உறவை உடல் ஈர்ப்பின் மேல் மட்டும் அமைக்காதே.

16. தர்க்கத்தின் உள்நோக்கு — வெளிப்பார்வையிலிருந்து “நான்” விசாரணைக்கு

பாடல் முதலில்:

பிறர் என்னை விரும்பினர்

என்று வெளிப்பார்வையிலிருந்து தொடங்குகிறது.

ஆனால் இறுதியில்:

அதே நான் இப்போது வேறு வகையில் பார்க்கப்படுகிறேன்

என்று முடிகிறது.

அப்போது கேள்வி:

அப்படியானால் நான் யார்?

உடலா?

உலகத்தின் மதிப்பீடா?

அல்லது:

இவ்விரண்டையும் அனுபவிக்கும் உயிரா?

இதனால் பாடல்:

வெளிப்புற மதிப்பீட்டிலிருந்து
உள்ளார்ந்த அடையாள விசாரணைக்கு

மனத்தை நகர்த்துகிறது.

17. 178–181 தர்க்க வளர்ச்சி

178

காலம் நகர்கிறது.

179

நகரும் காலத்திற்கு சிவநோக்கு கொடு.

180

செயல் ஆற்றல் இருக்கும் போதே சாதனை செய்.

181

உடல் அழகாலும் உலக அங்கீகாரத்தாலும் உன் அடையாளத்தை உருவாக்காதே.

இதனால்:

கால விழிப்பு → நோக்கம் → செயல் → அடையாள சுத்திகரிப்பு

என்ற வளர்ச்சி தெரிகிறது.

18. பாடலின் நான்கு அடிகளின் தர்க்கப் பணி

முதல் அடி — கடந்த நிலை

முன்பு என்னை விரும்பினர்.

இரண்டாம் அடி — விருப்பத்தின் தீவிரம்

கரும்புச் சாறு போன்ற இனிமை.

மூன்றாம் அடி — விரும்புபவர்களின் இளமைச் சூழல்

இளமை அழகுடைய ஆயிழையர்.

நான்காம் அடி — மாற்றத்தின் எதிர்ப்பக்கம்

கரும்பிலிருந்து காஞ்சிரங்காய் வரை உலக மதிப்பீடு மாறியது.

முழுத் தர்க்க வரைபடம்

இளமை உடல்
↓
அழகு
↓
பிறர் ஈர்ப்பு
↓
“என்னை விரும்புகிறார்கள்”
↓
அங்கீகாரம்
↓
காலநகர்வு
↓
உடல் மாற்றம்
↓
ஈர்ப்பு மாற்றம்
↓
உலக மதிப்பீடு நிலையானதல்ல
↓
அங்கீகாரம் என் உண்மையான அடையாளமல்ல
↓
உயிரின் உண்மையை நோக்கும் விசாரணை

180 → 181 தர்க்கப் பாலம்

180:
இளமை தேயும்போது செயல் ஆற்றலை இழக்கலாம்; எனவே வாய்ப்பு இருக்கும் போதே சாதி.

181:
இளமை தேயும்போது உலக ஈர்ப்பும் மாறலாம்; எனவே பிறர் விருப்பத்தை உன் நிரந்தர மதிப்பாக எண்ணாதே.

இதனால்:

செயலாற்றல் மீது பற்றின்மை
மற்றும்
அங்கீகாரம் மீது பற்றின்மை

இரண்டும் உருவாக்கப்படுகின்றன.

தர்க்க இடம்

181-ஆம் பாடல் இளமை நிலையாமை அதிகாரத்தில் உடல் மாற்றத்தை சமூக–அடையாள மாற்றத்தோடு இணைக்கும் இடத்தில் நிற்கிறது. 180 இளமை தேய்வதால் செயல் ஆற்றல் மாறும் என்று நிறுவியபின், 181 அதே மாற்றம் பிறர் நம்மை மதிக்கும் முறையையும் மாற்றும் என்று காட்டுகிறது. முன் என்ற சொல்லால் கடந்த இளமை உருவாக்கப்படுகிறது; கரும்பு இனிமையான உலக விருப்பத்தைச் சுட்டுகிறது; காஞ்சிரங்காய் அதே உலகப் பார்வையின் மாற்றத்தை வெளிப்படுத்துகிறது. இதன் மூலம் “உலகம் என்னை விரும்புகிறது” என்பதைக் “இதுவே என் உண்மையான மதிப்பு” என்று எண்ணும் அடையாள மயக்கம் உடைக்கப்படுகிறது.

நினைவில் நிற்க வேண்டிய தர்க்க வரி

181-ன் தர்க்கம்: உடல் மாறுகிறது; உடலைப் பற்றிய உலகின் பார்வையும் மாறுகிறது; ஆகவே பிறரின் ஈர்ப்பை நிரந்தரமான ‘என் மதிப்பு’ என்று கொள்ள முடியாது. கரும்பாக இருந்தவன் காஞ்சிரங்காயாக ஆனதல்ல — காலத்தோடு உடல் பருவமும், அதைப் பற்றிய உலகின் மதிப்பீடும் மாறியது. அதனால் இப்பாடல் இளமை நிலையாமையைத் தாண்டி, உலக அங்கீகாரத்தின் நிலையாமையையும் சாதகருக்கு உணர்த்துகிறது.

பாடல் 181 — சாதனை வாழ்வியல்

பிறர் பார்வையைத் தாண்டி, மாறாத உள் மதிப்பை அறியும் பயிற்சி

விரும்புவர் முன்னென்னை மெல்லியன் மாதர்
கரும்பு தகர்த்துக் கடைக்கொண்ட நீர்போல்
அரும்பொத்த மென்முலை யாயிழை யார்க்குக்
கரும்பொத்துக் காஞ்சிரங் காயுமொத் தேனே. (181)

181-ஆம் பாடலின் நடைமுறை உபதேசம்:

உன்னை யார் விரும்புகிறார்கள் என்பதிலிருந்து உன் மதிப்பை நிர்ணயிக்காதே.

இளமை, அழகு, உடல் ஈர்ப்பு, சமூக அங்கீகாரம் — இவை அனைத்தும் மாறக்கூடியவை. எனவே சாதகரின் வாழ்க்கை, பிறர் பார்வையைத் தேடும் வாழ்க்கையிலிருந்து உள் தெளிவும் சிவசார்பும் கொண்ட வாழ்க்கைக்கு நகர வேண்டும்.

1. “என்னை விரும்புகிறார்களா?” என்ற கேள்வியை கவனிக்க வேண்டும்

மனித மனம் இயல்பாக:

யார் என்னை விரும்புகிறார்கள்?
யார் என்னைப் பாராட்டுகிறார்கள்?
யார் என்னைப் பார்க்கிறார்கள்?

என்று கேட்கும்.

ஆனால் இது மெதுவாக:

“பிறர் என்னை விரும்பினால்தான் நான் மதிப்புடையவன்”

என்ற அடையாளமாக மாறக்கூடும்.

இதுவே இப்பாடல் உடைக்கும் முதல் மயக்கம்.

2. வெளிப்புற அங்கீகாரத்தை ஆதாரமாக்காதே

இன்று:

ஒருவர் புகழலாம்.

நாளை:

அதேவர் கவனிக்காமல் போகலாம்.

இன்று:

சமூக மதிப்பு அதிகமாக இருக்கலாம்.

நாளை:

மாறலாம்.

எனவே:

அங்கீகாரம் அனுபவிக்கப்படலாம்; ஆனால் அதிலிருந்து அடையாளம் கட்டப்படக்கூடாது.

3. உடலழகை மறுக்க வேண்டியதில்லை

இப்பாடல்:

உடல் அழகு பொய்

என்று சொல்லவில்லை.

அழகு:

உண்மை.

ஆனால்:

நிலையற்ற உண்மை.

இதனால் சரியான நடைமுறை:

அழகை அனுபவி;
உடலைப் பேணி;
ஆனால் அதையே “நான்” என்று கொள்ளாதே.

4. கண்ணாடிப் பயிற்சி — உடல் மாறுகிறது என்பதை அமைதியாக ஏற்று

ஒரு சாதகர்:

தனது பழைய புகைப்படங்களையும் தற்போதைய உருவத்தையும் பார்த்து

சாதாரணமாக வருந்தலாம்.

அதற்கு பதிலாக:

“இந்த உடல் மாறிக்கொண்டிருக்கிறது; இந்த மாற்றம் இயற்கை”

என்று ஏற்கலாம்.

இதனால்:

முதுமை பயம் குறையும்.

உடல்பற்று மெலியும்.

உள் அடையாளம் ஆழமாகும்.

5. “கரும்பு” காலத்தில் திமிரடையாதே

இளமை, அழகு, உடல் வலிமை, ஈர்ப்பு இருக்கும்போது:

பிறரைத் தாழ்த்தாதே.

ஏனெனில்:

இவை அனைத்தும் காலவரம்புடையவை.

இன்றைய கவர்ச்சி:

நாளைய நிரந்தர உரிமை அல்ல.

இதனால்:

இளமை தாழ்மையைப் பிறப்பிக்க வேண்டும்; அகந்தையை அல்ல.

6. “காஞ்சிரங்காய்” காலத்தில் தாழ்வு அடையாதே

ஒருகாலத்தில் கிடைத்த கவனம் பின்னர் குறைந்தால்:

நான் மதிப்பற்றவன்

என்று நினைக்க வேண்டாம்.

பாடலின் ஞானம்:

மாறியது சமூகப் பார்வை.

உயிரின் உண்மை:

அதனால் குறையவில்லை.

எனவே:

பாராட்டு குறைந்ததால் உன் மதிப்பு குறையாது.

7. உறவுகளை உடல் ஈர்ப்பின் மேல் மட்டும் அமைக்காதே

உடல் ஈர்ப்பு:

உறவின் தொடக்கமாக இருக்கலாம்.

ஆனால்:

அது உறவின் முழு அடித்தளமாக இருக்க முடியாது.

நிலையான உறவிற்கு தேவை:

பரிவு,
நம்பிக்கை,
பொறுப்பு,
மனப் புரிதல்,
பகிர்வு,
ஆன்மிக மதிப்பு.

இதனால்:

அழகு குறைந்தாலும் அன்பு ஆழமடையக்கூடிய உறவை உருவாக்கு.

8. துணையை “இளமை உருவம்” என்று மட்டும் பார்க்காதே

காலத்தோடு:

முகம் மாறும்.
உடல் மாறும்.
ஆற்றல் மாறும்.

ஆனால் உறவு:

தோற்றத்தைத் தாண்டி வளர வேண்டும்.

சாதகரின் குடும்ப வாழ்வில்:

“இந்த மனிதனின் உடல் என்னை கவர்கிறதா?”

என்ற அளவில் மட்டும் அல்ல;

“இந்த உயிரோடு நான் எப்படி தர்மமாக, அன்பாக, விழிப்புடன் வாழ்கிறேன்?”

என்பதே ஆழமான கேள்வி.

9. சமூக ஊடக அங்கீகாரத்தை கவனிக்க வேண்டும்

181 இன்றைய சூழலில் மிகத் தெளிவாகப் பொருந்துகிறது.

விருப்பக் குறிகள்,
கருத்துகள்,
பார்வைகள்,
பின்தொடர்பவர்கள்

இவை:

“விரும்புவர்” என்ற பழைய அனுபவத்தின் புதிய வடிவங்களாக இருக்கலாம்.

அவை உயரலாம்.

குறையலாம்.

எனவே:

எண்ணிக்கையால் உன் மதிப்பை அளவிடாதே.

10. தோற்றத்தை பராமரிப்பதும் பற்றும் இரண்டையும் வேறுபடுத்து

உடை, உடற்பயிற்சி, சுத்தம், அழகு பராமரிப்பு:

தவறு அல்ல.

ஆனால் அவற்றின் நோக்கம்:

“என்னை யாராவது விரும்ப வேண்டும்”

என்ற அடிமைத்தனமாக மாறக்கூடாது.

சரியான நிலை:

பராமரிப்பு — ஆம்.
அங்கீகார அடிமை — இல்லை.

11. ஒவ்வொரு பாராட்டையும் “நிலையற்றது” என்று நினைவுபடுத்து

யாராவது:

“நீ அழகாக இருக்கிறாய்”

என்று சொன்னால்,

அதை மறுக்க வேண்டாம்.

ஆனால் மனத்தில்:

“இது ஒரு காலநிலை; இதுவும் மாறும்”

என்ற விழிப்பு இருக்கட்டும்.

இதனால்:

பாராட்டை அனுபவிக்கலாம்;
அதில் அடையாளம் கட்ட வேண்டியதில்லை.

12. ஒவ்வொரு நிராகரிப்பையும் “என் உண்மை அல்ல” என்று நினைவுபடுத்து

யாராவது:

விரும்பாமல் இருக்கலாம்.

அது:

அவரின் பார்வை.

அதை:

“என் முழு மதிப்பு”

என்று மாற்ற வேண்டாம்.

இதுவே:

உள் சுதந்திரம்.

13. வயதாவதை தோல்வியாகக் கருதாதே

181-ஐ தவறாகப் புரிந்தால்:

இளமை = வெற்றி
முதுமை = வீழ்ச்சி

என்று எண்ணலாம்.

அது தவறு.

மாறாக:

இளமை — ஒரு பருவம்.
முதுமை — இன்னொரு பருவம்.

சாதகரின் மதிப்பு:

பருவங்களால் தீர்மானிக்கப்படாது.

14. உள் மதிப்பை எதில் அமைக்க வேண்டும்?

பிறரின் பார்வையில் அல்ல.

மாறாக:

சத்தியம்,
தர்மம்,
குருநம்பிக்கை,
சாதனை,
ஞானம்,
கருணை,
சிவசார்பு

இவற்றில்.

இவை:

உடல் அழகைவிட ஆழமான அடையாள அடித்தளங்கள்.

15. “என்னை விரும்புகிறார்களா?” என்பதிலிருந்து “நான் எதை வாழ்கிறேன்?” என்பதற்கு

இது 181-ன் மிக முக்கியமான நடைமுறை மாற்றம்.

முதல் கேள்வி:

பிறர் மையமானது.

இரண்டாவது:

சாதனை மையமானது.

“என்னை எப்படி பார்க்கிறார்கள்?”
↓
“நான் எப்படி வாழ்கிறேன்?”

இதுவே அடையாள சுத்திகரிப்பு.

16. உடல் ஈர்ப்பை ஞானமாக மாற்று

உடல் அழகு நினைவூட்டுவது:

இளமை உள்ளது.

அதே இளமை:

நிலையற்றது.

இதனால்:

கவர்ச்சி
→ விழிப்பு
→ பற்றின்மை
→ சாதனை

என்ற மாற்றம் செய்யலாம்.

17. தன்னிலை மதிப்பீட்டிற்கு மூன்று கேள்விகள்

ஒரு சாதகர் வாரத்திற்கு ஒருமுறை கேட்கலாம்:

என்னைப் பற்றிய பிறர் கருத்து இன்று என்னை அதிகம் பாதித்ததா?

என் உடல் அல்லது தோற்றத்திலிருந்து நான் என் அடையாளத்தை உருவாக்குகிறேனா?

என் மதிப்பை நான் சாதனை, தர்மம், ஞானம், சிவசார்பு ஆகியவற்றில் ஆழப்படுத்துகிறேனா?

18. குடும்ப வாழ்வில் நடைமுறை

துணை முதிரும்போது:

பழைய உருவம் மாறலாம்.

அப்போது:

“நான் விரும்பியது இந்த உடலா?”

என்ற கேள்வியைத் தாண்டி:

“இந்த உயிரோடு நான் கட்டிய உறவு என்ன?”

என்று கேட்க வேண்டும்.

இதுவே:

உடல் ஈர்ப்பிலிருந்து ஆன்மிக அன்பிற்கு வளர்ச்சி.

19. குரு–சாதக வாழ்க்கையில்

குருவின் முன் சாதகர்:

தோற்றம், புகழ், சமூக நிலை

கொண்டு வர வேண்டியதில்லை.

மாறாக:

உண்மை,
பக்தி,
ஒழுக்கம்,
சாதனைத் தீவிரம்

கொண்டு வர வேண்டும்.

இதனால்:

வெளிப்புற அடையாளம் சுருங்கி
உள்ளார்ந்த சாதக அடையாளம் வலுப்படும்.

20. சிவசார்பு — மாறும் பார்வைக்குள் மாறாத திசை

உலகம்:

இன்று பாராட்டலாம்.

நாளை:

மறக்கலாம்.

ஆனால் சாதகரின் இறுதி நோக்கு:

உலக விருப்பத்தைச் சேகரிப்பது அல்ல.

அது:

சிவசார்பில் நிலைபெறுதல்.

181-ன் வாழ்வியல் இதற்கு மனத்தைத் தயாரிக்கிறது.

தினசரி சுயவிசாரணை

இன்று யாருடைய அங்கீகாரத்தை நான் தேடினேன்?

அது கிடைக்கவில்லை என்றால் என் மனம் ஏன் பாதிக்கப்பட்டது?

என் உடல் தோற்றம் மாறும்போது என் ‘நான்’ உணர்வும் மாறுகிறதா?

என்னைப் பற்றிய உலகின் கருத்தை விட, என் சாதனை வாழ்க்கையை நான் மதிக்கிறேனா?

இன்று நான் சிவசார்பை ஆழப்படுத்தியதென்ன?

சாதனை மாற்றம்

உடல் அழகு
↓
பிறர் ஈர்ப்பு
↓
அங்கீகார அடையாளம்
↓
அது நிலையற்றது என்ற விழிப்பு
↓
உடலிலிருந்து இடைவெளி
↓
உள் மதிப்பைத் தேடுதல்
↓
தர்மம் – சாதனை – ஞானம்
↓
சிவசார்பு

சாதனைச் சூத்திரம்

அழகை மறுக்காதே — அதில் அடையாளம் கட்டாதே.
பாராட்டை மறுக்காதே — அதில் மதிப்பு தேடாதே.
உறவை மறுக்காதே — உடல் ஈர்ப்பில் மட்டும் கட்டாதே.
முதுமையை அஞ்சாதே — வெளிப்பார்வையின் மாற்றத்தை ஞானமாக ஏற்று.
உலகம் உன்னை எப்படி பார்க்கிறது என்பதை விட — நீ எதை நோக்கி வாழ்கிறாய் என்பதைப் பார்.

நினைவில் நிற்க வேண்டிய வரி

181-ன் சாதனை வாழ்வியல், உடல் அழகையோ மனித உறவையோ மறுப்பது அல்ல; அவற்றில் நிரந்தர அடையாளம் தேடாதிருப்பது. இளமையில் கரும்பைப் போல இனிமையாகக் கருதப்பட்ட உடல், காலத்தோடு அதே உலகிற்கு காஞ்சிரங்காய் போலத் தோன்றலாம். ஆனால் உலகப் பார்வை மாறுவதால் உயிரின் மதிப்பு மாறுவதில்லை. ஆகவே “என்னை யார் விரும்புகிறார்கள்?” என்பதிலிருந்து “நான் எதை உண்மையாக வாழ்கிறேன்?” என்ற கேள்விக்குச் சென்று, வெளிப்புற அங்கீகாரத்திலிருந்து உள் தெளிவுக்கும் சிவசார்பிற்கும் நகர்வதே இப்பாடலின் சாதனை வாழ்வியல்.

மூலப்பாடலின் உவமையைத் துல்லியப்படுத்துக

பாடல் 181 — ஒரே பார்வையில் முழுச் சாரம்

உலக விருப்பத்தின் நிலையாமையிலிருந்து மாறாத உயிர்மதிப்பை நோக்கி

விரும்புவர் முன்னென்னை மெல்லியன் மாதர்
கரும்பு தகர்த்துக் கடைக்கொண்ட நீர்போல்
அரும்பொத்த மென்முலை யாயிழை யார்க்குக்
கரும்பொத்துக் காஞ்சிரங் காயுமொத் தேனே. (181)

181-ஆம் பாடலில் திருமூலர் இளமை நிலையாமையை ஒரு புதிய தளத்திற்கு எடுத்துச் செல்கிறார். இங்கு நிலையற்றது:

இளமை மட்டும் அல்ல;
உடல் அழகு மட்டும் அல்ல;
அவற்றைச் சார்ந்த பிறரின் ஈர்ப்பும் அங்கீகாரமும்.

பாடலின் மையக் கேள்வி:

உலகம் என்னை விரும்புவது மாறுமானால், அந்த விருப்பத்தையே நான் என் உண்மையான மதிப்பாகக் கொள்ள முடியுமா?

1. “முன்” — ஒரு முழு வாழ்க்கை மாற்றத்தைத் திறக்கும் சொல்

விரும்புவர் முன் என்னை

என்ற தொடக்கத்திலேயே:

ஒரு காலத்தில் இருந்த நிலை
மற்றும்
இப்போது மாறிய நிலை

என இரண்டு உலகங்கள் உருவாகின்றன.

முன் என்பதாலேயே:

இளமை கடந்துவிட்டது,
உடல் மாறிவிட்டது,
பார்வையும் மாறிவிட்டது

என்ற முழு நிலையாமை பின்னணியாகிறது.

2. கரும்புச் சாறு — இளமைக்குரிய விருப்பத்தின் உச்ச உருவகம்

முன்பு:

பாடலின் பேச்சாளர் கரும்புச் சாற்றைப் போல இனிமையாக விரும்பப்பட்டார்.

இதில்:

உடல் கவர்ச்சி,
இளமை,
விருப்பம்,
உலக அங்கீகாரம்

அனைத்தும் ஒன்றாகச் சேர்கின்றன.

அதாவது:

இளமை வெளியில் உலக விருப்பமாக பிரதிபலிக்கிறது.

3. காஞ்சிரங்காய் — உயிரின் கசப்பு அல்ல

பின்னர்:

அதே மனிதன் காஞ்சிரங்காய் போலக் கருதப்படுகிறார்.

இதனை:

முதுமையான மனிதன் மதிப்பற்றவன்

என்று படிக்கக் கூடாது.

மாறியது:

உயிரின் உண்மை அல்ல.

மாறியது:

உடலின் பருவமும், அதைப் பற்றிய உலகின் மதிப்பீடும்.

இதுவே இந்தப் பாடலின் மிக முக்கியமான வேறுபாடு.

4. உடல் மாறுகிறது; பார்வையும் மாறுகிறது

181 இரண்டு நிலையாமைகளை ஒரே நேரத்தில் காட்டுகிறது:

உடலின் நிலையாமை
மற்றும்
உலகப் பார்வையின் நிலையாமை

இதனால்:

உடலை வைத்து அடையாளம் அமைப்பதும்
உலக அங்கீகாரத்தை வைத்து மதிப்பு அமைப்பதும்

இரண்டும் நிலையற்ற அடித்தளங்கள்.

5. “என்னை விரும்புகிறார்கள்” ≠ “இதுவே நான்”

இளமையில்:

பாராட்டு,
கவர்ச்சி,
ஈர்ப்பு

மிக வலிமையான அனுபவங்களாக இருக்கலாம்.

ஆனால் அவை:

நமது நிரந்தர அடையாளம் அல்ல.

அதனால்:

விரும்பப்படுவது ஒரு அனுபவம்; அது உயிரின் வரையறை அல்ல.

6. சைவசித்தாந்தப் பார்வை — உயிர் பருவமல்ல

உயிர்:

இளம் உடலல்ல.
முதிய உடலல்ல.
அழகான உருவமல்ல.
பிறர் பார்வையுமல்ல.

இவை:

அனுபவத்தின் மாறும் சூழல்கள்.

எனவே:

உலகம் விரும்புவதால் உயிரின் மதிப்பு கூடுவதில்லை;
உலகம் விரும்பாமல் போவதால் உயிரின் மதிப்பு குறைவதுமில்லை.

இதனால்:

பசுவின் உண்மை உடல் மதிப்பீட்டைக் கடந்தது.

7. உடலழகை மறுக்க வேண்டியதில்லை

181:

அழகை மறுப்பதில்லை.

அது:

அழகில் நிலைத்தன்மையைத் தேடாதே

என்று சொல்கிறது.

சரியான நிலை:

அழகை அனுபவி; ஆனால் அதையே ‘நான்’ என்று கொள்ளாதே.

8. உறவையும் மறுக்கவில்லை

இந்தப் பாடல்:

பெண்களை குற்றம் கூறுவதோ,
உறவுகளை மறுப்பதோ அல்ல.

அது:

உடல் ஈர்ப்பை மட்டும் உறவின் நிரந்தர அடித்தளமாகக் கொள்ளாதே

என்று விழிப்பூட்டுகிறது.

அன்பு:

உடலைத் தாண்டி வளர முடியும்.

ஆனால்:

ஈர்ப்பு பருவத்தோடு மாறலாம்.

இதனால்:

அன்பு உண்மை; உடல் ஈர்ப்பு நிலையற்றது.

9. 180 → 181 வளர்ச்சி

180:

இளமை தேயும்போது செயல் ஆற்றல் மாறும்.

181:

இளமை தேயும்போது உலக அங்கீகாரமும் மாறும்.

இதனால் இளமை நிலையாமை:

உடலின் உள்ளகத் திறனிலிருந்து
சமூகப் பார்வை வரை

விரிகிறது.

10. 178–181 வரை முழு தொடர்ச்சி

178

காலம் நகர்கிறது.

179

அந்தக் காலத்திற்கு சிவநோக்கு தேவை.

180

செயல் ஆற்றல் இருக்கும் போதே சாதனை செய்.

181

உடலும் உலகப் பார்வையும் மாறுவதால், பிறர் விருப்பத்தில் உன் அடையாளத்தை அமைக்காதே.

இதனால்:

கால விழிப்பு → நோக்கம் → செயல் → அடையாள விழிப்பு

என்ற ஆழமான வளர்ச்சி உருவாகிறது.

11. கரும்பு ↔ காஞ்சிரங்காய் — ஒரே உருவகத்தின் முழுச் செய்தி

கரும்பு
↓
இனிமை
↓
விருப்பம்
↓
இளமை

எதிராக:

காஞ்சிரங்காய்
↓
கசப்பு
↓
விருப்பமின்மை
↓
முதுமை

ஆனால் இரண்டையும் அனுபவிப்பது:

ஒரே உயிர்.

இதனால்:

மாறுவது தோற்றம்; மாறுவது மதிப்பீடு; அவை உயிரின் முழு உண்மை அல்ல.

12. உலக விருப்பம் ஏன் இறுதி ஆதாரம் அல்ல?

ஏனெனில்:

அது நம்மால் முழுமையாகக் கட்டுப்படுத்த முடியாதது.

இன்று:

விரும்பலாம்.

நாளை:

மறுக்கலாம்.

இன்று:

புகழலாம்.

நாளை:

மறந்துவிடலாம்.

எனவே:

உலக அங்கீகாரம் மீது அடையாளம் அமைத்தால்,
உலகம் மாறும் போதெல்லாம் நாமும் உடைந்து போகிறோம்.

இதிலிருந்து விடுபட:

உள் மதிப்பு + சிவசார்பு

தேவை.

13. சாதகரின் மாற்றம்

181-ன் சாதனை:

“என்னை யார் விரும்புகிறார்கள்?”

என்ற கேள்வியிலிருந்து:

“நான் உண்மையில் எதை நோக்கி வாழ்கிறேன்?”

என்ற கேள்விக்குச் செல்வது.

இதுவே:

வெளிப்பார்வையிலிருந்து உள்விழிப்பிற்கு நகர்தல்.

ஒரே பார்வையில்

181-ஆம் பாடல் கூறுவது:

இளமையில் உலகம் உன்னை இனிமையாகக் காணலாம்.

பின்னர்:

அதே உலகம் வேறுவிதமாகக் காணலாம்.

அதனால்:

உலகத்தின் பார்வை உண்மை என்றாலும்
அது நிரந்தர உண்மை அல்ல.

இதேபோல்:

உடல் அழகு உண்மை என்றாலும்
அது நிரந்தர அடையாளம் அல்ல.

எனவே:

உலக ஈர்ப்பை அனுபவிக்கலாம்; அதில் தன்னை இழக்கக் கூடாது.

உறவை வாழலாம்; உடலழகில் மட்டும் கட்டக்கூடாது.

இளமையைப் பயன்படுத்து; பிறர் பார்வையை உன் ஆத்ம மதிப்பாக மாற்றாதே.

ஞானச் சூத்திரம்

இளமை
↓
உடல் அழகு
↓
உலக ஈர்ப்பு
↓
அங்கீகாரம்
↓
“இதுவே என் மதிப்பு” என்ற மயக்கம்
↓
காலநகர்வு
↓
உடல் மாற்றம்
↓
உலகப் பார்வை மாற்றம்
↓
அடையாள மயக்கம் உடைதல்
↓
உயிரின் உண்மையை நோக்குதல்
↓
சிவசார்பு

நினைவில் நிற்க வேண்டிய வரி

181-ல் திருமூலர் முதுமையை அவமதிப்பதில்லை; இளமையைச் சார்ந்த உலக ஈர்ப்பை நிரந்தரமான மதிப்பாக எண்ண வேண்டாம் என்று எச்சரிக்கிறார். கரும்பாக இருந்தவன் காஞ்சிரங்காயாக ஆனதல்ல; உடல் பருவம் மாறியது, அதனுடன் உலகத்தின் பார்வையும் மாறியது. ஆகவே பிறர் நம்மை எவ்வாறு பார்க்கிறார்கள் என்பதைக் காட்டிலும், மாறும் உடல்–மாறும் அங்கீகாரம் இரண்டையும் தாண்டி உயிரின் உண்மையை உணர்ந்து சிவசார்பில் நிலைபெறுவதுதான் இந்தப் பாடலின் ஆழமான ஞானம்.

திருச்சிற்றம்பலம்.