அளவுடைய காலத்திலிருந்து உயர்ந்த வாழ்க்கைக் கதிக்கு

திருமூலர் படிக்கட்டு - 185

சிவசிவ! மெய்யன்பர்களே!
திருமூல நாயனார் அருளிய 'பரசிவத்தை நோக்கிய மூவாயிரம் படிக்கட்டு' எனும் ஞானப் பயணத்தில், இன்று நாம் நூற்றிஎண்பத்தைந்தாவது படிக்கட்டில் (185) அடியெடுத்து வைக்கிறோம்.

மூல மந்திரம் (பழந்தமிழ் வடிவம்)

சந்தி பிரித்த வடிவம்

பாடல் 185 — யோக ஆகம தந்திர விளக்கவுரை

அளக்கப்படும் வாழ்நாளுக்குள் வினையைப் பெருக்காமல் மேலான கதியைத் தேர்ந்தெடுத்தல்

கண்ணனுங் காய்கதி ரோனு முலகினை
உண்ணின் றளக்கின்ற தொன்று மறிகிலார்
விண்ணுறு வாரையும் வினையுறு வாரையும்
எண்ணுறு முப்பதி லீர்ந்தொழிந் தாரே. (185)

185-ஆம் பாடலில் திருமூலர் இளமை நிலையாமையை வெறும்:

வயது மாறுகிறது,
உடல் மாறுகிறது,
பொறிகள் தளர்கின்றன

என்ற நிலையிலே நிறுத்தவில்லை.

அவர் இன்னும் ஆழமான கேள்வியை எழுப்புகிறார்:

அளவிடப்பட்ட இந்த வாழ்நாளை எந்தத் திசையில் செலவிடுகிறாய்?

ஏனெனில் காலம்:

செல்லுவது மட்டும் அல்ல;

அது:

அளக்கப்படுகிறது.

வாழ்க்கை:

நிகழ்வது மட்டும் அல்ல;

அது:

எண்ணத்தக்க எல்லைக்குள் நடைபெறுகிறது.

எனவே காலஞானத்தின் அடுத்த படி:

வாழ்க்கைத் திசையைத் தேர்ந்தெடுத்தல்.

1. “அளக்கின்றது” — மனித வாழ்வு எல்லையற்றதாக வழங்கப்படவில்லை

மனித மனம்:

“எனக்கு இன்னும் காலம் இருக்கிறது”

என்று நினைக்கிறது.

ஆனால் திருமூலர்:

வாழ்க்கையை அளவில்லாத பரப்பாகக் காட்டவில்லை.

அவர் பயன்படுத்தும் சொல்:

அளக்கின்றது.

இதனால்:

வாழ்நாள் என்பது
எல்லையற்ற கையிருப்பு அல்ல.

அது:

வரையறுக்கப்பட்ட வாய்ப்பு.

இந்த உணர்வுதான் இளமை நிலையாமையின் மையமான சாதனை விழிப்பு.

2. 183-ன் “வாழ்நாள் கழிகிறது” இங்கு “வாழ்நாள் அளக்கப்படுகிறது” ஆகிறது

183:

ஒவ்வொரு நாளாக வாழ்நாள் கழிகிறது.

185:

அந்த வாழ்நாள் அளவுடையது.

இவை இரண்டையும் சேர்த்தால்:

அளவுடைய ஒன்றே நாள்தோறும் குறைகிறது.

இதனால் சாதனையை:

“ஒருநாள் செய்வேன்”

என்று ஒத்திவைப்பதற்கான அடித்தளம் மேலும் பலவீனமாகிறது.

ஏனெனில்:

எதிர்காலம் முடிவில்லாத களஞ்சியம் அல்ல.

3. 184-இன் பாடத்துடன் இதன் தொடர்பு

184:

பொறிகள் வலிமையாகத் தோன்றினாலும் அவற்றின் ஆற்றல் தளரலாம்.

185:

அவற்றைப் பயன்படுத்த கிடைக்கும் வாழ்நாளும் அளவுடையது.

இதனால் மனிதனிடம் இரண்டு வரம்புகள் உள்ளன:

கருவியின் வரம்பு
மற்றும்
காலத்தின் வரம்பு.

கண்:

என்றும் ஒரே வலிமையில் இருக்காது.

காலமும்:

என்றும் கிடைக்காது.

எனவே:

கருவி இருக்கும் போதும், காலம் இருக்கும் போதும், வாழ்க்கையின் திசையைத் தெளிவுபடுத்து.

4. “கண்ணனும் காய் கதிரோனும்” — காலத்தை உணர்த்தும் இரு நிலைகள்

உங்கள் பாடவாசிப்பில்:

கண்ணன் — திருமால்.

காய் கதிரோன் — சூரியன்.

பழைய உரைமரபின் விளக்கத்தைப் பின்பற்றினால்:

கதிரோன் நாளை அளக்கின்றான்;

கண்ணன் மனித வாழ்நாளின் பருவ ஒழுங்குடன் தொடர்புபடுத்தப்படுகிறான்.

இங்கு திருமூலரின் மைய நோக்கம்:

திருமால்–சிவன் தத்துவப் போட்டியை உருவாக்குவது அல்ல.

மாறாக:

உலகநடப்பு அளவுடனும் ஒழுங்குடனும் நடைபெறுகிறது

என்பதைக் காட்டுவது.

அதனால் இந்தப் பகுதியில் மையம்:

கால ஒழுங்கு.

5. “உள் நின்று” — காலம் வாழ்க்கைக்கு வெளியே இல்லை

மனிதன்:

காலம் என்னைச் சுற்றி செல்கிறது

என்று எண்ணலாம்.

ஆனால் உண்மையில்:

நாமே காலத்திற்குள் வாழ்கிறோம்.

ஒவ்வொரு:

உடல் மாற்றமும்,
அனுபவமும்,
செயலும்,
உறவும்

காலத்திற்குள் நடக்கிறது.

எனவே:

காலம் வாழ்க்கைக்கு வெளியிலுள்ள அளவுகோல் அல்ல; வாழ்க்கை அனுபவத்தின் உட்புற நிபந்தனை.

இதுதான் உள் நின்று அளக்கின்றது என்ற சொல்லின் ஆன்மிக ஆழத்தைப் புரிந்துகொள்ள உதவுகிறது.

6. “ஒன்றும் அறிகிலார்” — கணக்கு தெரியும்; பொருள் தெரியாது

மனிதனுக்கு:

தனது வயது தெரியும்.

பிறந்த ஆண்டு தெரியும்.

நாட்கள், மாதங்கள், ஆண்டுகள் தெரியும்.

ஆனால்:

இதுவே திருமூலர் கூறும் அறிதல் அல்ல.

உண்மையான அறிதல்:

எனது வாழ்நாள் அளவுடையது என்பதால் நான் எதை முன்னுரிமைப்படுத்த வேண்டும்?

என்று வாழ்வை மாற்ற வேண்டும்.

அதனால்:

வயதை எண்ணுவது
≠
காலத்தை அறிதல்.

7. “விண்ணுறுவார்” ↔ “வினையுறுவார்” — பாடலின் ஆன்மிக மைய எதிரமைவு

முதல் இரண்டு அடிகள்:

காலத்தின் அளவை நிறுவுகின்றன.

மூன்றாவது அடி:

அந்தக் காலத்தை எப்படி வாழ்கிறோம்?

என்ற கேள்வியை எழுப்புகிறது.

திருமூலர் இரண்டு திசைகளை முன்வைக்கிறார்:

விண்ணுறுவார்

மற்றும்

வினையுறுவார்.

இதுவே பாடலின் ஆன்மிக மையம்.

8. “வினையுறுதல்” என்றால் என்ன?

சைவசித்தாந்தத்தில்:

செயல் மட்டும் வினை அல்ல;

செயல்:

அதன் நோக்கம்,
பற்று,
வினைப்பயன்

ஆகியவற்றோடு உயிரை பிறப்பு–இறப்பு அனுபவத் தொடருக்குள் வைத்திருக்கக்கூடும்.

எனவே:

காலம் கிடைத்திருக்கும்போது
வெறும் செயலில் பிஸியாக இருப்பது மட்டும் போதாது.

கேள்வி:

என் செயல்கள் பந்தத்தை அதிகரிக்கின்றனவா, அல்லது ஆன்மிகப் பக்குவத்தை வளர்க்கின்றனவா?

இதுவே வினையுறுவார் என்ற சொல்லிலிருந்து எழும் சைவசித்தாந்த விசாரணை.

9. செயல் தவறல்ல — பந்தத்தை உருவாக்கும் செயற்பாடு தான் பிரச்சினை

இங்கு:

உலகச் செயலை விட்டுவிட வேண்டும்

என்ற முடிவு தவறு.

குடும்பம்:

வினை அல்ல.

தொழில்:

வினை அல்ல.

செல்வம்:

வினை அல்ல.

உடல்:

வினை அல்ல.

ஆனால்:

அகந்தை,
பற்று,
ஆசை,
அறமின்மை

இவற்றோடு செயல்படும் போது:

வினைப்பந்தம் வலுவடையலாம்.

எனவே:

செயலைத் துறப்பதல்ல சாதனை; செயலை சிவநோக்கில் சுத்தப்படுத்துதல்.

10. “விண்ணுறுதல்” — வெறும் இடமாற்றமா?

விண் என்ற சொல்லின் நேரடிப் பொருள்:

வானம் / மேலுலகம்.

ஆனால் ஆன்மிக உரைமரபில்:

மேலான கதி,
உயர்ந்த பேறு

என்ற விரிவும் வருகிறது.

இதனை உடனே:

இறுதி சிவமுத்தி

என்று மட்டும் கட்டாயப்படுத்த வேண்டியதில்லை.

பாடலின் மைய எதிரமைவு:

மேல்நோக்கிய ஆன்மிகத் திசை
↔
வினைத்தொடர்ச்சி.

இதுவே பாதுகாப்பான ஆழவாசிப்பு.

11. சைவசித்தாந்தத்தில் இதன் ஆழமான விளக்கம்

பசு:

அநாதியானது.

அது சிவனால் புதிதாக உருவாக்கப்பட்ட ஒன்றல்ல.

ஆனால் பசு:

ஆணவம், வினை, மாயை ஆகிய பாசத் தொடர்புகளால் அனுபவச் சுற்றுக்குள் உள்ளது.

வினை:

அனுபவத்தையும் பிறப்புத் தொடரையும் உருவாக்கும் காரணங்களில் ஒன்று.

அதனால் சாதனையின் நோக்கம்:

உயிரை அழிப்பது அல்ல;

உலகை அழிப்பதும் அல்ல;

மாறாக:

பாசத்தின் ஆட்சியைத் தளர்த்தி, பதியருளை உணரத் தகுந்த பக்குவத்தை வளர்த்தல்.

185-ன் விண்ணுறுவார் – வினையுறுவார் எதிரமைவை இந்தப் பெரிய சைவசித்தாந்தப் பின்னணியில் புரிந்துகொள்ளலாம்.

12. காலம் தானாக ஒருவரை “விண்ணுறுவார்” ஆக்காது

இது மிகவும் முக்கியம்.

வயது அதிகரிப்பதால்:

ஞானம் தானாக வராது.

179 ஏற்கெனவே இதைச் சொன்னது.

185 இப்போது:

வயது அதிகரிப்பது மட்டுமல்ல;
வாழ்க்கைத் திசையும் முக்கியம்

என்று சொல்கிறது.

ஒருவர்:

முப்பது,
நாற்பது,
அறுபது

என்ற வயதுகளை அடையலாம்.

ஆனால்:

ஆன்மிக திசை மாறாமல் இருக்கலாம்.

இதனால்:

வயது முதிர்ச்சி ≠ ஆன்மிக முதிர்ச்சி.

13. “முப்பது” — ஆன்மிகத்திற்கான கடைசி வயது அல்ல

இப்பாடலில் முப்பது வந்ததால்:

முப்பதுக்குப் பிறகு ஆன்மிக வாய்ப்பு இல்லை

என்று பொருள் கொள்ளக் கூடாது.

அது:

திருமூலரின் நோக்கம் அல்ல.

மாறாக:

இளமை முழுவதையும் நோக்கமின்றிக் கழித்துவிட்டு
பின்னர் வாழ்க்கையைப் பார்ப்போம்

என்ற ஒத்திவைப்பை உடைக்கும் காலச்சின்னமாகக் கொள்ளலாம்.

அதனால்:

முப்பது = ஒரு விழிப்பு எல்லை; ஆன்மிக வாய்ப்பின் முடிவு அல்ல.

14. ஏன் இளமையிலேயே திசை தெளிவாக வேண்டும்?

ஏனெனில் இளமையில்:

பழக்கங்கள் வேரூன்றுகின்றன.

மதிப்புகள் உருவாகின்றன.

வாழ்க்கைத் தொழில் அமைக்கப்படுகிறது.

உறவுகள் உருவாகின்றன.

ஆசை–பற்று முறைகள் வலுப்படுகின்றன.

அதனால்:

இளமையில் உருவான திசை
வாழ்க்கையின் பின்னர் பெரிய விளைவுகளை ஏற்படுத்தலாம்.

இதற்காகத்தான்:

காலம் இருக்கும் போதே திசையை ஆராய வேண்டும்.

15. “ஈர்ந்து ஒழிந்தார்” — மிகைப்படுத்தாத ஆன்மிக வாசிப்பு

P01-ல் பார்த்தபடி:

இச்சொற்றொடருக்கான உரைமரபில் வேறுபாடுகள் உள்ளன.

எனவே P02-இலும்:

ஒரே கட்டாய மறைபொருளை உருவாக்கக்கூடாது.

ஆனால் இரு விளக்கங்களிலும் ஒரு பொதுவான திசை உள்ளது:

வாழ்க்கையின் ஒரு கட்டத்தில் திசைவேறுபாடு தெளிவடைகிறது.

ஒருவர்:

இன்ப–பொருள் பற்றில் தொடரலாம்.

மற்றொருவர்:

அறம்–இறைநோக்கு நோக்கி திரும்பலாம்.

அதனால்:

ஈர்ந்து ஒழிந்தார்

என்பதில்:

திசைமாற்றம் / பிரிவுத்தன்மை

முக்கியம்.

16. யோகப் பார்வை — மனித சக்தி எங்கு செல்கிறது?

யோகத்தில் முக்கியமான கேள்வி:

மனிதனிடம் சக்தி உள்ளதா?

என்பது அல்ல.

அது:

அந்த சக்தி எங்கு செல்கிறது?

இளமை சக்தி:

புலன்களில் சிதறலாம்.

ஆசைகளில் சிதறலாம்.

அடையாளம், புகழ், அங்கீகாரம் ஆகியவற்றில் சிதறலாம்.

அதே சக்தி:

ஒழுக்கம்,
தியானம்,
ஞானம்,
பக்தி

என்ற திசையில் திருப்பப்படலாம்.

இதுவே:

விண்ணுறும் திசைக்கு ஏற்ற யோக மனப்பக்குவம்.

17. 184-ன் பொறி ஒழுக்கம் 185-ல் வாழ்க்கைத் திசையாகிறது

184:

பொறிகள் எங்கு செல்கின்றன?

என்று கேட்டது.

185:

முழு வாழ்க்கை எங்கு செல்கிறது?

என்று கேட்கிறது.

இது மிக முக்கியமான வளர்ச்சி.

ஏனெனில்:

பொறி ஓட்டம்
→ பழக்கம்.

பழக்கம்

→ செயல்.

செயல்

→ வினை.

வினை

→ வாழ்க்கைத் தொடர்ச்சி.

எனவே:

ஒரு சிறிய பொறி ஒழுக்கம் கூட வாழ்க்கையின் ஆன்மிகத் திசையோடு தொடர்புடையது.

18. ஆகமப் பார்வை — காலத்தை தர்ம ஒழுங்கில் அமைத்தல்

ஆகம மரபில்:

வாழ்க்கை முழுவதையும் இறைநோக்கில் ஒழுங்குபடுத்த வேண்டும்.

பூஜை மட்டும்:

ஆன்மிகம் அல்ல.

வாழ்க்கையின்:

உணவு,
செயல்,
உறவு,
கடமை,
வழிபாடு

அனைத்திற்கும் ஒரு தர்ம ஒழுங்கு வேண்டும்.

இதனால்:

அளவுடைய காலத்தை
சிதறிய வாழ்க்கையாக அல்லாமல்

நியமமுள்ள சிவசார்பு வாழ்க்கையாக

மாற்ற முடியும்.

19. தந்திரப் பார்வை — காலமும் சக்தியும் வீணாகக் கூடாது

தந்திரத்தில்:

மனித உடல்,
பொறி,
மனம்,
விருப்பம்

எதுவும் தன்னிச்சையாக நிராகரிக்கப்பட வேண்டியவை அல்ல.

அவை:

சக்தியின் வெளிப்பாடுகள்.

ஆனால் சக்தி:

திசையற்றால் பந்தத்தை வலுப்படுத்தலாம்.

திசைபெற்றால்:

சாதனையாகலாம்.

185-ன் மொழியில்:

வினையுறும் சக்தி → மேலான கதியை நோக்கும் சக்தி

என்ற மாற்றத்தை உணரலாம்.

ஆனால் இங்கு குறிப்பிட்ட நாடி, சக்கரம் போன்ற அமைப்புகளைப் பாடலின் நேரடிப் பொருளாகச் சேர்க்க ஆதாரம் இல்லை.

20. “விண்ணுறுதல்” என்பது உலகத்திலிருந்து ஓடுவதல்ல

உயர்ந்த கதி:

குடும்பத்தை வெறுப்பது அல்ல.

தொழிலை மறுப்பதும் அல்ல.

உலகக் கடமைகளிலிருந்து ஓடுவதும் அல்ல.

மாறாக:

அவற்றை வினைப்பற்று பெருக்காமல் வாழ்வது.

இதனால்:

உலகில் வாழ்தல்
மற்றும்
உலகில் கட்டுண்டிருத்தல்

இரண்டும் ஒன்றல்ல.

இதுவே சைவ சாதகரின் முக்கிய வேறுபாடு.

21. வாழ்க்கையின் அளவு தெரியாததால் அல்ல — மதிப்பு புரியாததால் வீணாகிறது

மனிதன்:

வாழ்நாள் குறுகியது

என்ற தகவலை அறிந்திருக்கலாம்.

ஆனால்:

அந்தத் தகவல் முன்னுரிமையை மாற்றாதபோது

அது ஞானமல்ல.

185 கேட்கும் கேள்வி:

உன் நேரம் அளவுடையது என்பதை அறிந்தபின், உன் வாழ்க்கை எப்படி மாறியது?

இதுவே பாடலின் நடைமுறை ஆன்மிகச் சோதனை.

22. இளமைக்கான ஆழமான மறுவரையறை

இளமை என்பது:

அதிக இன்பம் அனுபவிக்க கிடைத்த காலம்

என்று மட்டும் புரிந்துகொள்ளப்படக் கூடாது.

திருமூலரின் தொடரில் அது:

திசை அமைக்கும் காலம்.

அதாவது:

இளமை = வாழ்க்கைச் சக்திக்கு திசை கொடுக்க வேண்டிய பருவம்.

இது இளமையை மறுப்பதல்ல.

மாறாக:

அதன் உண்மையான மதிப்பை உயர்த்துகிறது.

23. “விண்” மற்றும் “வினை” — ஒரு எழுத்து வித்தியாசம்; ஒரு வாழ்வு வித்தியாசம்

கவிதை அமைப்பில்:

விண்
வினை

ஒலி நெருக்கம் கொண்டவை.

ஆனால் பொருளில்:

இரு திசைகள்.

ஒரு வாழ்க்கை:

உயர்ந்த நோக்கை நோக்கலாம்.

அதே வாழ்க்கை:

வினைப்பற்றின் வட்டத்துக்குள் மேலும் ஆழலாம்.

இதனால்:

வாழ்க்கையின் அளவை விட வாழ்க்கையின் திசை முக்கியம்.

24. 178–185 வரை ஆன்மிக வளர்ச்சி

178

காலம் நகர்கிறது என்பதை உணர்.

179

ஆண்டுகள் தானாக ஞானமாகாது.

180

ஆற்றல் இருக்கும் போதே சாதனை செய்.

181

உலக அங்கீகாரத்தை நிரந்தர மதிப்பாகக் கொள்ளாதே.

182

விருப்பத்தை சிவனை நோக்கித் திருப்பு.

183

அந்த விருப்பத்தை நாள்தோறும் நினைவாக்கு.

184

புறத்திற்குப் பறக்கும் பொறிகளை ஒழுங்குபடுத்து.

185

முழு வாழ்க்கையின் திசையையே ஆராய் — அது விண்ணுறும் திசையா, வினையுறும் திசையா?

இதனால்:

கால விழிப்பு → நோக்கம் → சாதனை → அடையாளத் தெளிவு → சிவவிருப்பு → சிவநினைவு → பொறி ஒழுக்கம் → வாழ்க்கைத் திசை

என்ற ஆழமான தொடர் உருவாகிறது.

25. இப்பாடலின் மைய ஆன்மிகக் கேள்வி

185 மனிதனை:

“உனக்கு இன்னும் எத்தனை ஆண்டுகள்?”

என்று மட்டும் கேட்கவில்லை.

அதைவிட ஆழமாக:

“உனக்குக் கிடைத்த ஆண்டுகள் உன்னை எந்தத் திசையில் எடுத்துச் செல்கின்றன?”

என்று கேட்கிறது.

அதனால்:

நீண்ட வாழ்வு

தானாக:

உயர்ந்த வாழ்வு அல்ல.

மாறாக:

திசையுள்ள வாழ்வே அர்த்தமுள்ள வாழ்வு.

ஒருங்கிணைந்த ஞானம்

மனித வாழ்வு:

அளக்கப்படுகிறது.

காலம்:

எண்ணப்படுகிறது.

இளமை:

எல்லையுடையது.

பொறிகளின் ஆற்றல்:

எல்லையுடையது.

அந்த வரையறுக்கப்பட்ட காலத்தில்:

நாம் செய்கிற செயல்கள்
நமது மனநிலையை உருவாக்குகின்றன;

மனநிலை
பழக்கங்களை உருவாக்குகிறது;

பழக்கங்கள்
செயலைத் தொடர்கின்றன;

செயல்கள்
வினைத் தொடர்பை உருவாக்கலாம்.

எனவே:

காலத்தைப் பயன்படுத்துவது என்பது நேரத்தை நிரப்புவது அல்ல; வாழ்க்கையின் கதியை வடிவமைப்பது.

ஞானச் சூத்திரம்

அளவுடைய வாழ்நாள்
↓
கழியும் இளமை
↓
வரையறுக்கப்பட்ட பொறியாற்றல்
↓
செயல்
↓
வினை
↓
வாழ்க்கைத் திசை

இங்கு சாதகரின் மாற்றம்:

புலன் ஓட்டம்
↓
விழிப்பு
↓
ஒழுக்கம்
↓
அறம்
↓
சிவநினைவு
↓
சிவசார்பு
↓
மேலான கதி

நினைவில் நிற்க வேண்டிய வரி

185-ல் திருமூலர் “வாழ்நாள் குறுகியது” என்று மட்டும் கூறவில்லை; அளக்கப்படும் அந்த வாழ்நாளுக்குள் மனிதன் தன் கதியை உருவாக்குகிறான் என்பதை உணர்த்துகிறார். விண்ணுறுவார் மற்றும் வினையுறுவார் என்ற எதிரமைவு, உலகத்தைத் துறப்பவர்களையும் உலகில் வாழ்பவர்களையும் பிரிப்பதல்ல; ஒரே உலக வாழ்க்கைக்குள் ஒருவர் வினைப்பற்றை மேலும் வலுப்படுத்துகிறாரா, அல்லது அறம், சாதனை, இறைநினைவு, சிவசார்பு ஆகியவற்றால் மேலான கதியை நோக்குகிறாரா என்ற திசைவேறுபாட்டைக் காட்டுகிறது. முப்பது ஆன்மிக வாய்ப்பின் முடிவு அல்ல; இளமையை நோக்கமின்றி கழிக்காமல், வாழ்க்கைத் திசையை இப்போதே தெளிவுபடுத்த வேண்டிய கால விழிப்பு. வாழ்நாள் அளக்கப்படுகிறது; ஆகவே வாழ்வின் மதிப்பை காலத்தின் நீளத்தில் அல்ல, அதன் ஆன்மிகத் திசையில் நிறுவு.

பாடல் 185 — தர்க்கக் கட்டமைப்பு

அளக்கப்படும் காலத்திலிருந்து வாழ்க்கைத் திசை வரை

கண்ணனுங் காய்கதி ரோனு முலகினை
உண்ணின் றளக்கின்ற தொன்று மறிகிலார்
விண்ணுறு வாரையும் வினையுறு வாரையும்
எண்ணுறு முப்பதி லீர்ந்தொழிந் தாரே. (185)

185-ஆம் பாடலின் மையத் தர்க்கம்:

மனித வாழ்வு அளவிடப்படுகிறது → ஆனால் மனிதன் அதன் அளவை உணரவில்லை → அளவுடைய வாழ்நாளுக்குள் வாழ்க்கை இரண்டு திசைகளில் நகரலாம் → விண்ணுறும் திசை அல்லது வினையுறும் திசை → இளமைக்குரிய முக்கிய கால எல்லைக்குள் இந்தத் திசை தெளிவடைய வேண்டும்.

இதுவே பாடலின் முழு தர்க்கச் சங்கிலி.

1. 184 → 185 : “பொறிகளின் திசை”யிலிருந்து “வாழ்க்கையின் திசை”க்கு

184:

பொறிகள் புறப்புலன்களை நோக்கிப் பறக்கின்றன.

185:

முழு மனித வாழ்க்கை எந்தத் திசையில் செல்கிறது?

இதனால்:

பொறி ஓட்டம் → வாழ்க்கை ஓட்டம்

என்ற வளர்ச்சி.

184-ல் சிறிய அளவில் கேட்ட கேள்வி:

என் கண் எங்கே செல்கிறது?
என் செவி எங்கே செல்கிறது?

185-ல் பெரிதாகிறது:

நான் எங்கே செல்கிறேன்?

2. முதல் அடி — அளவை நிறுவும் இரு குறியீடுகள்

கண்ணனும் காய் கதிரோனும் உலகினை

இங்கு முதல் தர்க்கப் பணி:

வாழ்க்கை அளவில்லாததல்ல

என்பதை முன்வைப்பது.

பழைய உரைமரபின் வாசிப்பில்:

கதிரோன் — நாள் அளவை நிறுவுகிறான்.

கண்ணன் — மனித வாழ்வின் பருவ அளவோடு இணைக்கப்படுகிறான்.

இதனால்:

வெளிக்காலம்
மற்றும்
வாழ்வுக்காலம்

இணைக்கப்படுகின்றன.

3. ஏன் “அளத்தல்” முதலில் வருகிறது?

திருமூலர் உடனே:

“வாழ்க்கையைச் சரியாக வாழ்”

என்று சொல்லவில்லை.

முதலில்:

அதன் வரம்பை உணரச் செய்கிறார்.

தர்க்கம்:

அளவு தெரிந்தால் மதிப்பு தெரியும்.

எல்லையில்லாத பொருளை:

வீணடித்தாலும் இழப்பு உணரப்படாது.

ஆனால்:

அளவுடைய ஒன்றை வீணடிப்பது உணரப்பட வேண்டும்.

அதனால்:

கால வரம்பு
→
வாழ்வின் மதிப்பு.

4. இரண்டாம் அடி — பிரச்சினை அறியாமை

உள் நின்று அளக்கின்றது ஒன்றும் அறிகிலார்

மக்கள்:

நாள் செல்கிறது என்பதை அறிகிறார்கள்.

வயதும்:

அதிகரிக்கிறது என்பதை அறிகிறார்கள்.

ஆனால்:

இந்த அளவீடு தங்களுடைய வாழ்நாளையே குறித்துக் கொண்டிருக்கிறது

என்பதை உணரவில்லை.

இதனால்:

தகவல்
≠
ஞானம்.

5. “அறிகிலார்” — முன் பாடல்களின் தொடர்ச்சி

178:

கண்டும் தேறார்.

182:

கண்டும் அறிகிலார்.

185:

ஒன்றும் அறிகிலார்.

இதனால் ஒரு மையப் பிரச்சினை தொடர்ந்து வருகிறது:

காலச் சான்றுகள் இருக்கின்றன; ஆனால் வாழ்வின் திசை மாறவில்லை.

அதனால் திருமூலர் மீண்டும் மீண்டும்:

பார்வையை
→
உணர்வாக

மாற்ற முயல்கிறார்.

6. முதல் இரண்டு அடிகளின் தர்க்க முடிவு

முதல் இரண்டு அடிகளின் சாரம்:

வாழ்க்கை அளவுடையது; ஆனால் மனிதன் அதை அளவுடையதாக வாழ்வதில்லை.

அவன்:

முடிவில்லாத காலம் இருப்பது போல வாழலாம்.

இந்தத் தவறை உடைத்த பிறகே மூன்றாம் அடி:

“அந்த அளவுடைய வாழ்க்கையை எந்தத் திசையில் பயன்படுத்துகிறாய்?”

என்று கேட்க முடிகிறது.

7. மூன்றாம் அடி — தர்க்கத்தின் பெரிய திருப்பம்

விண்ணுறுவாரையும் வினையுறுவாரையும்

இதுவரை:

காலம் பற்றிப் பேசப்பட்டது.

இப்போது:

கதி பற்றிப் பேசப்படுகிறது.

இதுவே மிக முக்கியமான முன்னேற்றம்.

காலம் → கதி

அதாவது:

காலம் இருக்கிறது என்பதல்ல முக்கியம்;

அந்தக் காலம் எங்கே கொண்டு செல்கிறது என்பதே முக்கியம்.

8. “விண்” ↔ “வினை” — ஒலி நெருக்கம், பொருள் விலகல்

கவிதை அமைப்பில்:

விண்

மற்றும்

வினை

ஒலியில் நெருக்கமானவை.

ஆனால்:

பொருளில் முற்றிலும் வேறு திசைகள்.

ஒருபுறம்:

மேலான கதி.

மற்றொரு புறம்:

வினைத் தொடர்ச்சி.

இதனால் ஒரு நுண்ணிய கவித்துவத் தர்க்கம் உருவாகிறது:

சிறிய ஒலி வேறுபாடு — பெரிய வாழ்க்கை வேறுபாடு.

9. “விண்ணுறுவார்” — உயர்வின் திசை

இதை:

வெறும் விண்ணுலகம்

என்று மட்டும் குறுக்க முடியாது.

பாடலின் தர்க்கத்தில்:

மேலான கதி,
உயர்ந்த ஆன்மிக நோக்கு

என்ற திசை முக்கியம்.

அதாவது:

வாழ்க்கை வெளியே விரிவதல்ல மட்டும்;

உள்ளே உயரவும் வேண்டும்.

10. “வினையுறுவார்” — செயல் தொடரின் விளைவு

வினை:

செயல் மட்டும் அல்ல.

அதன்:

பயன்,
தொடர்ச்சி,
பந்தம்

என்ற நிழல்களும் உள்ளன.

இதனால்:

மிகப் பிஸியான வாழ்க்கை
≠
உயர்ந்த வாழ்க்கை.

ஒருவர்:

நிறையச் செய்யலாம்.

ஆனால்:

அந்தச் செயல் வினைத் தொடரை வலுப்படுத்தலாம்.

இதனால்:

செயலின் அளவை விட அதன் திசை முக்கியம்.

11. இங்கு “உலகம் vs ஆன்மிகம்” என்ற இருமை இல்லை

இப்பாடலை:

உலகத்தில் இருப்பவர்கள் = வினையுறுவார்
உலகத்தை விட்டு விலகுபவர்கள் = விண்ணுறுவார்

என்று பிரிக்கக் கூடாது.

அது பாடலின் தர்க்கத்தை எளிமைப்படுத்திவிடும்.

மாறாக:

ஒரே உலக வாழ்க்கைக்குள்

ஒருவர்:

பந்தத்தை அதிகரிக்கலாம்.

மற்றொருவர்:

அதே வாழ்க்கையை தர்மம், ஞானம், இறைநினைவு நோக்கில் அமைக்கலாம்.

இதுவே துல்லியம்.

12. நான்காம் அடி — கால எல்லை கொண்டு தர்க்கத்தை கூர்மைப்படுத்துகிறது

எண்ணுறும் முப்பதில் ஈர்ந்து ஒழிந்தாரே

இங்கு:

முப்பது

என்பது திடீரென வருகிறது.

ஏன்?

ஏனெனில்:

காலம் பொதுவான ஒன்றாக மட்டும் இருந்தால் மனிதன் அதைத் தள்ளிப் போடலாம்.

ஆனால்:

எண்ணத்தக்க வயது எல்லை வந்தவுடன்
அவசரம் தெளிவாகிறது.

இதனால்:

அளவில்லாத காலம் என்ற மயக்கம் → கணக்கிடப்படும் வயது என்ற விழிப்பு.

13. “முப்பது” — முடிவு அல்ல; திசை தெளிவின் எல்லை

பாடலின் தர்க்கத்தில்:

முப்பது

ஒரு:

தீர்ப்பு வயது

அல்ல.

அது:

வாழ்க்கை நோக்கம் தாமதிக்கக் கூடாது என்பதைக் கூர்மைப்படுத்தும் கால குறியீடு.

எனவே:

முப்பதுக்கு முன் மட்டுமே சாதனை சாத்தியம்

என்ற முடிவு தவறு.

சரியான முடிவு:

இளமையை நோக்கமின்றி கழிக்க வேண்டாம்.

14. “ஈர்ந்து ஒழிந்தார்” — திசைமாற்றச் சொல்

இந்தச் சொற்றொடருக்கான உரைமரபில் விளக்கம் மாறுபடுவதால்:

ஒரே கட்டாயப் பொருள்

கொடுக்கக்கூடாது.

ஆனால் தர்க்க ரீதியாக:

ஒரு நிலையிலிருந்து
வேறு நிலைக்கு இழுத்தல் / பிரித்தல் / திசை திருப்புதல்

என்ற உணர்வு தெளிவாக உள்ளது.

இதனால்:

வாழ்க்கையின் ஒரு கட்டத்தில் திசைவேறுபாடு உறுதியாகிறது

என்ற கருத்து உருவாகிறது.

15. முதல் இரண்டு அடிகள் “காலம்” பற்றியது; பின்இரண்டு “கதி” பற்றியது

பாடலின் நான்கு அடிகளும் இரண்டு பெரிய பகுதிகளாகப் பிரிகின்றன.

முதல் பகுதி

வாழ்க்கை அளவுடையது.

இரண்டாம் பகுதி

அந்த அளவுடைய வாழ்க்கை எந்தக் கதியை நோக்குகிறது?

இதனால்:

காலம் → கதி

என்ற மிகத் தெளிவான கட்டமைப்பு.

16. 183–185 வரை காலத் தர்க்கத்தின் வளர்ச்சி

183:

வாழ்நாள் நாள்தோறும் கழிகிறது.

184:

உடல்–பொறியாற்றலும் குறைகிறது.

185:

மீதமுள்ள காலத்தை எந்தத் திசையில் பயன்படுத்துகிறாய்?

இதனால்:

காலக் கழிவு → கருவி கழிவு → வாழ்க்கைத் திசை

என்ற மூன்று படிகள்.

17. 184-ன் பொறி ஓட்டம் 185-ன் வினை ஓட்டமாக வளர்கிறது

184-ல்:

பொறிகள் புறத்திற்குப் பறக்கின்றன.

அதைத் தொடர்ந்து:

மனம் செல்கிறது.

மனம் தொடரும்போது:

விருப்பம்.

விருப்பம்:

செயல்.

செயல்:

வினை.

இதனால்:

பொறி ஓட்டம் → மன ஓட்டம் → செயல் → வினை

என்ற காரணத் தொடர் உருவாகிறது.

185 அதற்கான பெரிய முடிவை:

வினையுறுவார்

என்ற சொல்லில் சுருக்குகிறது.

18. 182 முதல் 185 வரை ஒரு உள்ளார்ந்த பாதை

182

விருப்பத்தை சிவனை நோக்கித் திருப்பு.

183

அந்த விருப்பத்தை நினைவாக நிலைநிறுத்து.

184

அந்த நினைவைக் கலைக்கும் புலனோட்டத்தை ஒழுங்குபடுத்து.

185

இந்த ஒழுக்கம் முழு வாழ்க்கையின் கதியை நிர்ணயிக்கிறது.

இதனால்:

விருப்பு → நினைவு → பொறி ஒழுக்கம் → கதி

என்ற மிகத் தெளிவான சாதனைத் தொடர்.

19. “அளக்கின்றது” ↔ “எண்ணுறும்” — கணக்கின் இரண்டு நிலைகள்

பாடலில்:

அளக்கின்றது

மற்றும்

எண்ணுறும்

என்று இரண்டு கணிதச் சொற்கள் வருகின்றன.

இதனால்:

வாழ்க்கை கட்டுப்பாடற்ற ஓட்டம் அல்ல.

அது:

அளவு,
எண்ணிக்கை,
எல்லை

கொண்டது.

இதுவே:

இளமை நிலையாமையை தர்க்க ரீதியாக வலுப்படுத்துகிறது.

20. நீண்ட வாழ்க்கை vs திசையுள்ள வாழ்க்கை

185-ன் ஆழமான தர்க்க முடிவு:

நீண்ட காலம் கிடைத்தால் போதும்

என்பது தவறு.

முக்கியம்:

அந்தக் காலம் எதை நோக்கி அமைக்கப்பட்டது?

இதனால்:

காலத்தின் அளவை விட
கதியின் திசை முக்கியம்.

21. இளமை = நேர வளம் மட்டும் அல்ல; தீர்மான வளம்

இளமை பற்றி பொதுவாக:

உடல் வலிமை,
ஆற்றல்,
வாய்ப்பு

என்று சொல்லப்படும்.

185 இன்னொரு அம்சத்தை சேர்க்கிறது:

திசைத் தீர்மானம்.

இளமையில் எடுத்த முடிவுகள்:

பழக்கமாகலாம்.

பழக்கம்:

வாழ்க்கை வடிவமாகலாம்.

இதனால்:

இளமை என்பது எதிர்காலக் கதியை விதைக்கும் பருவம்.

22. சைவசித்தாந்தப் பின்னணியில் தர்க்கம்

பசு:

அநாதி.

அது:

வினைத் தொடரில் அனுபவிக்கிறது.

வினை:

புதிய பந்தத் தொடரை ஏற்படுத்தலாம்.

அதே வாழ்க்கை:

அருள், ஞானம், சாதனை நோக்கில் திரும்பும்போது

பக்குவம் வளரலாம்.

இதனால்:

விண்ணுறுவார் ↔ வினையுறுவார்

என்பதை:

இரண்டு நிரந்தர மனித வகைகள்

என்று அல்ல;

இரு வாழ்க்கைத் திசைகள்

என்று வாசிக்க வேண்டும்.

23. பாடலின் காரண–விளைவு அமைப்பு

வாழ்க்கை அளவுடையது
↓
மனிதன் அதை உணரவில்லை
↓
காலத்தை நோக்கமின்றி செலவிடுகிறான்
↓
செயல் உருவாகிறது
↓
வினை உருவாகலாம்
↓
வாழ்க்கை ஒரு குறிப்பிட்ட கதியை நோக்குகிறது

அல்லது:

காலத்தின் வரம்பை உணர்கிறான்
↓
திசையை மாற்றுகிறான்
↓
அறம் / சாதனை / இறைநினைவு
↓
மேலான கதி.

24. 178–185 வரை தர்க்க வளர்ச்சி

178

காலம் நகர்கிறது.

179

காலம் தானாக ஞானமாகாது.

180

செயல் ஆற்றல் நிலைக்காது.

181

உலக அங்கீகாரம் நிலைக்காது.

182

விருப்பத்தை சிவனை நோக்கித் திருப்பு.

183

அந்த விருப்பத்தை தினசரி நினைவாக்கு.

184

புறப்புலன் ஓட்டத்தை ஒழுங்குபடுத்து.

185

இவை அனைத்தும் இறுதியில் உன் வாழ்க்கை எந்தக் கதியை நோக்குகிறது என்பதைக் தீர்மானிக்கின்றன.

இதனால்:

கால விழிப்பு → நோக்கம் → செயல் → அடையாளத் தெளிவு → விருப்பு → நினைவு → பொறி ஒழுக்கம் → கதி

என்ற முழுமையான உள்மாற்றப் பாதை உருவாகிறது.

25. பாடலின் நான்கு அடிகளின் தர்க்கப் பணி

முதல் அடி — கால அளவின் அடையாளங்கள்

கண்ணன் + கதிரோன்.

இரண்டாம் அடி — மனிதனின் அறியாமை

வாழ்க்கை அளக்கப்படுவதை உணராமை.

மூன்றாம் அடி — இரு கதி

விண்ணுறுதல் / வினையுறுதல்.

நான்காம் அடி — நேரத்தின் அழுத்தம்

முப்பது என்ற கணக்கிடப்பட்ட இளமை எல்லை; திசை பிரிதல்.

முழுத் தர்க்க வரைபடம்

வாழ்க்கை அளக்கப்படுகிறது
↓
காலம் எல்லையுடையது
↓
மனிதன் அதை உணரவில்லை
↓
இளமை கழிகிறது
↓
பொறி–மனம்–செயல் உருவாகிறது
↓
வினை உருவாகலாம்
↓
அல்லது திசை மாற்றம் ஏற்படலாம்
↓
விண்ணுறும் கதி / வினையுறும் கதி
↓
வாழ்க்கையின் முடிவை காலத்தின் நீளம் அல்ல, திசை தீர்மானிக்கிறது

184 → 185 தர்க்கப் பாலம்

184:
உன் பொறிகள் எங்கே செல்கின்றன?

185:
அந்தப் பொறி–மனம்–செயல் தொடரால் உன் வாழ்க்கை எங்கே செல்கிறது?

இதனால்:

கவனத்தின் திசை → செயலின் திசை → வாழ்க்கையின் கதி

என்ற ஆழமான பாலம் உருவாகிறது.

தர்க்க இடம்

185-ஆம் பாடல் இளமை நிலையாமை அதிகாரத்தில் மிகவும் முக்கியமான திருப்பத்தை உருவாக்குகிறது. 178–184 வரை காலம், உடல், உலக அங்கீகாரம், விருப்பம், நினைவு, பொறிகள் ஆகிய அனைத்தும் நிலையற்றவை என்று கூறிய திருமூலர், 185-ல் அந்த நிலையாமை அறிவின் இறுதி நடைமுறை விளைவை முன்வைக்கிறார்: அளக்கப்படும் வாழ்நாளுக்குள் வாழ்க்கை எந்தத் திசையில் அமைக்கப்படுகிறது? விண்ணுறுவார் மற்றும் வினையுறுவார் என்ற எதிரமைவு உலகைவிட்டு ஓடுபவர்களையும் உலகில் இருப்பவர்களையும் பிரிப்பதல்ல; ஒரே வாழ்க்கைக்குள் ஒருவர் வினைப்பந்தத்தை வலுப்படுத்துகிறாரா, அல்லது உயர்ந்த ஆன்மிகத் திசையை நோக்குகிறாரா என்ற வேறுபாட்டைக் காட்டுகிறது. முப்பது ஆன்மிக வாய்ப்பின் முடிவு அல்ல; வாழ்க்கைத் திசையைத் தாமதிக்காமல் தெளிவுபடுத்த வேண்டிய இளமைக்கால எல்லை.

நினைவில் நிற்க வேண்டிய தர்க்க வரி

185-ன் தர்க்கம்: வாழ்க்கை அளக்கப்படுகிறது; ஆகவே அதன் மதிப்பு காலத்தின் நீளத்தில் அல்ல, அதன் திசையில் இருக்கிறது. காலத்தை அறியாதவன் வினையினுள் தொடரலாம்; காலத்தின் வரம்பை உணர்ந்தவன் வாழ்க்கையை உயர்ந்த கதியை நோக்கித் திருப்பலாம். 184 “உன் பொறிகள் எங்கே செல்கின்றன?” என்று கேட்டது; 185 “அவற்றைத் தொடர்ந்து உன் முழு வாழ்க்கை எங்கே செல்கிறது?” என்று கேட்கிறது.

பாடல் 185 — சாதனை வாழ்வியல்

அளவுடைய காலத்தை விழிப்பான வாழ்க்கைத் திசையாக மாற்றுதல்

கண்ணனுங் காய்கதி ரோனு முலகினை
உண்ணின் றளக்கின்ற தொன்று மறிகிலார்
விண்ணுறு வாரையும் வினையுறு வாரையும்
எண்ணுறு முப்பதி லீர்ந்தொழிந் தாரே. (185)

185-ஆம் பாடலின் நடைமுறை உபதேசம்:

வாழ்நாள் அளவுடையது என்பதை அறிந்தவுடன், காலத்தை நிரப்புவது அல்ல; வாழ்க்கையின் திசையைத் தெளிவுபடுத்துவது அவசியம்.

இப்பாடல் நமக்கு இரண்டு கேள்விகளை முன்வைக்கிறது:

எவ்வளவு காலம் வாழ்கிறேன்?

என்ற கேள்வியைவிட,

எதற்காக வாழ்கிறேன்?

என்ற கேள்வியே முக்கியம்.

1. வயதை எண்ணுவது மட்டும் போதாது

நாம் அனைவரும்:

பிறந்த நாள்,
வயது,
ஆண்டு

என்று எண்ணுகிறோம்.

ஆனால் திருமூலர் கேட்க வைக்கும் கேள்வி:

நான் ஆண்டுகளை மட்டும் எண்ணுகிறேனா, அல்லது அவற்றின் அர்த்தத்தையும் ஆராயுகிறேனா?

வயது:

கணக்கு.

ஞானம்:

அந்தக் கணக்கு என் முன்னுரிமையை மாற்றுகிறதா?

என்பதில் உள்ளது.

2. “எனக்கு நேரம் இருக்கிறது” என்ற மயக்கத்தை உடைத்தல்

வாழ்க்கையின் பெரிய தவறுகளில் ஒன்று:

“இன்னும் நேரம் இருக்கிறது.”

இந்த எண்ணம்:

சாதனையை,
கற்றலை,
உடல்நலத்தை,
உறவுச் சீர்செய்தலை,
தர்மச் செயலை

ஒத்திவைக்கச் செய்யலாம்.

185 நினைவூட்டுவது:

நேரம் இருப்பது உண்மை; ஆனால் அது அளவில்லாதது அல்ல.

அதனால்:

நாளைக்கு தள்ளக்கூடியவை
மற்றும்
இன்று தொடங்க வேண்டியவை

என்று வேறுபடுத்த வேண்டும்.

3. “முப்பது” — சுயவிசாரணைக்கான காலக் குறியீடு

இந்தப் பாடலில் முப்பது வருகிறது.

நடைமுறையில் இதை:

கடைசி ஆன்மிக வயது

என்று எடுத்துக்கொள்ளக்கூடாது.

மாறாக:

வாழ்க்கைத் திசையைத் தெளிவுபடுத்த வேண்டிய ஒரு விழிப்பு எல்லை

என்று கொள்ளலாம்.

இதன் நவீன பயன்பாடு:

ஒவ்வொருவரும் தம் வாழ்வில் சில இடைவெளிகளில் கேட்கலாம்:

நான் எந்த திசையில் செல்கிறேன்?
என் வாழ்க்கை இப்போது என்னை எதற்குத் தயாரிக்கிறது?
நான் அதிகரிப்பது செல்வமா, வினையா, ஞானமா, அமைதியா?

4. ஆண்டுதோறும் ஒரு “வாழ்க்கைத் திசை ஆய்வு”

பிறந்த நாள்:

கொண்டாட்டம் மட்டும் அல்ல.

அது:

சுயவிசாரணைக்கான நாள் ஆகலாம்.

கேள்விகள்:

கடந்த ஆண்டு நான் என்ன கற்றேன்?

எந்தப் பற்றுகள் அதிகரித்தன?

எந்த நல்ல பழக்கங்கள் வேரூன்றின?

என் மனம் அதிகம் வெளியில் ஓடியதா, உள்ளே தெளிந்ததா?

என் வாழ்க்கை உயர்ந்ததா, சிதறியதா?

இப்படியான ஆய்வு:

வயதை எண்ணுவதைக்
வாழ்க்கையை மதிப்பிடுவதாக மாற்றும்.

5. “வினையுறும்” வாழ்க்கையை அடையாளம் காணுதல்

இன்றைய வாழ்வில்:

வினையுறுதல்

என்பதை வெறும் பாவகருமம் என்று மட்டுமே குறுக்கக்கூடாது.

நடைமுறையில்:

ஒரே கோபத்தை மீண்டும் மீண்டும் வளர்த்தல்,
தவறான உறவுப் பழக்கங்களைத் தொடர்ந்து வலுப்படுத்தல்,
அளவில்லாத ஆசையால் முடிவெடுத்தல்,
பொய்மையை பழக்கமாக்குதல்,
பிறரைப் பயன்படுத்திக் கொள்ளுதல்,
அகந்தையை ஊட்டுதல்

போன்ற செயல்முறைகள்:

மனத்தை மேலும் கட்டுப்படுத்தலாம்.

அதனால் சாதகர் கேட்க வேண்டும்:

இந்தச் செயல் என்னை சுதந்திரமாக்குகிறதா, அல்லது இன்னும் கட்டுகிறதா?

6. “விண்ணுறும்” வாழ்க்கை என்றால் என்ன?

இது:

உலகத்தை விட்டு ஓடுதல்

அல்ல.

நடைமுறையில்:

உண்மை,
அறம்,
பொறுப்பு,
ஒழுக்கம்,
இறைநினைவு,
கருணை,
குருவழி,
ஞானக் கற்றல்

இவற்றை அடிப்படையாக வைத்து வாழ்க்கையை அமைத்தல்.

அதனால்:

விண்ணுறும் திசை = வாழ்க்கையின் உயர்ந்த நோக்கை நோக்கிய திசை.

7. குடும்ப வாழ்க்கை — வினையா, சாதனையா?

குடும்பம்:

தானாக வினை அல்ல.

அது:

பாசம், பொறுப்பு, அன்பு, தியாகம், கருணை

வளர்க்கும் இடமாக இருக்கலாம்.

அதே குடும்பம்:

சொந்தப் பிடிப்பு, அகந்தை, கட்டுப்பாடு, சண்டை

மூலம் பந்தமாகவும் மாறலாம்.

எனவே கேள்வி:

குடும்பம் என்னை அதிக பாசத்திற்குள் கட்டுகிறதா, அல்லது அதிக அன்பு–அறத்திற்குள் வளர்க்கிறதா?

8. தொழில் — வெற்றி மட்டும் போதுமா?

தொழிலில்:

பதவி,
செல்வம்,
செல்வாக்கு

கிடைக்கலாம்.

ஆனால் 185 கேட்கும் கேள்வி:

இவை அனைத்தும் என் வாழ்க்கையின் இறுதி திசை என்ன?

தொழில்:

நேர்மையுடன்,
திறமையுடன்,
சேவை உணர்வுடன்

செய்யப்பட்டால்:

வாழ்வின் உயர்விற்கு உதவும்.

ஆனால்:

போட்டி, பேராசை, பொய், சுரண்டல்

மூலம் நடத்தப்பட்டால்:

வினைத் தொடரை வலுப்படுத்தலாம்.

9. செல்வம் — திசையுள்ள கருவி

செல்வம்:

தீயது அல்ல.

ஆனால்:

அது எதற்காகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது?

என்பதே முக்கியம்.

பாதுகாப்பு
குடும்ப நலம்
கல்வி
தர்மம்
சேவை
சாதனை

இவற்றிற்கு செல்வம் உதவலாம்.

ஆனால்:

அடையாளம், அகந்தை, சேர்த்தல் மட்டுமே

மையமாகிவிட்டால்:

காலமும் வாழ்க்கையும் அதற்காகச் செலவாகலாம்.

சாதனைச் சிந்தனை:

செல்வம் சேரட்டும்; ஆனால் அதற்காக வாழ்க்கை முழுவதும் கரையக்கூடாது.

10. உடல்நலம் — நேரத்தை நீட்டிப்பது மட்டுமல்ல

உடலைப் பேணுவதன் நோக்கம்:

நீண்ட காலம் வாழ்வது மட்டும் அல்ல.

மாறாக:

கிடைத்த காலத்தில் தெளிவுடன் வாழ்வது.

உடல்:

வாழ்க்கையின் கருவி.

எனவே:

உறக்கம்,
உணவு,
இயக்கம்,
ஓய்வு

இவற்றை ஒழுங்குபடுத்துவது:

சாதனைக்கு எதிரானது அல்ல;

சாதனைக்கு ஆதாரம்.

11. கல்வி — வேலைக்காக மட்டும் அல்ல

கல்வி:

சம்பாதிப்பதற்கான திறன் அளிக்கலாம்.

ஆனால் அது:

சிந்திக்கவும்,
வேறுபடுத்தவும்,
உண்மையை ஆராயவும்

கற்றுத் தர வேண்டும்.

185-ன் வாழ்வியல் பயன்பாடு:

அறிவு என் வாழ்வை உயர்த்துகிறதா, அல்லது வெறும் போட்டியில் முன்னேற்றுகிறதா?

இந்த வேறுபாடு முக்கியம்.

12. சமூக ஊடகம் — காலத்தை அளக்கும் மறைமுகக் கருவி

சமூக ஊடகங்களில்:

சில நிமிடங்கள்

என்று தொடங்கியது:

மணிநேரமாகலாம்.

185-ன் பயன்பாடு:

என் வாழ்நாளில் எவ்வளவு பகுதி உணர்வில்லாமல் திரைக்கு அளிக்கப்படுகிறது?

இது குற்ற உணர்வு ஏற்படுத்த வேண்டிய கேள்வி அல்ல.

மாறாக:

அளவுடைய நேரத்திற்கு முன்னுரிமை கொடுக்கும் கேள்வி.

13. உறவுகள் — ஒத்திவைக்காத அன்பு

வாழ்நாள் அளவுடையது என்பதால்:

நன்றி சொல்ல வேண்டியவர்களுக்கு சொல்லுங்கள்.

மன்னிப்பு கேட்க வேண்டியவர்களிடம் கேளுங்கள்.

அன்பை வெளிப்படுத்த வேண்டியவர்களிடம் வெளிப்படுத்துங்கள்.

தீர்க்கக்கூடிய மனக்கசப்பை நீட்டிக்காதீர்கள்.

இதுவே நிலையாமை அறிவின் மனிதத் தரம்.

14. குரு–சாதகர் உறவில் 185

குருவிடம்:

உபதேசம் பெறுதல்

மட்டும் போதாது.

அது:

வாழ்க்கையின் திசையை மாற்ற வேண்டும்.

சாதகர் கேட்க வேண்டும்:

நான் கற்றதை நினைவில் வைத்திருக்கிறேனா?

அனுஷ்டிக்கிறேனா?

என் பழக்கங்கள் மாறுகின்றனவா?

என் வாழ்க்கை மேலும் ஒழுங்காகிறதா?

இதுவே:

குருவழி வாழ்க்கைத் திசை.

15. சாதனையை ஓய்வுக்காலத்திற்கு ஒத்திவைக்காதே

ஒரு பொதுவான எண்ணம்:

“பொறுப்புகள் முடிந்த பிறகு ஆன்மிகம்.”

185 அதனைச் சவால் செய்கிறது.

ஏனெனில்:

பொறுப்புகள் முழுமையாக முடியும் நாள் உறுதி இல்லை.

மேலும்:

பின்னர் இருக்கும் உடல்–மன ஆற்றலும் இன்றைப்போல இருக்கும் என்று சொல்ல முடியாது.

அதனால்:

சாதனை வாழ்க்கைக்கு பிந்தைய செயல் அல்ல; வாழ்க்கைக்குள்ளேயே இருக்க வேண்டிய திசை.

16. சிறிய தினசரி திசைத் திருத்தம்

வாழ்க்கையை ஒரே நாளில் முழுமையாக மாற்ற வேண்டியதில்லை.

ஒவ்வொரு நாளும் கேட்கலாம்:

இன்று நான் செய்த ஒரு செயல் என்னை உயர்த்தியதா?

ஒரு பழக்கம் என்னை கட்டியதா?

ஒரு முடிவு என்னை என் நோக்கத்திற்கு அணைத்ததா?

இவ்வாறு:

சிறிய தினசரி திருத்தங்கள்

நீண்டகால வாழ்க்கைத் திசையை மாற்றும்.

17. காலை சங்கல்பம்

காலை ஒரு எளிய நினைவு:

“இன்று கிடைத்த காலம் அளவுடையது; அதை அறம், பொறுப்பு, ஞானம், இறைநினைவு ஆகியவற்றுக்கு பயன்படுத்துவேன்.”

இது குறிப்பிட்ட மந்திரம் அல்ல.

வாழ்க்கைத் திசை நினைவு.

18. மாலை சுயவிசாரணை

மாலை மூன்று கேள்விகள் போதுமானவை:

இன்று நான் என்னைப் பந்தப்படுத்தியது என்ன?

இன்று என்னை உயர்த்தியது என்ன?

நாளை எந்த ஒரு விஷயத்தின் திசையை மாற்ற வேண்டும்?

இதுவே 185-ன் எளிய சாதனை வடிவம்.

19. வாராந்திர “வினை–விண்” ஆய்வு

வார முடிவில் இரண்டு பக்கங்கள் எழுதலாம்:

வினையை வலுப்படுத்தியவை

தேவையற்ற கோபம்
அதிகமான திரைநேரம்
பொய்
பற்று
ஒழுங்கின்மை

உயர்த்தியவை

ஜபம்
ஞானக் கற்றல்
சேவை
உண்மை
கருணை
ஒழுக்கம்

இது:

தீர்ப்பு வழங்கும் பட்டியல் அல்ல.

திசை காட்டும் கண்ணாடி.

20. முடிவெடுக்கும் முன் மூன்று கேள்விகள்

ஒரு பெரிய முடிவு எடுக்கும்போது:

இது எனக்கு இப்போது இன்பமா?

என்பதை மட்டும் கேட்காமல்:

இது எனது தர்மத்திற்கு ஏற்றதா?

இது என் மனத்தை சுதந்திரப்படுத்துமா அல்லது மேலும் கட்டுமா?

இது என் வாழ்க்கையின் உயர்ந்த நோக்கோடு பொருந்துகிறதா?

என்றும் கேட்க வேண்டும்.

21. “முப்பது” என்பதை ஒவ்வொரு வாழ்க்கைத் திருப்பத்திலும் பயன்படுத்தலாம்

பாடலில் முப்பது வருகிறது.

ஆனால் நவீன நடைமுறையில் அதன் சிந்தனை:

முப்பது,
நாற்பது,
ஐம்பது,
அறுபது

என்று எந்த வயதிலும் பயன்படலாம்.

ஒவ்வொரு திருப்பத்திலும்:

இங்கிருந்து மீதியுள்ள காலத்தை எப்படிச் செலவிடப் போகிறேன்?

என்று கேட்கலாம்.

அதனால்:

இப்பாடல் வயது வரம்பை விதிப்பதல்ல;

விழிப்பு வரம்பை உருவாக்குகிறது.

22. கடந்த காலத்தைக் குற்ற உணர்வாக மாற்றாதே

வாழ்க்கையின் ஒரு பகுதி வீணானது என்று உணர்ந்தால்:

“எல்லாம் முடிந்துவிட்டது”

என்று நினைக்க வேண்டாம்.

அது:

185-ன் நோக்கம் அல்ல.

மாறாக:

அளவுடைய மீதிக்காலத்தை இன்றிலிருந்து சரியான திசைக்கு மாற்று.

கடந்த காலம்:

பாடமாக இருக்கட்டும்.

எதிர்காலம்:

ஒத்திவைப்பாக இருக்கக்கூடாது.

23. இளமைக்கான சரியான கேள்வி

இளமை கேட்கும் சாதாரண கேள்வி:

“என்னென்ன அனுபவிக்கலாம்?”

185 உருவாக்கும் கேள்வி:

“எப்படிப்பட்ட மனிதனாக உருவாக வேண்டும்?”

இதுவே:

அனுபவ மைய வாழ்க்கையிலிருந்து
நோக்கமுள்ள வாழ்க்கைக்கான மாற்றம்.

24. சாதகரின் வாழ்க்கைத் திசை அறிகுறிகள்

விண்ணுறும் திசையில் வாழ்கிறேனா என்பதை அறிய சில எளிய அடையாளங்கள்:

அகந்தை குறைகிறதா?
கருணை அதிகரிக்கிறதா?
உண்மை வலுப்படுகிறதா?
தேவையற்ற ஆசைகள் குறைகிறதா?
குரு–இறைநினைவு ஆழமடைகிறதா?
பொறுப்புணர்வு அதிகரிக்கிறதா?

இவை வளர்ந்தால்:

வாழ்க்கைத் திசை உயர்கிறது.

25. 184 → 185 வாழ்வியல் மாற்றம்

184:

பொறிகளை ஒழுங்குபடுத்து.

185:

முழு வாழ்க்கையை ஒழுங்குபடுத்து.

184:

கண் எங்கு செல்கிறது?

185:

வாழ்க்கை எங்கு செல்கிறது?

184:

கவனத்தை காக்கும் சாதனை.

185:

கதியை காக்கும் சாதனை.

தினசரி நடைமுறை

காலை

இன்று எனக்கு கிடைத்த நேரம் அளவுடையது என்பதை நினைவில் கொள்.

செயலில்

“இந்தச் செயல் என்னை எங்கு அழைத்துச் செல்கிறது?” என்று கேள்.

உறவுகளில்

பற்று அல்ல, அன்பு; அகந்தை அல்ல, பொறுப்பு.

தொழிலில்

வெற்றி மட்டும் அல்ல, நேர்மை.

செல்வத்தில்

சேர்த்தல் மட்டும் அல்ல, பயன்.

சாதனையில்

“பின்னர்” அல்ல, இன்று.

மாலை

வினையை அதிகரித்தது என்ன?
உயர்வை ஏற்படுத்தியது என்ன?

சாதனை மாற்ற வரைபடம்

காலம் அளவுடையது
↓
வாழ்நாள் மதிப்பு புரிதல்
↓
முன்னுரிமை தெளிவு
↓
பொறி–மனம் ஒழுங்கு
↓
விழிப்பான செயல்
↓
வினைப் பற்றைக் குறைத்தல்
↓
அறம்–ஞானம்–சாதனை வளர்த்தல்
↓
சிவநினைவு
↓
உயர்ந்த வாழ்க்கைத் திசை

சாதனைச் சூத்திரம்

வயதை மட்டும் எண்ணாதே — வாழ்வின் திசையை எண்ணு.
நேரம் இருக்கிறது என்று நினைக்காதே — நேரம் அளவுடையது என்பதை உணர்.
செயல்களின் எண்ணிக்கையை அதிகரிக்காதே — செயல்களின் தரத்தை உயர்த்து.
வாழ்க்கையை வெற்றிக்காக மட்டும் அமைக்காதே — விடுதலைக்குத் தகுந்த பக்குவத்திற்கும் அமை.
கடந்ததை வருந்தாதே — மீதியுள்ள காலத்தின் திசையைத் திருத்து.
வினையைப் பெருக்கும் வாழ்க்கையிலிருந்து விழிப்பை வளர்க்கும் வாழ்க்கைக்கு நகரு.

நினைவில் நிற்க வேண்டிய வரி

185-ன் சாதனை வாழ்வியல், “வாழ்க்கை குறுகியது” என்ற பயத்தை உருவாக்குவது அல்ல; “வாழ்க்கை அளவுடையது, ஆகவே அதற்கு திசை வேண்டும்” என்ற பொறுப்புணர்வை உருவாக்குவது. வயதை எண்ணுவது மட்டும் காலஞானம் அல்ல; ஒவ்வொரு ஆண்டும் நம்மை எங்கு எடுத்துச் செல்கிறது என்பதை ஆராய்வதே காலஞானம். குடும்பம், தொழில், செல்வம், உறவுகள், கல்வி ஆகியவற்றைத் துறப்பதல்ல விண்ணுறும் திசை; அவற்றை அகந்தை, பற்று, அறமின்மை மூலம் வினையைப் பெருக்கும் களங்களாக மாற்றாமல், அறம், பொறுப்பு, ஞானம், சேவை, இறைநினைவு ஆகியவற்றின் வழியாக ஆன்மிகப் பக்குவத்திற்கு பயன்படுத்துவதுதான். “முப்பது” முடிவுக் கோடு அல்ல; வாழ்க்கையை நோக்கமின்றி ஒத்திவைக்காதே என்ற விழிப்பு மணி. அளவுடைய காலத்துக்குள் திசையுள்ள வாழ்க்கையை வாழ்வதே 185-ன் சாதனை வாழ்வியல்.

பாடல் 185 — ஒரே பார்வையில் முழுச் சாரம்

அளவுடைய காலத்துக்குள் வாழ்க்கையின் திசையைத் தேர்ந்தெடுத்தல்

கண்ணனுங் காய்கதி ரோனு முலகினை
உண்ணின் றளக்கின்ற தொன்று மறிகிலார்
விண்ணுறு வாரையும் வினையுறு வாரையும்
எண்ணுறு முப்பதி லீர்ந்தொழிந் தாரே. (185)

185-ஆம் பாடலில் திருமூலர் இளமை நிலையாமையை இன்னொரு முக்கிய நிலைக்கு எடுத்துச் செல்கிறார்.

முன்னைய பாடல்கள்:

காலம் செல்கிறது,
இளமை தேய்கிறது,
பொறிகளின் ஆற்றல் மாறுகிறது

என்று உணர்த்தின.

185-ல் கேள்வி மாறுகிறது:

இந்த அளவுடைய வாழ்நாள் எதை நோக்கிச் செல்கிறது?

இதுவே பாடலின் மையம்.

1. வாழ்க்கை வெறும் கழிவதல்ல — அளக்கப்படுகிறது

பாடலின் முக்கியச் சொல்:

அளக்கின்றது.

இதனால் மனித வாழ்வு:

எல்லையற்ற காலமாக அல்ல,

அளவுடைய வாய்ப்பாக

காட்டப்படுகிறது.

183 கூறியது:

வாழ்நாள் நாள்தோறும் கழிகிறது.

185 கூறுவது:

அவ்வாறு கழியும் வாழ்நாள் முதலில் இருந்தே அளவுடையது.

இதனால்:

அளவுடைய ஒன்று
+
நாள்தோறும் குறைகிறது

என்ற இரட்டை காலவிழிப்பு உருவாகிறது.

2. காலத்தை அறிதல் என்பது கடிகாரத்தை அறிதல் அல்ல

மனிதனுக்கு:

தனது வயது தெரியும்.

நாள், மாதம், ஆண்டு தெரியும்.

ஆனால் திருமூலர் கூறும் அறிதல்:

வெறும் கணக்கு அல்ல.

அது:

அந்தக் கணக்கு வாழ்க்கையின் முன்னுரிமையை மாற்றுகிறதா?

என்பதிலுள்ளது.

வயதை அறிந்தும் வாழ்க்கைத் திசை மாறாவிட்டால்:

அது தகவல்.

வாழ்நாள் அளவுடையது என்பதை உணர்ந்து வாழ்வு மாறினால்:

அது ஞானம்.

3. “கண்ணன் + காய் கதிரோன்” — காலமும் வாழ்வும் அளவுடையவை

உங்கள் பாடவாசிப்பின்படி:

கண்ணன் — திருமால்.

காய் கதிரோன் — சூரியன்.

பழைய உரைமரபில்:

கதிரோன் நாள் அளவை உணர்த்துகிறான்.

கண்ணன் மனித வாழ்வின் பருவ அளவோடு தொடர்புபடுத்தப்படுகிறான்.

இதனால்:

வெளியில் காலம் அளக்கப்படுகிறது;
மனிதனுக்குள் வாழ்வும் அளக்கப்படுகிறது.

வாழ்க்கை:

காலத்திற்கு வெளியே நடைபெறுவதில்லை.

4. “உள் நின்று” — காலம் நம்மைச் சுற்றி மட்டும் அல்ல, நம்முள் நடைபெறுகிறது

காலம்:

சூரியன் உதித்து மறைவதில் மட்டும் இல்லை.

அது:

உடல் மாறுவதிலும்,
பொறி ஆற்றல் மாறுவதிலும்,
வயது உயர்வதிலும்,
அனுபவங்கள் சேர்வதிலும்

நிகழ்கிறது.

எனவே:

காலம் வெளியே ஓடுகிறது என்பதைக் காட்டிலும், நமது வாழ்வே காலத்தின் வழியாக மாற்றமடைகிறது

என்பதே ஆழமான உண்மை.

5. “விண்ணுறுவார்” மற்றும் “வினையுறுவார்” — பாடலின் பெரிய எதிரமைவு

முதல் இரண்டு அடிகள்:

காலத்தை அளக்கின்றன.

மூன்றாம் அடி:

அந்தக் காலத்தின் முடிவை அல்ல,

அதன் திசையை

கேட்கிறது.

இரு சொற்கள்:

விண்
மற்றும்
வினை.

ஒலியில் அருகில்.

ஆனால்:

வாழ்க்கை நோக்கில் வெவ்வேறு திசைகள்.

6. “வினையுறுதல்” — வெறும் செயல் அல்ல

மனிதன்:

செயலில்லாமல் வாழ முடியாது.

ஆகவே:

செயல் = வினை

என்று எளிமைப்படுத்த முடியாது.

பிரச்சினை:

பற்று,
அகந்தை,
ஆசை,
அறமின்மை

மூலம் செயல் பந்தத்தை வலுப்படுத்தும் போது.

இதனால்:

பிஸியாக இருப்பது வாழ்க்கை முன்னேறுகிறது என்பதற்குச் சமமல்ல.

கேள்வி:

என் செயல் என்னை எங்கு கொண்டு செல்கிறது?

7. “விண்ணுறுதல்” — உலகைவிட்டு ஓடுதல் அல்ல

இப்பாடலை:

உலகவாழ்க்கை = வினை
உலகத்துறவு = விண்

என்று பிரிப்பது தவறு.

குடும்பத்திலேயே:

அறமாக வாழலாம்.

தொழிலிலேயே:

நேர்மையுடன் செயல்படலாம்.

செல்வத்திலேயே:

தர்மம் வளர்க்கலாம்.

உறவுகளிலேயே:

அகந்தையைத் தளர்த்தலாம்.

எனவே:

விண்ணுறும் திசை என்பது உலகத்தை விட்டு விலகுவது அல்ல; உலகிற்குள் இருந்தபடியே வாழ்க்கையை உயர்ந்த நோக்குடன் அமைப்பது.

8. சைவசித்தாந்தப் பார்வை — வினையிலிருந்து அருள்பக்குவத்திற்கு

சைவசித்தாந்தத்தில் உயிர்:

அநாதியானது.

அது:

ஆணவம், வினை, மாயை ஆகிய பாசத் தொடர்புகளுக்குள் அனுபவிக்கிறது.

எனவே:

சாதனை என்பது உயிரை உருவாக்குவது அல்ல.

அதேபோல்:

உலகத்தை அழிப்பதும் அல்ல.

மாறாக:

வினைப்பந்தத்தை வலுப்படுத்தும் வாழ்க்கையிலிருந்து, அருளை உணரத் தகுந்த பக்குவத்தை வளர்க்கும் வாழ்க்கைக்கு மாறுதல்.

185-ன் ஆழமான ஆன்மிகத் திசை இதுதான்.

9. “முப்பது” — ஒரு விழிப்பு எல்லை

பாடலில்:

எண்ணுறும் முப்பதில்

என்று வருகிறது.

இதனை:

முப்பதுக்குப் பிறகு ஆன்மிகம் முடியாது

என்று கொள்ள முடியாது.

மாறாக:

இளமை முழுவதையும் நோக்கமின்றிக் கழித்து பின்னர் வாழ்வைப் பார்ப்போம்

என்ற மனநிலையை உடைக்கும் காலக் குறியீடு.

எனவே:

முப்பது = முடிவுக் கோடு அல்ல; விழிப்பு மணி.

10. இளமை — அனுபவிக்க வேண்டிய காலம் மட்டுமல்ல; திசை அமைக்க வேண்டிய காலம்

இளமையின் சக்தி:

உடல் வலிமை,
கற்றல் திறன்,
நினைவாற்றல்,
முயற்சி,
கனவு,
விருப்பம்.

இவை அனைத்தும்:

வாழ்க்கையின் எதிர்கால வடிவத்தை உருவாக்கலாம்.

அதனால்:

இளமை = சக்தி மட்டும் அல்ல; திசை நிர்ணயிக்கும் பருவம்.

11. 184 → 185 : பொறி எங்கு செல்கிறது? வாழ்க்கை எங்கு செல்கிறது?

184 கேட்டது:

உன் பொறிகள் எங்கே செல்கின்றன?

185 கேட்கிறது:

அவற்றைப் பின்தொடரும் உன் வாழ்க்கை எங்கே செல்கிறது?

இதனால்:

பொறி
↓
மனம்
↓
விருப்பு
↓
செயல்
↓
பழக்கம்
↓
வினை
↓
வாழ்க்கைக் கதி

என்ற பெரிய காரணத் தொடர் உருவாகிறது.

12. 182–185 வரை உள் சாதனை வளர்ச்சி

182

விருப்பத்தை சிவனை நோக்கித் திருப்பு.

183

அந்த விருப்பத்தை நாள்தோறும் நினைவாக்கு.

184

புறத்திற்குப் பறக்கும் பொறிகளை ஒழுங்குபடுத்து.

185

அந்த ஒழுக்கம் முழு வாழ்க்கையின் கதியாக மாறட்டும்.

இதனால்:

சிவவிருப்பு → சிவநினைவு → பொறி ஒழுக்கம் → வாழ்க்கைத் திசை

என்ற சாதனை வளர்ச்சி உருவாகிறது.

13. வாழ்க்கையின் அளவை விட திசை முக்கியம்

ஒருவர்:

நீண்ட காலம் வாழலாம்.

ஆனால்:

திசையற்ற வாழ்க்கை வாழலாம்.

மற்றொருவர்:

குறைந்த காலத்திலேயே

ஞானம்,
தர்மம்,
சேவை,
இறைநினைவு

நிறைந்த வாழ்வு வாழலாம்.

இதனால்:

வாழ்க்கையின் மதிப்பு அதன் நீளத்தில் மட்டும் இல்லை; அதன் திசையில் உள்ளது.

14. குடும்பம், தொழில், செல்வம் — அனைத்தும் திசைபெற வேண்டும்

185-ன் முழுச் சாரம் உலகவாழ்வை மறுப்பதல்ல.

குடும்பம்:

அன்பின் களமாக இருக்கலாம்
அல்லது
பற்றின் களமாக இருக்கலாம்.

தொழில்:

சேவையின் களமாக இருக்கலாம்
அல்லது
அகந்தையின் களமாக இருக்கலாம்.

செல்வம்:

தர்மத்தின் கருவியாக இருக்கலாம்
அல்லது
அடையாளப் பற்றாக இருக்கலாம்.

இதனால்:

பொருள் ஒன்றே இருந்தாலும்
திசை வேறுபட்டால் வினை வேறுபடும்.

15. வயதை எண்ணுவதை வாழ்க்கை ஆய்வாக மாற்றுதல்

ஒவ்வொரு பிறந்த நாளும் கேட்கலாம்:

நான் இன்னொரு வயது ஆனேனா?

என்பதை மட்டும் அல்ல;

நான் இன்னொரு நிலை உயர்ந்தேனா?

என் அகந்தை குறைந்ததா?

என் பொறுப்பு உயர்ந்ததா?

என் இறைநினைவு ஆழ்ந்ததா?

என் பற்று குறைந்ததா?

இதுவே:

எண்ணிக்கையை ஞானமாக மாற்றுதல்.

16. கடந்த காலம் வீணானாலும் விழிப்பு தாமதமானதல்ல

185:

“முப்பது கடந்துவிட்டால் முடிந்தது”

என்று சொல்லவில்லை.

எனவே:

கடந்த காலத்தைக் கொண்டு குற்ற உணர்வு உருவாக்க வேண்டாம்.

சரியான பதில்:

மீதமுள்ள காலத்தின் திசையை இப்போதே திருத்துதல்.

நிலையாமை ஞானம்:

வருத்தம் உண்டாக்க அல்ல;

விழிப்பு உண்டாக்க.

17. கால அறிவின் நடைமுறை வடிவம்

185-ன் காலஞானம்:

“நான் இறப்பேன்”

என்று நினைத்துக் கொண்டிருப்பது அல்ல.

அது:

“என் காலம் அளவுடையது; அதனால் என் முன்னுரிமை தெளிவாக இருக்க வேண்டும்”

என்று வாழ்வது.

இதனால்:

பயம்
→ பொறுப்பு.

அவசரம்
→ முன்னுரிமை.

கால அறிவு
→ வாழ்க்கைத் திசை.

18. 178–185 வரை அதிகாரத்தின் வளர்ச்சி

178

காலம் நகர்கிறது என்பதை உணர்.

179

காலம் தானாக ஞானமாகாது.

180

ஆற்றல் இருக்கும் போதே சாதனை செய்.

181

உலக அங்கீகாரம் நிலையானதல்ல.

182

விருப்பத்தை சிவனை நோக்கித் திருப்பு.

183

அந்த விருப்பத்தை நாள்தோறும் நினைவாக்கு.

184

பொறிகளின் புறநோக்கு ஓட்டத்தை ஒழுங்குபடுத்து.

185

முழு வாழ்க்கையையும் மேலான கதியை நோக்கித் திசைப்படுத்து.

இதனால்:

கால விழிப்பு → நோக்கம் → செயல் → அடையாளத் தெளிவு → சிவவிருப்பு → சிவநினைவு → பொறி ஒழுக்கம் → வாழ்க்கைக் கதி

என்ற முழுமையான ஆன்மிக வளர்ச்சி உருவாகிறது.

19. 185-ன் மிக ஆழமான கேள்வி

இந்தப் பாடல்:

“உனக்கு எத்தனை ஆண்டுகள் மீதமிருக்கின்றன?”

என்று மட்டும் கேட்கவில்லை.

அது:

“உனக்குக் கிடைத்த ஆண்டுகள் உன்னை எதற்காகத் தயாரிக்கின்றன?”

என்று கேட்கிறது.

இதனால்:

காலத்தை எண்ணுவது
→
கதியை எண்ணுவதற்கு

மாற்றப்படுகிறது.

ஒரே பார்வையில்

வாழ்க்கை
↓
அளவுடையது

காலம்
↓
நாள்தோறும் குறைகிறது

இளமை
↓
திசை அமைக்க வேண்டிய பருவம்

பொறிகள்
↓
செயலை உருவாக்குகின்றன

செயல்
↓
வினையை உருவாக்கலாம்

விழிப்பு
↓
திசையைத் திருத்துகிறது

அறம் + ஞானம் + சாதனை + சிவநினைவு
↓
உயர்ந்த கதி

ஞானச் சூத்திரம்

வயதை மட்டும் எண்ணாதே — வாழ்வின் திசையை எண்ணு.
காலம் செல்கிறது என்று மட்டும் அறியாதே — அது உன்னை எங்கு கொண்டு செல்கிறது என்பதையும் அறி.
செயல்களை அதிகரிக்காதே — அவற்றின் திசையைச் சுத்தப்படுத்து.
இளமையை அனுபவத்தில் மட்டும் செலவிடாதே — எதிர்கால கதியை அமைக்கும் பக்குவமாக மாற்று.
முப்பது முடிவு அல்ல — ஒத்திவைப்பை உடைக்கும் விழிப்பு.
வாழ்க்கையின் நீளம் அல்ல, அதன் ஆன்மிகத் திசையே முக்கியம்.

நினைவில் நிற்க வேண்டிய வரி

185-ல் திருமூலர் வாழ்நாள் குறுகியது என்பதை மட்டும் உணர்த்தவில்லை; அளக்கப்படும் அந்த வாழ்நாளுக்குள் மனிதன் தன் வாழ்க்கையின் திசையை உருவாக்குகிறான் என்பதைச் சொல்கிறார். விண்ணுறுவார் மற்றும் வினையுறுவார் என்ற இருமை உலகைத் துறப்பவர்களையும் உலகில் வாழ்பவர்களையும் பிரிப்பதல்ல; ஒரே உலக வாழ்க்கைக்குள் ஒருவர் பந்தத்தைப் பெருக்குகிறாரா, அல்லது அறம், ஞானம், ஒழுக்கம், இறைநினைவு, சிவசார்பு ஆகியவற்றால் மேலான கதிக்கு தன்னைப் பக்குவப்படுத்துகிறாரா என்பதையே கேட்கிறது. முப்பது ஆன்மிக வாய்ப்பின் முடிவு அல்ல; “பின்னர்” என்று வாழ்க்கையைத் தள்ளிவைக்காதே என்ற கால விழிப்பு. அளவுடைய காலத்தை திசையுள்ள வாழ்வாக மாற்றுவதே இப்பாடலின் முழுச் சாரம்.

திருச்சிற்றம்பலம்.